เข้าสู่ระบบแชร์
09 จำเป็นอะไร(2)
ปรับปรุงล่าสุด:
2026-01-06 13:03:59
บทล่าสุด
Dangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ 50 จบก็จบ(2)
ผมไม่ได้สนถึงสาเหตุที่มันทำแบบนั้น ก็เลยไม่เคยได้ถาม กระทั่งเลิกคบกันเป็นเพื่อน และกลับมาเจอบัวลอยไข่หวานของมันอีกครั้งตอนที่คุยกับนุ่มนิ่มผ่านการวีดีโอคอลแล้วนุ่มนิ่มมันถ่ายให้ผมดู ทำให้ผมได้รู้ว่าสองตัวนี้คือตัวใหม่ ไม่ใช่ตัวที่ผมเคยเห็นก่อนจะเลิกเป็นเพื่อนกับมัน และไม่รู้ว่าระหว่างที่เลิกเป็นเพื่อน มันเปลี่ยนแมวมากี่คู่แล้วเวลา 16.56 น.“ทีหลังกินร้านแถวบ้านพอนะ กินแบบนี้จะอ้วน” เดินออกจากร้านมาได้มันก็เอ่ยปากบ่นเลยครับ“อ้วนอะดี ขี้เกียจตามหึง”“จะหึงทำไม นิ่มไม่ได้รักใครง่าย ๆ ขนาดนั้น”“แต่มึงมักแพ้คนที่ทำดีด้วย มึงมันคนอ่อนไหวง่าย”“นิ่มแอ๊บรึเปล่า แบบแรดเงียบอะไรประมาณนั้น ถึงได้มีผัวถึงสองคนในเวลาไล่เลี่ยกัน แล้วก็ยังไม่เลิกกับอีกคนด้วยซ้ำ ไม่แรดไม่ร่านทำแบบนี้นะจ๊ะ”“แต่ตอนนี้ก็มีแค่กูไง แล้วกูก็จะไม่ให้มึงมีใครอีก รักแค่กูคนเดียวก็พอ”เพราะมันโดนคนทั้งมอว่ามาหลายอย่าง มันถึงได้พูดแบบนี้‘แรดเงียบเนอะ ซุ่มคบหนุ่มฮอตอย่างชอปเปอร์’‘นิสัยแรดเงียบไง เลยไม่รู้ว่าผู้ชายแอบไปทำผู้หญิงท้อง’‘สมน้ำหน้า งานหมั้นล่ม’มีอะไรอีกหลาย ๆ ประโยคที่พวกมีปมมักกดให้คนอื่นดูต่ำนั้นพ่นออกมานี่
Dangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ 50 จบก็จบ
-ห้างสรรพสินค้า×××-เวลา 15.55 น.“ไหนว่าจะไปตลาด มาห้างทำไม” นุ่มนิ่มมันถามขณะที่ผมเลี้ยวรถเข้ามาจอดที่ลานจอดรถชั้นใต้ดินของห้างสรรพสินค้า“มีแฟนคนแรกจะไปตลาดได้ไง” ผมยักคิ้วใส่คนตรงหน้าที่มันขมวดคิ้วแล้วส่ายหน้าใส่คำตอบของผมทันที“อย่ามาส่ายหน้า ลงครับเมีย เดี๋ยวผัวจะพาไปเดทแบบแฟนกัน” ผมเปิดประตูลงจากรถ นุ่มนิ่มมันก็มองหน้าผมแล้วเปิดลงตามมา“เลิกเรียกได้แล้วอายคน”“อายทำเหี้ยอะไรไม่ได้ขอใครแดก ปะ กินข้าว เสร็จแล้วไปดูหนังกัน