Masuk
Lapor
Sinopsis
Contemporain
Drame
Rythme rapide
Ex-petite amie
Femme forte
Identité cachée
Rejet
Revanche éclatante
Renversement
Elsa a vingt et un ans quand elle épouse Alexandre Duval, l’héritier d’un empire culturel new-yorkais. Elle l’aime depuis ses seize ans. Lui accepte ce mariage arrangé par son père, sans passion, sans haine. Pour lui, Elsa est une épouse parfaite : discrète, dévouée, sans ambition. Il ignore tout d’elle — même sa voix. Car Elsa est une soprano lyrique exceptionnelle, un « accident de la nature » que son professeur appelait autrefois. Mais après la mort de ses parents à dix-sept ans, elle a tout arrêté. Elle n’a plus jamais chanté. Et Alexandre, en cinq ans de mariage, ne l’a jamais entendue. Tout bascule le jour où elle découvre que les « vitamines » qu’il lui donne chaque matin sont en réalité des contraceptifs. Qu’il l’a délibérément empêchée d’avoir un enfant, alors qu’elle pleurait après chaque test négatif. Qu’il retrouve Viviane, son amour de jeunesse, mezzo-soprano du Metropolitan Opera. Elsa part pour Londres avec une valise, les bijoux de sa mère et une décision irréversible. Là-bas, elle va peu à peu retrouver sa voix, ouvrir sa propre académie vocale, et rencontrer un homme qui, pour la première fois, l’entend vraiment. Pendant ce temps, Alexandre comprend trop tard ce qu’il a perdu. Et d’étranges révélations émergent. Entre renaissance artistique, suspense et roman d’amour, Mariage impossible est l’histoire d’une femme qui apprend à exister par elle-même et qui devient, note après note, libre.
Lihat lebih banyakBab 1
La femme parfaite
“ฮือ ฮือ อย่าหยุดนะ ใกล้จะเสร็จแล้ว”
เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังกึกก้องห้องพักหรูในย่างธุรกิจของตัวเมืองท่องเที่ยวชื่อดัง ไม่นานร่างบนก็ล้มทับร่างบางด้วยความเหนื่อยล้า ก่อนจะพลิกลำตัวออกให้คนใต้ร่างได้หายใจ
ช่วงนี้พี่เป็นอะไร เครียดเหรอ กว่าจะเสร็จได้ทำเอาผมซะเข่าอ่อน
“ใช่ ๆ เครียดเรื่องงานนิดหน่อย”
ร่างผอมบางลุกขึ้นเดินไปยังห้องครัวหยิบน้ำเปล่าในตู้เย็นสองขวดยื่นให้ชายหนุ่มรุ่นน้องที่มีอายุห่างกว่าเธอถึง8ปี
“พี่ควรพักบ้างนะ ผมเห็นพี่ทำงานทุกวันไม่มีวันหยุด ไปเที่ยวไหมเดี๋ยวเสาร์นี้ผมขับพาไปแถวใกล้ ๆ นี่ก็ได้”
“ยังไปไม่ได้น่ะซิ ยังมีงานค้างอยู่เลยแต่ขออีกรอบได้มั้ย”
คนพี่โน้มตัวไปนอนซุกบนไหล่อันแข็งแกร่งก่อนเอื้อมมือไปลูบไล้หัวนมของเขา
“ฮ่า ๆ พี่กะจะไม่ให้ผมพักบ้างเลยเหรอ ช่วงนี้ไม่ได้ไปเอากับใครเหรอครับทำไมถึงหื่นกระหายขนาดนี้”
กวีพลิกจากท่านอนหงายมาตะแครงหันหน้าหาพลอยลิน
“ไม่ได้ไปเอากับใครทำงานก็เหนื่อยแล้ว ๆ อีกอย่างเธอก็ชอบเล่นตัวไม่ยอมมาหา”
“เล่นตัวที่ไหนครับ ผมทำงานราชการนะไม่ได้มีธุรกิจส่วนตัวเหมือนพี่ แล้วช่วงนี้ก็ต้องลงพื้นที่ไปจังหวัดนั้นจังหวัดนี้เหนื่อยจะตาย”
“หื้ม! นั้นขอขึ้นเองนะ อยากเสียวสุด ๆ อ่ะ”
“ได้เลยครับทูนหัว”
กวีนอนดูรูปร่างของหญิงสาวที่มีอายุห่างกว่าเขาเกือบ 10ปี ปีนี้เธออายุ 34 รักษารูปร่างนั้นดีเยี่ยม โดยเฉพาะหน้าอกมันอวบใหญ่เต็มไม้เต็มมือ เอวที่เล็กคอดถ้าหากไม่บอกอายุจริงก็ คิดว่าเธออายุรุ่นราวคราวเดียวกันกับเขา
“เม็ดเหงื่อผุดขึ้นเคลือบผิวขาวบนใบหน้า ความรู้สึกคับแน่นเข้าจู่โจมช่วงล่าง”
