LOGINตัดภาพมาในผับ K Night ความวุ่นวายสงบลงภายในห้านาทีด้วยหน่วยรักษาความปลอดภัยของสถานที่แห่งนี้ สถานการณ์อื่นๆ ก็กลับมาปกติ คอนเสิร์ตกลับมาแสดงต่อไม่ให้การชุลมุนก่อนหน้านี้ ทำให้คนที่ไม่เกี่ยวข้องเดือดร้อนจากเด็กมัธยมศึกษาที่แอบเข้ามาภายในผับสองกลุ่มแล้วทะเลาะวิวาทกัน
สิงห์เจ้าของผับลงมาจัดการเรื่องนี้ด้วยตนเอง เขายืนกอดอกใบหน้าขึงขังอยู่ด้านหน้าผับที่มีกลุ่มเด็กพวกนั้นถูกจับออกมานั่งอยู่ตรงนี้
"ปล่อยเข้ามาได้ไง"
"พวกทำงานสะเพร่าไงเฮีย เดี๋ยวเสร็จตรงนี้ผมจะไปจัดการ"
แทนคุณเป็นตัวแทนตอบรุ่นพี่เพราะหน้าที่รับผิดชอบตรวจบัตรประชาชนเป็นของพนักงานในความดูแลของเขาเอง
"ไล่มันออกไปซะ เปลืองตังค์จ้างฉิบหาย"
"มีบางคนหนีออกไปทัน เดี๋ยวผมจะไปดูกล้องดูหน้าไอ้คนหนีสักหน่อย" เจได้เสริมต่อ
"เอาไงกับพวกมันดีเฮีย" โอบเข้ามายืนด้านข้าง ไล่สายตามองหน้าเด็กมัธยมที่อายุยังไม่เกินสิบแปดปีสักคนเดียว ใบหน้าและท่าทางแสนโหดของเขาทำเด็กกลัวก้มหน้างุด
"พวกมึง เอาไงดี" สิงห์ถามเด็กๆ
"ขอโทษครับพี่ ผมแค่อยากมาดูคอนเสิร์ต" หนึ่งในสิบคนพนมมือไหว้
"แต่พวกมึงซื้อเหล้าแดก" เจไดย้อน
"มาแล้วก็ต้องดื่มนะครับพี่"
"ถ่ายรูปพวกมันไว้ มาอีกรอบกูส่งตำรวจแน่"
มีการโต้เถียงสิงห์เลยปิดจบด้วยการทำทัณฑ์บนเอาไว้ก่อน เขาเคยผ่านมาก่อนพอจะรู้ว่าเด็กเห่อหนวดอยากทำตัวซ่าอย่างไรบ้าง
ทุกอย่างเคลียร์ได้อย่างรวดเร็วเสมอหากถึงมือสิงห์ผู้มีอำนาจเหนือสุด จากนั้นคนทั้งหมดก็ย้ายเข้าไปด้านในผับ สิงห์กลับขึ้นไปบนห้องทำงานชั้นสี่ จุดประจำของแก๊งวิศวะลูกเทพหุ้นส่วนผับคือเคาน์เตอร์บาร์ โชนนั่งลงปุ๊บก็ยกมือขึ้นลูบแก้มข้างซ้าย ร้องซี้ดเบาๆ ด้วยความเจ็บ
"มือหนักฉิบหาย"
"มึงไปทำอะไรเขาล่ะ" ตอนนั้นเจไดกับแทนคุณนั่งอยู่ด้วย เห็นเหตุการณ์อยู่เหมือนกัน แต่ยังไม่ได้ถามไถ่ก็เกิดเหตุชุลมุนเสียก่อน
"เขาด่ากูว่าโรคจิต หาว่ากูไปจับก้นเขา"
"แล้วมึงทำไหม" โอบถามจริงจัง
"ตอนไอ้แทนผลัก มือกูไปโดนเฉยๆ กำลังหันไปยิ้มแล้วจะพูดขอโทษ หน้ากูก็หันเลย"
"กูว่ารอยยิ้มมึงนั่นแหละ โรคจิต"
"ไอ้สัดแทน รอยยิ้มกูไม่ได้ทรงโจรแบบมึงเพราะมึงเลยไอ้เหี้ย"
