Crazy In Love คลั่งรักยัยดีเจ

Crazy In Love คลั่งรักยัยดีเจ

last updateTerakhir Diperbarui : 2024-11-13
Oleh:  ออนไรท์Ongoing
Bahasa: Thai
goodnovel18goodnovel
Belum ada penilaian
51Bab
1.7KDibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

เรื่องราวความรักระหว่างธามนิธิรองประธานบริษัทเบียร์ชั้นนำของเมืองไทย กับน้ำขิงนักศึกษาฝึกงานเรียนอยู่ชั้นปีที่4 คณะเศรษฐศาสตร์มหาวิทยาลัยชื่อดัง ความรักเกิดขึ้นเมื่อเธอต้องรับบทบาทเป็นผู้ช่วยจำเป็นของท่านรองฯมือใหม่ เขาเกรี้ยวกราดไม่อ่อนโยนสักนิด ซ้ำยังดูถูกว่าเธอเป็นแค่นักศึกษาฝีกงานคงไม่มีความสามารถมากพอที่จะเป็นผู้ช่วยของเขาได้ น้ำขิงจึงพิสูจน์ตัวเองให้เขารู้ว่าเธอมีความสามารถ เมื่อทั้งสองใกล้ชิดกันมากขึ้นจึงเกิดเป็นความรักขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว

Lihat lebih banyak

Bab 1

ตอนที่1.สวมบทนักศึกษาฝึกงาน

青木玲奈(あおき れな)がA国の空港に着いたのは、すでに夜の九時を過ぎていた。

今日は彼女の誕生日だ。

携帯の電源を入れると、たくさんの誕生日メッセージが届いていた。

同僚や友人からのものばかり。

藤田智昭(ふじた ともあき)からは何の連絡もない。

玲奈の笑顔が消えかけた。

別荘に着いたのは、夜の十時を回っていた。

田代(たしろ)さんは彼女を見て、驚いた様子で「奥様、まさか……いらっしゃるなんて」

「智昭と茜(あかね)ちゃんは?」

「旦那様はまだお帰りになってません。お嬢様はお部屋で遊んでいます」

玲奈は荷物を預けて二階へ向かうと、娘はパジャマ姿で小さなテーブルの前に座り、何かに夢中になっていた。とても真剣で、誰かが部屋に入ってきたことにも気付かない様子。

「茜ちゃん」

茜は声を聞くと、振り向いて嬉しそうに「ママ!」と叫んだ。

そしてすぐに、また手元の作業に戻った。

玲奈は娘を抱きしめ、頬にキスをしたが、すぐに押しのけられた。「ママ、今忙しいの」

玲奈は二ヶ月も娘に会えていなかった。とても恋しくて、何度もキスをしたくなるし、たくさん話もしたかった。

でも、娘があまりにも真剣な様子なので、邪魔はしたくなかった。「茜ちゃん、貝殻のネックレスを作ってるの?」

「うん!」その話題になると、茜は急に生き生きとした。「もうすぐ優里おばさんの誕生日なの。これはパパと私からの誕生日プレゼント!この貝殻は全部パパと私が道具で丁寧に磨いたの。きれいでしょう?」

