LOGINHmmm...
Pabiro ko siyang inirapan.“Cecilio, manahimik ka.”“Uy, compliment ’yon.”“Questionable compliment.”Tumawa si James at saka sumandal sa upuan niya.“Maganda, sexy, matangkad, comrade pa ni Boss…” sabay dramatic niyang tingin sa akin. “Are you sure okay ka lang na magkasama sila?”“Hoy, James!” aga
“Talaga lang?”“Medyo.”“Medyo?”“Okay fine,” sabi ko habang tumatawa. “Very.”“Noted,” sagot niya na may obvious na amusement sa boses.Then before I could say anything else ay kinabig niya ako palapit.Napasinghap ako nang bahagya sa biglaang paghila niya.Mainit ang yakap niya.Secure.Familiar.
MitchAlam ko na naiipit si Chandler sa sitwasyon.At ayaw kong mahirapan siya.Hindi ko naman ugaling gawing komplikado ang mga bagay lalo na kung malinaw naman sa akin ang totoo.Kaya bago pa tuluyang lumaki ang awkwardness sa room, pinili kong huminga nang malalim at ayusin ang sarili ko.Mas gus
Sa ibang pagkakataon, hindi sana magiging issue ang simpleng request ni Venice. Ngunit ngayong nasa iisang silid kami ni Mitch, habang sariwa pa ang tensyon na ilang minuto nang umiikot sa hangin, biglang naging komplikado ang isang bagay na dapat sana ay diretso lang.Napansin kong bahagyang natigi
ChandlerNatigilan ako at napatingin kay Mitch, ngunit nanatiling nakatutok ang mga mata niya sa monitor.Hindi siya lumingon.Hindi rin siya nagsalita.Tahimik lang siyang nakaupo sa harap ng setup niya habang gumagalaw ang cursor sa screen, ngunit sa dami ng oras na nakasama ko siya, natutunan ko
Magulo.Makulit.Pero organized sa sarili nilang paraan.Si Mitch ay tumingin kay Venice, at bagamat mabilis lang, nahuli ko iyong bahagyang pagbabago sa expression niya.Hindi tuluyang nawala iyong ngiti.Pero hindi na rin iyon katulad kanina.May kaunting tension.Kaunting pag-iingat.At dahil kil
Honey“Hija, kamusta naman ang stay mo dito?”Napabaling ako ng tingin kay Tita Marie. Nasa likod kami ng bahay nila, sa lanai na diretso ang view sa tahimik na swimming pool na ngayon ay bahagyang nagre-reflect ng ilaw mula sa garden lamps. Mahinang hangin ang humahaplos sa balat ko, pero kahit gan
Nagulat ako kahit na may kutob na ako sa gusto niyang gawin. Nanigas ang buong katawan ko, parang tumigil ang oras. Parang nakalimutan ko kung paano huminga.Pero sandali lang.At kusa nang gumalaw ang aking mga labi, parang may sariling desisyon, at matagal na ring naghihintay ng pahintulot.Yun la
“Coming from you, that’s a plot twist,” tukso niya pa. “Dati ang tingin mo sa ingay ay istorbo. Ngayon hinahayaan mo na magkalat sa rooftop mo?”“Kasi minsan,” sagot ko, mas mababa na ang boses, “kailangan din ng konting gulo para maalala mong hindi puro trabaho ang buhay. Hindi puro depensa. Hindi
Honey Matagal din kaming nagkausap ni Carla. Sa una, halo-halo ang emosyon niya. Takot, galit, relief, pero sa bandang huli ay ramdam ko na unti-unti ring lumuwag ang kanyang paghinga sa kaalamang ligtas ako at malayo sa kapahamakan. Kahit sa boses lang, dama ko kung gaano kabigat ang iniwan sa kan


![Just One Night [Tagalog]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)