อยากดูหนังกับมึงอีก”“เข้าไปหลับอะนะ”“รอบนี้จะไม่หลับ”“เป็นห่วงแมว ดูที่ห้องได้ไหมอะ”“เฮ้อ…” ผมถอนลมหายใจแล้วเดินมากดลิฟต์“ก็นิ่มเป็นห่วงแมว” นุ่มนิ่มมันเดินมายืนข้างผม“กูแพ้แมว” ผมหมายถึงแพ้แมวอีกอย่างนะครับ คือแมวแม่งชนะกู แมวสำคัญกว่าผัวแบบกูกูน้อยใจ“ก็ดูห้องพี่ไง โอเคไหมจ๊ะพี่จ๋า”“อ้วนเอ้ย” ผมถึงกับกลั้นยิ้มไม่อยู่เมื่อจู่ ๆ มันจับมือผมแล้วโน้มตัวมาด้านหน้าจากนั้นมันก็ฉีกยิ้มหวานใส่ผมแค่คำว่าพี่จ๋า ที่มันเรียกแค่ผมคนเดียวหัวใจของผมก็พองโตแล้วครับ“อ้วนอะไร ตอนนี้ผอมแล้ว”“ไม่ควรผอม กูไม่ชอบ” ไม่ชอบจริง ๆ เพราะคนมองมันเยอะ คือมันก็ไม่ใช่ผู้หญิงที่สวย
Dangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ 49 อารมณ์?(2)
“เลิกเรียนแล้วเหรอ”“ใช่ค่ะ กำลังจะกลับ แล้วพี่เป้ง”“กำลังจะเข้าเรียนน่ะ โอเคขึ้นยัง”“ก็ดีขึ้นเยอะค่ะ คิดถึงไปก็คงไม่มีอะไรดีขึ้น ต่างคนต่างมีชีวิตใหม่เรื่องปกติของคนเลิกกัน ใช่ว่านิ่มโดนบอกเลิก และอกหักคนเดียวในโลก ใช่ไหมคะ” นุ่มนิ่มมันยิ้มให้ไอ้เป้งเมื่อพูดจบ ส่วนผมไม่รู้จะทำอะไรก็เลยหยิบบุหรี่ขึ้นมาจุดสูบ“ก็คงใช่ ขนาดพี่ยังอกหักจากนุ่มนิ่มเลย”“เลิกเล่นเถอะพี่ ถ้างั้นพี่ไปเรียนเถอะ เดี๋ยวนิ่มกลับห้องก่อน ป่านนี้บัวลอยไข่หวานคิดถึงแล้ว”“เค ๆ” นุ่มนิ่มมันเข้าไปนั่งในรถเมื่อบอกลากับไอ้เป้งเสร็จ ตรงนี้ก็เลยเหลือผมกับไอ้เป้ง“มันเป็นไงบ้าง” ผมยื่นบุหรี่ให้ไอ้เป้งสูบพร้อมเอ่ยถาม“ก็ปกติ มันก็หน้านิ่งเหมือนเดิม ถามถึงนุ่มนิ่มว่าดีขึ้นยังเป็นยังไงบ้าง พอกูเล่าให้ฟัง แล้วแม่งก็ร้องไห้ ฝากบอกมึงด้วยว่าให้มึงดูแลนุ่มนิ่มให้ดี”“ให้กูดีเท่ามันกูทำไม่ได้หรอก แต่กูก็รักผู้หญิงที่นั่งอยู่ในรถไม่น้อยไปกว่ามัน”“ถ้ารักไม่น้อยไปกว่าไอ้เปอร์มึงก็เลิกมั่วได้แล้ว เพราะไอ้เปอร์มันเลิกมั่วตั้งแต่คบกับนุ่มนิ่ม อยากได้หัวใจเขามึงก็พยายามกว่านี้หน่อย”ไอ้เหี้ยเป้งมันมองมาที่ต้นคอของผมซึ่งมีรอยลิปสติกติดอ
Dangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ 49 อารมณ์?
