LOGINChandler“Finally! You’re all awake!” bulalas ng isang lalaki, puno ng yabang at tila ba nananadya ang tono, parang matagal niyang hinintay ang eksenang ito at ngayon ay nag-eenjoy na siya sa bawat segundo.Binuhusan nila ako ng malamig na tubig. Tumagos iyon sa buong katawan ko, gumising hindi lang
Chandler“Damn it! When is this bastard going to wake up?” galit na sigaw ng isa sa tatlong lalaking nakatayo sa harapan ko. Ramdam ko ang gigil sa boses niya, ‘yung tipong halatang ilang oras na silang naghihintay at paubos na ang pasensya.Kahit nakapikit ako, alam kong nakatutok ang mga mata nila
Mitch“Mitch, I know this is hard on you,” mahinahong sabi ni Sir Sol habang nakatayo siya sa harap ko, hawak pa ang tablet na gamit niya sa pagre-review ng laro. “Kung hindi mo kayang maglaro, just tell me.”Katatapos lang ng practice namin. Isang buong session na dapat sana ay productive, pero nau
Paano kung may nabago na?Paano kung hindi na sila kasing bilis ng dati, kasing tibay, kasing handa sa biglaang panganib?Hindi sila superhero. Tao pa rin sila. Nasasaktan. Napapagod. Pwedeng magkamali.Si Kuya Lualhati naman ang kabaligtaran nila sa paraan ng pakikipaglaban. Hindi kamao ang sandata
Mitch“Ate Honey…” humihikbi kong tawag habang tuluyan na niya akong niyakap, parang hindi na niya hinintay pang tuluyang bumigay ako bago niya ako saluhin.Sa sandaling iyon, lahat ng pilit kong kinukubli—lahat ng takot, pangamba, at pagod ay parang sabay-sabay na bumuhos palabas.Dama ko ang marah
“Maupo ka muna, Mitch…” mahinang sabi ni Ate Honey habang marahan niya akong inaalalayan palapit sa sofa.Hindi ko na tinutulan. Para akong nawalan ng lakas bigla, kaya hinayaan ko na lang ang sarili kong bumagsak sa upuan na katabi lang din naman ng crib. Magkatabi kaming naupo, pero ramdam kong pa
Gianna “G, hindi na natin nakuha ang result ng check-up mo pala!” biglang sambit ni Chancy habang sinusubukan na lumipat mag-isa sa sofa mula sa kanyang wheelchair.Napahinto ako saglit. Totoo nga. Sa sobrang dami ng ginawa namin at saya ng araw, tuluyan ko nang nakalimutan ang tungkol doon.Hindi
Estella“Kung ayaw mong pag-usapan ngayon, ikaw na muna ang bahala.” Napabuntong-hininga si June, kita sa mukha niya ang pag-aalala pero halatang pinipigilan ang sarili. “Here.” Sabay abot niya ng cellphone niya sakin.Kinuha ko ito, nagdadalawang-isip pa kung dapat ko bang tignan. Pero nang makita
Hindi na niya kailangan pang sabihin.Ramdam ko na. Gets ko na.Babae.Palaging babae.Ewan ko ba kung bakit parang malakas ang tama ng mga kapatid ko pagdating sa mga babae. Kahit na ang bayaw kong si Kuya Lander at itong si Kuya Jerome nga. Para silang mga character sa telenovela, lahat nasusugata
GiannaMabilis na dumaan ang gabi, pero hindi rin ako sigurado kung talagang mahimbing ang naging tulog ko. Maraming beses akong nagigising at titingnan kay Chancy sa tabi ko. Gusto kong masiguro na okay na talaga siya, na hindi na siya natatakot or nag-o-overthink na baka mawala pa rin ako sa kanya







