MasukRiz“Oh my gosh!”Halos mapaigtad ako sa lakas ng boses ni Jeanette matapos kong ikuwento sa kanya ang naging pag-uusap namin nina Mommy at Daddy kagabi.“Seriously?!”Napapikit ako nang mariin at agad siyang inikutan ng mga mata. Dahil sa halos pasigaw niyang reaksyon, napatingin sa amin ang ilang
Ayon na rin sa kanila, sina Mr. Amador Alba at ang lolo ni Mommy ang nagkasundo noon. Kung ganon, bakit tila ngayon lang nila naisip na tuparin ang isang napakalumang kasunduan? Hindi ba dapat matagal na iyong nawalan ng saysay?“Hindi ba tapos na ang usapan na iyon?” dugtong ko. “I mean... may asaw
Riz“Princess,” malumanay na tawag ni Dad habang mahigpit pa ring hawak ang kamay ni Mommy. Makikita sa seryoso niyang mukha na pinag-isipan niyang mabuti ang mga salitang sasabihin sa akin. “Sinasabi namin ito sa'yo dahil kailangan mong malaman ang totoo. Pero gusto kong unahin na sabihin na kung a
Hindi ko alam kung ano ang sasabihin nila.Pero pakiramdam ko, anuman ang pag-uusapan namin ngayong gabi, may posibilidad na tuluyan nitong baguhin ang tahimik at masayang buhay na matagal naming binuo bilang isang pamilya.Nanatili akong tahimik habang pinagmamasdan sina Mommy at Dad. Pareho pa rin
RizPagod ang buong katawan ko nang makauwi ako galing sa ospital, pero hindi sapat ang pagod na iyon para hindi ko mapansin ang kakaibang eksenang bumungad sa akin pagpasok ko sa villa.Tahimik ang buong bahay. Patay na ang karamihan sa mga ilaw at tanging ang warm lights sa living room ang nagbibi
Mahigpit siyang hinawakan ni Chase na para bang sinasabi nitong naroon lang siya at hindi niya hahayaang may mangyaring hindi maganda.Napansin iyon ni Amador ngunit hindi na niya binigyan ng pansin.Sa halip ay iniunat niya ang isang kamay.Agad namang lumapit ang isa niyang bodyguard at magalang n
Nakakahiya!“Okay,” sagot ni Mrs. Lardizabal, kalmado at walang bahid ng pagdududa. “Kung ’yon ang gusto mo.”Napatingin siya sa akin at ngumiti, ’yung ngiting hindi mapanghusga, hindi mapagmatyag. ’Yung tipong parang sinasabi, Relax ka lang.Pagkatapos ay bumaling siya sa asawa niya. “Asawa ko, iha
My sons look up to me.Naalala ko kung paano nila ako tignan noon na parang bayani. Madalas nilang sabihin sa akin na gusto rin nilang maging politiko balang araw, gaya ko. Gusto nilang sundan ang yapak ko. At sa isang iglap, ako mismo ang sumira sa pedestal na iyon.Ilang araw ang lumipas matapos a
Parang kusa na lang akong nahulog sa malalim na pag-iisip. Ang daming pwedeng anggulo, pero lahat may kanya-kanyang butas. Walang diretso. Walang malinaw.“Pwede kayang,” biglang sabi ni Kuya, “hindi siya naniniwala na hiwalay na sina Jacob at Honey?”Napatingin ako sa kanya.“At naniniwala si Juan,
“Do you know him?” tanong ko, hindi ko na naitago ang bahagyang pagkainip sa boses ko. Medyo matagal na kasing nakatitig si Sen. Deguia sa larawan, at sa bawat segundong lumilipas, mas tumataas ang tensyon sa loob ng silid.Pero sa halip na pagkilala, pagkalito lang ang bakas sa mukha niya.Napailin