โชนฟาดมือลงบนศีรษะเพื่อนเอาคืน ตอนนั้นแทนคุณแกล้งผลักเขาเพราะเห็นผู้หญิงสวยเดินผ่าน แต่ผู้หญิงสวยคนนั้นดันคิดว่าเขาจับก้นแล้วตบไม่ยั้ง ร่องรอยห้านิ้วบนแก้มเป็นหลักฐานว่าแรงของเธอใส่มาไม่น้อย
หากเจอรอบหน้านะ ตบมา..จูบกลับแม่ง
โชนขับรถไปยังผับ K Night เพื่อนของเขามาถึงก่อนแล้วเพราะรถจอดอยู่ในโซนวีไอพีกันแล้วทุกคัน รวมถึงรถของสิงห์ก็ด้วยที่เป็นคนนัดประชุมหุ้นส่วนมาถึงคนสุดท้ายจึงรีบร้อนขึ้นมายังชั้นสี่ ห้องประชุมคือห้องทำงานของสิงห์ โชนโผล่หน้าเข้าไป ก็มีปากกาลอยละลิ่วมากระแทกหน้าอกให้ตะปบรับ"ออกมาพร้อมกัน เสือกมาช้ากว่าสิบห้านาที" แทนคุณว่า "หรือโดนแค่นั้นถึงกับต้องแวะหาหมอ""ถ้าหมอไม่น่าแค่สิบห้านาทีว่ะ ต้องมีต่อเวลาสองชั่วโมง""ไอ้สัด ชั่วโมงเดียวก็เหลือเฟือ"โชนตอบกลับเจไดอย่างรู้ทัน เรื่องหมอๆ เพื่อนเขามันก็ถนัดกันอยู่"มาถึงก็นั่งให้ไว ช้าแล้วยังแพล่ม""นั่งแล้วคร้าบเฮีย"โซฟาคือที่นั่งของโชนกับเจได เขาตอบกลับหยอกเย้าสิงห์ได้อย่างไม่เกรงกลัว ตราบใดที่ไม่มีฝ่าเท้าลอยละลิ่วมาหา"กูเรียกพวกมึงมาประชุมเรื่องเมื่อคืน ต่อไปนี้ต้องเข้มงวดเรื่องตรวจบัตรประชาชน ไอ้พวกทำงานเหมือนคนตาบอดก็ไล่มันออกไปซะ"สิงห์วางงานให้รุ่นน้องทั้งสี่หุ้นส่วนคนสำคัญของผับเพราะปกติแล้วเขาจะนั่งทำงานเอกสารบนนี้ ไม่มีหน้าที่ลงไปควบคุมด้านล่าง หน้าที่จึงต้องเป็นของแก๊งวิศวะลูกเทพผู้มีพ่อชื่อเทพเหมือนกันโดยบังเอิญ ทั้งสี่คนลักษณะนิสัย
ตอนบ่ายฉันกับเพื่อนจึงเดินมาตึกวิศวกรรมศาสตร์ เรามาหยุดยืนอยู่ตรงหน้าอาคารเรียนที่เขาเรียกกันว่าลานเกียร์ แต่น่าแปลกตรงที่ว่าทำไมมีนักศึกษาผู้หญิงเดินผ่านไปผ่านมากันเยอะจัง บางคนก็สะดุดที่ดูปลอมมมากด้วย"ยัยนั่นได้ผัวเป็นเด็กวิศวะชัวร์" บัวกระซิบ"แกลองสะดุดดูบ้างไหม""ก็ถ้าได้สาววิศวะก็ไม่ติด""ต้องพูดว่ามีจิ๋มมีนมแกไม่ติดเลยต่างหาก" ทานตะวันย้อนความจริงซึ่งข้อนี้ฉันเห็นด้วยฉันเลิกสนใจพูดคุยแล้วสอดส่ายสายตามองหาใครสักคนที่ฉันจะถามไถ่ได้"นั่นๆ คนนั้นเคยจีบฉันด้วย"รุ่นน้องผู้ชายหน้าตี๋เคยมาขอเบอร์ฉันก่อนจะไปฝึกงานกำลังเดินตรงมาทางนี้ ฉันรีบปรี่ไปหาเขา"น้องคะน้อง จำพี่ได้ไหม"น้องหน้าตี๋ยิ้มกว้างเห็นฟันครบทุกซี่พยักหน้าหงึกๆ"พี่โรสคนสวย วันนี้มาจีบผมเองเลยเหรอครับ""ช่วยอะไรหน่อยสิ" ฉันไม่รีรอเข้าเรื่อง"บอกมาได้เลยครับ ช่วยได้ทุกเรื่องเลยครับ"น้องทำท่าขวยเขินบิดตัวไปมา ก็เข้าใจอยู่นั่นแหละตอนนั้นเขาไปจีบฉันที่ตึกคณะทุกวัน"พอจะรู้ไหมว่าเกียร์อันนี้ ใครเป็นเจ้าของ"น้องหน้าตี๋รับสร้อยเกีียร์จากมือฉันไปดู เหมือนว่าเขาจะเห็นตัวอักษร C ที่สลักเอาไว้ทันทีที่หยิบไป เขาเบิกตาโตราวตกใจแล
ย้อนไปสามเดือนก่อนฉันเกิดอยากมีธุรกิจของตัวเอง ยิ่งสูงยิ่งหนาวเกิดขึ้นกับฉันเมื่อใกล้เรียนจบ คนที่เคยใช้ชีวิตเรียน เล่น ดื่มนอนไปวันๆ ก็เกิดอยากทำอะไรเป็นชิ้นเป็นอันขึ้นมา ร้านเค้กไม่ได้อยู่ในแผน ร้านส้มตำต่างหากที่ฉันชอบ แต่คนสวยและหุ่นดีอย่างฉันจะให้ไปยืนตำส้มตำคงไม่เหมาะ ปิดเทอมที่แล้วฉันเลยไปเรียนทำเค้กกับครูนุ้ย เจ้าของร้านเค้กที่อร่อยเจ้าหนึ่งในกรุงเทพฯ ฉันจบหลักสูตรไซต์ S นั่นคือการทำคัพเค้ก ช่วงฝึกงานฉันเลยซุ่มเปิดร้านเค้กในอาคารพานิชย์ของครอบครัวหลังมหาวิทยาลัย เพิ่งจะเปิดตัวกับเพื่อนและน้องๆ เมื่อเดืิอนที่แล้วนี่เองเช้านี้เป็นอีกวันที่ต้องตื่นมาทำคัพเค้กกว่าห้าสิบชิ้น ขายไม่เน้นกำไร แต่เน้นคอนเทนต์ พอเรียนจบฉันจะเอามันไปยื่นเป็นพอร์ตโฟลิโอกับพ่อแม่ว่าฉันสามารถทำธุรกิจนี้หลังเรียนจบได้โดยไม่ต้องทำแต่งานประจำอย่างเดียวเค้กกว่าห้าสิบชิ้นถูกวางเรียงรายใส่ตู้ในเวลาเจ็ดโมงครึ่ง ฉันก็ขึ้นมายังชั้นสามซึ่งใช้เป็นที่อยู่อาศัย อาบน้ำแต่งตัวเตรียมไปเรียนในเวลาเกือบเก้าโมงก็เดินลงมายังชั้นสอง หมุนลูกบิดประตูห้องนอนเปิดเข้าไปพบเจอความว่างเปล่าห้องนี้เป็นห้องนอนของรักษ์น้องชายฉัน รักษ์เ
ตัดภาพมาในผับ K Night ความวุ่นวายสงบลงภายในห้านาทีด้วยหน่วยรักษาความปลอดภัยของสถานที่แห่งนี้ สถานการณ์อื่นๆ ก็กลับมาปกติ คอนเสิร์ตกลับมาแสดงต่อไม่ให้การชุลมุนก่อนหน้านี้ ทำให้คนที่ไม่เกี่ยวข้องเดือดร้อนจากเด็กมัธยมศึกษาที่แอบเข้ามาภายในผับสองกลุ่มแล้วทะเลาะวิวาทกันสิงห์เจ้าของผับลงมาจัดการเรื่องนี้ด้วยตนเอง