LOGINShare
ตอนที่ 4-2
publish date:
2026-08-15 20:00:29“หึ... ก็ดี” โซนกระตุกยิ้มมุมปาก เดินเข้าไปใกล้เธออีกก้าว “ฉันก็ไม่ได้อยากมีปัญหาหรือต้องมานั่งเล่นบทแฟนผู้แสนดีให้ใครเหมือนกัน”
“งั้นเรามาคุยเรื่องข้อตกลงกันให้ชัดเจน” มันเดย์เข้าประเด็นทันที ไม่ปล่อยให้บรรยากาศนำพาไปสู่ความอึดอัด “ข้อแรก... เรื่องเมื่อคืนต้องเป็นความลับขั้นสุด ห้ามมีใครรู้เรื่องนี้เด็ดขาด โดยเฉพาะเพื่อนในแก๊ง 7’Days ของฉัน ถ้านายหลุดปากบอกใคร หรือทำให้พวกซันหรือมาร์สรู้ พวกนั้นเอานายตายแน่ และฉันก็ไม่อยากให้ใครมองฉันเปลี่ยนไป ฉันยังต้องเป็นเด็กดีของสาขาเหมือนเดิม”
“เข้าใจแล้ว ห่วงหน้าตาทางสังคมสินะ” โซนตอบรับอย่างกวนๆ พลางพยักหน้า “เรื่องเงียบปากมันงานถนัดฉันอยู่แล้ว ไม่ต้องห่วง”
“ข้อสอง... เวลาอยู่ที่คณะ หรือต่อหน้าคนอื่น เราก็แค่เพื่อนร่วมสาขาที่ไม่สนิทกันเหมือนเดิม ห้ามทำตัวแปลกๆ ห้ามทักทายเกินเบอร์ ห้ามก้าวก่ายชีวิตส่วนตัวของกันและกัน” มันเดย์ไล่เรียงกฎราวกับกำลังเจรจาธุรกิจ
“ห้ามหึง ห้ามหวง ห้ามทำตัวเป็นเจ้าของด้วย ถูกไหม?” โซนต่อประโยคให้เสร็จ แววตาของเขาฉายแววท้าทายเล็กๆ
“ถูกต้อง” มันเดย์พยักหน้า “เราแค่เผลอพลาดกันไปคืนนึง ทุกอย่างจบลงตรงนี้ วันจันทร์ไปเรียนก็นับหนึ่งใหม่ในฐานะเพื่อน”
“ก็แฟร์ดี ฉันชอบผู้หญิงพูดรู้เรื่องแบบเธอว่ะ” โซนยิ้มกว้างอย่างพึงพอใจ เขาหยิบเสื้อช็อปสีเขียวเข้มที่พาดอยู่บนปลายเตียงขึ้นมาพาดบ่า “ในเมื่อคุยกันรู้เรื่องแล้ว งั้นฉันกลับล่ะ ลืมๆ มันไปซะก็แล้วกัน ถือว่าให้ทานคนเมา”
ชายหนุ่มหมุนตัวเดินตรงไปที่ประตูห้อง เขารู้สึกแปลกใจนิดหน่อยที่ตัวเองไม่ได้รู้สึกรำคาญผู้หญิงคนนี้เลย กลับกัน เขารู้สึกว่ายัยแม่พระนี่มีอะไรซ่อนอยู่อีกเยอะที่คนอื่นไม่รู้ การรับมือกับสถานการณ์ด้วยความเยือกเย็นแบบนี้ มันโคตรมีเสน่ห์ในแบบที่เขาไม่เคยเจอ
มือหนาเอื้อมไปจับลูกบิดประตู เตรียมจะเปิดออกเพื่อจบเรื่องราวบ้าบอของค่ำคืนที่ผ่านมา
“เดี๋ยว... โซน”
เสียงหวานที่เอ่ยเรียกชื่อเขาเบาๆ ทำให้โซนชะงัก ชายหนุ่มหันกลับมามอง เลิกคิ้วขึ้นเป็นเชิงถาม “อะไรอีก? หรือว่าเปลี่ยนใจอยากจะเรียกค่าเสียหาย?”
