Mag-log in-Ava-Tumango lamang si Mrs. Harrison sa kanya.Mabilis siyang umalis at sinundan ko siya ng tingin. At ilang segundo lamang ang lumipas bago ako tumayo. “I’ll be right back.”Hindi ko na hinintay ang sagot nila. Sinundan ko si Ada at nakita kong pumasok siya sa guest room na malapit sa library.Napansin kong mabilis niyang isinara ang pinto at ni-lock ito.Kumunot ang noo ko. Bakit niya kailangang i-lock ang pinto? May tinatago ba siya sa amin?Agad kong nilapitan si Manang Huling na nagpupunas ng balustre ng hagdan.“Manang, pwede ko bang makuha ang susi ng guest room?”“Sige po, Ma’am Ava?” Hindi na siya nagtanong pa at agad na ibinigay sa akin ang bungkos ng mga susi na nasa bulsa lang ng suot niyang apron.Kinuha ko ito sa kanya at saka bumalik sa guest room. Hinanap ko muna ang susi dito bago ko binuksan ko ang pinto nang tahimik.Maingat akong pumasok at nakita kong wala si Ada sa loob ng kwarto. Nang marinig ko ang mahinang tunog ng tubig mula sa banyo, dahan-dahan akong lumap
-Ava-“Wala kang karapatang gayahin si Ella!” Umalingawngaw ang galit na sigaw ni Daniel sa buong dining room.Dinuro niya si Ada, at sa tindi ng galit na nakikita ko sa kanyang mukha, akala ko ay susugod na siya rito anumang oras.Agad namang napayuko ang mag-asawang Santillan. Hindi ko alam kung paano nila natanggap nang ganoon na lamang na si Ada ay si Ella.Dahil kahit iisa ang mukha nila, hindi naman talaga ito ang anak nila. Ginaya lamang niya ang mukha ni Ella. At kahit nasa katawan niya ang puso ni Ella, hindi nito binabago ang katotohanang magkaibang tao sila.Hinawakan ko ang kamay ni Daniel at mahigpit itong pinisil upang pigilan siya.“Daniel, anak.” Agad namagitan si Mr. Harrison. “Maupo ka muna. Pag-usapan natin ito nang maayos.”Huminga nang malalim si Daniel bago tuluyang umupo. Umupo rin ako sa tabi niya.Sa kabilang panig naman ay nakaupo sina Mr. at Mrs. Harrison, habang ang tatlong bisita ay naupo sa tabi nila.Mabigat ang katahimikang bumalot sa buong living room.
-Ava-Bahagya niyang pinisil ang mga kamay ko.“At lubos akong nagpapasalamat sa ginawa mo para sa anak ko.” Bago pa ako makasagot, hinila niya ako palapit sa kanya at mahigpit na niyakap. “I’m sorry, iha. I’m so sorry.”Biglang pumatak ang mga luha niya sa balikat ko.“I’m so sorry sa lahat ng mga nasabi at nagawa kong masama sa’yo.” Naramdaman kong bahagyang nanginig ang katawan niya. “And I’m blaming Ella for lying to us.”Tahimik lang akong nakinig.Hindi ko man maramdaman ang buong sinseridad sa boses niya, hindi ko rin kayang itulak palayo ang isang ina na umiiyak habang humihingi ng tawad.Ganito talaga ako. Kapag nakakakita ako ng isang nanay na umiiyak, kusang lumalambot ang puso ko.Isa pa, hindi naman talaga ako galit kay Mrs. Harrison. Masakit man ang mga sinabi niya sa akin noon, alam kong ginawa niya iyon dahil naniwala siyang si Ella ang babaeng nagligtas sa anak niya, at pinaniwalaan niya ang mga kumalat na maling balita tungkol sa akin na isa akong maruming babae.Nag
-Ava-Kinabukasan, nagising ako sa loob ng mahigpit na bisig ng asawa ko.Ilang segundo akong nakatulala sa kisame habang unti-unting bumabalik sa akin ang mga nangyari kahapon.Ang kasal, si Ella, si Ada. At ang pangakong sinabi namin sa isa't isa.Napabuntong-hininga ako bago ko kinuha ang cellphone ko sa bedside table. Pagtingin ko sa oras, nanlaki ang mga mata ko. Mag-aalas-onse na pala ng umaga.Agad akong napalingon kay Daniel na mahimbing pa ring natutulog sa tabi ko. “Daniel.” tawag ko sa kanya habang tinatapik ang balikat niya.Bahagya lamang siyang gumalaw.“Daniel, papasok ba tayo sa office ngayon?”Hindi naman kasi kami nag-leave. Wala kaming planong magbakasyon nang matagal dahil pareho kaming may mga kumpanyang kailangang asikasuhin.May mga taong nagtatrabaho para sa amin, at may mga executive na kayang humawak ng mga operasyon habang wala kami, pero hindi ko pa rin gustong ipagkatiwala nang matagal sa iba ang pamamahala ng kumpanya.Iyon ang dahilan kung bakit hindi ak
