Mag-log inShare
ตอนที่ 1-2
Petsa ng paglalathala:
2026-08-14 12:08:17...ปึก!
ฝ่ามือเล็กตบลงบนโต๊ะไม้ของโซนเสียงดังลั่น จนขวดเบียร์บนโต๊ะสั่นสะเทือน เรียกให้วงสนทนาโต๊ะข้างๆ หันมามองเป็นตาเดียว
โซนที่กำลังเขี่ยโทรศัพท์มือถืออยู่ขมวดคิ้วยุ่ง เขาเงยหน้าขึ้นมองตัวการที่มารบกวนความสงบด้วยสายตาเอาเรื่อง แต่พอเห็นว่าเป็นใคร คิ้วเข้มก็ยิ่งขมวดเข้าหากันแน่นกว่าเดิม
“เป็นบ้าอะไรของเธอ” โซนถามเสียงห้วน
“นายนั่นแหละเป็นบ้าอะไร!” มันเดย์สวนกลับทันควัน ชี้หน้าผู้ชายตัวโตกว่าด้วยนิ้วที่สั่นน้อยๆ “งานคู่เมื่ออาทิตย์ที่แล้วนายก็ไม่ส่ง ควิซเมื่อเช้าอาจารย์ก็ถามหานาย! แล้วนี่อะไร มานั่งกินเหล้าสบายใจเฉิบ ไม่รู้สึกรู้สาอะไรเลยใช่ไหมฮะ!”
โซนถอนหายใจยาว วางโทรศัพท์ลงบนโต๊ะ เขามองสภาพผู้หญิงตรงหน้าที่หน้าแดงก่ำไปถึงคอ ตาหวานเยิ้ม และมีกลิ่นแอลกอฮอล์คละคลุ้ง ก็รู้ทันทีว่าแม่พระประจำเอกกำลังเมาได้ที่
“เมาแล้วก็กลับไปนั่งโต๊ะไป อย่ามาวุ่นวายแถวนี้ ฉันรำคาญ” โซนปัดมือไล่เหมือนไล่แมลงวัน
“ฉันไม่ได้วุ่นวาย! ฉันกำลังทำหน้าที่เพื่อนร่วมสาขา!” มันเดย์ไม่ยอมถอย เธอก้าวเข้าไปประชิดโต๊ะมากขึ้น โน้มตัวลงไปจ้องหน้าเขา “นายรู้ตัวบ้างไหมว่าถ้านายไม่มีฉันคอยตามคอยช่วยเหลือ ป่านนี้นายเรียนไม่จบ โดนไทร์ไปตั้งแต่ปีหนึ่งแล้ว!”
“โอ๊ย...” โซนแค่นหัวเราะในลำคอ เอนหลังพิงพนักเก้าอี้พลางกอดอก มองคนเมาด้วยสายตาเย็นชา “ใครสนกันล่ะยัยโง่”
“นายว่าไงนะ!”
“ฉันบอกว่า... ไม่ได้ขอให้ช่วยสักหน่อย” โซนพูดเน้นทีละคำ น้ำเสียงเจือความรำคาญอย่างชัดเจน “เสือกอยากเป็นคนดี เสนอหน้าทำให้เอง แล้วจะมาบ่นทวงบุญคุณหาพระแสงอะไรไม่ทราบ น่ารำคาญว่ะ”
คำพูดแทงใจดำที่ตรงไปตรงมาและไร้เยื่อใย ทำเอาฟางเส้นสุดท้ายของคนที่พยายามเป็น ‘คนดี’ มาทั้งชีวิตขาดผึง!
“อ๋อ... นี่คือคำขอบคุณของคนสันดานเสียสินะ!” มันเดย์ขึ้นเสียงดังลั่นร้าน จนโต๊ะข้างๆ เริ่มซุบซิบกันดังขึ้น “ได้! ต่อไปนี้นายติดเอฟวิชาไหนฉันจะไม่ช่วยอีกแล้ว นายมันพวกไม่เอาถ่าน ขยะสังคม!”
“เห้ยๆ มันเดย์ ใจเย็นๆ มึง!”
