Share

9. ผู้บุกรุกในคฤหาสน์

last update publish date: 2026-10-15 14:54:21

ไฟทั้งคฤหาสน์ดับลงในพริบตาเดียว ความมืดหนาทึบเข้าปกคลุมทุกอย่างจนกอหญ้ามองไม่เห็นแม้แต่มือของตัวเอง
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • CERBERUS พันธนาการรักแห่งยมโลก   10. ประตูใต้คฤหาสน์

    “ถ้าอยากรู้…ลงมาหาข้าสิ”เสียงนั้นดังขึ้นจากรอยแยกใต้พื้นอย่างชัดเจนจนกอหญ้ารู้สึกเย็นวาบไปทั้งแผ่นหลัง ดวงตาสีแดงคู่หนึ่งลอยอยู่ในความมืดด้านล่างจ้องตรงมาที่เธอราวกับมองทะลุร่างกายได้ ลูคัสกระชับมือเธอทันที“อย่าฟัง”โลแกนเองก็ขยับเข้ามาใกล้อีกด้าน“มันกำลังยั่วให้คุณลงไป”กอหญ้ายืนมองรอยแยกนิ่ง“แต่ถ้าฉันไม่ลง เราจะรู้ได้ยังไงว่ามันต้องการอะไร”ลูคัสหันขวับ“ไม่จำเป็นต้องรู้ทุกอย่าง”“นี่แหละปัญหาของคุณ”“อะไร”“ชอบบอกว่าฉันไม่จำเป็นต้องรู้”เธอดึงมือกลับจากเขาเล็กน้อย“เรื่องมันเกี่ยวกับฉันโดยตรงนะลูคัส”“เพราะเกี่ยวกับเจ้า ข้าถึงไม่อยากให้เสี่ยง”“แล้วจะให้ฉันนั่งรอจนศัตรูบุกมาถึงเตียงอีกหรือไง”โลแกนพยักหน้าเบาๆ“นางพูดถูก”ลูคัสหันไป“เจ้าเงียบ”“ข้าแค่บอกความจริง”“ความจริงของเจ้าทำให้นางเสี่ยงทุกครั้ง”“แต่การซ่อนความจริงก็เคยทำให้นางตายมาแล้ว”ประโยคนั้นทำให้บรรยากาศแข็งทื่อทันที กอหญ้ามองสลับไปมา ลูคัสกำหมัดแน่น“อย่าพูดเรื่องนั้น”โลแกนสีหน้าเย็นลง“เจ้ากลัวความจริงเพราะมันทำให้เจ้ารู้สึกผิด ไม่ใช่เพราะนางไม่ควรรู้”“พอค่ะ”กอหญ้าแทรก ทั้งคู่เงียบ เธอถอนหายใจ“ฉันยังไม่ลงไป

  • CERBERUS พันธนาการรักแห่งยมโลก   9. ผู้บุกรุกในคฤหาสน์

    ไฟทั้งคฤหาสน์ดับลงในพริบตาเดียว ความมืดหนาทึบเข้าปกคลุมทุกอย่างจนกอหญ้ามองไม่เห็นแม้แต่มือของตัวเอง เสียงหัวเราะที่ดังมาจากชั้นล่างยังคงก้องอยู่ตามผนัง เหมือนมีใครบางคนกำลังเดินวนอยู่รอบบ้าน ทั้งที่ไม่เห็นเงาแม้แต่ร่างเดียว“กุญแจอยู่ที่นี่…”เสียงนั้นดังขึ้นอีกครั้ง กอหญ้ากำมือแน่น แสงสีทองค่อยๆ ปรากฏขึ้นที่ปลายนิ้ว ส่องให้เห็นใบหน้าของลูคัสกับโลแกนที่ยืนขนาบอยู่คนละด้าน ดวงตาของลูคัสเปลี่ยนเป็นสีแดงเข้ม ส่วนโลแกนมีประกายสีเขียวอมทองพาดผ่านม่านตา ไม่มีใครยิ้มอีกแล้ว“อยู่ใกล้ข้า”ลูคัสพูดเสียงต่ำ“ไม่”กอหญ้าตอบทันที เขาหันมอง“อะไร”“ฉันจะไม่หลบอยู่ข้างหลังอีกแล้ว”“นี่ไม่ใช่เวลาขัด”“ฉันไม่ได้ขัด”เธอยกมือที่มีแสงสีทองขึ้น“ฉันจะช่วย”โลแกนมองมือเธอ“ถ้ารู้สึกเวียนหัวหรือหมดแรง ให้หยุดทันที”กอหญ้าพยักหน้า ลูคัสกลับทำหน้าไม่พอใจ“ข้ายังไม่อนุญาต”เธอหันไป“คุณเป็นใครถึงต้องอนุญาต”“คนที่กำลังปกป้องเจ้า”“งั้นก็ปกป้องไป ส่วนฉันจะปกป้องตัวเอง”โลแกนหลุดหัวเราะเบาๆ“นางชนะ”ลูคัสหันขวับ“เงียบ”เสียงบางอย่างขูดพื้นดังมาจากชั้นล่างครืด…กอหญ้าชะงัก“มันอยู่ตรงไหน”ลูคัสสูดลมหายใจ“สาม