“อ๊ะ ๆ ๆ ไม่ไหวแล้วนะ จะเสร็จแล้ว”
“เสร็จเลยจ้ะ ที่รักร้องออกมาดัง ๆ”
คนที่รอฟังคำนี้รีบกระแทกท่อนเอ็นเป็นจังหวะถี่รัว จนน้ำคาวไหลออกใส่ถุง
“เหนื่อย” พลอยลินล้มตัวลงนอนแผ่ราบบนเตียงนอนพักสักครู่ ก่อนฝืนลุกขึ้นเดินไปห้องน้ำอาบน้ำล้างตัว
“รีบกลับหรือเปล่า ออกไปหาอะไรกินด้วยกันก่อนไหม”
“ได้ครับ ไม่ได้รีบ” เขาเดินมาจุ๊บผมเธอก่อนไปอาบน้ำ
อีก 2 เดือนก็ครบ 1 ปี ที่กวีรู้จักกับพลอยลิน พวกเขาสองคนรู้จักกันผ่านทางแอพหาคู่ ซึ่งคุยกันอยู่นานหลายเดือนกว่าพลอยลินจะยอมใจอ่อนให้เขาไปเจอ 3 ครั้งแรกเจอกันที่ร้านกาแฟ ครั้งที่ 4 ถึงจะยอมให้มาที่คอนโดเธอ
กวียอมรับว่าพลอยลินไม่เหมือนผู้หญิงคนไหนที่เขาเคยรู้จัก เธอไม่ค่อยรู้เรื่องรู้ราวอะไรบนโลกรู้แต่เรื่องงานของตัวเอง ไม่ใช่ซิต้องบอกว่าเธอไม่ค่อยใส่ใจกับเรื่องราวที่เกิดขึ้น เธอไม่ดูข่าว ไม่แม้แต่จะอัพไอจีตัวเอง แววตาของเธอบางครั้งก็แสนเศร้าบางครั้งก็ไร้เดียงสาเหมือนกับเด็กน้อย แต่เมื่อมองลึกเข้าไปข้างในเหมือนกำลังข่มความเจ็บปวดและซ่อนบางอย่างไว้
“ป่ะ เสร็จยัง หิวข้าวแล้ว”
พลอยลินในชุดสบาย ๆ ใส่กางเกงขาสั้น เสื้อยืดตัวใหญ่สีขาว ม้วนผมติดกิ๊บ หน้าแทบไม่เคยแต่ง เธอโอบเข้าเอวของกวีเพราะหลังจากทานข้าวเสร็จทั้งสองก็ต้องแยกย้าย แล้วก็คงอีก1-2 เดือนถึงจะได้เจอกันอีก
“พลอยอยากทานข้าวต้ม กวีอยากทานอะไร”
“ข้าวต้มก็ได้ครับ ไม่ได้ทานนานแล้ว”
วันนี้กวีนั่งแกร๊บมาหาพลอยลินเพราะรู้สึกขี้เกียจขับรถ ที่พักของเขากับคอนโดของพลอยลินห่างกันไม่ถึง 10 กม แต่ต่างคนต่างยุ่งเลยทำให้ทั้งสองไม่ค่อยได้พบกัน แล้วอีกอย่างความสัมพันธ์ของพวกเขาก็เป็นFWB
พลอยลินสั่งอาหารที่ตัวเองอยากทานมา 2 อย่างส่วนอีก 3 อย่างเธอขอให้กวีสั่งในสิ่งที่เขาอยากทาน เธอน่ารักอย่างนี้เสมอ เธอไม่เคยถามว่าระหว่างที่ไม่เจอกันเขาได้ไปเอาใครมาบ้างเธอไม่เคยยุ่งวุ่นวาย คงมีแต่เขาเองที่คอยแอบส่องไอจีของเธอถึงแม้นาน ๆ ครั้งเธอจะลงรูปแมวตัวเองสักครั้ง
“ว้าว ปลานึ่งมะนาว”
เมื่อพนักงานมาเสิร์ฟอาหาร คนพี่ทำตากลมโต ไม่รู้ว่าจะตื่นเต้นอะไรก็แค่ปลานึ่งมะนาว” แต่ก็นั่นแหละมันเป็นภาพที่คุ้นชินแต่ก็…หื้มน่ารักทุกครั้ง
“กวีสั่งอะไรไป”
เมื่อกี้ตอนที่เขาสั่งอาหารเธอเดินออกไปรับโทรศัพท์ ทำให้ไม่รู้ว่าเขาสั่งอะไร
“สั่งกะหล่ำปลีผัดน้ำปลา หอยลายผัดฉ่า แล้วก็ต้มยำโป๊ะแตก”
“อ่า นี่ทำไมถึงสั่งแต่ของที่พลอยชอบทั้งนั้นเลย เธอไม่หิวข้าวเหรอ”
“ก็กินด้วยกันนี่แหละ” เขารีบตัดความสงสัย
“ช่วงนี้เป็นอะไรหรือเปล่า ดูผอมลง” ดวงตาคมเข้มไล่ขึ้นลงหุ่นบางตรงหน้า
“ไม่มีอะไรหรอก แค่เครียด ๆ เรื่องงาน”
“อ่อ ครับ” ถ้าหากเป็นเรื่องงานแล้วเขาก็ไม่อย่างเข้าไปถามซอกแซกรู้ว่าเธอเป็นคนมีโลกส่วนตัวสูง
“แต่ถึงอย่างไรก็ต้องทานข้าวให้ตรงเวลาด้วยนะ รู้ไหมเธอยิ่งไม่สบายบ่อย ๆ ด้วย”
“รู้แล้วน๊า ขอบคุณค่ะ”
เมื่อ 2 ปีก่อน
“คุณหมอค่ะ ผลตรวจเป็นอย่างไรบ้างคะ”
ริมฝีปากบางเม้นกัดฝีปากตัวเอง เพราะความเจ็บจนเกือบจะทนไม่ได้
“หมอคิดว่าเส้นเอ็นร้อยหวายฝอยฉีดขาดครับ โชคดีที่เป็นเส้นเอ็นฝอย ถ้าหากเป็นเส้นเอ็นอันนี้น่าจะหนัก”
คุณหมอท่าทางใจดีกำลังอธิบายจากภาพถ่ายเอกซเรย์
“คุณหมอค่ะ แล้วต้องรักษาอย่างไรบ้างคะ”
ใบหน้าหวานเริ่มเปลี่ยนสีหน้าเป็นเคร่งขรึม
“หมอคิดว่า ควรจะทำ MRI ครับแล้วจากนั้นก็ทำการผ่าตัดแต่ถ้าหากผ่าตัดที่โรงพยาบาลของเราค่าใช้จ่ายก็น่าจะประมาณ 100,000 ขึ้นครับ”
“ห๊า! 100,000 เลยเหรอคะ คุณหมอ”
“ใช่ครับ”
//
พลอยลินเดินเท้ากะเผลกไปซื้อยาจากร้านขายยา
“ขอยาแก้ปวดและลดบวมได้ไหมคะ”