玲奈の喉が詰まった。何も言えないうちに、娘は背を向けたまま嬉しそうに続けた。「パパは優里おばさんに他のプレゼントも用意してるの。明日……」

玲奈の胸が締め付けられ、我慢できなくなった。「茜ちゃん……ママの誕生日は覚えてる?」

「え?何?」茜は一瞬顔を上げたが、すぐにまたビーズを見つめ直し、不満そうに「ママ、話しかけないで。ビーズの順番が狂っちゃう……」

玲奈は娘を抱く手を放し、黙り込んだ。

長い間立ち尽くしていたが、娘は一度も顔を上げなかった。玲奈は唇を噛み、最後は無言のまま部屋を出た。

田代さんが「奥様、先ほど旦那様にお電話しました。今夜は用事があるので、先に休んでくださいとのことです」

「分かりました」

玲奈は返事をし、娘の言葉を思い出してちょっと躊躇した後、智昭に電話をかけた。

しばらくして電話が繋がったが、彼の声は冷たかった。「今用事がある。明日にでも……」

「智昭、こんな遅くに誰?」

大森優里(おおもり ゆり)の声だった。

玲奈は携帯を強く握りしめた。

「何でもない」

玲奈が何か言う前に、智昭は電話を切った。

夫婦は二、三ヶ月も会っていない。せっかくA国まで来たのに、彼は家に帰って会おうともせず、電話一本でさえ、最後まで話を聞く気もなかった……

結婚してこれだけの年月が経っても、彼は彼女にずっとこうだった。冷淡で、よそよそしく、いつも面倒くさそうに。

彼女は実はもう慣れていた。

以前なら、きっともう一度電話をかけ直して、どこにいるのか、帰ってこれないのかを優しく尋ねていただろう。

今日は疲れているせいか、そうする気が突然失せていた。

翌朝目が覚めて、少し考えてから、やはり智昭に電話をかけた。

A国は本国と十七、八時間の時差がある。A国では今日が彼女の誕生日だった。

今回A国に来たのは、娘と智昭に会いたかったのはもちろん、この特別な日に三人で揃って食事がしたいと思ったから。

それが今年の誕生日の願いだった。

智昭は電話に出なかった。

しばらくして、やっとメッセージが届いた。

「用件は?」

玲奈:「お昼時間ある?茜ちゃんも連れて、三人で食事しない?」

「分かった。場所が決まったら教えて」

玲奈:「うん」

その後、智昭からは一切連絡がなかった。

彼は彼女の誕生日のことなど、すっかり忘れているようだった。

玲奈は覚悟していたつもりだったが、それでも胸の奥が痛んだ。

身支度を整え、階下に降りようとした時、娘と田代さんの声が聞こえてきた。

「お母様がいらっしゃったのに、お嬢様は嬉しくないのですか?」

「私とパパは明日、優里おばさんと海に行く約束してるの。ママが一緒に来たら、気まずくなっちゃうでしょう」

「それにママは意地悪よ。いつも優里おばさんに意地悪するもの……」

「お嬢様、玲奈様はあなたのお母様です。そんなことを言ってはいけません。お母様の心が傷つきますよ」

「分かってるけど、私もパパも優里おばさんの方が好きなの。優里おばさんを私のママにできないの?」

「……」

田代さんが何か言ったが、もう玲奈には聞こえなかった。

娘は自分が一手に育て上げた子。ここ二年、父娘の時間が増えてから、娘は智昭に懐くようになり、去年智昭がA国で市場開拓に来た時も、どうしても付いて行きたがった。

手放したくなかった。できれば側に置いておきたかった。

でも娘を悲しませたくなくて、結局認めた。

まさか……

玲奈はその場に凍りついたように立ち尽くし、血の気が引いた顔で、しばらく動けなかった。

今回仕事を後回しにしてA国に来たのも、娘との時間を少しでも多く持ちたかったから。

今となっては、その必要もないようだ。

玲奈は部屋に戻り、本国から持ってきたプレゼントを、スーツケースに戻した。

しばらくして田代さんから電話があり、子供を連れて出かけると言われ、何かあったら連絡してほしいとのことだった。

玲奈はベッドに座ったまま、心の中が空っぽになったような気がした。

仕事を後回しにしてまで駆けつけたのに、誰も彼女を必要としていない。

彼女が来たことは、まるで笑い話のようだった。

しばらくして、彼女は外に出た。

この見知らぬ、それでいて懐かしい国を、あてもなく歩き回った。

お昼近くになって、やっと智昭との昼食の約束を思い出した。

朝聞いた会話を思い出し、娘を迎えに帰るか迷っていた時、智昭からメッセージが届いた。

「昼は用事が入った。キャンセルする」

玲奈は見ても、少しも驚かなかった。

もう慣れていたから。

智昭にとって仕事でも、友人との約束でも……何もかもが妻である彼女より大切なのだ。

彼女との約束は、いつだって気まぐれにキャンセルされる。

彼女の気持ちなど、一度も考えたことがない。

落ち込むだろうか?

