"ข่าวลือของท่านประธาน"

>>ช่วงสายของวัน 

บรรยากาศในแผนกเริ่มคึกคักขึ้นเมื่อพี่ๆ พนักงานประจำเริ่มพักจิบชาและจับกลุ่มคุยกัน มินตรานั่งคีย์ข้อมูลอยู่ไม่ไกลนัก แต่หูของเธอกลับได้ยินเสียงพูดคุยของพี่ๆ ในแผนกอย่างชัดเจน

"นี่ๆ รู้ข่าวใหญ่ของบริษัทเราหรือยัง?" 

พี่ฟ้าเป็นคนเปิดประเด็นขึ้นมาด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น ขณะที่ถือแก้วกาแฟมานั่งลงข้างๆ โต๊ะของพี่ปลาย

"ข่าวอะไรเหรอฟ้า? เรื่องงบประมาณปีหน้าหรือเปล่า?" พี่ปลายถามโดยไม่ละสายตาจากหน้าจอ

"ไม่ใช่เรื่องนั้นสิพี่ปลาย! เรื่องส่วนตัวของท่านประธานต่างหากล่ะ!" 

พี่ฟ้าทำตาโต เสียงเบาลงเล็กน้อยแต่ก็ดังพอให้คนในบริเวณนั้นได้ยินกันทั่ว 

"เห็นว่า คุณแพรวา กำลังจะบินกลับมาจากต่างประเทศอาทิตย์หน้านี้แล้วนะ!"

ชื่อ คุณแพรวา ทำให้มือของมินตราที่กำลังพิมพ์แป้นพิมพ์ชะงักกึกทันที หัวใจของเธอตกลงไปอยู่ที่ผาสูงเสียดฟ้า

"คุณแพรวา... แพรวา กิจเจริญกุล น่ะเหรอ?" 

พี่ฝนที่เพิ่งเดินกลับมาจากห้องชงชาเอ่ยแทรกขึ้นมาด้วยความสนใจ 

"ลูกสาวคนเดียวของท่านเจ้าสัววิเชียร แห่งเครือเจริญกุลอสังหาริมทรัพย์น่ะนะ?"

"ก็ใช่น่ะสิ!" พี่ฟ้าพยักหน้ารับอย่างใส่อารมณ์ 

"ตระกูลนั้นเขายิ่งใหญ่ขนาดไหนใครๆ ก็รู้ แถมคุณแพรวาทั้งสวย ทั้งเก่ง ดีกรีปริญญาโทจากอังกฤษ วางตัวดี เพียบพร้อมไปหมดทุกอย่าง เหมาะสมกับท่านประธานธันวาของเราอย่างกับกิ่งทองใบหยก!"

"แหม... แล้วข่าวลือเรื่องที่ว่าครอบครัวผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายมองๆ เรื่องการหมั้นหมายกันไว้นี่เรื่องจริงไหมฟ้า?" พี่ปลายถามด้วยความอยากรู้อย่างผู้หญิงทั่วไป

"จริงแท้แน่นอนร้อยเปอร์เซ็นต์!" พี่ฟ้าตบมือเบาๆ 

"คนในวงการไฮโซเขารู้กันหมดแล้วว่าสองตระกูลนี้เขาเตรียมรวมธุรกิจกัน คุณแพรวากลับมาคราวนี้ ไม่ใช่แค่กลับมาเฉยๆ นะ แต่เห็นว่าจะเข้ามาดำรงตำแหน่งเป็นรองประธานบริหารฝ่ายกลยุทธ์ของ เคพี โฮลดิ้ง เราด้วย! เรียกว่ามาช่วยงานท่านประธานเต็มตัว เตรียมพร้อมสำหรับการแต่งงานในอนาคตชัดๆ"

"โฮ้... เพียบพร้อมขนาดนั้น ใครได้เป็นภรรยาท่านประธานนี่ถือว่าบุญวาสนาสูงส่งจริงๆ นะ" พี่ฝนถอนหายใจออกมาด้วยความชื่นชม 

"เหมาะสมกันที่สุดแล้วล่ะ ระดับท่านประธานธันวา ผู้ชายที่เนี๊ยบ เย็นชา และบ้างานขนาดนั้น ถ้าไม่ใช่ผู้หญิงระดับคุณแพรวา ก็คงไม่มีใครคู่ควรพอจะยืนเคียงข้างเขาได้หรอก"

"จริงที่สุดเลยพี่ฝน"  พี่ฟ้าเสริมต่อด้วยน้ำเสียงชวนฝัน 

"สมกันเหมือนนางฟ้ากับเทวดา ผู้หญิงธรรมดาๆ อย่าว่าแต่หวังเลย แค่เดินผ่านท่านประธานยังไม่กล้าสบตาเลยมั้ง ชาตินี้ไม่รู้ทำบุญด้วยอะไรถึงได้เกิดมาเพียบพร้อมขนาดนั้น"