-Ava-Maingat akong ibinaba ni Daniel sa kama, na para bang natatakot siyang baka masaktan ako kapag nagkamali siya ng galaw. Pagkahiga ko, agad niya akong hinila palapit sa kanya at mahigpit na niyakap. Ramdam ko ang init ng katawan niya habang marahan niyang hinahaplos ang buhok ko.“Galit ka ba sa akin, asawa ko?” mahina niyang tanong.I could hear the worry in his voice.Dahan-dahan niyang muling hinagod ang buhok ko, saka niya ako tinitigan na para bang hinihintay niyang marinig mula mismo sa akin na hindi ako galit.“I’m sorry,” dagdag pa niya. “Iniwan kitang mag-isa kanina sa simbahan.”“Hindi ako galit, Daniel.” Inilapat ko ang kamay ko sa dibdib niya. “Nawalan siya ng malay. So dapat lang na tulungan natin siya. Bisita pa rin naman natin si Ada kahit papaano.”Hindi man siya masyadong nagsalita, nakita ko ang bahagyang pagbabago sa ekspresyon niya. Para bang may kung anong bigat na unti-unting nabawasan sa dibdib niya.“Don’t worry. I know exactly what I’m doing,” sabi niya.
-Ava-Ang alam ko lang, unti-unti nang umiinit ang buong katawan ko at parang gumagaan ang lahat ng iniisip ko. Pati ang bigat na kanina pa nakadagan sa dibdib ko ay tila unti-unting nawawala.“Another one!” sigaw ni Chantal.“Wait...” natatawa kong sabi habang hawak ang ulo ko. “Parang umiikot na ang mundo.”“O sige, tama na! Baka pagalitan na kami ni kuya niyan!” sabi ni Chantal.“No, last na!” sabi ko, pero ayaw na akong pagbigyan ni Chantal na agad lumayo sa akin. May kumuha ng baso sa akin at naramdaman kong may humawak sa kamay ko.Si Marcus.“Come on,” nakangiting sabi niya. “Let's dance.”“Dance?” Di ba dapat si Daniel ang magsasayaw sa akin?Eh wala naman siya, so hindi ko na tinanggihan si Marcus. Hinayaan kong hilahin niya ako patungo sa dance floor at sakto namang pumailanlang ang masayang tugtog sa buong venue.Nagsimula na ring magsayawan ang ibang mga kaibigan namin kasama ang kanilang mga kapareha.May mga nagtatawanan, may magkayakap na halos hindi na mapaghiwalay. At
-Ava-Tumingin siya sa akin at saka ngumiti. “So fvcking beautiful, baby.” at halos mapatili ako nang dampian niya ito ng halik.“Daniel!” galit na pagsita ko sa kanya, pero tinawanan niya lang ako.“You’re hot when you get angry.” komento niya at saka sinimulang kuskusin ng loofa ang parteng iyon
-Ava-“What? Surprised by your own m0ans?” nakangising tanong ni Daniel.Sandali kong tinitigan ang kanyang mukha. Napakaguwapo niya pala sa malapitan. Kulay brown na mga mata na parang nangungusap, makapal na mga kilay, matangos na ilong, at mamula-mulang mga labi. Kaya pala humaling na humaling s
-Ava-“Anong iniiyak-iyak mo diyan? Huwag kang maarte ha. Huwag mong sabihing aatras ka pa sa oras na ito? Nandito na tayo! Kapag hindi ka pumayag, malalaman ng asawa ko na hindi na ako virgin!” hinaklit niya ang braso ko. “Hindi ako papayag na sirain mo ang mga plano ko. Kung gusto mo pang madugtun
-Ava-Pagkatapos kong pakainin ng almusal ang inay na dala ng isang nurse, lumabas muna ako saglit para tawagan si Ada. Kailangan kong siguraduhin na makakapunta siya bukas para tuparin ang usapan namin na idodonate niya ang isang kidney niya sa inay.Pumuwesto ako sa harap ng hospital kung saan pr







