로그인Alex’s Point of View
Nang mapansin kong nakatingin siya sa labi ko, hinawakan ko ang likod ng ulo niya at dahan-dahan itong itinulak palapit sa mukha ko. I almost kissed her, but then I realized she'd already seen more of me than I'd ever allowed anyone else to see. Was I going crazy?
"You should get some rest, Bella,” wika ko kaya agad siyang lumayo sa akin at tumango bilang tugon.
"Ikaw rin po, Sir."
Nang tuluyan nang makaalis si Bella, pumunta ako sa banyo at ilang beses na binasa ang mukha ko. Pinunasan ko ang natirang tubig gamit ang towel sa gilid, bago bumalik sa sala at umupo sa sofa. Ipinatong ko ang mga siko sa mesa at ipinasok ang mukha sa pagitan ng mga palad ko.
What the hell was that?
I should have been thinking about Camille, but Bella was the only person occupying my mind right now.
Kinabukasan, bandang hapon, nasa living room ako at nakaupo sa malaking sofa habang sinusuri ang quarterly reports ng Montenegro Holdings sa tablet ko. May ilang dokumentong kailangang aprubahan bago matapos ang araw, kaya sinamantala ko ang tahimik na mansion para tapusin ang trabaho.
Sa kabilang bahagi ng sala, abala si Bella sa paglilinis. Inalis niya ang mga picture frame at maliliit na dekorasyon sa center table bago isa-isang pinunasan ang mga iyon. Maingat niyang ibinabalik ang bawat gamit sa dating puwesto, tinitiyak na walang naiiwang alikabok.
Nang hindi niya maabot ang isang porselanang dekorasyon sa mataas na shelf, tumayo siya sa mga daliri ng paa at nag-unat ng braso. Bahagyang humila ang tela ng fitted uniform sa dibdib niya dahil sa pagkakabinat ng katawan.
My eyes lingered a little longer than they should have.
Focus, Alexander. You have a company to run.
Tinangka kong tapusin ang binabasang report, pero nang lumipat si Bella sa mababang cabinet at yumuko upang linisin ang ilalim nito, nahuli ko na naman ang sarili kong pinagmamasdan ang kaniyang hubog sa ilalim ng manipis na tela ng uniform.
I shifted against the sofa.
Dãmn it.
Hindi naman ako salat sa magagandang babae. I've dated models, actresses, and socialites who knew exactly how to get my attention. Pero ngayon, isang babaeng abala lang sa paglilinis ng bahay ang dahilan kung bakit hindi ko matapos ang isang simpleng financial report.
I sat comfortably on the sofa, my tablet resting in one hand as I reviewed the Montenegro Holdings latest quarterly financial report. Nasa screen ang breakdown ng revenues, operating expenses, at projected earnings ng bawat division. Importanteng ma-review ko ang figures bago ang scheduled board meeting.
I should have been focused on this. But unfortunately, Bella was in the living room.
Lumipat siya sa cabinet. Sa tuwing itinataas niya ang mga braso, bahagyang humihila ang tela ng kaniyang uniform kaya medyo napapansin ko ang hubog ng kaniyang katawan. Nang yumuko naman siya para abutin ang mga gamit sa ibabang istante ng cabinet, napadako ang tingin ko sa kaniyang mga binti at sa kurba ng kaniyang balakang.
I lowered my eyes to the tablet.
Revenue growth. Operating expenses. Profit margins. Come on, Alexander.
I scrolled down to the next page, but my attention didn't stay there for long. Sa peripheral vision ko, nakita kong lumipat si Bella sa table na nasa harapan ko. Inilapag niya ang basahan bago yumuko at nilinis ang ibabaw nito.
Does she realize I'm sitting right here? Or is she deliberately testing how much self-control I have left?
Her uniform wasn't particularly revealing, but that hardly mattered. Napapansin ko pa rin ang hubog ng kaniyang katawan sa ilalim ng tela. Sa tuwing gumagalaw siya, ramdam ko ang unti-unting pag-init ng katawan ko habang sinusundan siya ng tingin. Napalipat ako ng puwesto sa sofa, pilit na naghahanap ng komportableng posisyon, bago muling ibinalik ang atensiyon sa tablet.
But shifting in my seat didn't help. Ramdam ko pa rin ang unti-unting paninigas sa harapan ng pantalon ko. Kinuha ko ang unan sa likod, at inilapag iyon sa ibabaw ng mga hita ko para maitago ang reaksiyon ng katawan ko. I clenched my jaw and forced my eyes back to the financial report.
“Excuse me po, Sir,” tawag ni Bella habang nakatayo sa harap ng center table.
“Yes, Bella?” sagot ko bago ibaba ang screen at tumingin sa kaniya.
“Pwede po ba kayong tumabi nang kaunti? Lilinisin ko lang po itong ilalim ng mesa,” paliwanag niya habang itinuturo ang bahaging malapit sa paanan ko.
