Chapter Five

Anong nangyayari? Kamukhang-kamukha niya talaga sina Hunter at Archer, mga 80% na hawig. Pero sabi nito ay hindi niya raw kilala si Bella, at mukhang hindi naman ito nagsisinungaling. Tsaka magkaiba rin yung boses niya dun sa lalaki noon.

Tinitigan ni Bella si Sebastian. Pinigilan niyang sumabog—naisip niya na baka magkamukha lang talaga sila, total marami naman talagang magkakahawig sa mundo. Inayos niya yung sarili niya at nag-focus sa problema.

“Kung hindi mo ako kilala, bakit mo ako ipinahuli? Illegal yung ginagawa niyo!”

Nagdilim ang mukha ni Sebastian. Sumingit si Dominic para paalalahanan siya, “Sinabi na ni Boss, yung anak mo kasi ang sumira sa sasakyan niya.”

“Ano?” Hindi makapaniwala si Bella. “Baka nagkakamali kayo? Ngayon lang kami nakarating dito sa Manila. Paano naman magagawa ng anak ko ‘yun? Kami…”

“Ipakita sa kanya yung CCTV!” iritableng putol ni Sebastian.

Agad na lumabas sa malaking screen yung video sa airport. Kahit naka-mask si Archer sa video, kilalang-kilala siya ni Bella. Hindi man niya alam kung paano nasira yung mga gulong, pero yung mga gasgas sa kotse, sure siyang gawa ‘yun ni Archer!

“Ito… I… I’m sorry, hindi ko alam ‘to… Anak ko nga yung nasa video, pero mabait na bata ‘yun. Hindi niya gagawin ‘yan nang walang dahilan.”

Pinagmamasdan lang ni Sebastian yung reaction niya. Mukha namang hindi nagsisinungaling yung babae, kaya nagtanong siya, “Alam mo ba na naglalaro ng explosives yung anak mo?”

“Explosives? Imposible, bata pa siya para humawak ng ganun kadelikadong bagay!”

“Pero yung apat na gulong, sinira niya gamit ang precision explosives.”

Nanlaki ang mata ni Bella, pero bigla siyang natauhan at nag-explain agad, “Alam ko na! May misunderstanding lang. Hindi explosives ‘yun. Maliit na fireworks lang ‘yun. Mahilig gumawa ng fireworks yung anak ko kasama yung lolo niya, kaya binigyan siya nung papunta kami dito. Sorry talaga, hindi ko alam na ganun pala kalakas ‘yun. Kung alam ko lang, hindi ko na sana pinadala sa kanya.”

Seryoso si Bella sa pag-hingi ng paumanhin. Tinitigan siya ni Sebastian at naniwala naman ito. Pareho lang naman ang principle ng fireworks at explosives, at marami talagang magagaling na artisan sa probinsya. Tsaka chineck na ni Dominic, ordinaryong pamilya lang sila kaya mukhang wala naman silang balak na masama sa kanya.

Akala ni Sebastian ay nag-ooverthink lang siya, kaya nawalan na siya ng gana kay Bella.

Mabilis syang bumaling kay Dominic. “Ikaw na bahala dyan.”

Pagkatapos ay nag-cellphone na lang siya at hindi na pinansin si Bella.

Inilabas ni Dominic yung agreement para sa pambayad. “Ms. , dahil umamin ka naman na anak mo ‘yun at may ebidensya kami, bayaran mo na lang.”

Kahit nakakaawa na mag-isang nagpapalaki ng anak si Bella, hindi ‘yun sapat na dahilan para palampasin ‘to. Hindi charity ang business ni Sebastian para hayaan lang na masira yung sasakyang worth tens of millions. Kasalanan ng magulang kapag hindi naturuan nang maayos ang anak.

Problemado si Bella. Kahit alam niyang may dahilan si Archer, mali pa rin yung manira ng gamit ng iba.

Nahihiyang nagtanong si Bella, “Magkano po ba yung kailangang bayaran?”

“Fifty million.”

“Ano?!?!” Halos mapatili si Bella sa gulat. “Fifty million?! Bakit hindi niyo na lang kaya kami holdapin?!”

Dominic: “?!”

Si Sebastian na nagre-reply sa message ay natameme sa narinig. “…”

“Kung ayaw mong ayusin ‘to nang pribado, tatawag na lang kami ng pulis,” inis na sabi ni Sebastian.

Agad na sumagot si Bella, “Huwag! Huwag kayong tatawag ng pulis!”

Malinaw ang ebidensya at dehado si Archer. Kapag nakialam ang pulis, siguradong siya ang huhulihin bilang guardian. Kung makukulong siya, paano na yung mga anak niya?

“Totoo ba… worth fifty million talaga yung kotse na ‘yun?”

“Oo, ‘yan ang market value niyan ngayon.”

Tinignan ni Bella yung resibo na binigay ni Dominic, nanginginig yung labi niya.

“Hindi… hindi naman sa ayaw kong magbayad, pero… wala talaga akong ganung kalaking pera. Pwedeng bawasan?”

Hindi makapag-decide si Dominic kaya tumingin siya kay Sebastian.

Tinitigan ni Sebastian si Bella at malamig na nagtanong, “Magkano ba ang kaya mong ibayad?”

