LOGINสัปดาห์ต่อมา MOREL GEMS COMPANY 💎 อาทิตย์ถัดมาเป็นงานเฉลิมฉลองการเปิดตัวบริษัทมอเรลจิมส์อย่างเป็นทางการในประเทศไทย และไม่เพียงแค่เปิดตัวบริษัทแต่ยังเป็นการเปิดตัวว่าที่นายหญิงของตระกูลมอเรล โรมิโอต้องการทำให้ทุกอย่างชัดเจนกับความสัมพันธ์ในครั้งนี้ แม้ตอนนี้ยังไร้เงาเจ้าสาวก็เถอะ โรมิโอเป็นประธานและในนามเจ้าของบริษัททำให้เขาต้องมาก่อนเพื่อคอยต้อนรับแขกในงานเลยต้องแยกกับลูกแก้วที่ต้องไปทำงานเอกสารก่อน เสร็จแล้วเธอจะรีบตามมา ก่อนมาที่งานแน่นอนว่าลูกแก้วต้องไปเปลี่ยนใส่ชุดราตรีที่โรมิโอเตรียมไว้ให้ที่คฤหาสน์ จ้างช่างแต่งหน้าไว้ให้อีกด้วย เธอต้องสวยที่สุดในงาน นี่อาจจะเป็นข่าวใหญ่ที่ผู้คนให้ความสนใจมากกว่าการเปิดตัวธุรกิจใหม่เสียอีกนะ โดยเฉพาะกับพวกสาวน้อยสาวใหญ่เหล่าบรรดาแฟนคลับที่ติดตามชื่นชอบมาเฟียหนุ่มมานานหลายปี ความฝันที่สักวันเขาจะชายตามาที่พวกเธอสักครั้ง แต่ฝันคงต้องดับสลาย เพราะเขาได้เลือกว่าที่เจ้าสาวตัวจริงแล้วน่ะสิ!!!... ตึก ตึก ตึก ตึก !!!! “นายน้อยอย่าวิ่งสิครับ” เสียงไบรเดนเอ่ยเรียกบวกกับวิ่งตามเลโก้ที่กำลังไปทางโรมิโอที่ถูกล้อมรอบไปด้วยนักข่าวหลายสำนักที่มาสัมภ
บรรยากาศภายในงาน🎻เสียงเครื่องดนตรีคลาสสิคที่เล่นสดภายในงานช่างเป็นอะไรที่เพลิดเพลินฟังได้ไม่เบื่อ พร้อมกับไวน์รสชาติดีส่งตรงมาจากเพื่อนรักอย่างเอริคที่ทำบริษัทไวน์ วันนี้เพื่อน ๆ ในแก๊งของเขาต่างก็เคลียร์งานเพื่อมาแสดงความยินดีกับธุรกิจใหม่ นาน ๆ จะได้เห็นกันครบแก๊ง ที่ผ่านมาทุกคนก็ต่างมีหน้าที่ ยิ่งกับบางคนแต่งงานมีลูกจะให้มาเที่ยวเล่นอย่างเมื่อก่อนคงจะทำได้ยาก“ยินดีด้วยนะมึง” เบนจามินเมื่อมาถึงประเทศไทยก็ตรงดิ่งมาที่งานเลี้ยงทันที ทั้งที่เพิ่งจะกลับจากการตามหาแม่ของลูกที่หนีหายไป!…“มีใครมาบ้างยังวะ”“ขอบคุณมากที่มา มึงมาคนแรก”“เออ กูค่อนข้างรีบ แต่เดี๋ยวที่เหลือก็ตามมา วันนี้มึงจะประกาศเรื่องสำคัญนี่” ชนไหล่แซวเพื่อน เบนจามินรู้อยู่แล้วว่าวันนี้โรมิโอจะประกาศเรื่องอะไร“อืม แต่คนสำคัญที่สุดยังไม่มา”“เอ้า ละน้องไปไหนล่ะ”“ทำงาน..”“อ่า.. น้องเป็นคนขยันและรับผิดชอบมากเลยนะ”“อืม”“นั่นไอ้แฝดนี่ แฝดสองคู่เลยว่ะ” เบนจามินชี้ไปทางออสการ์เดม่อนและภรรยาคนสวย โซลี่ย์ที่เดินมา และถัดไปก็เป็นคาร์ลเตอร์กับเคอร์วิน“ไม่เจอนานเลยนะมึง” ออสการ์เข้ามากอดโรมิโอเช่นเดียวกับเดม่อน“