มันเดย์ยืนนิ่งอยู่ที่เดิม เธอสูดลมหายใจเข้าลึกๆ อีกครั้ง ภายในสมองกำลังคำนวณผลดีผลเสียอย่างรวดเร็ว
จริงอยู่ที่เธอตั้งใจจะจบเรื่องนี้ แต่เมื่อนึกถึงสัมผัสเมื่อคืน ความร้อนแรงที่เขาปรนเปรอให้ มันช่วยปลดปล่อยความอึดอัดและความเครียดที่สะสมมานานนับปีจนหมดสิ้น เมื่อคืนเป็นครั้งแรกที่เธอรู้สึก ‘มีชีวิต’ และได้รับอิสระอย่างแท้จริงโดยไม่ต้องแคร์ความถูกต้อง
โซนคือผู้ชายที่ตรงสเปกเธอทุกอย่าง หล่อ ดิบ เถื่อน และที่สำคัญ... เขาไม่ต้องการความผูกพัน ซึ่งนั่นตอบโจทย์เธอที่สุด เธอไม่ต้องมานั่งเอาใจใส่ ไม่ต้องตอบคำถามพ่อแม่ และไม่ต้องเปิดตัวให้วุ่นวาย
มันเดย์ช้อนตาขึ้นสบตากับแบดบอยหนุ่ม ก่อนจะตัดสินใจยื่นข้อเสนอที่ทำให้คนฟังถึงกับเบิกตากว้าง
“เซ็กส์นาย... ดีมากนะ”
“...” โซนอึ้งกิมกี่ไปชั่วขณะ ไม่คิดว่าจะได้ยินคำวิจารณ์เรื่องบนเตียงตรงๆ จากปากผู้หญิงที่เพิ่งเสียเวอร์จิ้นให้เขาไปหมาดๆ
“ช่วงนี้ฉันเครียดเรื่องสอบ แล้วก็เครียดเรื่องครอบครัว...” มันเดย์อธิบายต่อด้วยน้ำเสียงที่พยายามคุมให้ราบเรียบที่สุด แม้แก้มจะเริ่มแดงปลั่งขึ้นมาอีกรอบ “ถ้าวันไหนฉันมีอารมณ์ หรือเครียดมากๆ อีก ฉันขอให้นายมาหาได้ไหม?”
ประโยคคำถามนั้นทำเอาบรรยากาศในห้องหยุดนิ่งไปชั่วขณะ
โซนจ้องมองผู้หญิงตรงหน้าราวกับเห็นมนุษย์ต่างดาว ยัยแม่พระหน้าใสที่เอาแต่ด่าเขาฉอดๆ เมื่อคืน ตอนนี้กำลังชวนเขาทำข้อตกลงเรื่องเซ็กส์อย่างหน้าตาเฉย?
ความเงียบกินเวลาไปเพียงไม่กี่วินาที ก่อนที่ริมฝีปากหยักลึกของโซนจะค่อยๆ คลี่ยิ้มออกมา มันเป็นรอยยิ้มร้ายกาจที่เต็มไปด้วยความถูกใจขั้นสุด เสียงหัวเราะทุ้มต่ำดังขึ้นในลำคออย่างกลั้นไม่อยู่
ชายหนุ่มปล่อยมือจากลูกบิดประตู แล้วเดินก้าวช้าๆ กลับเข้ามาหามันเดย์อีกครั้ง ท่วงท่าการเดินของเขาเต็มไปด้วยสัญชาตญาณของนักล่าที่เจอเหยื่อถูกใจ เขาหยุดยืนประชิดตัวเธอจนหน้าอกแกร่งแทบจะชนกับจมูกรั้น กลิ่นอายความเป็นชายผสมกับกลิ่นบุหรี่จางๆ ทำให้มันเดย์ต้องแอบกลืนน้ำลาย
โซนยกมือขึ้น นิ้วชี้และนิ้วโป้งที่หยาบกร้านบีบปลายคางมนของเธอเบาๆ บังคับให้เธอเงยหน้าขึ้นสบตากับเขา นัยน์ตาคมพราวระยับไปด้วยไฟปรารถนาที่ถูกจุดขึ้นมาใหม่อีกครั้ง
