Masukคอนโดมิเนียมที่พี่มังกรอาศัยอยู่ใหญ่กว่าของฉันมากโข ถึงว่าทำไมไม่เอ่ยถามสักคำว่าฉันจะมานอนค้างกับเขา หรือเป็นเขาที่จะไปนอนค้างกับฉัน ฉันลงความเห็นไปก่อนเลยว่าที่นี่ดีที่สุด
ขณะนี้เราสองคนนั่งกันอยู่ในห้องครัว ตรงกลางโต๊ะมีพิซซ่าและเครื่องเคียงที่ซื้อเข้ามาด้วย ฉันชอบกินมันนะ แต่ด้วยรูปร่างที่ต้องดูแลจึงกินได้แค่นิดหน่อย เลาะๆ เล็มๆ ระหว่างนั่งคุยกัน
"พี่จะคุยเรื่องข้อตกลง"
“ก่อนอื่นพี่ควรไปใส่เสื้อค่ะ”
พี่มังกรก้มมองตัวเองแล้วยักไหล่ “บ้านพี่ครับน้อง จะแก้ผ้าเดินก็ยังได้”
เอาล่ะ! ฉันจะอดทนแล้วกัน แม้ว่าซิ๊กแพ๊คสวยๆ กล้ามหน้าอกแน่นๆ ที่ฝั่งขวามือมีรอยสักมังกรบ่งบอกตัวตนของเขานั่นจะกวนใจพอๆ กับหน้าหล่อเหลาของเขา
“เชิญพี่พูดเลยค่ะ” ฉันเอียงตัวเล็กน้อยเพื่อไม่ให้รัศมีสายตามองเห็นเขา พยายามสนใจพิซซ่าที่กำลังกิน ทว่าหูตั้งใจฟัง
“พี่จะไม่พูดไปถึงเรื่องแต่งงานเพราะเราแค่มาใช้ชีวิตให้คุ้นเคย มันคือการทดลองงาน วันหนึ่งเราอาจจะไม่โอเคแล้วถอนหมั้น.. "
คำพูดของเขาทำฉันชะงักหัวใจโหวง ฉันเพิ่งรู้ตัวว่าตัวเองโลกสวยมาตลอดก็ตอนนี้ ก็ดันเผลอปักใจไปแล้วว่าต้องแต่งงานกับเขา มีเขาเป็นสามี แม้จะไม่มีความรักก็ตาม อย่างที่บอกว่าฉันตามใจคุณพ่อคุณแม่ ท่านเลือกคนนี้ให้ ฉันก็เอาคนนี้ แต่ลืมไปว่าเขาจำยอมเข้ามา
"ค่ะ" และนี่คือสิ่งที่ฉันจะตอบกลับได้
"ที่เธอเคยถามพี่เรื่องสถานะแฟน"
ฉันสบตาเขาเพราะจำได้อยู่ว่าเคยถามเรื่องนี้
"พี่คิดว่าไม่สะดวก ใครถามก็บอกว่าคู่หมั้นแล้วกัน"
"ค่ะ" แอบเจ็บอยู่นิดๆ เหมือนกันแหะ ความรู้สึกเหมือนชอบใครแล้วถูกปฏิเสธเลย
"วีนัส"
"คะ?"