以前なら、たぶん。

今はもう麻痺して、何も感じない。

玲奈の心は更に霧の中にいるようだった。

はずんだ気持ちで来たのに、夫からも娘からも、冷たい仕打ちばかり。

気がつくと、以前智昭とよく来ていたレストランの前に車を停めていた。

中に入ろうとした時、智昭と優里、そして茜の三人が店の中にいるのが見えた。

優里は娘と仲睦まじく並んで座っていた。

智昭と話しながら、娘をあやしている。

娘は嬉しそうに足をぶらぶらさせ、優里とじゃれ合い、優里が食べかけたケーキに口をつけていた。

智昭は二人に料理を取り分けながら、優里から視線を離そうとしない。まるで彼女しか目に入っていないかのように。

これが智昭の言う『用事』。

これが、彼女が命を賭けて十月十日の苦しみを耐え、産み落とした娘。

玲奈は笑った。

その場に立ち尽くして、眺めていた。

しばらくして、視線を外し、踵を返した。

別荘に戻った玲奈は、離婚協議書を用意した。

彼は少女時代からの憧れだった。でも彼は一度も彼女を見つめてはくれなかった。

あの夜の出来事と、お爺様の圧力がなければ、彼は決して彼女と結婚などしなかっただろう。

以前の彼女は、頑張りさえすれば、いつか必ず彼に振り向いてもらえると信じていた。

現実は彼女の頬を、容赦なく叩いた。

もう七年近く。

目を覚まさなければ。

離婚協議書を封筒に入れ、智昭に渡すよう田代さんに頼み、玲奈はスーツケースを引いて車に乗り込んだ。

「空港へ」運転手に告げた。

Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya
Tidak ada komentar
51 Bab
ตอนที่1.สวมบทนักศึกษาฝึกงาน
สวมบทนักศึกษาฝึกงาน"สายแล้ว สายแล้ว" ฉันยกข้อมือซ้ายดูเวลาอีกครั้งพอลงจากรถเมล์ได้ก็ใส่เกียร์หมาวิ่งแบบไม่คิดชีวิตแฮ่ก! แฮ่ก!แฮ่ก! วิ่งหอบจนลิ้นห้อย แต่ใจสู้สุดชีวิตมองหาจุดหมายอยู่ที่ลิฟต์"รอด้วยค่า รอด้วยค่า..."ฉันใช้พลังเสียงเซอร์ราวด์รอบทิศทางทำให้ลิฟต์เปิดออกในทันที รีบยื่นขาขาวๆเข้าไปในลิฟต์โดยไม่ลืมขอบคุณผู้มีพระคุณในเช้านี้ ซึ่งไม่รู้ว่าเป็นใคร ฉันจึงพนมมือไหว้รอบทิศทางทั่วทุกคนได้รับอานิสงส์ไปพร้อมกัน แล้วพ่นลมหายใจหอมสดชื่่นออกมาจนผมหน้ามาปลิวไสว พรืด..."ขอบคุณค่ะ..." นิ้วเรียวกดปุ่มลูกศรขึ้นทันทีมองดูที่ตัวเลข 5 แสดงว่ามีคนขึ้นไปชั้นเดียวกัน คราวนี้ลิฟต์ปิดอีกครั้งทุกคนอยู่ในความสงบ มีสายตาหลายคู่แอบเหล่มองมาที่ฉันแล้วเลื่อนสายตาไปที่บัตรพื้นสีฟ้าตัวหนังสือสีดำที่คล้องคออยู่นักศึกษาฝึกงานที่มีทั้งชื่อจริงและชื่อเล่นพร้อมรูปแบบเก๋ไก๋ของฉันแล้วอมยิ้มเอ็นดูในความน่ารักสร้างสีสันเล็กๆ แหละ...ฉันไม่รู้ว่ามะโนไปเองหรือเปล่า ว่าหลายคนแอบอิจฉาในความขาวใส ผิวขาวอมชมพูเห็นเลือดฝาดดูมีสุขภาพดีที่ฉันได้มาจากว่านหางจรเข้ จากกระถางหลังห้องที่ใส่ปุ๋ยรดน้ำเอาใจใส่อย่างกับลูกในอ
last updateTerakhir Diperbarui : 2024-11-11
Baca selengkapnya
ตอนที่2.ท่านรองประธาน
