ตอนที่ 8 เกมชิงอำนาจ

เสียงหัวเราะเยาะหยันของ "ธนา" ลูกติดภรรยาใหม่ของพ่อบุญธรรม ดังสะท้อนก้องห้องทำงานหรูหราอลังการบนตึกระฟ้าใจกลางเมือง ธนากวาดสายตามองชายหนุ่มในชุดสูทสั่งตัดพิเศษที่ยืนสงบนิ่งอยู่เบื้องหน้าด้วยแววตาดูแคลน ไม่คิดเลยว่านักโทษเดนคุกที่พ่อบุญธรรมเก็บมาเลี้ยงต้อย จะกล้าอาจหาญก้าวเข้ามาท้าชิงอำนาจในอาณาจักรธุรกิจสีเทาแห่งนี้

"แกมันก็แค่หมาลอบกัดที่ไอ้แก่นั่นเก็บมาจากกองขยะ คิดเหรอว่าจะแย่งชิงอาณาจักรนี้ไปจากฉันได้?" ธนาแค่นยิ้มเหยียด พร้อมส่งสัญญาณให้บอดี้การ์ดร่างยักษ์นับสิบชีวิตชักอาวุธขึ้นเตรียมพร้อมปลิดชีพผู้มาเยือน

ทว่า ครามินทร์กลับไม่มีทีท่าหวาดกลัวแม้แต่น้อย ดวงตาสีดำสนิทกวาดมองความโง่เขลาของศัตรูด้วยความสมเพช ข้อมูลลับ บัญชีลับ และหลักฐานการทุจริตยักยอกทรัพย์ที่เขาใช้เวลาสะสมและขุดคุ้ยตลอดหลายปีหลังกรงเหล็ก ถูกโยนลงบนโต๊ะกระจกตรงหน้าเสียงดังปัง

"หมาลอบกัดตัวนี้แหละ ที่จะกระชากหน้ากากแกออก แล้วส่งตัวแกกลับไปชดใช้กรรมในนรกขุมที่ลึกยิ่งกว่าเดิม"

น้ำเสียงทุ้มต่ำและราบเรียบทว่าทรงพลังสะกดให้บรรยากาศในห้องเย็นเยียบลงในพริบตา ครามไม่ได้มามือเปล่า อำนาจและเส้นสายที่ได้รับมอบหมายจากเจ้าสัวภาคภูมิประกอบกับเล่ห์เหลี่ยมชั้นเชิงที่ถูกขัดเกลาในคุก ทำให้เขาสามารถตลบหลังลูกเมียใหม่ได้อย่างเลือดเย็น การฟาดฟันทางธุรกิจและอำนาจมืดเปิดฉากขึ้นอย่างดุเดือด ภายในเวลาไม่นาน หุ้นส่วนและเครือข่ายของธนาก็ถูกตัดขาดทีละเส้นสองเส้น ทรัพย์สินและธุรกิจเล็กๆ น้อยๆ ที่ธนาพยายามฮุบเอาไว้ถูกทวงคืนกลับมาเป็นของครามจนหมดสิ้น

ธนาที่เคยหยิ่งผยอง บัดนี้ใบหน้าซีดเผือดเข่าทรุดลงกับพื้นเมื่อตำรวจกองปราบปรามบุกเข้ามาจับกุมพร้อมหมายศาลในข้อหาฉ้อโกงและฟอกเงิน อาณาจักรใหม่ของครามินทร์ถูกสร้างขึ้นบนซากปรักหักพังของความโลภของศัตรู มัจจุราชผู้ไร้ความปราณีได้ผงาดขึ้นอย่างเต็มตัว พร้อมที่จะกลับไปทวงคืนความแค้นทุกอย่างที่เคยถูกพรากไปจากเขาแล้ว

แสงไฟระยิบระยับของมหานครใหญ่ในยามค่ำคืนสะท้อนลงบนผิวกระจกใสบานยักษ์ของเพนต์เฮาส์หรูหราอลังการบนชั้นสูงสุดของตึกระฟ้าใจกลางเมือง ทว่าความงดงามเบื้องล่างนั้นเทียบไม่ได้เลยกับความน่าเกรงขามและบรรยากาศอันเย็นเยียบที่แผ่ออกมาจากร่างสูงสง่าของชายหนุ่มในชุดสูทสีดำสนิทสั่งตัดพิเศษ

ครามินทร์ยืนจิบไวน์ราคาแพงในมืออย่างใจเย็น ดวงตาสีดำสนิทคู่นั้นคมกริบดั่งคมมีด กวาดมองทัศนียภาพกรุงเทพมหานครที่อยู่ใต้ฝ่าเท้าของเขา บัดนี้ เขาไม่ใช่ไอ้หนุ่มยากจนไร้หัวนอนปลายเท้าที่เคยถูกเหยียดหยามและถูกลากตัวเข้าคุกอย่างอนาถอีกต่อไปแล้ว แต่เขาคือ "ครามินทร์" นักธุรกิจหนุ่มไฟแรงผู้ทรงอิทธิพล เจ้าของอาณาจักรธุรกิจหมื่นล้านที่มีเครือข่ายโยงใยทั้งในและนอกประเทศ อำนาจ เงินตรา และเส้นสายสีเทาอยู่ใต้การควบคุมของเขาเบ็ดเสร็จ