คำพูดทุกคำ บทสนทนาทุกประโยคของพี่ๆ ในออฟฟิศ ราวกับเป็นห่ากระสุนที่สาดซัดเข้าใส่หัวใจของมินตราอย่างจัง เธอตักเตือนตัวเองในใจซ้ำแล้วซ้ำเล่าว่าอย่าฟัง อย่าคิดมาก แต่หยดน้ำตาร้อนผ่าวก็ยังคงเอ่อคลอขึ้นมาที่หน่วยตาจนภาพบนหน้าจอคอมพิวเตอร์เบลอไปหมด

"กิ่งทองใบหยก... เพียบพร้อม... คู่ควรจะยืนเคียงข้าง"

คำเหล่านั้นมันช่างตรงข้ามกับตัวเธออย่างสิ้นเชิง... มินตรา เป็นเพียงเด็กสาวธรรมดาๆ ที่แม่ป่วยหนัก ไม่มีฐานะ ไม่มีตระกูลใหญ่โตคอยซัพพอร์ต ยอมขายศักดิ์ศรีและร่างกายเพื่อแลกกับเงินค่ารักษาพยาบาล กลายเป็น "เด็กเลี้ยง" และ "เมียลับ" ไร้ตัวตนที่ต้องคอยหลบๆ ซ่อนๆ อยู่ในมุมมืด

เขาไม่เคยให้เกียรติเธอ ไม่เคยพาเธอไปออกงาน ไม่เคยแนะนำเธอให้ใครรู้จัก แม้แต่ในออฟฟิศแห่งนี้ ธันวายังใช้ชื่อของ คุณโปรดปราณ เพื่อนสนิทของเขา มาอ้างต่อหน้าพนักงานทุกคนว่าเธอเป็นเพียง "เด็กฝากของเพื่อน" เพื่อปกปิดความสัมพันธ์เน่าเฟะและกลบเกลื่อนร่องรอยทั้งหมดไม่ให้กระทบต่อชื่อเสียงอันขาวสะอาดของเขา

"ฉันซื้อตัวเธอ ซื้อความสะดวกสบาย และซื้อร่างกายของเธอ... แต่ฉันไม่ได้จ่ายเงินเพื่อซื้อความรู้สึกไร้สาระพวกนี้"

เสียงของเขายังสะท้อนกลับเข้ามาในหัวอีกครั้ง... ยิ่งคิดถึง ยิ่งมองเห็นความจริงที่แสนโหดร้าย เธอไม่มีวัน ไม่มีทาง และไม่มีสิทธิ์แม้แต่น้อยที่จะได้ยืนในแสงสว่างข้างกายเขา วันใดที่คุณแพรวากลับมา วันใดที่การแต่งงานทางธุรกิจเกิดขึ้น... วันนั้น สัญญาลับไร้ค่าของเธอก็คงจะถูกเขี่ยทิ้งเหมือนขยะชิ้นหนึ่งอย่างไม่ต้องสงสัย

"น้องมิน... น้องมินจ้ะ?" 

เสียงของพี่ปลายดังขึ้นใกล้ๆ ทำให้มินตราสะดุ้งสุดตัว เธอมือสั่นระริก รีบกดเช็ดขอบตาเบาๆ ก่อนจะหันไปยิ้มให้พี่เลี้ยง 

"คะ... พี่ปลาย มีอะไรหรือเปล่าคะ?"

พี่ปลายนึกแปลกใจที่เห็นสีหน้าซีดเผือดของเด็กฝึกงาน 

"เป็นอะไรหรือเปล่าจ๊ะมิน? หน้าซีดมากเลยนะ เหงื่อซึมตามหน้าผากหมดแล้ว ไม่สบายหรือเปล่า?"

"ปะ... เปล่าค่ะพี่ปลาย มินแค่มึนหัวนิดหน่อยน่ะค่ะ น่าจะเพราะเมื่อคืนนอนน้อย" 

มินตราโกหกออกไปคำโต เธอไม่สามารถบอกความจริงกับใครได้เลยว่า หัวใจของเธอกำลังแหลกสลายเพราะเรื่องราวของผู้ชายที่เป็นเจ้าของบริษัทแห่งนี้

"ถ้าไม่ไหวไปนอนพักที่ห้องพยาบาลก่อนไหมจ๊ะ? งานตรงนี้เดี๋ยวพี่ให้คนอื่นช่วยดูให้ก่อนได้นะ" พี่ปลายแสดงความเป็นห่วงอย่างจริงใจ

"ไม่เป็นไรจริงๆ ค่ะพี่ปลาย มินยังไหวค่ะ ขอบคุณพี่ปลายมากๆ นะคะ"

 มินตราฝืนยิ้ม ตอบปฏิเสธความปรารถนาดีนั้น เธอไม่อยากทำตัวอ่อนแอ ไม่อยากเป็นภาระของใคร และที่สำคัญที่สุด... เธอต้องอดทนทำงานให้ครบตามสัญญา เพื่อเงิน และเพื่อแม่