  • CERBERUS พันธนาการรักแห่งยมโลก   8. กลิ่นของผู้บุกรุก

    กอหญ้าตื่นขึ้นในเช้าวันถัดมาพร้อมความรู้สึกเหมือนร่างกายหนักกว่าปกติหลายเท่า ไม่ใช่เพราะนอนน้อยแต่เป็นเพราะเหตุการณ์เมื่อวานยังคงค้างอยู่ในหัว ทั้งภาพรอยผนึกแตก แสงสีทองจากมือของเธอ และเสียงกระซิบจากใต้พื้นว่า “กุญแจ…คืนมา” ทำให้เธอรู้สึกเหมือนชีวิตที่เคยธรรมดากำลังถูกลากเข้าไปใกล้อะไรบางอย่างมากขึ้นทุกที เธอนอนนิ่งอยู่บนเตียงครู่หนึ่งก่อนจะรู้สึกถึงความอุ่นข้างตัวกอหญ้าหันไปลูคัสนอนอยู่ข้างๆ ในร่างสุนัขสีดำ หัวขนาดใหญ่พาดอยู่ตรงขอบหมอนของเธออย่างหน้าตาเฉย กอหญ้าจ้องอยู่สองวินาที“เมื่อคืนฉันจำได้ว่าคุณนอนพื้นนะ”หูดำขยับนิดหนึ่ง“อย่าทำเป็นไม่ได้ยิน”ไม่มีปฏิกิริยา เธอยื่นมือไปดึงหูเบาๆ“ลูคัส”ดวงตาสีแดงลืมขึ้น“ลงไป”เขาหลับตาอีก กอหญ้าชะงัก“นี่เมินฉัน?”หางดำกระดิกหนึ่งครั้ง เธอหรี่ตา“คุณแกล้งหลับใช่ไหม”เงียบ“ถ้าไม่ลง ฉันจะ—”ลูคัสเปลี่ยนร่างกลับเป็นมนุษย์ทันที กอหญ้าสะดุ้งจนเกือบตกเตียง“เฮ้ย!”ชายหนุ่มนั่งพิงหัวเตียงด้วยสีหน้าง่วงนิดๆ ผมยาวสีดำยุ่งกว่าปกติ เสื้อเชิ้ตยับเล็กน้อย“เจ้ายังจะขู่เรื่องเดิมอีก?”“ได้ผลนี่”ลูคัสถอนหายใจ“ข้ากำลังเฝ้า”“เฝ้าอะไรบนเตียงฉัน”“เจ้า”“

  • CERBERUS พันธนาการรักแห่งยมโลก   7. รอยแผลจากอดีต

    เช้าวันถัดมา กอหญ้าตื่นขึ้นพร้อมความรู้สึกหนักอึ้งในอก ทั้งที่เมื่อคืนพยายามบอกตัวเองว่าจะไม่คิดมาก แต่ภาพดอกไม้สีขาวกับอักขระสีแดงยังวนอยู่ในหัวไม่ยอมหาย คำว่า “คืนกุญแจมา” ทำให้เธอรู้สึกเหมือนมีบางอย่างกำลังคืบคลานเข้ามาใกล้ชีวิตทีละน้อย เธอลงมาชั้นล่างเร็วกว่าปกติเล็กน้อยทันทีที่เปิดประตูห้องพักก็ต้องหยุด ลูคัสนอนอยู่ตรงโซฟาในร่างสุนัขสีดำ ตัวใหญ่พอจะกินพื้นที่โซฟาแทบทั้งหมด หางยาวตกลงมาข้างเบาะขาหน้าพาดทับหมอนเหมือนเจ้าของบ้านเสียเอง กอหญ้ายืนมองอยู่นาน“นี่บ้านฉันหรือบ้านคุณกันแน่”หูสีดำขยับนิดหนึ่ง แต่เจ้าตัวยังไม่ลืมตากอหญ้าเดินเข้าไปใกล้“ลูคัส”เงียบ“ตื่น”ยังเงียบ เธอยื่นมือไปแตะหัวขนสีดำหนานุ่มกว่าที่คิด กอหญ้าเกาเบาๆ หลังหูหางที่ห้อยอยู่ข้างโซฟากระดิกหนึ่งครั้ง เธอชะงักแล้วยิ้ม“ชอบจริงด้วย”หางหยุดทันที กอหญ้าหัวเราะ“อย่าทำเป็นเนียน”สุนัขดำลืมตา ดวงตาสีแดงมองเธอเหมือนไม่พอใจ“เมื่อกี้หางกระดิก”ลูคัสเปลี่ยนกลับเป็นมนุษย์ทันทีร่างสูงใหญ่ปรากฏบนโซฟาแทนที่ กอหญ้าถอยแทบไม่ทัน“เฮ้ย! เตือนก่อนสิ!”ลูคัสนั่งพิงพนักด้วยสีหน้าเรียบ“เจ้าแกล้งข้า”“ตรงไหน”“เกาหู”“แล้วชอบไหม”