“เอาสิ...” โซนกระซิบเสียงแหบพร่าชิดริมฝีปากบาง “ทักมาได้ตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมงเลย แม่พระตัวแสบ”
มันเดย์ใจเต้นรัวแรงจนแทบระเบิด เธอพยักหน้ารับช้าๆ โดยไม่หลบสายตา
“แต่จำกฎไว้ให้ดีนะมันเดย์...” โซนเสริมพลางลูบไล้ริมฝีปากล่างของเธอเบาๆ ด้วยหัวแม่มือ “แค่เรื่องบนเตียงเท่านั้น ห้ามเอาใจลงมาเล่นเด็ดขาด เพราะถ้าเธอเผลอรักฉันขึ้นมา ฉันไม่รับผิดชอบนะ”
“ไม่ต้องห่วง” มันเดย์เชิดหน้าขึ้น ตอบกลับด้วยความมั่นใจ “ฉันไม่มีวันหลงรักคนแบบนายแน่นอน”
“หึ... ปากดีให้ได้ตลอดรอดฝั่งก็แล้วกัน”
โซนกระตุกยิ้ม ก่อนจะโน้มหน้าลงมากดจูบที่ริมฝีปากบางอย่างดูดดื่มและหนักหน่วง เป็นการประทับตรา ‘สัญญาลับ’ ระหว่างกันอย่างเป็นทางการ
สัญญาลับฉบับ Friends with Benefits ที่มีกฎเหล็กว่าห้ามรัก ห้ามผูกพัน และห้ามให้ใครรู้ ได้เริ่มต้นขึ้น... โดยที่ทั้งคู่ไม่รู้เลยว่า กฎเกณฑ์บ้าบอพวกนั้น กำลังจะกลายเป็นกับดักที่ย้อนกลับมามัดหัวใจของพวกเขาเองจนดิ้นไม่หลุด!
Latest chapter
Beyond FWB รักล้ำเส้น ตอนที่ 8-2
“ก็... ก็ฉันวิ่งทะลุไปที่ตึกวิศวะเครื่องกลไง ไปขอเบิกลุงยามที่ห้องช่างซ่อมบำรุงตึกนู้นแทน!” มันเดย์รีบงัดคำโกหกชั้นที่สองออกมาใช้ “นี่ไง! วิ่งไปวิ่งกลับตึกเครื่องกล หอบจะตายอยู่แล้วเนี่ย เห็นไหมว่าเหงื่อเต็มหน้าไปหมดแล้ว!”จอยลุกขึ้นยืนแล้วเดินเข้ามาพินิจพิจารณาใบหน้าของเพื่อนรักใกล้ๆ “เออว่ะ มิน่าล่ะ เหงื่อมึงแตกพลั่กเต็มหน้าเลย หน้าก็แดงแปร๊ดอย่างกับคนเป็นไข้ แถมผมก็ยุ่งชี้ฟูไปหมด...”มันเดย์ลอบถอนหายใจยาวในใจ นึกว่าตัวเองจะรอดตัวจากการจับผิดของเพื่อนสาวคนสนิทได้แล้ว ทว่าประโยคถัดมาของจอยกลับทำให้หัวใจของเธอร่วงตุ้บลงไปกองที่พื้นลานเกียร์อีกครั้ง“...เอ๊ะ เดี๋ยวนะมันเดย์ ทำไมกระดุมเสื้อนักศึกษามึงมันติดเบี้ยวแปลกๆ วะ ร่นไปตั้งคืบนึงแน่ะ มึงใส่เสื้อสลับเม็ดเหรอวะ?”จอยชี้ไปที่คอเสื้อของมันเดย์ ซึ่งบัดนี้กระดุมเม็ดที่สองถูกนำไปยัดใส่รังดุมเม็ดที่สาม ทำให้สาบเสื้อเปิดกว้างออกจนเกือบจะเห็นร่องอกและบราเซียสีดำที่ซ่อนอยู่ด้านใน‘ฉิบหาย!’มันเดย์สบถเสียงหลงในใจ เธอก้มลงมองเสื้อตัวเองแล้วก็แทบจะกรีดร้องออกมา ไอ้บ้าโซน! หมอนั่นเป็นคนติดกระ
