로그인Bella’s Point of View
Kinabukasan, maaga akong naghanda para sa pagkikita namin ng mom niya sa isang restaurant. Nakasuot ako ngayon ng cream-colored dress na ipinadala ni Alex kasama ang isang pares ng sapatos na halatang mamahalin, habang nakaupo sa passenger seat.
Pak! Bongga ka, Day! Pang-disney princess lang ang peg.
Ilang beses kong inayos ang laylayan ng damit. Hindi naman iyon masikip, pero hindi lang kasi ako sanay na ganito ang suot ko. Mas komportable pa rin talaga ako sa uniform ko bilang maid.
“Stop fidgeting,” puna ni Alex habang nakatutok ang tingin sa kalsada.
“Hindi po ako mapakali.”
“Why? You're not going to an interview.”
“Mas gusto ko pa pong mag-interview kaysa makipagkita sa mom mo,” tugon ko sa kaniya kaya bahagya siyang natawa.
Ang cute niya pala talaga kapag ngumingiti.
“Just be yourself, Bella. You’ll be fine.”
Madali lang sabihin iyan kasi hindi naman ikaw ‘yong nasa sitwasyon ko eh. Paano ba kasi ako napunta sa sitwasyon na ito?
Hindi na ako sumagot pa. Ipinahinga ko na lang ang ulo ko sa headrest at pinanood ang mga gusaling nadaraanan namin.
Hindi nagtagal, huminto kami sa harap ng isang eleganteng restaurant na may malalaking bintana na gawa sa salamin. Pagkababa ni Alex, agad na yumuko sa amin ang mga empleyadong nakatayo sa entrance.
Pagkapasok, sinalubong kami ng malamig na hangin mula sa air-con at banayad na tugtog na maririnig mula sa dining area.
Maayos ang pagkakapuwesto ng mga mesa at bawat isa ay may malinis na table setting. Naka-arrange din ang mga utensils sa ibabaw, bagay na lalo kong ikinailang dahil hindi ako sanay kumain sa ganitong klaseng lugar.
Iba pala talaga ang mundo ng mayayaman. Kahit sa simpleng pagpasok sa restaurant, ramdam mong espesyal ang trato sa kanila. Siguradong isang order pa lang dito, katumbas na ng ilang buwang suweldo ko.
Inihatid kami ng waiter sa isang private dining area. Pagkarating doon, agad kong nakita ang mom niya at si Camille na magkatapat na nakaupo sa mesa.
“Finally! Sa sobrang tagal ninyo, lalamig na ang pagkain,” bungad ng mom ni Alex habang inilalapag ang hawak niyang wine glass.
Malamang! Talagang lalamig ang pagkain dito, may aircon eh.
“Pasensya na po, Ma’am,” tugon ko pero umirap lang siya sa akin.
“Please, have a seat,” alok ng mom ni Alex.
Hinila ni Alex ang upuan sa tabi niya para sa akin. Umupo ako at maingat na inayos ang damit bago inilapag ang handbag ko sa tabi ng upuan.
“Are you comfortable?” tanong niya habang inaayos ang upuan niya.
“Yes po, Sir.”
“Basta nasa labas tayo, just call me Alex,” saad niya kaya tumango ako bilang tugon.
Nagsimulang mag-abot ng menu ang waiter. Habang pinagpipilian namin ang aming pagkain, nanatiling tahimik ‘yong mom niya. Si Camille naman ay tila abala sa pagtingin sa akin.
Alam kong maganda ako, pero please lang huwag naman ganiyan. Girl, straight ako, hindi kita type.
Nang makaalis ang waiter para ihanda ang order namin, biglang nagsalita ‘yong mom ni Alex. “So, Isabella. How did you two meet?”
Ibinaba ko ang hawak kong menu at lumingon kay Alex, nanghihingi ng tulong kung ano’ng isasagot ko sa kaniya. Kaya lang ang h*******k, busy sa pagse-cellphone. Bahala na si Batman.
“I'm one of the household staff, Ma'am.”
“I know that, but I want to know how you became close to my son,” paglilinaw ng mom ni Alex, at sasagot pa lang sana ako nang biglang sumabat si Camille.
“That happened rather quickly, didn't it?” Ikinross niya ang legs bago ipatong ang dalawa niyang kamay sa mesa. “Just yesterday, she was working in your house. Now she's sitting here as your girlfriend? What a coincidence!”
“Does that bother you?” tanong ni Alex nang hindi inaalis ang tingin sa cellphone.
“Not at all. I'm simply surprised.”
Pinilit kong ngumiti habang inaayos ang pagkakaupo. “Well, things happen, faster, I guess,” sagot ko.
Bahagyang tumaas ang isa niyang kilay. “Apparently.”