จอยและเพื่อนผู้ชายในเอกอีกสองคนรีบวิ่งหน้าตื่นเข้ามาจับแขนมันเดย์ไว้ เมื่อเห็นว่าสถานการณ์ชักจะบานปลาย
“ปล่อยฉันนะจอย! ฉันจะด่าไอ้คนหน้าด้านนี่ให้สำนึก!” มันเดย์พยายามสะบัดแขนออก ชี้หน้าด่าโซนไม่หยุด
“ไอ้โซน มึงก็อย่าไปถือสามันเดย์เลยนะเว้ย มันเมามากแล้ว เดี๋ยวพวกกูพามันกลับโต๊ะเอง” เพื่อนผู้ชายหันไปขอโทษขอโพยโซนที่ตอนนี้นั่งนิ่ง นัยน์ตาคมดุจ้องมองมันเดย์ไม่วางตา
ผู้คนรอบข้างเริ่มหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเตรียมถ่ายคลิป สำหรับแบดบอยที่เกลียดการตกเป็นเป้าสายตาและเกลียดความวุ่นวายที่สุดอย่างเขา นี่มันคือขีดสุดของความน่ารำคาญ
โซนลุกพรวดขึ้นยืนเต็มความสูง ความสูงร้อยแปดสิบห้าเซนติเมตรของเขาข่มให้ทุกคนตรงนั้นดูตัวเล็กลงไปถนัดตา เขาปัดมือเพื่อนผู้ชายของมันเดย์ออกอย่างแรง
“ไม่ต้อง เดี๋ยวฉันจัดการเอง”
“เห้ย แต่มันเมานะเว้ยมึง...”
“กูบอกว่ากูจัดการเองไง!” โซนตวาดเสียงกร้าว ทำเอาเพื่อนสองคนนั้นสะดุ้งและยอมปล่อยมือจากมันเดย์โดยอัตโนมัติ
โซนหันขวับมามองตัวปัญหาที่ยังคงยืนทำหน้างอใส่เขา ชายหนุ่มเอื้อมมือไปคว้าหมับเข้าที่ข้อมือเล็กของมันเดย์ บีบแน่นจนเธอหลุดเสียงร้อง
“โอ๊ย! เจ็บนะ!”
“มานี่เลยตัวน่ารำคาญ พูดไม่รู้เรื่องนักใช่ไหม”
“จะพาฉันไปไหน! ปล่อยนะไอ้บ้าโซน!”
โซนไม่สนใจเสียงโวยวายและการดิ้นรนของคนเมา เขากระชากแขนมันเดย์ แล้วออกแรงลากร่างเล็กๆ ของเธอให้เดินตามเขาแหวกฝูงชนในร้านเหล้า มุ่งหน้าตรงไปยังประตูทางออกด้านหลังร้านซึ่งเป็นโซนสูบบุหรี่ที่ลับตาคน ท่ามกลางความตกตะลึงของเพื่อนร่วมสาขาที่ไม่มีใครกล้าเข้าไปขวางวิศวะสายดาร์กคนนี้เลยแม้แต่คนเดียว
Pinakabagong kabanata
Beyond FWB รักล้ำเส้น ตอนที่ 6-2
เวลาล่วงเลยเข้าสู่ช่วงเย็น แสงแดดเริ่มอ่อนแสงลง นักศึกษาหลายกลุ่มเริ่มทยอยเก็บของกลับบ้าน กลุ่มของมันเดย์ประกอบระบบบำบัดน้ำจนเกือบเสร็จสมบูรณ์ แต่เมื่อทำการทดสอบระบบเดินน้ำเข้าถังกรอง ปัญหาก็เกิด“ซวยแล้วมันเดย์ บอลวาล์วตรงท่อน้ำทิ้งมันซึมว่ะ เหมือนเกลียวมันจะไขไม่แน่น” ตั้มร้องบอกขณะพยายามใช้ประแจขันมันเดย์รีบเดินเข้าไปดู “จริงด้วย น้ำซึมออกมาเยอะเลย ถ้าปล่อยไว้ตอนอาจารย์มาตรวจคะแนนเราโดนหักแน่ เรามีบอลวาล์วขนาดสองนิ้วสำรองเหลือไหมจอย”จอยรื้อดูในกล่องเครื่องมือแล้วส่ายหน้า “หมดแล้วมึง ข้องอเก้าสิบองศาก็หมดเหมือนกัน