Beyond FWB รักล้ำเส้น ตอนที่ 8-1
แสงแดดสีส้มอมแดงยามเย็นสาดส่องกระทบผืนคอนกรีตของลานเกียร์หลังช็อปคณะวิศวกรรมศาสตร์ บรรยากาศเริ่มเงียบสงบลงเมื่อกลุ่มนักศึกษาส่วนใหญ่ทยอยเก็บของกลับบ้านกันไปเกือบหมดแล้ว เหลือเพียงกลุ่มของมันเดย์ที่ยังคงปักหลักอยู่หน้าถังบำบัดน้ำเสียจำลองมันเดย์เดินกึ่งวิ่งนำหน้าร่างสูงใหญ่ของโซนกลับมาที่ลานช็อป หญิงสาวกอดคลิปบอร์ดแนบอกแน่นราวกับใช้มันเป็นเกราะกำบัง จังหวะการก้าวเดินของเธอพยายามทำให้ดูเป็นปกติที่สุด แม้ว่าความจริงแล้วช่วงขาทั้งสองข้างจะยังคงสั่นระริก และความรู้สึกเสียดสีแปลบๆ บริเวณกึ่งกลางลำตัวจะคอยตอกย้ำถึง ‘กิจกรรม’ สุดเร่าร้อนที่เพิ่งเกิดขึ้นในห้องเก็บอุปกรณ์เมื่อไม่กี่นาทีก่อนหน้านี้ก็ตาม“เดินช้าๆ หน่อยก็ได้ เดี๋ยวก็สะดุดลานเกียร์หน้าคว่ำหรอก”เสียงทุ้มห้าวที่เจือไปด้วยความยียวนดังไล่หลังมาติดๆ มันเดย์หันขวับไปถลึงตาใส่ตัวต้นเหตุที่กำลังเดินล้วงกระเป๋ากางเกงยีนส์ตามมาด้วยท่วงท่าสบายๆ ไม่มีความสะทกสะท้านหรือลุกลี้ลุกลนใดๆ ทั้งสิ้น ผิดกับเธอที่ตอนนี้หัวใจยังเต้นกระหน่ำจนแทบจะหลุดออกมานอกซี่โครง“หุบปากไปเลยนะโซน! ถ้านายยังขืนพูดอะไรบ้าๆ ออกมาอีก ฉันจะ
Beyond FWB รักล้ำเส้น ตอนที่ 7-2 NC
ตึก... ตึก... ตึก...เสียงย่ำเท้าลงบนพื้นกรวดด้านนอกดังใกล้เข้ามาเรื่อยๆ ทำเอาหัวใจของมันเดย์กระตุกวูบ ร่างกายของเธอแข็งทื่อไปชั่วขณะ ช่องทางรักบีบรัดตัวตนของโซนแน่นขึ้นอย่างสัญชาตญาณ“มันเดย์! โซน! อยู่ในนั้นหรือเปล่า หาบอลวาล์วเจอไหมวะ ทำไมไปนานจัง”เสียงของ ‘ตั้ม’ เพื่อนในกลุ่มดังขึ้นที่หน้าประตูห้องเก็บอุปกรณ์ดวงตากลมโตของมันเดย์เบิกกว้างด้วยความตื่นตระหนกสุดขีด ความกลัวแล่นปราดจับขั้วหัวใจ หากตั้มเปิดประตูเข้ามาตอนนี้ ทุกอย่างจบสิ้นแน่ เธอพยายามจะดันหน้าอกโซนให้ออกห่าง ส่งสายตาวิงวอนให้เขาหยุดขยับตัว ริมฝีปากบางขยับมุบมิบไร้เสียง “ซะ... โซน หยุดนะ เพื่อนมา”แต่แทนที่แบดบอยตัวร้ายจะหยุดการกระทำ นัยน์ตาคมของเขากลับวาวโรจน์ขึ้นด้วยความท้าทาย ความตื่นเต้นที่กำลังจะถูกจับได้ยิ่งกระตุ้นสัญชาตญาณดิบของเขาให้พุ่งพล่าน โซนกระตุกยิ้มร้ายกาจในความมืด ก่อนที่เขาจะยกมือหนาขึ้นมาปิดทาบลงบนริมฝีปากบางของมันเดย์ ปิดกั้นเสียงร้องทั้งหมดเอาไว้มิดชิดกุกกัก... กุกกัก...เสียงลูกบิดประตูเหล็กถูกบิดเขย่าจากด้านนอกดังสนั่น“อ