เขายืนกอดอกใบหน้าขึงขังอยู่ด้านหน้าผับที่มีกลุ่มเด็กพวกนั้นถูกจับออกมานั่งอยู่ตรงนี้"ปล่อยเข้ามาได้ไง""พวกทำงานสะเพร่าไงเฮีย เดี๋ยวเสร็จตรงนี้ผมจะไปจัดการ"แทนคุณเป็นตัวแทนตอบรุ่นพี่เพราะหน้าที่รับผิดชอบตรวจบัตรประชาชนเป็นของพนักงานในความดูแลของเขาเอง"ไล่มันออกไปซะ เปลืองตังค์จ้างฉิบหาย""มีบางคนหนีออกไปทัน เดี๋ยวผมจะไปดูกล้องดูหน้าไอ้คนหนีสักหน่อย" เจได้เสริมต่อ"เอาไงกับพวกมันดีเฮีย" โอบเข้ามายืนด้านข้าง ไล่สายตามองหน้าเด็กมัธยมที่อายุยังไม่เกินสิบแปดปีสักคนเดียว ใบหน้าและท่าทางแสนโหดของเขาทำเด็กกลัวก้มหน้างุด"พวกมึง เอาไงดี" สิงห์ถามเด็กๆ"ขอโทษครับพี่ ผมแค่อยากมาดูคอนเสิร์ต" หนึ่งในสิบคนพนมมือไหว้"แต่พวกมึงซื้อเหล้าแดก" เจไดย้อน"มาแล้วก็ต้องดื่มนะครับพี่""ถ่ายรูปพวกมันไ
@K Night ผับชั้นสองของผับที่ถูกจัดเป็นโซนวีไอพี รัศมีการมองเห็นเวทีอย่างเลิศ เลิศไปกว่านั้นคือส่วนลดค่าเครื่องดื่มห้าสิบเปอร์เซ็นต์ที่ได้รับอภินันทนาการจากน้องรหัสของฉันอย่างยัยชูครีม ข้อดีของการมีแฟนเป็นเจ้าของผับคือจะพาใครมาดื่มก็ได้แล้วให้ส่วนลดแบบจุกๆ แถมบัตรดูคอนเสิร์ตจากศิลปินแบบฟรีๆ ด้วยแกร๊ง! เสียงแก้วหกใบกระทบกันดังแข่งกับเสียงเพลง ก่อนทุกคนจะเทเครื่องดื่มรสชาติเยี่ยมลงคอรวดเดียวหมดแก้วเป็นการฉลองที่ได้มีโอกาสรวมตัวกันดื่มในรอบหลายเดือน"ทั้งเทอมนี้คงต้องหาเวลามาดื่มด้วยกันบ่อยๆ แล้วล่ะมั้งคะ เดี๋ยวพวกพี่เรียนจบคงจะไม่มีโอกาส"นิรินนั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามดื่มหมดคนแรกเอ่ยขึ้น"แหม! ยิ่งเรียนจบไม่ใช่ยิ่งมีเวลาเหรอ หลังเลิกงานงี้ไง กริ๊งเดียวพี่จะเหาะมาเลย"บัวเพื่อนของฉันตอบกลับรุ่นน้อง สองคนนี้นั่งเบียดกันอยู่ และคนที่เบียดคือเพื่อนฉันเองที่ทำเนียนกระแซะสาวเพราะมีใจชอบสาวสวยๆ"ดื่มเหล้าไม่ได้ก็ไปกินเค้กก็ได้นี่คะ ร้านพี่โรสไง""พูดเข้าทางตัวเองสุด มาได้นะ แต่อย่าเอาผัวแกมาด้วย เขาจะมาพังร้านฉัน"ฉันย้อนปันปันผู้ชอบกินเค้ก แต่แฟนนางโหดไปหน่อย แถมยังเคยปะทะริมฝีปากกัน ไม่รู้ว่าจะม