“ใช่ครับ ก่อนเข้าไปตัวเล็กอยากซื้ออะไรก่อนไหมยังไงคืนนี้ก็นอนกับพี่อยู่แล้ว”“อืม..? ของที่ต้องใช้หนูเตรียมมาครบแล้วค่ะ เลโก้อยากซื้ออะไรก่อนไหม ถ้าถึงแล้วออกมาซื้อยากนะ”หันไปถามน้องชายตัวเล็กที่นั่งอยู่เบาะด้านหลัง“อยากกินขนมฮะ”“โอเค เดี๋ยวพี่แวะเซเว่นข้างหน้าให้” โรมิโอตอบรับเลี้ยวรถเข้าจอดหน้าเซเว่น อีเลฟเว่น และยังเป็นคนพาเลโก้ไปซื้อขนมเองด้วยลูกแก้วที่นั่งมองทั้งสองคนอยู่ในรถก็อดที่จะยิ้มออกมาไม่ได้ที่เธอได้เจอเจ้าชายแสนดีอย่างโรมิโอ คนที่รักเธอ และรักคนในครอบครัวเธอ ที่เขาทำมันออกมาจากความรู้สึกจริง ๆ เธอสัมผัสได้เลย นี่สินะพระเอกนิยายในชีวิตจริง“ผู้ชายคนนี้เขาจะหยุดน่ารักสักวันได้ไหม”“แค่นี้ก็หลงจนไม่อยากให้หายไปไหนแล้ว”ร่างบางบ่นอุบอิบสายตายังคงมองไปที่โรมิโอ ไม่ต้องวาดฝันอีกต่อไป ตอนนี้เธอมีเขาอยู่ข้าง ๆ แล้ว ขอบคุณทุกอย่างไม่ว่าอะไรก็ตามที่ทำให้เราได้มาเจอกัน และได้โปรดอย่าพรากเขาไปจากเธอเลยนะ…คฤหาสน์ธารา โรมิโออุ้มเลโก้ที่หลับพาดบ่าส่วนอีกมือก็จับมือลูกแก้วพร้อมพาเดินเข้ามาในคฤหาสน์ โดยมีคนรับใช้กับน้องชาย น้องสะใภ้ยืนรอต้อนรับตรงทางเดิน ก่อนพวกเขาจะเดินไปห้
หนึ่งสัปดาห์ต่อมาหลังจากที่ทั้งสองคนกลับจากทริปทะเลที่สองแฝดพาลูกแก้วไปวันนั้น ความสัมพันธ์ของโรมิโอกับลูกแก้วก็ดีขึ้นมาก ทั้งสองคนต่างพูดคุยกันอย่างตรงไปมา มีอะไรก็บอกกันตลอดและความรู้สึกดี ๆ ที่มีให้กันและกันก็มีแต่จะเพิ่มมากขึ้น มันดีเสียจนแอบคิดว่า สิ่งดี ๆ อย่างนี้จะอยู่กับเราไปอีกนานไหม… แต่ว่านั่นเป็นเรื่องของอนาคต ใครคบกันเพื่อหวังที่จะเลิกกันล่ะเราก็แค่มาทำปัจจุบันให้มันดี โดยไม่ทำร้ายความรู้สึกกันจะดีกว่า…คอนโดช่วงเย็น ๆ โรมิโอขับรถมารับลูกแก้วกับน้องชายที่คอนโดของเธอ เพราะว่าในวันพรุ่งนี้ที่คฤหาสน์ธาราจะมีงานเลี้ยงฉลองเล็ก ๆ ที่จัดขึ้นภายใน มีแค่คนในครอบครัวเท่านั้น