“ได้ครับรอสักครู่นะครับ ทั้งหมด 180 บาท”
"ทำไมถึงแพงจังคะ"
เธอกลั้นใจถาม
“พอดียาแก้ปวดตัวนี้เป็นยามาใหม่ของญี่ปุ่นกินแล้วไม่กัดกระเพาะ”
เภสัชพยายามอธิบายอย่างใจเย็น
“อ๋อ เข้าใจแล้วค่ะ”
วันนี้รวมค่าไปหาหมอและซื้อยามาทานเองหมดไปทั้งหมด 2,380 บาท พลอยลินมองยอดเงินที่เหลือไม่ถึง 300 ในแอปธนาคาร
Bab terbaru
Divorce impossible,regardez-moi maintenant Tu l’aimes encore, Alexandre c’est pathétique.
La cabine était étroite, trop chaude, saturée de l’odeur d’alcool qu’Alexandre avait répandue sur sa veste en se versant à boire. La mer roulait doucement, mais ce n’était pas le tangage qui donnait la nausée à Viviane. C’était lui.— Tu es sérieux ? dit-elle, la voix tremblante de colère.Alexandre était affalé sur le lit, sa cravate défaite, ses yeux vitreux fixant le plafond. Il n’avait pas répondu. Il n’avait même pas tourné la tête.— Tu as vu ta tronche, ce soir ? continua Viviane en faisant les cent pas. Devant tout le monde. Devant Elsa.— Je n’ai rien fait.— Rien fait ? Elle s’arrêta net, les poings serrés. Tu t’es ridiculisé, Alexandre. Tu as bu comme un trou, tu as enchaîné les remarques déplacées, et tu as passé la soirée à la dévorer des yeux.— Je la dévorais des yeux ? Il eut un rire gras, dégoûtant. T’es jalouse, Viviane ?— Jalouse ? Elle sentit sa gorge se serrer, ses yeux picoter. Jalouse de cette femme que tu as trahie, que tu as délibérément empêchée d’avoir un e
Terakhir Diperbarui : 2026-05-18Divorce impossible,regardez-moi maintenant Vous étiez un si beau couple, en apparence
Le dîner était servi sur le pont principal, sous une verrière chauffée qui protégeait du vent. Des tables rondes, nappées de blanc, étaient disposées en cercle autour d'une petite estrade où un quatuor à cordes jouait du Mozart. Les bougies vacillaient dans leurs photophores. L'ambiance était feutrée, élégante, presque irréelle. On aurait dit une scène de cinéma.Je m'étais installée à une table près de la baie vitrée, aux côtés de Marcus et de deux investisseurs belges qui parlaient acoustique avec une passion contagieuse. Marcus me tenait la main sous la nappe, discrètement, ses doigts entrelacés aux miens. Personne ne voyait rien. Personne ne savait.Sauf que si. Quelqu'un savait.Alexandre était assis à la table voisine, à peine à trois mètres de moi. Viviane était à sa droite, les cheveux relevés en un chignon sophistiqué . Elle souriait, elle riait, elle jouait la comédie de la femme épanouie. Mais ses yeux, quand ils croisaient les miens, étaient durs.— C'est une belle soirée,
Terakhir Diperbarui : 2026-05-15Divorce impossible,regardez-moi maintenant Lui montrer à quel point tu es forte
