Masukมิลินเองก็เข้าไปกอดแสดงแสดงความยินดี พอผละกอดออกก็ยื่นช่อดอกไม้ให้ ครินทร์บอกว่าเซลีนชอบสีชมพูเลยสั่งจัดเป็นช่อสวยๆ มาให้“ยินดีด้วยนะเซลีน เรียนจบสักที” คิรันพี่ชายครินทร์พูดแล้วมองเซลีนด้วยแววตาอบอุ่น“ขอบคุณค่ะ” วันนี้รู้สึกอบอุ่นมาก ทุกคนมาร่วมแสดงความยินดีในวันสำคัญของเธอเยอะมาก แต่แล้วสายตากลั
หลายปีต่อมาเสียงประกาศจากพิธีกรบนเวทีดังก้องไปทั่วลานหน้าคณะ ท่ามกลางบรรยากาศอบอวลด้วยความยินดีและความภาคภูมิใจของเหล่าบัณฑิตใหม่ วันนั้นเป็นวันที่ท้องฟ้าแจ่มใสจนแทบไม่มีเมฆ เสียงหัวเราะ เสียงชัตเตอร์ เสียงเรียกชื่อกันข้ามตึกดังระงมไปหมด มวลอากาศร้อนระอุปะปนกลิ่นดอกไม้ที่ผู้คนถือเต็มสองมือเซลีนอยู
ครินทร์ : เดี๋ยวโดนอีกกระทง โทษฐานดื้อนะครับเซลีนอมยิ้มและครินทร์ก็เห็น เซลีนส่งเพียงสติกเกอร์ทะเล้นมาแล้วรีบกลับไปทำหน้าที่ตัวเองต่อ ครินทร์ยกโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วแอบถ่ายรูปแฟนสาวจากไกลๆ จากการสังเกตเธอไม่ได้ออกนอกลู่นอกทาง หากลองมองดูดีๆ เธอยิ้มแบบนั้นกับทุกคน แต่ความหึงหวงทำให้เขาหัวเสียไม่เข้าท่า
ลานกิจกรรมของคณะเต็มไปด้วยความคึกคัก เสียงเชียร์ เสียงปรบมือ และเสียงตะโกนสลับกันไปมาไม่ขาดสาย ยามบ่ายอากาศร้อนอบอ้าวแต่กลับเต็มไปด้วยความสนุกสนาน เหงื่อที่ไหลตามกรอบหน้าแต่คนละถูกเช็ดลวกๆแสงแดดสะท้อนจากผ้าใบกันแดดที่ขึงไว้เหนือหัวจนเกิดประกายแสบตา ทุกมุมของลานกว้างเต็มไปด้วยสีสันของลูกโป่ง ป้ายผ้า
“เรื่องธุรกิจผมไม่ปฏิเสธใครอยู่แล้วครับ”เซลีนนั่งมองอลิชานิ่งๆ แต่พออีกคนหันมาก็ยิ้มให้อย่างเป็นมิตร ท่าทางอลิชาออกชัดเจนว่ากำลัง ‘อ่อย’ ผัวคนอื่นอยู่ แต่เธอเชื่อใจคนของตัวเองว่าไม่เล่นด้วยการคุยงานเริ่มต้นขึ้นนานเกือบสามชั่วโมง อลิชาตั้งใจยืดเวลาในการคุยเพื่ออยู่กับครินทร์ให้นานกว่านี้ แม้แฟนตัวจ
ความสัมพันธ์ระหว่างครินทร์กับเซลีนดูราบรื่นแต่ก็มีทะเลาะกันตามประสาคู่รัก และทุกครั้งครินทร์เป็นฝ่ายยอมเพราะไม่อยากทำเรื่องให้เล็กกลายเป็นเรื่องใหญ่สองคนไม่เคยทะเลาะกันจริงๆ จังๆ เวลาอีกคนไม่ชอบอะไรในตัวอีกคนก็จะคอยบอกปรับกัน เป็นเรื่องปกติเวลาคบกันนานขึ้นแล้วเจอข้อเสียของกันและกัน“พี่ครินทร์มีผู้
เซลีนวางโทรศัพท์ลงช้าๆ ก่อนจะลุกขึ้นจากเตียงแล้วก้าวไปยังหน้าต่าง มือเล็กแง้มผ้าม่านออกดูว่าใช่เขาจริงหรือเปล่าอย่างหวาดระแวงหัวใจดวงน้อยแทบหยุดเต้น เมื่อเห็นรถสปอร์ตคันหรูสีดำขลับจอดถัดจากบ้านของเธอไปเพียงแค่สามหลัง มือเล็กกำผ้าม่านแน่น ลมหายใจติดขัดอย่างควบคุมไม่ได้เขาถึงแม้ว่าความสัมพันธ์จะจบลง
“มึงจะไปไหน”“กูจะไปหาเซลีน”“มึงบ้าไปแล้ว? หรือสมองได้รับการกระทบกระเทือน ถึงลืมไปแล้วว่าเซลีนไม่ได้เป็นของมึงแล้ว?” จอมทัพเตือนสติเพื่อน“แต่เซลีนอยู่กับคนอื่น”“แล้วน้องเขาผิดอะไรที่จะอยู่กับคนอื่น? กูว่ามึงมากกว่าที่จะกลายเป็นคนผิด จู่ๆ จะเข้าไปหาเรื่องเขาแบบนี้” ตรีภพพูดเสริม“ใจเย็นๆ แล้วตั้งใ
หลายนาทีต่อมา“อื้อ~” คนที่สลบไปเกือบครึ่งชั่วโมงส่งเสียงเบาๆ ในลำคอ ดวงตาคู่สวยปรือขึ้นอย่างยากลำบาก ถึงแม้สติยังไม่กลับมาเต็มร้อยแต่เธอรู้ทันทีว่ายังคงอยู่ในพื้นที่ของเขาเธอขยับตัวเล็กน้อยถึงได้รู้ว่าตอนนี้ตัวเองกำลังนอนอยู่บนเตียงใหญ่ ผ้าห่มผืนหนาถูกคลุมไว้จนถึงอก ร่างกายยังคงหนักอึ้งเหมือนแบกก้
“เซย์!!” เสียงเซนต์ดังลั่น เขาทิ้งทุกอย่างที่อยู่ตรงหน้า แล้ววิ่งเข้าไปดูน้องสาวด้วย อารมณ์ความโกรธเมื่อครู่ถูกแทนที่ด้วยความเป็นห่วงภาพของเหลวสีแดงสดบีบใจคนเป็นพี่ชายไม่ใช่น้อย เซนต์แทบร้องไห้ออกมาตรงนั้น มือไม้สั่นระริกอย่างทำอะไรไม่ถูก แต่แล้วสมองเริ่มบอกให้รีบพาน้องสาวไปโรงพยาบาลพรึ่บ…เซนต์ช้