กับการต้อนรับน้องชายเพียงคนเดียวหรือก็คือหนึ่งเดียวในครอบครัวโรมิโอที่เหลืออยู่… เดินทางมาไกลจากฝรั่งเศส พี่ชายคิดว่าที่น้องมาเพราะเรื่องการเปิดตัวบริษัทใหม่กับคิดถึงตัวเอง แต่เปล่าเลยที่น้องชายเขามาประเทศไทยเหตุผลหลักก็คือมาพบหน้าว่าที่พี่สะใภ้ต่างหากล่ะบนรถสปอร์ตคันหรูระหว่างทางนั่งไปคฤหาสน์ร่างบางก็หาเรื่องชวนคุยไปด้วยไม่ให้บรรยากาศดูเงียบเหงา มีเพลงเปิดสร้างบรรยากาศไปด้วย“น้องชายกับน้องสะใภ้พ
ถึงโรมิโอจะพูดปากจะฉีกไม่ให้ยุ่งแต่เคลร่าก็ยังพยายามจะทำตัวแทรกเข้ากลางมาในชีวิตของเขา เหมือนกับเหาฉลามหรือพวกปลิงที่ทำตัวสูบเลือดสูบเนื้อคนอื่น!“เดี๋ยวมานะคะ”“ให้พี่ไปด้วยไหมครับ”“ไม่เป็นไรค่ะ ไปแป๊บเดียว”ลูกแก้วขอตัวออกมาเข้าห้องน้ำ แต่ความจริงเธอแค่รำคาญที่เคลร่าพูดเรื่องสมัยเด็กของเธอกับโรมิโอเคลร่าตามออกมาและไม่หยุดที่จะแขวะลูกแก้ว“ได้ยินใช่ไหมว่าฉันรู้จักกันดีมากกว่าที่เธอจะรู้”“เธอก็แค่อดีต ส่วนฉันคือปัจจุบันและอนาคตของพี่โรม”“ต่อให้เธอขุดพูดเรื่องเก่ามามากแค่ไหนก็ไม่ได้ทำให้ฉันรู้สึกอะไรสักนิดนอกจากความรำคาญที่มีให้”ลูกแก้วตอกกลับอย่างไม่สนใจ แผนตื้น ๆ มันใช้ไม่ได้ผลกับเธอหรอก ถึงเธอจะเป็นคนคิดมาก แคร์คำพูดคนอื่น แต่จะให้เอามาทะเลาะกับคนรักก็ไม่ใช่เรื่อง เพราะโรมิโอให้ความสำคัญกับเธอมากกว่าทุกสิ่ง และเขาก็ชัดเจนว่ารักเธอ…“แก! ถ้าไม่โดนแกคงจะไม่หยุดอวดดี”“ก็ลองสิถ้าคิดว่าฉันจะไม่โต้กลับ!”“จะทำอะไร!”ไม่ผิดคลาดที่โรมิโอตามออกมา ว่าแล้วว่าเคลร่าจะต้องรังแกลูกแก้ว“เป็นอะไรหรือเปล่าตัวเล็ก”“ไม่ค่ะ เราไปเดินเล่นกันต่อดีกว่า” ลูกแก้วคล้องแขนพาโรมิโอเดินออกมา
ริมชายหาด 🌅“ไปตามพวกสาว ๆ มา” คาร์ลเตอร์สั่งบอดี้การ์ดให้ไปตามลูกแก้วกับเคลร่าที่รออยู่ในบ้านมา“ครับ” ลูก้าโค้งตัวก่อนเดินออกไป ระหว่างที่เดินไปเขาทันได้ยินคำพูดบางคำจากสองสาวที่ยืนคุยกันอยู่หน้าบ้าน“เธอคิดว่าพี่โรมจริงจังกับเธอจริงเหรอ แน่ใจนะว่าเขาไม่ได้อยู่เพราะสงสาร”“เขาจะอยู่เพราะอะไรก็ช่าง สุดท้ายเขาเลือกฉันไม่ได้เลือกเธอ”ลูกแก้วสะบัดแขนออกจากการถูกจับโดยเคลร่า“ถ้าแกไม่เข้ามาแทรก ฉันกับพี่โรมก็จะได้แต่งงานกัน!”