Inilapag ko ang tablet sa ibabaw ng mesa at iniangat ang mga paa ko mula sa sahig para bigyan siya ng sapat na espasyo na maipasok ang vacuum cleaner sa ilalim ng mesa. “Go ahead.”
I remained seated on the sofa and watching her work. Nakatuon ang atensiyon ni Bella sa paglilinis habang itinutulak niya ang vacuum cleaner sa ilalim ng mesa. Bahagyang gumagalaw ang laylayan ng kaniyang palda sa bawat pag-abot niya sa mas malalim na bahagi nito, kaya hindi ko maiwasang mapansin ang mahahaba niyang binti. I caught myself staring and quickly shifted my gaze toward the windows.
This is embarrassing. I sign documents worth billions, attend meetings with powerful executives, and make decisions that affect an entire company. Yet here I am, struggling to finish one report because I can't stop looking at a woman who's simply doing her job.
I locked the tablet and rubbed the back of my neck. Wala rin namang saysay na pilitin ang sarili kong magtrabaho habang nasa harap ko si Bella. The more I tried to ignore her, the more I noticed every little movement she made.
I had a company to run, reports to review, and a board meeting to prepare for. I couldn't afford to let a simple attraction get in the way of my work. Eight years of rebuilding Montenegro Holdings, and apparently, I still haven't mastered the art of ignoring a pretty woman.
I shook my head as I climbed the stairs.
This is getting ridiculous.
Pagkapasok ko sa bedroom, isinara ko ang p***o at inilapag ang tablet sa bedside table. Nagpalit ako ng damit bago umupo sa kama at sumandal sa headboard. Pagkatapos, kinuha ko ang isa ko pang cellphone at pagkabukas, pumunta agad ako sa paborito kong põrñṡîtè.
Nang makapili na ako, bumungad sa screen ang isang babaeng halos walang saplot at nagsimula itong gumalaw kasabay ang mahihinang. Hininaan ko muna nang kaunti ang volume bago ako humiga sa kama at hinila nang bahagya ang kumot hanggang baywang.
Habang nakatutok ang mga mata ko sa screen, ipinasok ko ang isang kamay sa ilalim ng kumot at sinimulang hawakan ang kanina pa naninigas na alaga ko. Unti-unting bumigat ang bawat paghinga ko habang nararamdaman ang init sa katawan ko.
Kaya lang makalipas ang ilang sandali, mukha na ni Bella ang sumagi sa isipan ko.
Napapikit ako at naalala ko ang itsura niya kanina habang naglilinis ng sala. Ang paraan ng pag-abot niya sa mataas na bahagi ng cabinet, ang pagyuko niya para linisin ang mesa, pati ang bahagyang paggalaw ng kaniyang balakang sa bawat kilos.
Dǎmñ it! Why the hell am I thinking about her right now?
Mas lalong humigpit ang pagkakahawak ko sa cellphone, habang mabilis na ginagalaw ang kamay na nakahawak sa pagkalalaki ko. “Ahhhh… Fûck!”
Ramdam kong malapit na ako sa sukdulan, nang biglang nag-vibrate ang cellphone ko. I ignored the notification and continue, determined not to let a stûpîd message ruin the moment. “Not now.”
Hindi ko sana ito papansinin, kaya lang sunod-sunod ang pagdating ng mga messages. “Dǎmñ it!”
I finally opened the messages.
Unknown Number:
Alexander, you need to know something. Your brother Harold is coming home tomorrow. He's already contacted the company's legal department and several members of the board. He's coming back to reclaim Montenegro Holdings.Harold was coming home? After eight years of staying away, ngayon pa talaga siya babalik?
Hindi ko alam kung sino ang nagpapadala nito o kung paano niya nakuha ang impormasyong iyon. Pero kung totoo ang sinasabi niya, malaking problema ito. Magre-reply pa lang sana ako sinundan agad ito ng panibagong message.
Unknown Number:
Don't forget, Alexander. He's the legal owner. You're only the man who managed his company for eight years. He's coming to take everything back.
