เข้าสู่ระบบAt bumaligtad na nga. Mahuhuli na ba si Midori? Makaligtas kaya si Chansen?
Magulo.Makulit.Pero organized sa sarili nilang paraan.Si Mitch ay tumingin kay Venice, at bagamat mabilis lang, nahuli ko iyong bahagyang pagbabago sa expression niya.Hindi tuluyang nawala iyong ngiti.Pero hindi na rin iyon katulad kanina.May kaunting tension.Kaunting pag-iingat.At dahil kil
ChandlerNakarating kami sa 6th floor kung saan naroon ang apat na gaming rooms.“So…” sabi niya habang umiikot ang tingin sa paligid. “This is your world.”Bahagya akong napangiti.“I guess you can say that.”Hindi ko na idinagdag ang katotohanan na ilang beses na rin akong kinausap ni Kuya Chanden
Competitive gaming was different.May adrenaline. May strategy. May pressure na parang chess na may kasamang digmaan.Kaya nang malaman kong unti-unting pinapalawak ng pamilya ang negosyo papunta sa IT at digital industry kapalit ng casino sa lahat ng hotel and resort business namin ay hindi ko na i
Chandler“Venice.”Bahagya akong napataas ng tingin nang makita ang babaeng kakapasok pa lamang sa aking opisina. Nakasuot siya ng eleganteng blouse at skirt na bagay sa kaniyang polished image. Tulad ng dati, maayos ang kaniyang aura at may dala iyong klaseng confidence na alam kong matagal nang ba
Chandler“Love, are we good?”“Ha?” maang niyang tanong habang nakatingin sa akin na parang lutang pa rin.Napangiti ako bago marahang pinisil ang dulo ng ilong niya.Cute.Hindi ko alam kung matutuwa ba ako o matatakot dahil mukhang nakalimutan na niya iyong tungkol kay Venice.Well, kung gano’n ng
Mitch“Good morning, Love…”Nakangiting mukha ni Chandler agad ang bumungad sa akin nang dahan-dahan kong idilat ang mga mata ko.Ilang segundo muna akong nakatulala habang ina-adjust ng utak ko iyong liwanag sa paligid at iyong init ng katawan niyang nakahiga sa tabi ko.At nang tuluyan akong matau
“Keeping Honey’s identity a secret is his way of protecting her,” sabi ni Kuya Lualhati, mababa ang tono, parang pinipiling maging kalmado. “Ama siya, Chanton. And believe me… Sen. Deguia was so stressed nung nag-usap kami about sa security ng anak niya. Don’t blame him. Iba-iba tayo ng paraan para
HoneyIn two days, pabalik na kami ng Manila. At kahit hindi ko pa man tuluyang iniiwan ang hacienda, ramdam ko na agad ang panghihinayang. Mamimiss ko ang lahat ng nandito. Mula sa tahimik na umaga, sa preskong hangin, hanggang sa mga simpleng ngiti ng mga tauhan sa buong hacienda. Ultimo ang staff
ChantonBumalik ako sa panonood ng livestream ni Honey. Pagbalik ko, sumalubong agad sakin yung ngiti niya. Yung tipong hindi scripted, hindi pilit, at alam mong galing talaga sa puso. Totoo ‘yon. I’m sure of it.Sa dami ng beses na napanood ko na siyang mag-live, parang kabisado ko na ang rhythm ni
HoneyHindi na ako nagpilit pang magtanong. Ayokong isipin niya na napaka-chismosa ko, kahit aminado naman akong sobrang curious na rin ako sa mga pahiwatig niya kanina. Minsan, mas okay na lang talagang manahimik kaysa pilitin ang sagot na hindi pa handang ibigay. So hinayaan ko na lang muna, kahit