ท่านรองประธาน"เก็บของแล้วตามผมมา" เขาหันมาสั่งแล้วเดินกลับห้องโดยไม่หันมามองฉัน จนพี่อรขยับเข้ามาถามอย่างใคร่รู้"น้ำขิงจะไปไหนเหรอ?""ไปทำงานกับท่านรองฯค่ะ"ฉันทำสีหน้าบอกบุญไม่รับ บุ้ยใบ้ไปตามทางเดินนั้นที่ห้องอีกห้องที่เดินผ่านมาเมื่อเช้า"ว้า! แย่จัง ต่อไปพี่คงเหงาเเย่เลย""คราวนี้ไม่มีคนช่วยงานพี่แล้ว" พี่อรทำสีหน้าเสียดาย ส่วนฉันเก็บของไปก็คุยไป อันที่จริงสมบัติฉันก็ไม่มีอะไรมากแค่โน๊ตบุ๊คหนึ่งตัวกับกระเป๋าสะพายใบเล็กและอุปกรณ์สำนักงานอีกนิดหน่อยปากกาสองสามด้าม"ตื๊ด...ตื๊ด...ตื๊ด” โทรศัพท์สายในดังขึ้น พี่อรสบตากับฉันแล้วเอื้อมมือหยิบโทรศัพท์มาแนบหู"สวัสดีค่ะ""ค่ะ...ค่ะ...ได้ค่ะ" พี่อรฟังเสียงจากปลายสายกรอกตาไปมาสองสามครั้งทำหน้าที่เป็นผู้ฟังที่ดีแล้ววางสาย"เร็วเข้า น้ำขิง คุณธามเรียกแล้ว"ทีนี้สิ่งของทั้งหมดของฉันถูกรวบมาไว้ในอ้อมแขนแล้วรีบเดินจ้ำอ้าวทันที ห้องท่านรองฯอยู่ก่อนห้องท่านประธานหนึ่งห้อง นับจากลิฟต์ทางเข้าฉันเดินย้อนขึ้นสิบก้าวก็ถึงแต่หน้าห้องกลับไม่มีโต๊ะตั้งไว้หน้าห้องสักตัว ซึ่งแปลว่าฉันต้องเข้าไปด้านใน ฉันจึงเคาะประตูห้องแล้วผลักเข้าไป"ขออนุญาตค่ะ" เสียง
last updateTerakhir Diperbarui : 2024-11-11
Baca selengkapnya
ตอนที่3.เรียกว่าคุณธาม
เรียกว่าคุณธามในที่สุดฉันก็อยู่ในรถปอร์เช่ที่ขึ้นชื่อเรื่องความแรงและเร็วโดยมีท่านรองฯเป็นคนขับ ฉันนั่งหลังพิงเบาะตัวตรงด้วยความเกร็งภายในรถไม่มีการพูดคุยใดๆทุกอย่างเงียบสงบ ในที่สุดเขาเป็นฝ่ายทนไม่ไหวทำลายความเงียบด้วยการเปิดเพลง จนฉันเคลิ้มกำลังจะหลับแหล่ไม่หลับแหล่ แต่แล้วเมื่อได้ยินเสียงเพลงวิญญาณของดีเจ ก็มาสะกิดให้คิดถึงงานของคืนนี้"ตายละวาคืนนี้มีงาน"พอนึกถึงคืนนี้ฉันแทบไม่มีเวลาเตรียมตัว ภาวนาขอให้กลับไปทันผับเปิดเป็นพอ เพลงที่เคยเตรียมไว้มีหลายแทร็คให้ใช้งานได้เมื่อยามคับขัน การเดินทางจากกรุงเทพฯถึงนครปฐมกินเวลากว่า 2 ชั่วโมงคิดคำนวณแล้วน่าจะเฉียดฉิว @ โรงงานฉันถือกระเป๋าเอกสารและโน๊ตบุ๊คของท่านรองฯ เดินตามเข้าไปในออฟฟิศของโรงงาน ตื่นตาตื่นใจกับทัศนียภาพโดยรอบ เมื่อเข้าไปในออฟฟิศฉันยกมือไหว้ทุกผู้ทุกคนไปตลอดทาง ตั้งแต่ปากประตูจนถึงด้านใน"สวัสดีค่า""สมัยหน้าคุณจะลงสมัครสส.เหรอ?"ดูเขาพูดเข้าสิฟังได้ที่ไหน ฉันหุบยิ้มทันทีแกล้งทำสีหน้าเศร้าสลดเดินตาม ท่านรองฯอย่างสงบเสงี่ยมเรียบร้อยขึ้นทันตาเห็นคนอะไรชอบดับฝันคนอื่น...ชิ คุณธนัทก็ไม่เห็นจะเป็นแบบนี้อดีตดาวมหาวิทยาลัยอย