“Camille, that's enough,” saway ni Alex sa malamig na boses bago ilagay ang cellphone sa kaniyang bulsa.
“How long have you been together?” tanong ng mom niya.
“Recently po,” maingat kong sagot.
“Recently?” pag-uulit niya bago ibaling ang atensiyon sa kaniyang anak. “And you already decided to introduce her to the family?”
Biglang humalakhak si Camille. “You've never been this enthusiastic about introducing anyone before.”
“Maybe I finally found someone worth introducing.”
Dahan-dahan, Bella. Trabaho lang ito. Huwag kang maniwala sa sinasabi ng amo mo.
Dumating ang waiter dala ang mga pagkain namin. Isa-isang inilapag ang mga plato sa mesa bago tahimik na umalis. Sinamantala ko ang pagkakataong iyon para ituon ang atensiyon sa pagkain.
“Bella,” tawag ni Alex sa akin kaya napatingin ako sa kaniya. “Try this.”
Gamit ang sariling tinidor, kumuha siya ng kaunting pagkain mula sa plato niya at inilagay sa aking plato.
“Thank you,” tugon ko bago tikman ang binigay niya at in fairness ang sarap.
Habang kumakain, nakaramdam na ako ng pagkailang nang mapansin si Camille na nakatitig sa akin. Iniikot niya ang wine glass sa pagitan ng mga daliri niya bago magsalita. “You seem to have changed, Alexander.”
‘Yong totoo, crush moa ko, Bes?
He continued eating. “Have I?”
“You used to dislike doing things like that.”
“Like what?” nagtatakang tanong ni Alex.
“Being attentive. Making sure someone is comfortable. All these little gestures,” sagot ni Camille.
“Or perhaps you're just trying too hard to convince us,” wika ni Alex bago ibaba ang kutsilyo at direktang tiningnan si Camille sa mga mata. “Is there a reason you keep questioning my relationship?”
“I'm only curious.”
“Then satisfy your curiosity without making unnecessary remarks.”
Matapos iyong sabihin ni Alex, biglang tumahimik si Camille. Ang mom niya naman ay nakikinig lang sa kanila at piniling huwag makialam habang ipinagpatuloy ang pagkain.
Habang ako? Heto sa gilid, kumakain habang tinitingnan sila na para bang nanonood ako ng teleserye. Minsan lang ako makakain sa ganitong lugar kaya dapat sulitin na natin. Away lang kayo riyan, don’t mind me.
Sa kabila ng mga sagutan nila ni Camille, naging maayos naman ang mga sumunod na sandali. Paminsan-minsan ay nagtatanong si Victoria tungkol sa pamilya ko, kung saan ako nagmula, at kung bakit ako nagtrabaho sa mansion. Sinagot ko ang mga iyon nang maayos at hindi nagdagdag ng mga bagay na hindi naman kailangan.
Akala ko ay unti-unti nang humuhupa ang tensiyon sa mesa hanggang sa biglang ibinaba ni Camille ang kaniyang mga utensils.
“Actually, Alexander, there's another reason why I wanted to see you today.”
Uminom muna ng tubig si Alex bago siya sumagot. “What is it?”
Hindi kaagad nagsalita si Camille. Inayos niya muna ang kaniyang pagkakaupo bago hawakan ang kaniyang tiyan at magsalita.
“I'm pregnant.”