“มานี่”
เขาเรียกฉันด้วยน้ำเสียงเบาหวิว ทั้งยังยื่นมือมาคว้ามือฉัน บังคับให้ลุกจากเก้าอี้เดินอ้อมโต๊ะไปหาเขา ฉันเหมือนถูกมนตร์สะกด หรืออาจสะเทือนใจกับเรื่องที่เพิ่งรับรู้ถึงอ่อนแรงขัดขืน เดินมาหยุดยืนตรงหน้าเขาอย่างง่ายดาย
มือใหญ่วางลงบนเอวคอด กระชับแล้วดึงฉันให้เข้ามายืนตรงกลางระหว่างสองขาแกร่ง สัมผัสกะทันหันทำให้ฉันร้อนวูบวาบ แต่ฉันกลับยืนนิ่ง ก้มมองใบหน้าหล่อเหลาที่อยู่ในระดับหน้าอกด้วยดวงตาร้อนผ่าวที่คงมีแค่ฉันที่รู้ว่ามันเกิดขึ้นเพราะสิ่งใด มันก็แค่เกิดจากความผิดหวังเล็กๆ เท่านั้น
“พี่จะไม่ทำตัวเป็นสุภาพบุรุษไม่ทำอะไรเธอหรอกนะ”
ดวงตาคมเข้มสีดำขลับกวาดมองใบหน้าของฉันมาจบที่ริมฝีปาก มือใหญ่ลากผ่านจากเอวขึ้นมาตามแผ่นหลังแนบเข้าท้ายทอยกดใบหน้าฉันเข้าหาปลายจมูกชนกัน
"เธอควรรู้ว่าพี่ติดเซ็กซ์" เขาจูบมุมปากฉันเบาๆ แล้วผละออกเพราะยังพูดไม่จบ "วันละครั้งอย่างที่เธอบอกอาจทำไม่ได้"
"แต่วีให้ได้แค่นั้นค่ะ ถ้าแค่เริ่มต้นก็ตกลงกันไม่ได้ วีแนะนำให้พี่ถอนหมั้น"
"อย่ามานักเลง"
"วีไม่ได้นักเลงใส่พี่ค่ะ แต่วีให้สิทธิ์พี่มังกรถอนหมั้นได้เลยค่ะ"
ในเมื่อเขาปิดช่องทางอนาคตเอาไว้ไม่ให้ฉันคาดเดาว่าจะเป็นอย่างไร บางทีการจบตั้งแต่เริ่มอาจจะดีกว่าให้ฉันถลำลึก นอกเสียจากว่ามีบางอย่างให้พี่มังกรต้องจำทนและรอระยะเวลา และสิ่งนั้นคงสมน้ำสมเนื้อน่าดู
พี่มังกรไม่ตอบสิ่งใดกลับนอกจากยกยิ้ม มือรั้งท้ายทอยฉันให้อยู่นิ่งรับจูบจากเขาที่เข้าครอบครองริมฝีปาก จูบครั้งนี้ไม่เหมือนกับในรถ พี่มังกรสาดความเร่าร้อนด้วยการดูดดึงกวัดเรียวลิ้นควานชิมทั่วโพรงปาก
แม้ฉันจะยืนนิ่งไม่ปฏิเสธ ทว่าภายในร่างกายกลับร้อนวูบวาบตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า ยิ่งถูกเขารั้งให้นั่งลงบนหน้าตัก โอบกอดลำตัวเล็กด้วยท่อนแขนแกร่ง ด้านหน้าของเราแนบชิดกัน ฉันสัมผัสได้ถึงไอร้อนที่แผ่ออกมาจากตัวของเขา ส่งผ่านความร้อนนั้นวิ่งพล่านในตัวของฉันให้ตอบสนองเขาด้วยการโอบรั้งรอบคอ
ในเมื่อฉันถอยไม่ได้ก็ลองสู้กับมังกรสักหน่อยจะเป็นไร มาดูกันว่างานนี้เขาหรือฉันที่จะถูกสอยให้ร่วงก่อนกัน สุดท้ายแล้วอาจเป็นฉันก็ได้ที่ทานทนต่อความสัมพันธ์ไร้อนาคตนี้ไม่ไหวแล้วเป็นฝ่ายถอนหมั้นเสียเอง ยอมเสียหน้า เสียตัว เสียความเป็นลูกที่ดีมาเสมอ ฉันอาจจะยอมเสียมันอย่างไม่เสียดาย
"อื้อ.. " เนิ่นนานจนอากาศหมด ฉันร้องท้วงอื้ออึงให้เขาปล่อยฉันหายใจ พี่มังกรยอมผละออก แต่กลับลุกจากเก้าอี้แบกฉันเข้ามาในห้องนอน ตลอดการเดินเขาเอาแต่จ้องหน้าฉัน ดวงตาปรือฉ่ำฉายแววความต้องการไม่ปิดบัง
กระทั่งล้มตัวลงนอนบนเตียง เขาไม่รีรอกดจูบฉันอีกครั้ง สองมือใหญ่โอบล้อมแก้มนวล ไล้ปลายนิ้วโป้งไปมาหวังให้ฉันหลงระเริงกับสัมผัส
เขาทำสำเร็จ ฉันไม่เคยได้รับสัมผัสวูบวาบหวิวไหวแทรกซึมด้วยความอ่อนโยนจากปลายนิ้วแบบนี้จากใคร ตอนนี้ฉันกำลังปล่อยตัวปล่อยใจไปกับเขา เรียนรู้ที่จะตอบสนองด้วยการขยับปากและโอบกอดเขา ลืมสิ้นความเจ็บจุกในอกเมื่อครู่ ละทิ้งสติสัมปชัญญะไปชั่วขณะ มารู้สึกตัวอีกทีเมื่อมีความเย็นตกกระทบผิวกาย
ฉันสะดุ้ง.. ผละริมฝีปากออก กลับกลายเป็นว่าเอียงลำคอให้เขาได้จูบตรงนั้นแทนและมองเห็นเสื้อยืดที่สวมใส่ก่อนหน้ากองอยู่ข้างตัว
"พี่มังกร.."
