LOGINChandlerHindi agad sumagot si Mitch. Nakatayo lang siya sa harap ko, tuwid ang tindig, pero ramdam ko ang bigat ng emosyon na pilit niyang kinokontrol. Ang mga mata niya—hindi na lang galit—may halong sakit, pagkalito, at kung ano pang hindi niya masabi.“Ano ang gusto mong sabihin ko?” tanong niya
Chandler“No text, no calls… pero kasama si Lily?” sabi niya, nakataas ang isang kilay, matalim ang tingin na parang kayang tumagos sa’kin.Kung ibang sitwasyon lang… baka natawa pa ako.Ang liit niya, pero kung makatingin at magsalita ay parang siya pa ang mas malakas sa amin. Parang kapag nauwi sa
ChandlerTahimik ang biyahe namin ni Lily. Siya nasa backseat, ako nasa harap at nagdadrive, parehong walang imik habang umaandar ang sasakyan sa kalsadang halos walang kasabay. Tanging ingay lang ng makina at mahihinang busina sa malayo ang maririnig—pero kahit gano’n, ramdam ko na may gustong sabi
ChandlerNapatingin kami pareho ni Lily sa pintuan nang bigla itong bumukas, at sabay na pumasok sina Kuya Lualhati at Chanton.“Ano na’ng nangyari?” tanong ko agad, hindi na nagpaka-formal.“Well, alert na ang buong kapulisan,” panimula ni Kuya Lualhati habang naglalakad papasok. “Mabigat ang kason
Chandler“Chandler, sobrang thank you dahil tinulungan mo ako.”Halata sa mukha ni Lily ang pasasalamat. Hindi lang sa paraan ng pagngiti niya, kundi sa lalim ng tingin niya na parang gusto niyang siguraduhin na naiintindihan ko kung gaano kalaki ang naitulong namin sa kanya. May konting pagod din d
MitchTahimik akong nakaupo sa sofa, pinipilit ang sarili kong mag-focus sa palabas na tumatakbo sa TV. Pero hindi ko talaga mapigilan ang mga mata ko sa paligid—kay Ryan, kay Mico, kay James, at kay Cecilio. Parang bawat galaw nila, bawat maliit na expression, may sariling kwento. Yung tipong alam
Chanden"Kuya, ano ka ba? Bakit ba hindi ka mapakali diyan?" tanong ni Chancy, suot ang tailored suit na halatang pinaghandaan talaga. Palakad lakad kasi ako sa loob ng hotel room kung nasaan kami naroroon ngayon.Napahinto ako sa paglalakad paikot ng kwarto at saglit na tumingin sa kanya."Hindi mo
Third Person“Anong ibig niyang sabihin sa sinabi niya? Anong ibig sabihin ng pakikipag-uusap na ‘yon niya sa cellphone?” galit at litong tanong ni Conrado habang mariing nakatitig kay Mang Vergel na ramdam ang pagbilis ng pintig ng kanyang puso, isang kombinasyon ng galit at kaba sa mga narinig. Na
ChandenHindi ko inakalang malilibre ang dalawang kapatid ko kaya nagulat ako sa bigla nilang pagdating sa hotel, eksakto kung saan kami naroroon nina Noelle at Marcus. Hindi ko akalain na makikipagkita ang dalawang 'yon sa amin and I'm thankful that they did.Nang sumapit na ang araw na kailangan n
ChandenBuong pagtataka kong sinundan ng tingin si Noelle hanggang sa narinig ko ang biglaang pagsusuka niya mula sa banyo. Hindi kasi niya naisara ang pinto kaya malinaw at diretso sa pandinig ko ang tunog habang pilit na inilalabas ang kinain.Napatigil ako sa paglalakad, at sa sobrang pagkabigla,