last updateTerakhir Diperbarui : 2024-11-11
Baca selengkapnya
ตอนที่4.สายตี๊ดเซ็กซี่ขยี้ใจ
สายตี๊ดเซ็กซี่ขยี้ใจ"ต่อไปให้เรียกคุณธามก็พอ” ฉันยิ้มกว้าง"ได้ค่ะ คุณธาม" ครืด...ครืด สมาร์ทโฟนของฉันสั่นอีกแล้วต้องเป็นไอ้กอล์ฟแน่ๆ"กอล์ฟ""เพื่อนโทรมาแล้วค่ะ”ฉันรับสายแล้วรีบรวบรวมกระเป๋าใบเล็กใบน้อยเตรียมพร้อมจะลงรถ ฉันมองไปทางท่านรองฯเห็นเขาทำทีไม่สนใจแต่แอบตะแคงข้างมาทางฉันแบบเนียนๆ"ฮัลโหล""แกอยู่ไหนวะน้ำขิง""อยู่หน้าเซเว่น""เออ ทำไมไม่เห็นมีเลยวะ""อยู่บนรถ เดี๋ยวไป"ฉันวางสายจากกอล์ฟ กวาดตามองหาโดยรอบเห็นรถมอเตอร์ไซค์คันใหญ่จอดอยู่ ไอ้กอล์ฟลงจากรถแล้วมองหาฉันเหมือนกันท่านรองฯก็มองตามสายตาฉันในทันที เขาพยักหน้าแล้วชี้ไปที่เพื่อนฉัน "นั่นใช่ไหม?เพื่อนคุณ""ใช่ค่ะ น้ำขิงไปก่อนนะคะ""นั่งรถดีๆล่ะ" อื้อ...เขาเป็นห่วงฉันด้วย เขานี่นะจะห่วงฉัน"ค่ะคุณธาม"ฉันเหลือบมองเขาอีกครั้งอยากจะโบกมือบ๊าย...บายก็ไม่กล้า จึงยกมือไหว้อย่างนอบน้อมแล้วลงจากรถทันทีไอ้กอล์ฟเพื่อนฉันถึงกับตาค้าง นักศึกษาสาวสวยลงจากรถของใครก็ไม่รู้และคนขับมันก็ไม่เคยเห็นดูสายตามันสิ...มันมองฉันอย่างกับจะกินเลือดกินเนื้อ เดินตรงมาหาคว้ากระเป๋าไปจากมือแล้วเอาไปสะพาย วาดขายาวๆของมันคร่อมรถทันทีเตะขาตั้งแล้วส
last updateTerakhir Diperbarui : 2024-11-11
Baca selengkapnya
ตอนที่5.อย่ามาเล่นกับไฟ
อย่ามาเล่นกับไฟ"อะไรวะแค่นี้เหงื่อแตกเลยคุณธาม"สายตาคมหาได้สนใจเพื่อนเขาแต่อย่างใด เขายังให้ความสนใจกับท่วงท่าและลีลานั้นไม่วางตากระดกแก้วเหล้าราคาแพงรวดเดียวหมดแก้วให้แอลกอฮอล์ช่วยละกัน...ธามนิธิ"เติมเหล้าให้เพื่อนพี่หน่อยน้องฟ้า" กรณ์หันมาสั่งสาวสวยที่คอยให้บริการชงเหล้าสำหรับวันนี้"ได้ค่ะ..." จากนั้นแก้วเหล้าราคาแพงถูกยื่นให้เขาในทันที"เออๆชงมา"ธามนิธิตอนนี้เขาได้กลับจากธุดงค์เป็นที่เรียบร้อย แล้วชายหนุ่มพอใจกับรสชาตินุ่มนวลของเหล้าราคาแพงที่ไม่ได้ดื่มมานานหลายปี เขาเอนหลังพิงโซฟาสายตาจับจ้องที่หญิงสาวจนเพลินตา สะโพกกลมกลึงกับช่วงขาเรียวยาวดูมีเสน่ห์กว่าชุดนักศึกษาที่สวมใส่อยู่ทุกวันหญิงสาวเล่นต่อไปอีกสักพักก็หมดเวลาของดีเจน้ำขิง กำลังลงจากสเตทถูกผู้จัดการเรียกไว้ "น้ำขิง คุณโน๊ตเรียกแน่ะ" ผู้จัดการร้านบุ้ยใบ้ไปที่ห้องVipโต๊ะของสามหนุ่ม"ได้ค่ะ เดี๋ยวน้ำขิงขอเข้าห้องน้ำก่อนนะคะ""ได้จ้า แล้วอย่าลืมไปนะ""ค่ะ พี่อุ้ม” ฉันรับคำแล้วเข้าห้องน้ำทันที แม้ว่ากอล์ฟเพื่อนฉันจะมารอดักคุยด้วยก็ตาม "เออ...เดี๋ยวมา"ฉันหายเข้าไปในห้องน้ำแล้วออกมาพร้อมกับความสดชื่น ซึ่งกอล์ฟมันก็มารอดั
