8. เด็ดมาก

ตอนที่ 8. เด็ดมาก

หลายวันต่อมา

“อาหารเช้าค่ะน้องโบว์ วันนี้มีสลัดเบค่อนกับชาเขียวร้อนนะคะ” ทิพย์วรรณยื่นกล่องอาหารให้ดาราสาวก่อนจะขยับขึ้นมานั่งบนรถตู้ข้างเธอเพื่อออกไปทำงานอย่างเช่นทุกวัน

วันนี้โบว์วี่มีคิวฟิตติ้งละครเรื่องใหม่ของทางช่องทีวีสตาร์ ซึ่งเป็นช่องต้นสังกัดของหญิงสาว ทั้งสองได้ข่าวมาว่าเมื่ออาทิตย์ก่อนทางช่องเพิ่งได้ตัวพระเอกหน้าใหม่มา จึงอยากให้เธอช่วยดัน เพราะตอนนี้โบว์วี่เองก็ถือว่าเป็นตัวท็อปอันดับต้นๆเหมือนกัน แม้ว่าเธอจะทำงานได้แค่ไม่กี่ปีก็ตาม แต่ด้วยฝีมือและพรสวรรค์ทำให้หญิงสาวประสบความสำเร็จในการเป็นดารามากกว่าคนอื่นๆ และไต่อับดับมาเป็นดาราเบอร์ต้นๆของทางช่องได้สำเร็จ

“ขอบคุณค่ะพี่ทิพย์ บทอัพเดทใหม่ของละครเรื่องใหม่ที่พี่ทิพย์ปริ้นมาให้เมื่อวานโบว์อ่านเรียบร้อยแล้วนะคะ“

”จริงเหรอคะ เป็นยังไงบ้างคะ พี่ได้ข่าวว่าทางช่องปรับบทเยอะอยู่นะ“

”บทมันค่อนข้างวาบหวิวขึ้นมาเยอะมากเลยอะพี่ทิพย์ ไม่รู้ทำไมช่องถึงปรับให้มันมีฉากเลิฟซีนเยอะขนาดนี้“

คิ้วสวยขมวดเข้าหากันอย่างไม่เข้าใจเล็กน้อย ปกติโบว์วี่จะไม่รับงานที่ถึงเนื้อถึงตัวมากเท่าไหร่นัก แต่รอบนี้ช่องกลับเปลี่ยนบทแบบดื้อๆทำให้หญิงสาวไม่อาจปฎิเสธได้

“นั้นสิคะ พี่ลองอ่านดูแล้วก็แอบเป็นห่วงว่าน้องโบว์จะไหวไหม” ทิพย์วรรณแสดงความคิดเห็นออกไปอย่างเป็นห่วงอีกคนจริงๆ

“ก็....น่าจะพอไหวอยู่มั้งคะ ได้ลองอะไรใหม่ๆก็ถือว่าฝึกฝีมือไปในตัว“ ปากเล็กเอ่ยบอกพยายามมองโลกในแง่ดี อย่างน้อยๆมันก็เป็นแค่การแสดง

”จริงมากค่ะน้องโบว์ แต่ถ้ามีอะไรไม่สบายใจต้องบอกพี่ทิพย์ตามตรงนะคะรู้ไหม“

”ค่ะ^^“

ทั้งสองยิ้มพูดคุยกันไประหว่างขึ้นรถไปทำงานดังเช่นทุกครั้ง ในสายตาของโบว์วี่นั้น ทิพย์วรรณเป็นมากกว่าผู้จัดการของเธอ อีกคนดูแลเธอเป็นอย่างดีมาโดยตลอด ทำให้ทั้งสองคนสนิทกันมากขึ้นทุกวัน นอกเหนือจากจีจี้ก็มีผู้จัดการส่วนตัวนี่แหละที่โบว์วี่ไว้ใจมากที่สุดคนหนึ่ง

หลายชั่วโมงต่อมา

@ห้องแต่งตัวนักแสดง

“น้องโบว์~ สวัสดีค่ะ ไม่ได้เจอกันนานเลย สบายดีไหมคะ” เสียงเจ๊ข้าวฟ่างดังขึ้นมาแต่ไกลทำให้โบว์วี่จดจำน้ำเสียงนั้นได้ในทันที

