LOGINChapter 116Samantha's POVMinsan, naramdaman kong nagkamali akong magdesisyon. Sana hinintay ko pa siya nang konti pa. Sana hindi ako agad naniwala na wala na talaga siyang babalikan.Pero paano ko naman malalaman? Ilang taon akong nabuhay sa paniniwalang patay na siya. Wala akong ibang ginawa kundi tanggapin ang katotohanang ipinakita sa akin at matutong mabuhay nang wala siya.“Anak, wala kang kasalanan. Ang Ninang Amanda mo ang dapat sisihin. Sinabi niyang patay na ang anak niya at hindi na kailanman babalik.”Napayuko ako. Alam kong hindi rin naman naging madali para sa akin ang lahat ng iyon.“Pero, Nay, si Enrico iyon.”Hindi rin alam ni Nanay kung paano ako tutulungan. Hinaplos niya ang aking likod habang patuloy akong umiiyak sa kanyang harapan.“Huwag ka munang mag-isip ng kung ano-ano.”“Kung babalik nga siya, wala siyang karapatang magalit sa iyo.”“Aba, ang tagal ka niyang inabandona.”“Mag-12 taon na, Samantha,” sabi pa ni Nanay.Napatingin ako sa kanya. Labindalawang ta
He's BACKChapter 115Samantha’s POVMasaya kami ni Bastien at wala na akong hihilingin pang iba. After everything that happened in my life, after all the pain, disappointments, and heartaches I had endured, I finally found the happiness I thought I would never have again. I had a husband who loved me, a family that accepted me, and a home where I could feel safe and cherished.Sa piling ni Bastien, unti-unti kong natutunang ngumiti nang walang halong lungkot. He made me feel that I deserved to be loved again, even after losing the man I once thought I would spend the rest of my life with.Pero sa isang iglap, biglang nagbago ang lahat.May natanggap akong tawag, at hindi ako makapaniwala sa narinig ko. Isang boses ng lalaki na hindi ko kilala ang bumungad sa akin. Wala man lang siyang pasakalye, at ang mga salitang binitiwan niya ay parang isang bombang sumabog sa tahimik kong mundo.“Akala mo magiging masaya ka na, Samantha?”Napatigil ako sa ginagawa ko. Napatingin ako sa cellphone
Chapter 114Samantha's POVKinabukasan, naghanda na kami para sa meeting. Maaga akong nagising upang siguraduhing maayos ang lahat ng kailangan. Habang inaayos ko ang aking sarili, si Bastien naman ay abala sa paghahanda ng mga dokumento at pagre-review sa kanyang presentation.Pero bago kami tuluyang umalis, pinuntahan muna niya si Ezee para yakapin. Parang hindi kumpleto ang araw niya kapag hindi nasisilayan ang pogi kong anak.Nakangiti akong nakasandal sa may pintuan habang pinagmamasdan silang dalawa. Nakaupo si Ezee sa kama, at nang makita niya si Bastien ay agad siyang ngumiti.“Good morning, Dad!”Parang may kung anong bagay na lumambot sa mukha ng asawa ko nang marinig ang tawag na iyon.“Good morning, buddy!”Yumakap si Bastien sa anak ko at hinalikan ito sa noo. Pagkatapos ay inayos niya ang buhok nito at tinanong kung nakatulog ba ito nang maayos.“Did you sleep well?”“Yes, Dad. Are you going to work?”“Yes, buddy. I have an important meeting today.”“You can do it, Dad!”