คงต้องไปเบิกเพิ่มที่ห้องเก็บอุปกรณ์รวมหลังตึกภาคอ่ะ”“โอเค งั้นเดี๋ยวฉันเดินไปเบิกเอง ห้องเก็บอุปกรณ์น่าจะยังไม่ปิด” มันเดย์อาสา เธอถอดถุงมือผ้าออกแล้ววางคลิปบอร์ดลงบนโต๊ะ“ให้กูเดินไปเป็นเพื่อนไหม มันเย็นแล้วนะเว้ย หลังตึกภาคมันเปลี่ยว” จอยเสนอตัว“ไม่เป็นไร แค่นี้เอง แป๊บเดียวก็กลับมาแล้ว พวกแกช่วยกันเคลียร์พื้นที่ตรงนี้รอไปก่อนเลย จะได้ไม่เสียเวลา”มันเดย์ปฏิเสธความหวังดี ก่อนจะหมุนตัวเตรียมเดินออกไป แต่ยังไม่ทันจะได้
Beyond FWB รักล้ำเส้น ตอนที่ 6-1
บรรยากาศ ณ ลานหลังช็อปคณะวิศวกรรมศาสตร์ในช่วงบ่ายวันพุธเต็มไปด้วยความวุ่นวายและเสียงจอแจของนักศึกษาชั้นปีที่สาม เสียงตัดเหล็ก เสียงเลื่อยท่อพีวีซี และกลิ่นฉุนของน้ำยาประสานท่อลอยปะปนอยู่ในอากาศที่ค่อนข้างอบอ้าววันนี้เป็นวันลงมือปฏิบัติจริงสำหรับ ‘โปรเจกต์ออกแบบระบบบำบัดน้ำเสียชุมชนจำลอง’ ซึ่งเป็นคะแนนเก็บชิ้นใหญ่ของวิชาวิศวกรรมสิ่งแวดล้อม แต่ละกลุ่มต่างง่วนอยู่กับการประกอบถังอะคริลิก ต่อท่อ และจัดเตรียมชั้นกรองน้ำกันอย่างขะมักเขม้น‘มันเดย์’ ในชุดเสื้อช็อปสีเขียวเข้มที่สวมทับเสื้อนักศึกษาตัวโคร่ง กำลังยืนขมวดคิ้วจ้องมองแบบแปลนในมือสลับกับถังตกตะกอนจำลองที่ตั้งอยู่ตรงหน้า หญิงสาวรับหน้าที่เป็นหัวหน้ากลุ่มที่ต้องคอยคุมงานและแจกแจงหน้าที่ให้เพื่อนๆ อย่างเป็นระบบ สมกับฉายาแม่พระผู้เป็นเสาหลักของสาขา“จอย ตัดท่อพีวีซีขนาดสองนิ้วให้ฉันสามท่อนนะ ความยาวเอาตามที่มาร์กไว้ในแบบเลย” มันเดย์หันไปสั่งเพื่อนสาวที่กำลังถือตลับเมตร “ส่วนตั้ม นายเช็กค่าน้ำในถังพักหรือยังว่า pH อยู่ที่เท่าไหร่ เราต้องคำนวณปริมาณสารส้มที่จะใส่ลงไปใหม่นะ”“เช็กแล้วๆ เดี๋ยวจดใส่บอร์ดให้” ตั้
Beyond FWB รักล้ำเส้น ตอนที่ 5-2
หญิงสาวกัดริมฝีปากตัวเองเบาๆ ความขัดแย้งในใจตีรวนจนเธอแทบไม่มีสมาธิเรียน ภายนอกเธอคือมันเดย์คนเดิมที่กำลังนั่งจดเลกเชอร์อย่างตั้งใจ แต่ภายในหัวกลับมีแต่ภาพรอยยิ้มร้ายกาจและสัมผัสอันเร่าร้อนของคนที่นั่งอยู่หลังห้องตลอดการเรียนคาบแรก ทุกครั้งที่อาจารย์สุ่มเรียกถาม แล้วเสียงทุ้มต่ำแหบพร่าของโซนดังขึ้นตอบคำถามแบบกวนๆ มันเดย์จะรู้สึกได้ถึงกระแสไฟฟ้าที่แล่นปราดไปทั่วแผ่นหลัง ขนอ่อนตามร่างกายลุกซัน เพียงแค่ได้ยินเสียงของเขา