“พี่ฟ่าง สบายดีค่ะ แล้วพี่ล่ะคะสบายดีไหม” มือเล็กพับนิตยสารฉบับใหม่ล่าสุดลงไป

“สบายดีค่ะ น้องโบว์เนี่ยยังสวยผิวดีเหมือนเดิมเลยนะคะ พี่ข้าวฟ่างคิดถึง” เจ้าของโมเดลลิ่งใหญ่โผเข้ากอดร่างเล็กที่กำลังนั่งแต่งหน้าทำผมอยู่ด้วยความรู้สึกเช่นนั้นจริงๆ

ก่อนหน้าที่โบว์วี่จะได้เซ็นสัญญากับทางช่อง หญิงสาวเคยทำงานร่วมกับเขาบ่อยๆ โบว์วี่ถือเป็นอีกความสำเร็จหนึ่งของเจ๊ข้าวฟ่าง เป็นเด็กในอดีตที่นางเคยปลูกปั้นจนโด่งดังมาถึงทุกวันนี้ เธอเอ็นดูหญิงสาวเป็นอย่างมาก

“คิดถึงเหมือนกันค่ะ ได้ข่าวว่าพระเอกคนใหม่พี่ฟ่างเป็นคนเอามาฝากช่องเองกับมือเลยเหรอคะ”

หญิงสาวฉีกยิ้มถาม เพราะก่อนหน้านี้พวกช่างแต่งหน้าได้พูดให้เธอฟังไปแล้วรอบหนึ่งว่าเจ๊ข้าวฟ่างตั้งใจดันพระเอกคนนี้สุดฤทธิ์ แม้เธอจะยังไม่ได้เห็นหน้าว่าผู้ชายคนนั้นหน้าตาเป็นแบบไหน แต่ถ้าพูดถึงชื่อเจ๊ข้าวฟ่าง แสดงว่าต้องมีดีมากแน่ๆ ช่องถึงได้ตกปากรับคำแบบรวดเร็วขนาดนี้

“ใช่ค่ะ โอ้ย พี่ไม่อยากจะเม้านะคะ แต่คนนี้เด็ดมากพี่บอกเลย”

เจ๊ข้าวฟ่างป้องปากเอ่ยบอกดาราสาวพร้อมกับทำสีหน้ายืนยันว่าพ่อหนุ่มหน้าใหม่คนนั้นสุดยอดแค่ไหน

“ขนาดนั้นเลยเหรอคะ”

“รอดูเลยค่ะน้องโบว์ ถ้าได้เห็นนะ ออร่าพุ่งแน่”

“ฮ่าๆๆ โอเคค่ะๆ เชื่อแล้ว“

หญิงสาวหัวเราะออกมาเสียงดังลั่นไปกับท่าทางชวนตลกของเจ๊ข้าวฟ่าง หลังจากคุยกันได้สักพักอีกคนก็ขอตัวออกไปคุยงานต่อ ใช้เวลาไม่นาน หญิงสาวก็พร้อมที่จะถ่ายรูปฟิตติ้งละครเรื่องใหม่แล้ว

ตอนนี้เธอกำลังจะออกไปฟังผู้กำกับบอกรายละเอียดงาน ได้ข่าวว่าฝั่งพระเอกมีคิวถ่ายก่อนเธอ หลังจากนั้นก็จะเป็นเธอถ่ายเดี่ยว ก่อนที่ฉากสุดท้ายจะเป็นการถ่ายรูปพระนางประกบกัน

“พี่ตี๋สวัสดีค่ะ” มือเล็กยกขึ้นไหว้ผู้กำกับหนุ่มสุดติสท์โดยอีกคนก็ยกมือขึ้นรับไหว้

“สวัสดีครับน้องโบว์ วันนี้สวยกว่าทุกวันนะครับ”

ใบหน้าสวยยิ้มรับคำชมนั้น โดยเธอชินชากับตี๋มากแล้ว เขาชอบแซวเธอหน้านิ่งบ่อยๆตามประสาคนเคยร่วมงานกัน

“ขอบคุณค่ะพี่ตี๋ วันนี้ต้องการแบบไหนสั่งมาได้เลยค่ะ” หญิงสาวเอ่ยถามเรื่องงาน

“เมื่อกี้พี่เพิ่งถ่ายพระเอกเสร็จเลย เห็นเป็นหน้าใหม่แต่ทำงานโปรมากนะ ถึงจะดูหยิ่งๆไปหน่อยก็เถอะ”