  • CERBERUS พันธนาการรักแห่งยมโลก   6. คฤหาสน์ของไฮดรา

    กอหญ้ายืนกอดอกอยู่หน้าคลินิก มองรถสีดำคันหรูที่จอดรออยู่ริมถนนด้วยสีหน้าระแวงเล็กน้อย ข้างรถนั้น โลแกนยืนพิงประตูอย่างสบายใจในเสื้อเชิ้ตสีเทาเข้มพับแขนถึงข้อศอก ผมสีเทาเงินถูกจัดอย่างเป็นธรรมชาติ ใบหน้าหล่อเหลายังมีรอยยิ้มแบบเดิมที่ดูเหมือนรู้มากกว่าที่พูดเสมอ“ไม่ต้องทำหน้าระแวงขนาดนั้นก็ได้ครับ”กอหญ้าหรี่ตา“คุณบอกจะพาไปดูอดีตของฉัน แล้วมารับด้วยรถแบบนี้ ใครจะไม่ระแวง”“กลัวผมลักพาตัว?”“นิดหนึ่ง”“ถ้าจะลักพาตัว คงไม่จอดรถหน้าคลินิกคุณหรอกครับ”“คนร้ายสมัยนี้ฉลาดนะคะ”โลแกนหัวเราะ“งั้นถือว่าผมพลาด”ประตูคลินิกเปิดออกด้านหลัง ลูคัสเดินออกมา เขาสวมเสื้อเชิ้ตสีดำเรียบกับกางเกงเข้ารูปสีเดียวกัน ร่างสูงใหญ่ทำให้ประตูคลินิกดูเล็กลงไปทันที ใบหน้าคมเข้มเย็นจัดตั้งแต่ยังไม่ทันมองโลแกนเต็มตา“ข้าจะไปด้วย”โลแกนยิ้ม“ใครเชิญ”“ไม่จำเป็นต้องเชิญ”กอหญ้าถอนหายใจ“เราตกลงกันแล้วนะว่าจะไม่กัดกัน”ลูคัสหันมามอง“ข้าไม่เคยกัดมัน”โลแกนยกคิ้ว“แต่เคยพยายามฉีกหัวข้าออก”“เพราะเจ้าน่ารำคาญ”“เห็นไหมครับหมอ นี่แหละนิสัยจริง”“พอค่ะ”กอหญ้ายกมือห้าม“ถ้าจะไปก็ไปดีๆ ทั้งคู่”โลแกนเปิดประตูฝั่งผู้โดยสารใ

  • CERBERUS พันธนาการรักแห่งยมโลก   5. เงาสะท้อนของเซอร์เบอรัส

    กอหญ้าตามลูคัสกลับมาถึงคลินิกในเวลาที่ท้องฟ้าเริ่มมืดสนิท แต่คนที่เดินนำหน้ากลับไม่ยอมพูดกับเธอสักคำ ตั้งแต่เดินออกจากสวนจนถึงหน้าประตูคลินิก ชายร่างสูงเพียงเดินเงียบๆ ด้วยสีหน้าเรียบเฉยจนดูน่ากลัวกว่าเวลาที่เขาคำรามเสียอีก กอหญ้าปลดล็อกประตูแล้วหันกลับ“จะเงียบอีกนานไหม”ลูคัสเดินผ่านเธอเข้าไปข้างใน“ไม่ได้เงียบ”“ตั้งแต่สวนจนถึงนี่พูดอยู่สามคำ”“ก็ยังพูด”กอหญ้าหลับตาช้าๆ“นี่เรียกว่างอนค่ะ”ลูคัสหยุดเดิน“ข้าไม่งอน”“งั้นหันมาคุยกันดีๆ”เขาไม่หัน กอหญ้ากอดอก“คุณลูคัส”“ว่า”“หันมา”เงียบ“ลูคัส”สุดท้ายเขาจึงหันกลับ ดวงตาสีเข้มจับจ้องเธอ“พอใจหรือยัง”“ยัง”เธอเดินเข้าไปใกล้“คุณโกรธที่ฉันจูบโลแกน?”กรามของเขาเกร็งทันที“ข้าไม่ได้โกรธ”“โกหก”“ไม่ได้โกหก”“งั้นมองหน้าฉันแล้วพูด”ลูคัสจ้องเธอ“ข้าไม่ได้โกรธ”“มือคุณกำจนเส้นเลือดขึ้นหมดแล้ว”เขาก้มมองมือตัวเองก่อนคลายออกช้าๆ กอหญ้าหลุดหัวเราะ“เห็นไหม”“มันตลกหรือ”“นิดหน่อย”สายตาเขาเย็นลง“กอหญ้า”“คะ”“อย่าหัวเราะตอนข้ากำลังพยายามอดทน”น้ำเสียงทุ้มต่ำทำให้เธอชะงัก“อดทนอะไร”ลูคัสไม่ตอบ เขาเพียงมองริมฝีปากเธอกอหญ้ารู้ทันที ใบหน้า

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status