การกลับมาครั้งนี้... เขาไม่ได้กลับมาเพื่อเริ่มต้นชีวิตใหม่ แต่เขากลับมาเพื่อสะสางบัญชีแค้นที่ถูกฝังกลบไว้ด้วยหยาดน้ำเลือดและคราบน้ำตา

เสียงเคาะประตูกระจกเบาๆ ดังขึ้น ก่อนที่ประตูจะถูกเปิดออกโดยเลขาคนสนิท ร่างสูงของชายวัยกลางคนก้าวเข้ามาด้วยความนอบน้อม พร้อมกับแฟ้มเอกสารสีดำสนิทในมือ

"ท่านประธานครับ... ข้อมูลทั้งหมดเกี่ยวกับความเคลื่อนไหวของตระกูลนิรสา และบริษัทอสังหาริมทรัพย์ของเจ้าสัวสิงขร รวมถึงสถานะปัจจุบันของคุณหนูนิรสาในตอนนี้... อยู่ในนี้หมดแล้วครับ" เสียงรายงานดังขึ้นอย่างระมัดระวัง

ครามวางแก้วไวน์ลงบนโต๊ะหินอ่อนเสียงดังกระทบกันเบาๆ เขายื่นมือหนมารับแฟ้มเอกสารนั้นขึ้นมาเปิดดูช้าๆ ไล่สายตาอ่านทีละบรรทัดด้วยสีหน้าเรียบเฉย ไร้ซึ่งอารมณ์ความรู้สึกใดๆ ทว่ารอยยิ้มเหี้ยมเกรียมกลับค่อยๆ ผุดขึ้นที่มุมปากหนาอย่างน่ากลัว

ในเอกสารระบุชัดเจนว่า ตระกูลของนิรสาและบริษัทของเจ้าสัวสิงขร กำลังประสบปัญหาทางการเงินอย่างหนักหน่วง เนื่องจากโครงการใหญ่หลายโครงการถูกยกเลิก และพันธมิตรทางธุรกิจพากันถอนทุนออกไปทีละราย ซึ่งแน่นอนว่า... เบื้องหลังความพินาศที่กำลังก่อตัวขึ้นช้าๆ เหล่านี้ ล้วนมาจากฝีมือการชักใยและบีบเค้นจากเงื้อมมือของเขาเองทั้งสิ้น

"หึ... เพิ่งเริ่มต้นแค่นี้เองเหรอ" ครามแค่นหัวเราะในลำคอ น้ำเสียงทุ้มต่ำและราบเรียบทว่าทรงพลังบาดลึกเข้าไปในโสตประสาทของเลขา "ปล่อยข่าววงในเรื่องสภาพคล่องของบริษัทพวกเขาออกไปให้หมด ทำให้หุ้นของตระกูลไอ้สิงขรดิ่งลงเหวจนกู่ไม่กลับ... แล้วเตรียมจัดประชุมผู้ถือหุ้นรายใหญ่ ฉันจะเป็นคนเข้าไปซื้อกิจการของพวกมันด้วยตัวเอง"

"รับทราบครับท่านประธาน" เลขารับคำสั่งด้วยความยำเกรง ก่อนจะโค้งตัวถอยหลังเดินออกจากห้องไปอย่างเงียบเชียบ

ครามก้าวเดินมาชิดกระจกบานใหญ่ ดวงตาสคมกริบมองลอดผ่านความมืดออกไปไกล ภาพของหญิงสาวผู้เคยเป็นดั่งดวงใจและเป็นต้นเหตุแห่งความพินาศทั้งปวงผุดขึ้นมาในหัว นิรสา... ผู้หญิงที่เคยใช้หยาดน้ำตาและอ้อมกอดจอมปลอมผลักไสเขาลงไปในนรกหลังลูกกรง เธอกำลังใช้ชีวิตอยู่สุขสบายในกรงทองเคียงข้างสามีไฮโซจอมปลอมของเธออย่างนั้นสินะ เธอยังคิดว่าเขาเป็นแค่คนธรรมดาที่ไม่มีทางลุกขึ้นมาสู้กลับได้สินะ

ครามกำหมัดแน่นจนเส้นเลือดปูดโปนขึ้นตามลำแขนแกร่ง แววตาดุดันลุกโชนด้วยเปลวเพลิงแห่งความพยาบาทที่ถูกสุมอกมานานนับปี

"เธอคิดว่าเธอหนีพ้นงั้นเหรอ... นิรสา" เสียงกระซิบเยือกเย็นหลุดออกจากริมฝีปากหนา ก้องกังวานอยู่ในความเงียบงันของเพนต์เฮาส์หรู "ความสุขปลอมๆ ที่เธอสร้างขึ้นมา มันหมดเวลาสนุกแล้ว... ฉันนี่แหละ จะเป็นคนลากตัวเธอลงมาจากหอคอยงาช้าง แล้วขยี้ทั้งศักดิ์ศรีและหัวใจของเธอให้แหลกคามือฉันเอง!"

กงล้อแห่งความพินาศที่หยุดหมุนไปหลายปี บัดนี้ถูกขับเคลื่อนด้วยพลังอำนาจที่ยิ่งใหญ่กว่าเดิม และมันพร้อมที่จะบดขยี้ทุกชีวิตที่ขวางทางให้มอดไหม้กลายเป็นจุล การกลับมาของมัจจุราชในคราบนักธุรกิจผู้ทรงอิทธิพลได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว และไม่มีใครหน้าไหนสามารถหยุดยั้งชะตากรรมอันโหดร้ายนี้ได้อีกต่อไป