Utal-utal na sumagot si Bella, “5… 5,000, okay na ba ‘yun?”

Sebastian: “…”

Dominic: “…”

Fifty million tapos five thousand lang? Tinanggalan lang ng apat na zero.

“I-report na ‘yan sa pulis! Sila na pagawin niyo ng paraan!” sabi ni Sebastian habang tumatayo para umalis. Ayaw na niyang mag-aksaya ng oras.

Nag-panic si Bella at hinabol siya ng tawag, “Sandali!”

Hindi tumigil si Sebastian sa paglakad.

Hinarap sya ni Bella at buong tapang na sinabing, “Gusto mong magbayad ako? Sige, maghubad ka muna!”

Hindi naintindihan ni Sebastian yung narinig niya. Huminto siya, lumingon, at nagtanong, “Ano?”

“Maghubad ka! Hubarin mo yung coat at shirt mo, lahat!”

Sebastian: “…”

Ang dami nang babaeng nagtangkang akitin sya, pero ito lang ang naglakas-loob na utusan itong maghubad agad! At sa harap pa ng ibang tao. Ang tapang ng babaeng ‘to!

Nanggagalaiti si Sebastian, sobrang dilim ng mukha niya. Tinitigan niya si Bella at dahan-dahang nagtanong, “Alam mo ba yung sinasabi mo?”

Napalunok si Bella, natatakot sa talim ng tingin nito, pero pinilit niyang maging matapang. “Sabi ko, gusto mo ng pera? Sige, maghubad ka muna.”

Kahit patayin siya, hindi siya makakahanap ng fifty million, pero hindi rin siya pwedeng makulong.

Kaya gusto lang niyang i-confirm kung ito ba talaga yung lalaki noon!

Kung siya nga ‘yun, gagamitin niya yung nangyari noon para pambayad sa fifty million!

Nangako ito dati na gagawin siyang pinaka-masayang babae. Hindi na niya kailangan ng happiness. Ang kailangan lang niyang maayos ang gulo na ‘to!

Tungkol naman sa mga bata… hindi naman nito alam na may mga anak sila, kaya hindi muna sila pag-aawayan sa ngayon.

Kapag natapos na yung divorce nila ni Sebastian, kukunin niya agad yung mga bata at lalayo sila sa Manila para hindi na sila mahanap nito.

Mali ang naging interpretasyon ni Sebastian. Akala niya ay inaakit siya ni Bella sa harap ng maraming tao.

“Shameless! Unreasonable!

Nanlaki ang mata ni Bella. Napansin niyang iba ang iniisip ng lalaki kaya agad siyang nagpaliwanag. “Mali ang iniisip mo! Gusto ko lang makita kung may bakas ba ng kagat sa balikat mo…”

Noon kasing gabing iyon, sa sobrang sakit ay nagising siya mula sa pagkakahimatay. Hindi na niya kinaya kaya kinagat niya nang sobrang diin ang balikat ng lalaki at ayaw niyang bumitaw. Ang ganoon kalalim na kagat ay siguradong mag-iiwan ng pilat sa isang normal na tao.

Kung may marka ng kagat sa balikat nito, iyon ang magpapatunay na siya nga ang walanghiyang lalaki na iyon!

Pero bago pa siya matapos magsalita, tumunog ang phone ni Sebastian.

Sinagot niya ito nang pasigaw. “Speak!”

Hindi alam ni Bella kung anong sinabi ng nasa kabilang linya pero biglang nagbago ang itsura ni Sebastian. “Pabalik na ako agad.”

Pagkababa ng phone, dali-daling lumabas si Sebastian. Wala na ang pagiging kalmado niya at bakas sa mga mata niya ang matinding kaba.

Alam ni Dominic na may nangyari na naman sa Young Master. Sa mundong ito, dalawang tao lang ang kayang magpa-panic sa boss niya: ang kanyang anak, at ang babaeng hindi nila mahanap-hanap mula pa anim na taon ang nakalipas.

Ang Young Master ay ang biological son ni Sebastian. At ang babaeng iyon, siyempre, ay ang nanay ng bata.

“Boss, paano si Miss?” habol ni Dominic.

Hindi man lang lumingon si Sebastian. “Ibigay niyo siya sa pulis!”

Natakot si Bella. Hindi na niya inintindi ang pag-verify sa identity nito at agad siyang humabol.

“Hindi niyo ako pwedeng ipakulong! May tatlo akong anak na naghihintay sa akin at wala silang tatay. Kung makukulong ako, walang mag-aalaga sa kanila. Inamin ko nang mali ang anak ko sa paggasgas ng kotse mo. I’m sorry, humihingi ako ng paumanhin! Pero limang taong gulang pa lang sila, hindi nila kayang wala ang mommy nila.”

Tumingin si Sebastian kay Bella. Alam niya higit sa kanino man kung gaano kahirap ang batang walang ina—parang ang anak niyang si River. Nakaramdam siya ng kaunting awa, pero hindi niya ito basta-basta pakakawalan.

“I-lock niyo muna siya rito. Mamaya na natin siya asikasuhin!”

Nag-panic si Bella. “Hindi niyo rin ako pwedeng ikulong dito! Naghihintay ang mga anak ko sa hotel! Ako—”

“Bang!”