เวลา 13.50 น.ครืด ครืด ครืด…ครืด ครืด ครืด…ใครโทรมานักวะ ขัดอารมณ์ฉิบหาย ผมหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมากดดู เบอร์ที่ไม่ได้รับ และกดอ่านข้อความที่เด้งเข้ามา แค่เห็นเบอร์ที่ไม่ได้รับก็เริ่มใจสั่นแล้วครับติ๊ง! ติ๊ง! ติ๊ง!(NUMNIM: อยู่ไหนเนี่ย ลืมนิ่มรึเปล่า)(NUMNIM: เกินเวลามาหลายนาทีแล้วนะ ไหนว่าจะมารอ นี่พี่ลืมใช่ไหมอะ)(NUMNIM: เฮ้อ…อะไรของพี่วะ เบื่อว่ะ)ผลัก!“อะไรอะเคลิ้ม อินทำไรให้ไม่พอใจ หรือว่าต้องการแบบรุนแรง” ผมผลักอินรักออก ขณะที่เธอกำลังดูดดุ้นของผมอย่างเมามัน ใบหน้าของเธอเหลอหลา แต่ก็แปรเปลี่ยนเป็นท้าทาย เพราะคิดว่าผมต้องการมีเซ็กซ์อีกแบบแต่ที่จริงมันไม่ใช่“โทษที นี่รีบ” ผมบอกและยัดจัดแท่งเอ็นเก็บติดกระดุมกางเกง ใส่เข็มขัดให้เรียบร้อยแล้วก็เดินออกจากห้องนั้นมาเลย ไม่หันไปมองอินรักว่าเธอจะทำหน้ายังไงตื๊ด ตื๊ด ตื๊ด…(…)“โทษทีอ้วน กูติดธุระ กำลังจะไปแล้วรอแป๊บนะ” ผมรีบหาข้อแก้ตัวเมื่อนุ่มนิ่มมันรับสายแล้วเงียบแค่ได้อ่านคำว่าเบื่อที่มันส่งมา ใจของผมก็สั่นสะเทือนแล้วครับ เล่นเอาผมไปไม่เป็นเลยทีเดียวคดีเก่ายังเคลียร์ไม่สุด คดีใหม่อย่าได้ผุดขึ้นมาเลย(ถ้าธุระยังไม่เสร็จไม่
Dangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ 48 คนดี(2)
“ไม่ใช่เรื่องอะ ต่างคนต่างไปก็จบ จะได้ไม่ต้องเป็นขี้ปากใคร”“แคร์ผัวนี่ จะแคร์คนอื่นทำไม”“เมื่อไหร่จะเลิกเรียกตัวเองว่าผัว”“ก็กูผัวมึง มันคือเรื่องจริง”“ตลก”“บอกตลกหน้าไม่เห็นตลกเลยวะ” ผมเดินเข้าไปหยิกที่แก้มของมันครับ“เมื่อกี้ไม่เจ็บไง อยากโดนอีกไง” นุ่มนิ่มมันชักสีหน้าใส่ผม“รีบไปเถอะ เริ่มหายใจไม่สะดวกละ”“ใครบอกให้เข้ามา”“เมียอยู่นี่ก็ต้องมาดิ”“โอ๊ย! งึด” แล้วไอ้อ้วนมันก็คว้ากระเป๋าและเดินออกจากห้อง ผมก็ออกตามไปติด ๆ สิครับการตื๊อของผม ชนะมันอยู่แล้ว เพราะนุ่มนิ่มมันชอบตัดความรำคาญด้วยการเดินหนี-มหาวิทยาลัย ×××-เวลา 09.12 น.