Chapter 113Samantha’s POVHalos hindi masyadong makatulog si Bastien sa anxiety dulot ng mga bisita niya kinabukasan. Ilang beses ko siyang nahuling nagbabago ng posisyon sa kama, habang ako naman ay nakahiga sa tabi niya at pinagmamasdan ang bawat kilos niya. Natapos ko naman ang mga kailangan para sa meeting na iyon, at tiwala ako na magiging maayos ang lahat. Alam kong pinaghandaan niya nang mabuti ang proyektong ito, kaya wala akong nakikitang dahilan para masyado siyang kabahan.Parang habang mas nakikilala ko ang asawa ko, mas marami pa akong natutuklasan tungkol sa kanya. May pagkakataon palang madali rin siyang mabalisa, lalo na kapag may bagay na talagang mahalaga sa kanya. Buo ang tiwala niya sa sarili niya, pero may mga sandali rin na nawawalan siya ng kumpiyansa. Hindi naman siguro maiiwasan iyon, lalo na kung napakalaki ng nakasalalay sa isang desisyon.Siguro dahil gusto niyang ma-impress ang nanay niya at malaki ang inaasahan sa kanya sa proyektong ito. Yamang wala siy
Chapter 113Samantha’s POVKahit anong pilit kong maging positibo, hindi ko maikakailang may mga bagay pa rin akong pinagdududahan. Lalo na kapag naaalala ko kung paano tumingin sa akin si Camille sa tuwing magtatagpo ang aming mga landas.Dumating kami ng asawa ko sa Montclair Enterprise nang eksaktong alas otso ng umaga.Nagbihis ako ng isang eleganteng green satin blouse and off-white slacks. Simple lamang ang suot ko, pero alam kong bagay sa akin ang kulay at istilo. I fixed my hair, applied a little makeup, and wore my favorite perfume.Para kasing makikipagdigma ako sa mga taong naroroon.Naalala ko pa ang sinabi ni Nanay sa akin.Kapag lalaban ka, dapat lumaban ka na MAGANDA, para doon pa lang manginig na ang mga kalaban mo.Napangiti ako habang inaayos ang singsing sa aking daliri.Maraming beses ko nang nasubukan iyon, at sa totoo lang, epektibong-epektibo. Hindi naman kailangang sumigaw o makipagsagutan para ipakita ang iyong lakas. Minsan, sapat nang maging kalmado, maayos,
Chapter 112Bastien’s POV“What?”Napalingon si Samantha dahil medyo napalakas ang boses ko. Hindi kasi pumasok sa opisina ang ilan sa mga taong pinagkakatiwalaan ko. I had already given them specific instructions, and they knew how important the preparations were for tomorrow’s meeting. Kaya naman hindi ko maiwasang mainis nang malaman kong wala sila sa kanilang mga puwesto.“Really? Altogether?”Napahawak ako sa noo habang muling tinitingnan ang mga mensaheng natanggap ko. I tried calling them one by one, hoping that there was a reasonable explanation for their absence, but none of them bothered to answer my calls.May kailangan pa naman akong tapusin na trabaho, pero wala ang mga inaasahan ko. Napakalaking deal iyon sa kumpanya, at hindi ko maaaring hayaang masira ang lahat dahil lamang sa iresponsableng pag-uugali ng ilang empleyado.“What is it, Hon? Can I be of any help?” tanong ni Samantha habang pinagmamasdan ako.Napatingin ako sa kanya. For a moment, I hesitated. Hindi ko na
Chapter 4Samantha’s POVNautusan ako ni Ninang Amanda na makipag-meet sa client. Dapat kasama ko si Enrico, pero hanggang ngayon ay wala pa rin siyang paramdam. “Ha? Wala pa siya diyan? He agreed with me last night. If hindi siya dumating, ok lang naman diba Sam, I think you can do it.”sabi ni
Chapter 3Samantha's POV“ I don't like this proposal, scrap it! “ sigaw ni Enrico sa board“We think na hindi ganyan ang sasabihin ni Chairman” Sabi ni Mr. Bagatsing“You want to bet?” Sabi ni RicoTinawagan niya ang kanyang ina at pagkatapos ay niloudspeaker niya ito. “Mom, I have here a piece o
Chapter 2Samantha’s POVHabang abalang-abala ako sa pag-type ng memo na ipapadala ko sa opisina ng mga executives, biglang dumaan ang napakakisig kong crush na si James Lucas. Nakasuot siya ng kulay blue long-sleeved polo, pagkatapos ay nakaputing slacks. Ang neat niyang tingnan at mukhang ang ba
Chapter 1:Samantha Gomez POVNautusan ako ni Ninang Amanda na pumunta sa kanilang bahay para makuha ang ilang dokumentong naiwan niya sa kanyang home office.Umakyat na ako sa hagdan nang marinig kong parang may nagkakarambola sa isang silid na naroon. Bahagyang nakabukas ang isang pinto, kaya da