last updateTerakhir Diperbarui : 2024-11-11
Baca selengkapnya
ตอนที่6.ฉันเมา
ฉันเมา"ผมไปส่ง” สายตาคมสื่ออารมณ์ที่หลากหลายยากแก่การคาดเดา ฉันลังเลใจว่าเขาจะมาไม้ไหนกันแน่ ทุกวันที่ออฟฟิศเป็นท่านรองฯที่คอยจิกกัดฉันตลอดทั้งวันแล้วไหงวันนี้เขาใจดีหรือว่ากินยาผิดสำแดงมาหรือเปล่า"น้ำขิงยังมีคิวอีกหนึ่งชั่วโมงค่ะ""ไม่เป็นไร ผมรอได้" สายตาเขาเป็นประกายระยิบระยับ มือใหญ่ยังลูบเบาๆที่ต้นแขนอย่างทะนุถนอมชวนให้คนเคลิบเคลิ้มที่จริงเขาโคตรหล่อนะแต่ฉันยังเด็กอยู่นะท่านรองฯจะมาทำแบบนี้ไม่ได้ นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันมีอาการเขินต่อเพศตรงข้าม กับไอ้กอล์ฟก็ไม่เคยเป็นแบบนี้ นั่งมานานรู้สึกคอแห้งจึงเอื้อมไปหยิบแก้วโค้กของตนเองแล้วดื่มลงคอจนหมดแก้วในคราวเดียว"อึ๊ก..." ฉันทำตาโตรู้สึกได้ว่ามันเป็นรสชาติแปลกใหม่ที่ยังไม่เคยได้ลิ้มลอง ฉันใช้หลังมือปาดคราบน้ำที่ริมฝีปากบาง"นี่มันเหล้านี่ " ดื่มเข้าไปแล้วก็ได้แต่นั่งมองหน้าเจ้าของแก้วอย่างรู้สึกผิดฉันเห็นท่านรองฯใช้สายตาจับอยู่ที่แก้วเหล้าราคาแพงของเขาที่ฉันดื่มจนหมด "ฮ้า...คุณดื่มหมดแก้ว" แล้วเขาก็แย่งแก้วเหล้าไปจากมือฉัน"นี่คุณเป็นเด็กเป็นเล็ก" พอเหล้าเข้าปากฉันก็เริ่มรู้สึกซู่ซ่าใบหน้าร้อนผ่าว อารมณ์คึกคะนองอยากแกล้งคนแก่ขึ้นมา
last updateTerakhir Diperbarui : 2024-11-13
Baca selengkapnya
ตอนที่7.จูบแรกฉันถูกจูบ
จูบแรกฉันถูกจูบ"ประตูมันล็อค" ตอนนี้เวลาเที่ยงคืนใกล้จะตีหนึ่งบนท้องถนนย่อมมีรถวิ่งบางตา กึก...กึก ฉันพยายามเปิดประตูรถอีกครั้งอ้อนวอนเขาทางสายตา"น้ำขิงจะลงแล้วเปิดประตูให้น้ำขิงด้วยค่ะ""เมื่อสักครู่นี้เธอหลับหรือว่าตื่น" เขาถามแล้วโถมตัวเข้ามาส่วนฉันยังงงๆ คิดทบทวนเหตุการณ์ที่ผ่านมา สองมือดันอกเขาไว้โดยที่ตัวเขาเอี้ยวตัวมาทางฉันเกือบ80%มันดูหมิ่นเหม่มาก"เอ่อ...