“บอกให้แวะกินข้าวก่อนก็ไม่กิน” ผมเริ่มบ่น“นมกับขนมปังก็พอ กินดิ ซื้อมาเผื่อเนี่ย” แล้วก็ยื่นขนมปังอีกชิ้นมาให้ผม ผมก็หยิบมากินครับ กินบนรถก็ดีเหมือนกัน ได้มองแก้มยุ้ย ๆ ของมันขยับไปมาแบบใกล้ชิด“อะ นม” ยื่นนมมาให้ผมครับ“กินนมมึงได้ไหมอะ”“เฮ้อ… แล้วนี่เลิกกี่โมง” ผมว่ามันเอือมผมครับ มันถึงได้ถอนหายใจแล้วเปลี่ยนเรื่องพูด“บ่ายโมง มึงอะ”“บ่ายโมงครึ่งแหละ”“งั้นเดี๋ยวกูเลิกแล้วขับมารอรับตรงนี้ เคไหม”“เคดิ ไม่เคได้เหรอ หรือว่าพี่จะกลับกับเพื่อนไหมอะ
Dangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ 48 คนดี
เช้าวันต่อมา…เวลา 05.55 น.KLOEM TALKอู้ว ว้าว… ผลตอบรับโคตรคุ้มค่ากับการที่ผมยอมเอาชีวิตไปเสี่ยงกับแมวสองตัว มันคุ้มนะครับที่ตื่นมาแล้วเห็นผู้หญิงที่เรารักนอนหลับอยู่ในอ้อมกอดของเรา หลับเพราะผมบังคับกอดรัดหน่วงเหนี่ยวเอาไว้รสจูบที่ผมคิดถึง สติที่มีโคตรน้อยของผมเมื่อคืนพยายามดูดจูบที่กลีบปากอวบอิ่มอย่างเต็มที่เพราะความคิดถึง และความคิดทะลึ่ง ที่เผื่อว่าไอ้อ้วนมันจะเผลอไผลปล่อยตัวปล่อยใจถ้าเป็นแบบนั้นผมจะนอนนิ่ง ๆ ให้มันข่มขืนจนหนำใจมัน แต่ไม่ครับ มันไม่เป็นแบบนั้นเลย นุ่มนิ่มมันเล่นตัว ผมก็เลยต้องรวบรวมแรงที่มีอยู่เฮือกสุดท้ายกอดรัดมันไว้ให้มันนอนกับผม“อื้อ อย่ากวนแม่สิคะบัวลอยไข่หวาน” มือบางกำลังปัดป่าย และซุกตัวขดมากกว่าเดิม เมื่อผมนั้นยื่นมือไปลูบคลำเบา ๆ ที่หน้าอกเต่งตึงถ้าคิดว่าผมเป็นแมว งั้นผมก็จะเป็นแมวแล้วกัน ขอสวมร่างแมวคลอเคลียเมียให้ชื่นใจหน่อยเถอะจากนั้นผมก็สอดมือเข้าไปในเสื้อยืดของผมที่นุ่มนิ่มมันเอามาใส่แล้วเสื้อตัวโคตรใหญ่ เสียดายนะครับที่นุ่มนิ่มมันใส่เสื้อในนอน ทำให้ผมลูบได้แค่เนินนมงั้นขอล้วงข้างล่างสักนิดแล้วกันเอาข้างหน้า หรือข้างหลังดีวะ?อ้า… ภายใต้ผ้าห่
บางทีคุณอาจจะชอบ
ลวงร้ายพ่ายเลว
แอดอ้วน นามปากกาเงินล้าน5.8K viewsล่ามรักมาเฟีย
โนเนจัง5.8K viewsพิศวาสมาเฟียเถื่อน NC+++
ซากิระ6.1K viewsเด็กเลี้ยงมาเฟีย
ยัยแม่มดแสนน่ารัก5.5K viewsดั่งร้ายรักมาเฟียร้าย
นามปากกาลูกแก้ว1.4K viewsมาเฟียหลงเมียลับ
จินต์พิชา5.2K viewsทาสสวาทมาเฟียแสนร้าย
จินต์พิชา1.8K viewsEVIL LOVE รักร้ายนายหมอมาเฟีย
ดาวแคระ (miss.mk)2.2K views