Alexandre soutint son regard une seconde. Puis sa main se desserra. Je dégageai mon bras et reculai de deux pas, le souffle court, les larmes au bord des yeux.— Tu vois, dit Marcus, sans hausser la voix. Ce n'était pas si difficile.— Tu te mêles de ce qui ne te regarde pas, Harrington.— Elsa me regarde. Maintenant, tu vas t'éloigner. Et si tu as quoi que ce soit à lui dire, tu le feras par avocats interposés. Comme le commande la procédure.— La procédure, ricana Alexandre. Tu ne connais rien à la procédure.— Je connais les hommes comme toi.La phrase fit mouche. Je vis le visage d'Alexandre se décomposer. Sa mâchoire se serra. Ses poings se fermèrent.— Tu vas le regretter, murmura-t-il.Marcus ne bougea pas. Il était calme, si calme. L'immobilité du rocher face aux vagues. Alexandre le détestait pour ça. Je le voyais dans ses yeux.— Viens, Viviane, dit-il en pivotant. On n'a rien à faire ici.Viviane hésita une seconde. Ses yeux croisèrent les miens. Il y avait dans son regard
Terakhir Diperbarui : 2026-05-12Divorce impossible,regardez-moi maintenant Lâche-moi espèce de malade !
Alexandre s'approcha.Viviane était derrière lui comme une ombre parfumée. Elle paraissait surprise vraiment surprise les yeux écarquillés, les lèvres entrouvertes. Elle ne savait pas que je serais là. — Tiens, Elsa, dit Alexandre avec un sourire qui ressemblait à une cicatrice. Qu'est-ce que tu fais là ?Sa voix était faussement légère, presque badine. Comme si on était deux vieux amis qui se croisent par hasard.Je déglutis. Mon visage se ferma. Je serrai la mâchoire.— C'est à moi de te poser la question, Alexandre. Tu n'as pas été invité.— Ah non ? Il leva un sourcil. Marcus ne t'a pas prévenue ? Il se tourna vers Viviane....elle n'était pas au courant.Viviane ne répondit pas. Elle me regardait avec une expression étrange un mélange de gêne, de peur, et peut-être de curiosité. Elle n'était pas à l'aise. Ça se voyait sur son visage, dans ses épaules légèrement rentrées, dans la façon dont ses doigts se crispaient sur le bras d'Alexandre.— Alors, continua Alexandre, qu'est-ce qu
Terakhir Diperbarui : 2026-05-11
You may also like
MA VIRGINITÉ CONTRE MILLES EURO
LA PLUME D'ESPOIR 19.5K DibacaL'Héritière Milliardaire Divorcée
Je veux manger de la viande168.9K DibacaCoup D'un Soir
Favor V April32.4K DibacaDu faux mari au vrai magnat
Suzon Leroux74.5K DibacaPas de temps pour mes funérailles, mais quand je renais, tu deviens fou
Élodie Doré57.6K DibacaAu revoir, ma vie antérieure misérable !
L’insouciant66.1K Dibaca
Related Novels
New Release Novels
To Readers
Bienvenue dans Goodnovel monde de fiction. Si vous aimez ce roman, ou si vous êtes un idéaliste espérant explorer un monde parfait, et que vous souhaitez également devenir un auteur de roman original en ligne pour augmenter vos revenus, vous pouvez rejoindre notre famille pour lire ou créer différents types de livres, tels que le roman d'amour, la lecture épique, le roman de loup-garou, le roman fantastique, le roman historique et ainsi de suite. Si vous êtes un lecteur, vous pouvez choisir des romans de haute qualité ici. Si vous êtes un auteur, vous pouvez obtenir plus d'inspiration des autres pour créer des œuvres plus brillantes. De plus, vos œuvres sur notre plateforme attireront plus d'attention et gagneront plus d'adimiration des lecteurs.