ร่างกายของเธอก็จำได้ดีว่าเสียงนี้เคยกระซิบข้างหูเธอด้วยถ้อยคำหยาบโลนและเซ็กซี่แค่ไหนช่วงเวลาแห่งความทรมานในคลาสเรียนภาคเช้าจบลงในที่สุดเวลาพักเที่ยงมาถึง มันเดย์เก็บของใส่กระเป๋าอย่างรวดเร็ว เธอปฏิเสธคำชวนไปกินข้าวของเพื่อนในสาขา โดยอ้างว่านัดกับเพื่อนกลุ่มอื่นเอาไว้แล้ว ซึ่งก็คือความจริง วันนี้เธอมีนัดกินข้าวเที่ยงกับ ‘แก๊ง 7’Days’ แก๊งเพื่อนสนิทต่างสาขาที่มักจะรวมตัวกันที่โรงอาหารกลางเสมอโถงทางเดินของตึกคณะวิศวกรรมศาสตร์ในช่วงพักเที่ยงนั้นเต็มไปด้วยนักศึกษาที่เดินขวักไขว่ มันเดย์สะพายกระเป๋าผ้า เดินก้มหน้าก้มตากดโทรศัพท์เพื่อตอบข้อความข
Beyond FWB รักล้ำเส้น ตอนที่ 5-1
เช้าวันจันทร์ที่แสนวุ่นวายเริ่มต้นขึ้นพร้อมกับเสียงนาฬิกาปลุกที่แผดร้อง มันเดย์สะดุ้งตื่นขึ้นมาบนเตียงนอนหนานุ่มในคอนโดของตัวเอง หญิงสาวเอื้อมมือไปกดปิดเสียงน่ารำคาญนั้น ก่อนจะทิ้งตัวลงนอนหงาย ฝ่ามือเล็กยกขึ้นก่ายหน้าผากพลางสูดลมหายใจเข้าลึกๆ เมื่อความทรงจำอันเร่าร้อนในช่วงสุดสัปดาห์ที่ผ่านมาย้อนกลับมาฉายซ้ำในหัวราวกับม้วนฟิล์มที่ถูกกดเล่นอัตโนมัติหลังจากค่ำคืนแห่งความบ้าบิ่นที่จบลงด้วย ‘ข้อตกลงลับฉบับ FWB’ โซนก็กลับไป ทิ้งไว้เพียงร่องรอยความยับเยินบนเตียงนอนและรอยสีกุหลาบที่กระจายอยู่ทั่วลาดไหล่และลำคอขาวเนียนของเธอมันเดย์ผุดลุกขึ้นนั่งแล้วเดินตรงไปที่หน้ากระจกบานใหญ่ในห้องน้ำ เธอปลดกระดุมชุดนอนออก เลื่อนคอเสื้อลงเพื่อสำรวจร่องรอยสมรภูมิรัก รอยจูบสีแดงช้ำหลายจุดเด่นหลาอยู่บนผิวขาวจัดจนน่าตกใจ หญิงสาวถอนหายใจเฮือกใหญ่ วันนี้เธอมีเรียนเช้า และแน่นอนว่าเธอไม่สามารถปล่อยให้ใครเห็นรอยพวกนี้ได้เด็ดขาด หากความลับแตกว่า ‘แม่พระประจำสาขา’ แอบไปมีอะไรกับ ‘แบดบอยตัวอันตราย’ อย่างโซน โลกทั้งใบที่เธอพยายามสร้างมาตลอดคงพังทลายลงไม่เป็นท่ามันเดย์ใช้เวลาหน้ากระจกนานกว่าปกติ
Beyond FWB รักล้ำเส้น ตอนที่ 4-2
“หึ... ก็ดี” โซนกระตุกยิ้มมุมปาก เดินเข้าไปใกล้เธออีกก้าว “ฉันก็ไม่ได้อยากมีปัญหาหรือต้องมานั่งเล่นบทแฟนผู้แสนดีให้ใครเหมือนกัน”“งั้นเรามาคุยเรื่องข้อตกลงกันให้ชัดเจน” มันเดย์เข้าประเด็นทันที ไม่ปล่อยให้บรรยากาศนำพาไปสู่ความอึดอัด “ข้อแรก... เรื่องเมื่อคืนต้องเป็นความลับขั้นสุด ห้ามมีใครรู้เรื่องนี้เด็ดขาด โดยเฉพาะเพื่อนในแก๊ง 7’Days ของฉัน ถ้านายหลุดปากบอกใคร หรือทำให้พวกซันหรือมาร์สรู้ พวกนั้นเอานายตายแน่ และฉันก็ไม่อยากให้ใครมองฉันเปลี่ยนไป ฉันยังต้องเป็นเด็กดีของสาขาเหมือนเดิม”“เข้าใจแล้ว ห่วงหน้าตาทางสังคมสินะ” โซนตอบรับอย่างกวนๆ พลางพยักหน้า “เรื่องเงียบปากมันงานถนัดฉันอยู่แล้ว ไม่ต้องห่วง”“ข้อสอง... เวลาอยู่ที่คณะ หรือต่อหน้าคนอื่น เราก็แค่เพื่อนร่วมสาขาที่ไม่สนิทกันเหมือนเดิม ห้ามทำตัวแปลกๆ ห้ามทักทายเกินเบอร์ ห้ามก้าวก่ายชีวิตส่วนตัวของกันและกัน” มันเดย์ไล่เรียงกฎราวกับกำลังเจรจาธุรกิจ“ห้ามหึง ห้ามหวง ห้ามทำตัวเป็นเจ้าของด้วย ถูกไหม?” โซนต่อประโยคให้เสร็จ แววตาของเขาฉายแววท้าทายเล็กๆ“ถูกต้อง” มันเดย์พยักหน้า “เราแค่เผลอพลาดกันไปคืนนึง
Beyond FWB รักล้ำเส้น ตอนที่ 4-1
แสงแดดอุ่นจัดในยามสายลอดผ่านช่องว่างของผ้าม่านทึบแสงเข้ามาแยงตา ปลุกร่างเล็กที่นอนขดตัวอยู่ใต้ผ้าห่มผืนหนาให้ตื่นจากการหลับใหลมันเดย์ขมวดคิ้วเข้าหากัน ครางฮือในลำคอเมื่อความรู้สึกแรกที่โจมตีระบบประสาทคืออาการปวดหนึบที่ศีรษะราวกับถูกค้อนทุบ อาการแฮงก์โอเวอร์จากการดื่มแอลกอฮอล์เกินขนาดเล่นงานเธออย่างหนัก แต่ทว่า นั่นยังไม่เลวร้ายเท่ากับความปวดร้าวระบมที่แล่นริ้วขึ้นมาจากช่วงล่างและสะโพก ทุกครั้งที่ขยับตัว เธอรู้สึกเหมือนร่างกายถูกจับแยกชิ้นส่วนแล้วประกอบใหม่หญิงสาวค่อยๆ ปรือตาขึ้น สิ่งแรกที่เห็นไม่ใช่เพดานห้องสีขาวคุ้นตา แต่เป็นแผ่นหลังกว้างที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามเนื้อและรอยสักสีดำเข้มดุดันของผู้ชายที่นอนหันหลังอยู่ข้างๆความทรงจำเมื่อคืนไหลบ่าเข้ามาในหัวราวกับเขื่อนแตกภาพที่เธอเดินไปด่าเขาที่ร้านเหล้า ภาพที่เธอท้าทายเขาด้วยความเมา ภาพที่เธอดึงคอเสื้อเขาลงมาจูบ และภาพความเร่าร้อนดิบเถื่อนบนเตียงนี้ที่สาดซัดเข้าใส่เธอครั้งแล้วครั้งเล่า เสียงครางของตัวเองที่ดังระงมไปทั่วห้องยังคงดังก้องอยู่ในโสตประสาท‘บ้าไปแล้ว... มันเดย์ เธอทำบ้าอะไรลงไป!’
Maaari mong magustuhan
My Dear เมียเด็กคนโปรด
เอวาริณ ชาริณ19.5K viewsเมียที่ไม่มีวันได้เป็น
เอวาริณ ชาริณ10.2K viewsENGINEER DEVIL | วิศวะร้ายซ่อนรัก
Sherlina28.5K viewsวิศวะหลงรักลูกสาวมาเฟีย
โซลสตาร์ seoulstar9.4K viewsอย่าเพิ่งตกหลุมรักกันเลย (Let's not fall in love)
RINSP123 viewsเกลียดนักรักซะให้เข็ด
Umamii.956 viewsสยบรักเพลิงกัลป์
Lucypan_2.1K viewsBorn to be เล่นกับรัก
Sweet_Moon246 views