Alex’s Point of ViewNang mapansin kong nakatingin siya sa labi ko, hinawakan ko ang likod ng ulo niya at dahan-dahan itong itinulak palapit sa mukha ko. I almost kissed her, but then I realized she'd already seen more of me than I'd ever allowed anyone else to see. Was I going crazy?"You should get some rest, Bella,” wika ko kaya agad siyang lumayo sa akin at tumango bilang tugon."Ikaw rin po, Sir."Nang tuluyan nang makaalis si Bella, pumunta ako sa banyo at ilang beses na binasa ang mukha ko. Pinunasan ko ang natirang tubig gamit ang towel sa gilid, bago bumalik sa sala at umupo sa sofa. Ipinatong ko ang mga siko sa mesa at ipinasok ang mukha sa pagitan ng mga palad ko.What the hell was that?I should have been thinking about Camille, but Bella was the only person occupying my mind right now.Kinabukasan, bandang hapon, nasa living room ako at nakaupo sa malaking sofa habang sinusuri ang quarterly reports ng Montenegro Holdings sa tablet ko. May ilang dokumentong kailangang apru
Bella’s Point of ViewAno kaya ‘yong mararamdaman mo kapag nabalitaan mong buntis ‘yong ex mo at ikaw ang ama ng dinadala niya?Hindi ko alam kung ano ang tumatakbo sa isip ni Alex. Pero habang nakatingin siya kay Camille, unti-unti kong napansin ang pagbabago sa kaniyang mukha. At sa unang pagkakataon, kinilabutan ako sa mga mata niya.“Are you kidding me?” seryosong tanong ni Alex habang nakakuyom ang mga kamao.Camille's hand remained on her stomach. “No, Alexander! Why would I lie about something like this?""That's enough!" singit ni Victoria. "You're going to be a dad, Alex, aren't you happy?"Sa halip na sumagot, tumayo si Alex at kinuha ang coat niya mula sa sandalan ng upuan. "We're leaving.""Alexander, we’re not done!," protesta ni Camille.Wala nang ibang sinabi si Alex. Iniwan niya ang mesa at dumiretso sa exit. Tumingin muna ako kay Victoria, saka kay Camille, bago dali-daling sumunod kay Alex.Nang makarating sa mansion, halos hindi pa tuluyang nakakahinto ang sasakyan
Bella’s Point of ViewKinabukasan, maaga akong naghanda para sa pagkikita namin ng mom niya sa isang restaurant. Nakasuot ako ngayon ng cream-colored dress na ipinadala ni Alex kasama ang isang pares ng sapatos na halatang mamahalin, habang nakaupo sa passenger seat.Pak! Bongga ka, Day! Pang-disney princess lang ang peg.Ilang beses kong inayos ang laylayan ng damit. Hindi naman iyon masikip, pero hindi lang kasi ako sanay na ganito ang suot ko. Mas komportable pa rin talaga ako sa uniform ko bilang maid.“Stop fidgeting,” puna ni Alex habang nakatutok ang tingin sa kalsada.“Hindi po ako mapakali.”“Why? You're not going to an interview.”“Mas gusto ko pa pong mag-interview kaysa makipagkita sa mom mo,” tugon ko sa kaniya kaya bahagya siyang natawa.Ang cute niya pala talaga kapag ngumingiti.“Just be yourself, Bella. You’ll be fine.”Madali lang sabihin iyan kasi hindi naman ikaw ‘yong nasa sitwasyon ko eh. Paano ba kasi ako napunta sa sitwasyon na ito?Hindi na ako sumagot pa. Ipi
Bella's Point of View“May balak ka bang pumasok o tatayo ka lang diyan habangbuhay?”Sh*t. Masyado pala akong naging busy sa pag-iisip kung paano tatakas kaya hindi ko namalayang nakatitig pa rin ako sa kaniya.Nasa gilid pa rin ng kama si Alexander Montenegro. Kalmadong-kalmado ang mukha nito habang nakatingin sa akin na para bang normal lang ang mahuli ang isang bagong empleyadong sumisilip sa kuwarto niya. Kinuha niya ang kumot na nasa tabi ng kaniyang hita at itinakip iyon sa ibabang bahagi ng katawan bago ngumisi.“I'm sorry, Sir!” Mabilis akong yumuko. “Hindi ko po sinasadya!”“Really?”“Opo.”“Then why were you watching?” tanong niyang muli kaya sandali akong napaiwas ng tingin. May mga tanong talagang hindi dapat sinasagot dahil kahit anong sabihin mo, sa huli ay talo ka pa rin.“Akala ko po kasi may nangangailangan ng tulong.”“Gaya ng?”Oh, sh1t! Nanlaki ang mga mata ko nang may biglang tumayo sa ibabang bahagi niya. Kahit na tinakpan niya na ito ng kumot, kitang-kita pa ri
Bella’s Point of ViewWhat the hell is he doing?Napahinto ako sa tapat ng isang kuwartong bahagyang nakabukas ang pinto. Kanina pa ako naglilibot sa second floor para gawin ang ipinag-utos sa akin nang makarinig ako ng mga kakaibang tunog mula sa loob ng silid.Sa una, inakala kong may nanonood lamang ng kung anong palabas. Pero habang papalapit ako, mas naging malinaw ang mga tunog. May naririnig akong mga ung*l na sinasabayan ng boses mula sa isang video.May nangyayari ba sa loob?Dahil sa pag-aakalang baka may nangangailangan ng tulong, dahan-dahan akong lumapit. Bahagya kong itinulak ang pinto gamit ang daliri upang masilip kung ano ang nangyayari doon.And that was my biggest mistake.Isang lalaking nakaupo sa gilid ng kama ang bumungad sa akin. Agad ko siyang nakilala. Kanina lamang, ipinakita sa akin ng mayordoma na si Ma'am Margaret ang litrato ng may-ari ng mansion habang ipinapaliwanag niya ang ilan sa mga dapat kong malaman tungkol sa bahay.Siya si Alexander Montenegro,