ครึ่งหลับครึ่งตื่นค่ะ" ฉันแบ่งรับแบ่งสู้"เหมือนโดนผีอำ” ฉันมองเห็นเขายิ้มแล้วโน้มใบหน้ามาทันที"อีกครั้งละกันไหนๆคุณก็ตื่นแล้ว" ยอมเป็นสมภารที่กินไก่วัดสักครั้งในชีวิตอย่างมากพ่อก็แค่เรียกมาด่าฉันใช้มือน้อยๆดันอกเขาไว้อีกครั้งกล้าๆกลัวๆ"คุณธามจะทำอะไรคะ?"เขาประกบจูบฉันแผ่วเบา ริมฝีปากเขาสัมผัสนุ่มนวลแบบในละครที่พระเอกจูบนางเอกในรถแล้วนางเอกก็โอบรอบคอเขา ฉันคิดจินตนาการจนเห็นภาพเบลอ"จูบตอบผมสิ" เขาสั่งลมหายใจอุ่นรดต้นคอจนฉันขนลุกเกรียว "แบบไหนคะ" ฉันไม่รู้ ฉันไม่รู้อะไรทั้งสิ้นทำไม่เป็นเข้าใจไหม?เหมือนขาจะรู้"ทำตามผม" เขาประกบริมฝีปากบางอีกครั้งมือใหญ่ประคองหน้าฉันให้รับจูบเขาในองศาที่พอดีกันจูบของเขาแผ่วเบาอ่อนหวา
last updateTerakhir Diperbarui : 2024-11-13
Baca selengkapnya
ตอนที่8.แคทวอล์คแทบแตก
แคทวอล์คแทบแตก"น้ำขิงทางนี้" เขาส่งเสียงเรียกยืนพิงอยู่กับประตูรถสองมือล้วงในกระเป๋ากางเกงสวมแว่นกันแดดยี่ห้อดังอื้อ...คุณธามหล่อจังแล้วฉันก็รีบเดินตรงไปหาเขาทันที "คุณธามจะไปไหนคะ?" ฉันถามอย่าง งงๆ คงไม่ใช่เรื่องบังเอิญใช่ไหม?"ผมจะไปส่งคุณ""ค๊ะ ว่าอะไรนะคะ""แล้วคุณธามไม่เข้าโรงงานเหรอคะ""ไม่ล่ะ ผมดูมาเป็นสิบปีแล้ว ขี้เกียจ""ดูอย่างอื่นบ้าง" เขาพูดแล้วยังส่งสายตาเจ้าเล่ห์ส่งมาอีกด้วย"แล้วแต่ค่ะ" ฉันทำทีเป็นไม่ใส่ใจ"จะไปส่งก็ไปเลยค่ะน้ำขิงรีบค่ะ" ฉันเห็นเขาขยับตัวจากประตูรถเพื่อหลีกทางให้ฉันซึ่งกำลังจะเปิดประตูรถ"เชิญครับ คุณผู้หญิง" ท่านรองฯถอยให้ฉันแล้วเปิดประตูรถให้ ฉันจึงก้าวขาขึ้นรถทันที"ขอบคุณค่ะ" ฉันยิ้มให้เขาหวานหยดย้อยแล้วก้าวขาขึ้นรถแบบงงๆ ตอนนี้เรากลายเป็นคุณผู้หญิงไปแล้วคริ...คริ...มีความสุขที่สุด ยามนี้แม้รถจะติดท้องถนนที่น่าเบื่อก็น่ามองขึ้นมากกว่าเดิมหลายเท่าคุณธามขับรถพาฉันมาถึงห้างเซ็นทรัลเวิลด์ในเวลาครึ่งชั่วโมงหลังจากนั้น ซึ่งตลอดเส้นทางเจ๊ท๊อฟฟี่ก็โทรเร่งฉันแทบจะทุกห้านาทีเลยก็ว่าได้"ชั้นสามค่ะคุณธาม" การวนหาที่จอดรถแสนยากลำบากมากมาย ในวันหยุดเสาร์แล
last updateTerakhir Diperbarui : 2024-11-13
Baca selengkapnya
ตอนที่9.บิกินี่ร้อนฉ่า