Beyond FWB รักล้ำเส้น ตอนที่ 7-1 NC
“ก็บอกแล้วไง...” เสียงทุ้มต่ำแหบพร่าดังก้องในความมืด “ว่าฉันจะมาช่วย ‘ยก’ ของ... แต่ไม่ได้บอกนี่ ว่าจะยกอุปกรณ์ หรือจะ ‘ยก’ เธอ”สิ้นประโยคอันตราย แบดบอยจอมเจ้าเล่ห์ก็ไม่เปิดโอกาสให้มันเดย์ได้เอ่ยปากประท้วงหรือร้องขอความช่วยเหลือ เขาก้มใบหน้าลงมาบดขยี้ริมฝีปากบางอย่างหิวกระหายและดุดัน สัมผัสของเขาเต็มไปด้วยความเร่าร้อนที่ถูกอัดอั้นมาตลอดทั้งบ่าย เรียวลิ้นร้อนสอดแทรกเข้าไปกวาดต้อนความหวานล้ำในโพรงปากอย่างเอาแต่ใจ ดูดดึงกลีบปากนุ่มจนเกิดเสียงน่าอายดังก้องในความเงียบ“อื้อ! อ่อยอะ! (ปล่อยนะ!)” มันเดย์ครางประท้วงในลำคอ สองมือเล็กยกขึ้นดันแผงอกกว้างที่อุดมไปด้วยมัดกล้ามเนื้ออย่างสุดแรง เธอพยายามเบือนหน้าหนี แต่โซนกลับใช้มือข้างหนึ่งจับล็อกท้ายทอยของเธอไว้แน่น บังคับให้เธอรับจูบที่ลึกล้ำยิ่งกว่าเดิมความหวาดกลัวตีรวนอยู่ในอก นี่มันห้องเก็บของส่วนกลางของคณะ เพื่อนๆ ในกลุ่มกำลังรออุปกรณ์อยู่ข้างนอก และที่สำคัญ ผนังห้องนี้ก็ไม่ได้เก็บเสียงเลยแม้แต่น้อย หากมีใครเดินผ่านมาได้ยิน หรือเปิดประตูเข้ามาเห็น ‘แม่พระ’ ของสาขากำลังนัวเนียกับแบดบอยหลังห้อง ภาพลักษณ์และความสมบูรณ์แบ
Beyond FWB รักล้ำเส้น ตอนที่ 6-2
เวลาล่วงเลยเข้าสู่ช่วงเย็น แสงแดดเริ่มอ่อนแสงลง นักศึกษาหลายกลุ่มเริ่มทยอยเก็บของกลับบ้าน กลุ่มของมันเดย์ประกอบระบบบำบัดน้ำจนเกือบเสร็จสมบูรณ์ แต่เมื่อทำการทดสอบระบบเดินน้ำเข้าถังกรอง ปัญหาก็เกิด“ซวยแล้วมันเดย์ บอลวาล์วตรงท่อน้ำทิ้งมันซึมว่ะ เหมือนเกลียวมันจะไขไม่แน่น” ตั้มร้องบอกขณะพยายามใช้ประแจขันมันเดย์รีบเดินเข้าไปดู “จริงด้วย น้ำซึมออกมาเยอะเลย ถ้าปล่อยไว้ตอนอาจารย์มาตรวจคะแนนเราโดนหักแน่ เรามีบอลวาล์วขนาดสองนิ้วสำรองเหลือไหมจอย”จอยรื้อดูในกล่องเครื่องมือแล้วส่ายหน้า “หมดแล้วมึง ข้องอเก้าสิบองศาก็หมดเหมือนกัน คงต้องไปเบิกเพิ่มที่ห้องเก็บอุปกรณ์รวมหลังตึกภาคอ่ะ”“โอเค