Alex’s Point of ViewNang mapansin kong nakatingin siya sa labi ko, hinawakan ko ang likod ng ulo niya at dahan-dahan itong itinulak palapit sa mukha ko. I almost kissed her, but then I realized she'd already seen more of me than I'd ever allowed anyone else to see. Was I going crazy?"You should get some rest, Bella,” wika ko kaya agad siyang lumayo sa akin at tumango bilang tugon."Ikaw rin po, Sir."Nang tuluyan nang makaalis si Bella, pumunta ako sa banyo at ilang beses na binasa ang mukha ko. Pinunasan ko ang natirang tubig gamit ang towel sa gilid, bago bumalik sa sala at umupo sa sofa. Ipinatong ko ang mga siko sa mesa at ipinasok ang mukha sa pagitan ng mga palad ko.What the hell was that?I should have been thinking about Camille, but Bella was the only person occupying my mind right now.Kinabukasan, bandang hapon, nasa living room ako at nakaupo sa malaking sofa habang sinusuri ang quarterly reports ng Montenegro Holdings sa tablet ko. May ilang dokumentong kailangang apru
Bella’s Point of ViewAno kaya ‘yong mararamdaman mo kapag nabalitaan mong buntis ‘yong ex mo at ikaw ang ama ng dinadala niya?Hindi ko alam kung ano ang tumatakbo sa isip ni Alex. Pero habang nakatingin siya kay Camille, unti-unti kong napansin ang pagbabago sa kaniyang mukha. At sa unang pagkakataon, kinilabutan ako sa mga mata niya.“Are you kidding me?” seryosong tanong ni Alex habang nakakuyom ang mga kamao.Camille's hand remained on her stomach. “No, Alexander! Why would I lie about something like this?""That's enough!" singit ni Victoria. "You're going to be a dad, Alex, aren't you happy?"Sa halip na sumagot, tumayo si Alex at kinuha ang coat niya mula sa sandalan ng upuan. "We're leaving.""Alexander, we’re not done!," protesta ni Camille.Wala nang ibang sinabi si Alex. Iniwan niya ang mesa at dumiretso sa exit. Tumingin muna ako kay Victoria, saka kay Camille, bago dali-daling sumunod kay Alex.Nang makarating sa mansion, halos hindi pa tuluyang nakakahinto ang sasakyan
Bella’s Point of ViewKinabukasan, maaga akong naghanda para sa pagkikita namin ng mom niya sa isang restaurant. Nakasuot ako ngayon ng cream-colored dress na ipinadala ni Alex kasama ang isang pares ng sapatos na halatang mamahalin, habang nakaupo sa passenger seat.Pak! Bongga ka, Day! Pang-disney princess lang ang peg.Ilang beses kong inayos ang laylayan ng damit. Hindi naman iyon masikip, pero hindi lang kasi ako sanay na ganito ang suot ko. Mas komportable pa rin talaga ako sa uniform ko bilang maid.“Stop fidgeting,” puna ni Alex habang nakatutok ang tingin sa kalsada.“Hindi po ako mapakali.”“Why? You're not going to an interview.”“Mas gusto ko pa pong mag-interview kaysa makipagkita sa mom mo,” tugon ko sa kaniya kaya bahagya siyang natawa.Ang cute niya pala talaga kapag ngumingiti.“Just be yourself, Bella. You’ll be fine.”Madali lang sabihin iyan kasi hindi naman ikaw ‘yong nasa sitwasyon ko eh. Paano ba kasi ako napunta sa sitwasyon na ito?Hindi na ako sumagot pa. Ipi
Bella's Point of View“May balak ka bang pumasok o tatayo ka lang diyan habangbuhay?”Sh*t. Masyado pala akong naging busy sa pag-iisip kung paano tatakas kaya hindi ko namalayang nakatitig pa rin ako sa kaniya.Nasa gilid pa rin ng kama si Alexander Montenegro. Kalmadong-kalmado ang mukha nito habang nakatingin sa akin na para bang normal lang ang mahuli ang isang bagong empleyadong sumisilip sa kuwarto niya. Kinuha niya ang kumot na nasa tabi ng kaniyang hita at itinakip iyon sa ibabang bahagi ng katawan bago ngumisi.“I'm sorry, Sir!” Mabilis akong yumuko. “Hindi ko po sinasadya!”“Really?”“Opo.”“Then why were you watching?” tanong niyang muli kaya sandali akong napaiwas ng tingin. May mga tanong talagang hindi dapat sinasagot dahil kahit anong sabihin mo, sa huli ay talo ka pa rin.“Akala ko po kasi may nangangailangan ng tulong.”“Gaya ng?”Oh, sh1t! Nanlaki ang mga mata ko nang may biglang tumayo sa ibabang bahagi niya. Kahit na tinakpan niya na ito ng kumot, kitang-kita pa ri
Bella’s Point of ViewWhat the hell is he doing?Napahinto ako sa tapat ng isang kuwartong bahagyang nakabukas ang pinto. Kanina pa ako naglilibot sa second floor para gawin ang ipinag-utos sa akin nang makarinig ako ng mga kakaibang tunog mula sa loob ng silid.Sa una, inakala kong may nanonood lamang ng kung anong palabas. Pero habang papalapit ako, mas naging malinaw ang mga tunog. May naririnig akong mga ung*l na sinasabayan ng boses mula sa isang video.May nangyayari ba sa loob?Dahil sa pag-aakalang baka may nangangailangan ng tulong, dahan-dahan akong lumapit. Bahagya kong itinulak ang pinto gamit ang daliri upang masilip kung ano ang nangyayari doon.And that was my biggest mistake.Isang lalaking nakaupo sa gilid ng kama ang bumungad sa akin. Agad ko siyang nakilala. Kanina lamang, ipinakita sa akin ng mayordoma na si Ma'am Margaret ang litrato ng may-ari ng mansion habang ipinapaliwanag niya ang ilan sa mga dapat kong malaman tungkol sa bahay.Siya si Alexander Montenegro,