“อ๋อเหรอ? แต่ดูเขาไม่ได้อยากแต่งกับเธอเลยนะ”“แก!” เคลร่ายกมือเตรียมฟาดลงบนใบหน้าร่างบางแต่ถูกหยุดไว้โดยลูก้าที่เอ่ยเสียงพูดแทรกขึ้นมา“ขออนุญาตครับ นายท่านให้มาตามคุณผู้หญิงไปรับประทานอาหารครับ”“อย่าคิดว่าเรื่องมันจะจบแค่นี้ ฝากไว้ก่อนเถอะ!”“อ๋อ! ไม่ใช่ธนาคารเนอะ!” ลูกแก้วกระแทกเสียงใส่ก่อนสะบัดหน้าเดินหนีแต่เคลร่าก็รีบเดินออกหน้าลูกแก้วเพื่อที่ว่าตัวเองจะได้มานั่งข้างโรมิโอ แต่ก็เปล่าประโยชน์ ตรงที่โรมิโอจัดไว้นั้นคือเป็นที่สำหรับเขากับลูกแก้วเพียงสองคนหลังทานอาหารเสร็จพวกเขายังคงนั่งรับลมมองดูทะเลพร้อมพระอาทิตย์ตกดิน ช่างเป็นภาพที่สวยงาม น้ำทะเลที
เวลาผ่านไปหลายชั่วโมงจากการเดินทางของพวกเขาทั้งสามคน ซึ่งในตอนนี้ได้เดินทางมาถึงที่พักในหัวหินหรือจังหวัดประจวบคีรีขันธ์กันแล้ว เพียงแค่รถจอดลงที่หน้าบ้านพักตากอากาศ โรมิโอก็เปิดประตูฝั่งตัวเองลงจากรถอย่างรวดเร็วแล้วเดินอ้อมไปฝั่งที่ร่างบางนั่งอยู่กับคาร์ลเตอร์“กานต์รวี”คาร์ลเตอร์เอ่ยเรียกพร้อ
“กูก็แค่อยากรู้ ถามไม่ได้หรือไงแค่นี้” โรมิโอเงียบไปสักพัก ก่อนที่เขาจะถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่และเอ่ยตอบในคำถามของคาร์ลเตอร์“ปีที่แล้วที่เริ่มรู้จักกัน คิดว่านะ…เป็นครั้งแรกที่กูได้เจอเธอ ตอนนั้นกูไปถ่ายรูปงานรับปริญญาให้กับเมียไอ้เอริค ส่วนลูกแก้วก็เป็นเพื่อนสนิทกับเมียไอ้เอริค”“แต่ก่อนหน้านั้น
เสียงพ่นลมหายใจเข้าออกอย่างสม่ำเสมอของร่างบางที่นอนซบอยู่ที่บ่าหนาของคาร์ลเตอร์อย่างไม่รู้ตัว เธอหลับลึกด้วยความอ่อนเพลียและเหนื่อยล้า ตอนนี้ถึงให้มีคนมาตะโกนใส่ปลุกให้ตื่น เธอก็คงไม่ยอมตื่นจากการหลับอย่างแน่นอน 300%โรมิโอที่นั่งอยู่ด้านหน้ากับคนขับรถ พยายามไม่หันหลังกลับไปมองเพราะไม่ต้องการให
“พี่อาจจะไม่เชื่อแต่มันคือเรื่องจริงค่ะ ไม่รู้ว่าเพราะว่าฉันเรื่องมากหรือนิสัยไม่ดีก็ไม่รู้ถึงได้ไม่มีใครชอบ..”“ไม่จริง ก็คงตรงหน้าเรานี่ไงที่ชอบ”ขวับ สายตากลมโตจ้องมองไปที่ชายหนุ่ม“คะ…” การโดนบอกชอบ ความรู้สึกมันเป็นอย่างนี้เองสินะ หัวใจดวงน้อยเต้นไม่เป็นจังหวะ ใบหน้าที่เห่อร้อน ตากลมกะพริบ