งั้นเดี๋ยวฉันเดินไปเบิกเอง ห้องเก็บอุปกรณ์น่าจะยังไม่ปิด” มันเดย์อาสา เธอถอดถุงมือผ้าออกแล้ววางคลิปบอร์ดลงบนโต๊ะ“ให้กูเดินไปเป็นเพื่อนไหม มันเย็นแล้วนะเว้ย หลังตึกภาคมันเปลี่ยว” จอยเสนอตัว“ไม่เป็นไร แค่นี้เอง แป๊บเดียวก็กลับมาแล้ว พวกแกช่วยกันเคลียร์พื้นที่ตรงนี้รอไปก่อนเลย จะได้ไม่เสียเวลา”มันเดย์ปฏิเสธความหวังดี ก่อนจะหมุนตัวเตรียมเดินออกไป แต่ยังไม่ทันจะได้
Beyond FWB รักล้ำเส้น ตอนที่ 6-1
บรรยากาศ ณ ลานหลังช็อปคณะวิศวกรรมศาสตร์ในช่วงบ่ายวันพุธเต็มไปด้วยความวุ่นวายและเสียงจอแจของนักศึกษาชั้นปีที่สาม เสียงตัดเหล็ก เสียงเลื่อยท่อพีวีซี และกลิ่นฉุนของน้ำยาประสานท่อลอยปะปนอยู่ในอากาศที่ค่อนข้างอบอ้าววันนี้เป็นวันลงมือปฏิบัติจริงสำหรับ ‘โปรเจกต์ออกแบบระบบบำบัดน้ำเสียชุมชนจำลอง’ ซึ่งเป็นคะแนนเก็บชิ้นใหญ่ของวิชาวิศวกรรมสิ่งแวดล้อม แต่ละกลุ่มต่างง่วนอยู่กับการประกอบถังอะคริลิก ต่อท่อ และจัดเตรียมชั้นกรองน้ำกันอย่างขะมักเขม้น‘มันเดย์’ ในชุดเสื้อช็อปสีเขียวเข้มที่สวมทับเสื้อนักศึกษาตัวโคร่ง กำลังยืนขมวดคิ้วจ้องมองแบบแปลนในมือสลับกับถังตกตะกอนจำลองที่ตั้งอยู่ตรงหน้า หญิงสาวรับหน้าที่เป็นหัวหน้ากลุ่มที่ต้องคอยคุมงานและแจกแจงหน้าที่ให้เพื่อนๆ อย่างเป็นระบบ สมกับฉายาแม่พระผู้เป็นเสาหลักของสาขา“จอย ตัดท่อพีวีซีขนาดสองนิ้วให้ฉันสามท่อนนะ ความยาวเอาตามที่มาร์กไว้ในแบบเลย” มันเดย์หันไปสั่งเพื่อนสาวที่กำลังถือตลับเมตร “ส่วนตั้ม นายเช็กค่าน้ำในถังพักหรือยังว่า pH อยู่ที่เท่าไหร่ เราต้องคำนวณปริมาณสารส้มที่จะใส่ลงไปใหม่นะ”“เช็กแล้วๆ เดี๋ยวจดใส่บอร์ดให้” ตั้
You may also like
secret love ความรักที่ต้องซ่อนไว้
เรนเดียร์ B-5211.3K viewsเล่ห์รักวิศวะจอมโหด
Re-match I รีแมทช์13.6K viewsเมียลับหมอศรันย์
เอวาริณ ชาริณ16.0K viewsCrazy in love วิศวะคลั่งรัก (เจเจ) NC18+
เรนเดียร์ B-5215.0K viewsTATTOO SKULL เพราะรักเรามันลับ! #ฟ้าครามXสายไหม
โคตรเลวX2125 viewsTOXIC ENGINEER พิษรักวิศวะเลว
B.crazy’99 viewsอาถรรพ์ลานเกียร์
ใจดินสอ / เดือนสิบสอง292 viewsพยัคฆ์มันรักน้อง
ใจดินสอ / เดือนสิบสอง340 views