“อ้อ เหรอคะ แล้วเขาไปแล้วเหรอคะ” ดวงตากลมโตอดไม่ได้ที่จะกวาดสายตามองหาพระเอกที่ว่า ทุกคนเอ่ยชมผู้ชายคนนั้นจนเธอรู้สึกอยากจะเห็นบ้างแล้วว่าเขาจะหล่อแค่ไหน

“ใช่ครับ เพิ่งเข้าไปเปลี่ยนชุดเมื่อกี้ งั้นพี่บรีฟเราเลยก็แล้วกันนะ”

“ค่ะ”

หญิงสาวยืนฟังบรีฟจากผู้กำกับอยู่หลายนาที ก่อนที่เธอจะเริ่มเข้าเซ็ทไปยืนโพสท่า แม่จะเป็นแนวละครที่ตัวเองไม่เคยเล่นมาก่อนแต่โบว์วี่ก็ยังคงเข้าใจบทบาทของตัวเอกได้เป็นอย่างดี เรื่องนี้หญิงสาวจะต้องแสดงเป็นคนที่ร้อนแรงขึ้นมาหน่อย แต่เธอก็สามารถทำทุกอย่างออกมาได้ดีอย่างเช่นเคย สมกับที่เป็นอันดับต้นๆของช่อง

หนึ่งชั่วโมงต่อมา

ใบหน้าหล่อเดินเข้ามาที่หน้าฉากถ่ายรูปที่กองจัดเอาไว้อีกครั้ง แต่ครั้งนี้เซ็ทตรงหน้าถูกเปลี่ยนหมด บรรยากาศดูกลายเป็นสถานที่หรูขึ้นมาทันตา โดยเฉพาะโซฟาสีดำที่อยู่ตรงกลางนั้น

มือหนาเอื้อมไปเสยผมที่ถูกเสร็จไว้ลวกๆ ก่อนจะถอนหายใจออกมา เพราะเขารับรู้ได้ถึงสายตาของเหล่าทีมงานที่คอยจ้องมองตนเองอยู่ตลอดด้วยความสนใจ ตอนนี้เรนเดลอยู่ในชุดเสื้อเชิ้ตสีขาวแสะสวมเสื้อกั๊กสีดำด้านนอกเอาไว้ เขาเดินออกมาเพราะถึงเวลาที่จะต้องเข้าฉากถ่ายรูปกับนางเอกแล้ว

ซึ่งนางเอกของเขา....ก็คือคนที่เขารู้จักเป็นอย่างดีอยู่แล้ว นั่นก็คือโบว์วี่ เพื่อนสนิทของเขาที่เขากำลังยืนมองรูปที่เธอถ่ายเอาไว้เมื่อไม่กี่นาทีก่อนผ่านหน้าจอมอนิเจอร์ของผู้กำกับอยู่ในตอนนี้นั่นเอง

แต่ดูเหมือนอีกคนจะยังไม่ทันเห็นเขาสินะ

“แต่งตัวเสร็จแล้วเหรอพระเอก เดี๋ยวรอแปปนึงนะ รอน้องโบว์วี่เปลี่ยนชุดก่อน” ตี๋เอ่ยบอกคนตรงหน้าก่อนจะเลื่อนดูผลงานที่ตัวเองเพิ่งถ่ายทำไปหมาดๆ

”ครับ“ เรนเดลตอบรับเพียงสั้นๆ

”ไหนๆก็มาแล้ว ลองไปเทสหน้ากล้องให้พี่หน่อยสิ จะได้รู้ว่าควรเปลี่ยนอะไรในฉากหรือเปล่า“

ใบหน้าหล่อพยักหน้าตอบอย่างเข้าใจก่อนจะสาวเท้ากลับเข้าไปหน้าเซ็ทที่ถูกจัดเป็นสถานที่ใหม่ แม้จะรู้สึกรำคาญใจที่จะต้องมานั่งทำในสิ่งที่ตัวเองไม่ต้องการ แต่มันก็ไม่ได้แย่ไปซะหมด อย่างน้อยๆเขาก็มีทักษะการเป็นนักแสดงที่ดีเพราะความเคยชินตอนเป็นเดือนโรงเรียนมาสามปีซ้อน หล่อหลอมให้เรนเดลพอจะมีพรสวรรค์ในด้านนี้เช่นกัน