บิกินี่ร้อนฉ่า"ต้องคุยกับเจ๊ท๊อฟฟี่หน่อยแล้ว"ระหว่างที่ธามนิธิกำลังคิดหาวิธีต่างๆนานาในการกล่อมเจ๊ท๊อฟฟี่อยู่นั้น เซ็ทชุดที่สองเริ่มขึ้นต่อเนื่องเพิ่มความร้อนแรงขึ้นอีกขั้น แล้วพลันมีเสียงกระซิบที่ด้านหลังซึ่งเป็นเสียงผู้ชายฟังดูก็รู้ว่าหื่นขนาดไหน "เดี๋ยวคอยดูน้องหน้าม้านะ""ทำไมวะ?""โคตรเซ็กซี่เลยว่ะ ขนาดใส่ปิดหมดนะ""หุ่นโคตรเซี๊ยะเลยว่ะ""เออ! จะคอยดูนะเพื่อน"ธามนิธินั้นแทบจะทนฟังไม่ไหวอยากจะลุกขึ้นไปเตะไอ้สองหนุ่มหน้าหื่นใจแทบขาด ฟังคำพูดนั้นทีไรหูเขาแทบดับเพราะความหวงของมองไปรอบๆที่เหล่าเซเลบริตี้คนดังที่ถูกเชิญมาต่างพูดคุยกันสนุกสนาน ผิดกับเขาที่ไม่เข้าพวก คงมีแต่เราที่ไม่ค่อยจะมีความสุขหญิงสาวเดินออกมาพร้อมกับเซ็ท3ชิ้นเหมือนคนอื่นบิกินี่ชิ้นบน แบบผูกคอและผูกหลังช่วงอกเป็นจีบแบบมีเชือกรูด ทำให้เห็นหน้าอกเต่งตึงเบียดชิดสวยงามกระแทกตาธามนิธิอย่างจังส่วนบิกินี่ชิ้นล่างเป็นแบบกางเกงว่ายน้ำขาสั้นเน้นสะโพกกลมมนเอวคอดกิ่ว มาพร้อมกับเสื้อซีทรูแขนยาวโทนเดียวกันกับชุดว่ายน้ำ เดินมาได้ครึ่งทางหญิงสาวก็ถอดซีทรูออกแล้วเดินสะบัดตัวเสื้อพริ้วไหวตามแรงเหวี่ยงร่าเริงสดใส เสียงปรบมือเกร
last updateTerakhir Diperbarui : 2024-11-13
Baca selengkapnya
ตอนที่10.ความซาบซ่าน
ความซาบซ่านMoney ต่อจากนี้ฉันจะตามหาเธอฉันเข้าห้องน้ำตามคำเชื้อเชิญโดยไม่ลืมกดล๊อคเพื่อความปลอดภัย อย่าลืมว่าท่านรองฯคือผู้ชายคนนึงที่อาจจะหน้ามืดลุกขึ้นมาล่าสวาทสาวเวอร์จิ้นอย่างฉันก็เป็นได้ ใช้สายตาสำรวจโดยรอบโอ้แม่เจ้า! ห้องน้ำของเขาสร้างความประหลาดใจอีกแล้ว มันสะอาดจนฉันกลัวว่าจะทำห้องน้ำเขาสกปรกจนต้องระมัดระวังเป็นพิเศษจะหยิบจะจับอะไรก็ต้องเช็ดให้สะอาดแล้ววางให้อยู่ที่เดิม ฉันถอดชุดออกแล้วพับไว้หน้าเคาน์เตอร์ ก้าวขาเข้ากล่องอาบน้ำกระจกใสในทันที "สบู่ห้อมหอม" "มิน่าล่ะตัวคุณธามถึงหอมจัง"ฉันถือโอกาสกดสบู่เหลวของเขาฟอกตามตัวฟองสบู่นุ่มมือมาก ฉันสูดดมกลิ่นหอมแล้วนึกถึงกลิ่นที่ฉันแอบสูดเข้าปอดทุกวันเมื่อใกล้กันอาบน้ำเสร็จแล้วก็ต้องเช็ดตัวจนแห้งสนิทก่อนออกจากกล่องนั้น "ขนาดพรมเช็ดเท้ายังใช้ของแบรนด์เนมยี่ห้อดัง"ฉันไม่กล้าเช็ดแรงกลัวของเขาจะเสียจึงค่อยๆแตะเท้าเบาๆอย่างระมัดระวัง นึกถึงของฉันที่อพาร์ทเม้นท์คือผืนละ20บาทหาซื้อได้ตามตลาดนัดมีให้เลือกมากมายแบบเดียวกันกับของแบรนด์เนมของคุณธามเป๊ะ!"จุ๊! จุ๊! คุณธามนี่รวยไม่เบา"แล้วฉันก็แต่งตัวในห้องน้ำซะเลยเพื่อความปลอดภัย หากเดินก
last updateTerakhir Diperbarui : 2024-11-13
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status