"พี่ไม่หยุด"
เขากระซิบพร่าตอบกลับทันที ยึดสองแขนของฉันขนาบข้างตัว สอดประสานนิ้วมือทั้งสิบเข้าด้วยกัน ไปพร้อมกับลมหายใจพ่นออกสูดเข้ารุนแรงจากการซุกไซร้สยิวซ่าน ฉันแหงนเงยใบหน้ารับการจูบไปทั่วลำคอและใบหน้า ร้อนไปหมดทั้งตัว เสียววาบขนลุกอย่างที่ไม่เคยเป็น
แต่แล้วก็ต้องสะดุ้งอีกหนเมื่อเนินอกถูกขบกัดและมือถูกปล่อย ฉันผงกศีรษะมองเห็นว่าเขากำลังเล่นกับหน้าอกของฉัน ก่อนมือใหญ่จะสอดเข้าด้านหลังสะกิดตะขอบราเซียออกอย่างชำนาญ ภาพสุดวาบหวิวที่หน้าอกของฉันเปลือยเปล่าล่อตาล่อใจชวนให้หัวใจเต้นระส่ำ ฉันทิ้งศีรษะกลับตามเดิม ปิดเปลือกตาลง หายใจเข้าออกรุนแรง ใช้ความรู้สึกรับรู้ว่าเขากำลังดูดเลียยอดอกให้ฉันเสียวแทบขาดใจ บีบขย้ำนมทั้งสองข้างเหมือนเจอของเล่นบริหารมืออย่างเมามันส์
"พะ พี่มังกร เบาหน่อย"
ไม่รู้ว่าทำไมนานเข้าแรงบีบถึงเพิ่มขึ้นจนฉันเจ็บ ฉันตะปบหลังมือของเขา แต่เขากลับวกมาจับมือของฉันให้วางลงบนหน้าอกของตัวเอง บังคับให้ฉันบีบขย้ำมันเบาๆ
"ลองดู"
เขาหยัดตัวขึ้นเล็กน้อยสบตาฉันออกคำสั่ง รอยยิ้มซุกซนมีให้เห็นก่อนจะเลือนหายไปเพราะเขากลับลงไปด้านล่างอีกครั้ง ถอดกางเกงยีนส์ขากระบอกของฉันออกตามด้วยแพนตี้ตัวจิ๋วสีขาวที่ฉันชอบใส่มากกว่าสีอื่น ฉันเปลือยต่อหน้าเขาและต่อหน้าคนอื่นที่ไม่ใช่ตัวเองครั้งแรก
อายจัง... ฉันยกสองแขนบดบังร่างกายจากสายตาที่มองอย่างโลมเลีย ทว่าพี่มังกรกลับยิ้มชอบใจที่เห็นอาการขัดเขินของฉัน เขาผละไปยืนข้างเตียงถอดกางเกงยีนส์ หันก้นหนัดแน่นมาให้ฉันมองเพราะเขาเดินไปหยิบอะไรบางอย่างที่โต๊ะเครื่องแป้ง ไม่นานก็กลับมาพร้อมกับเจ้านั่นมีเสื้อผ้าที่เรียกว่าถุงยางอนามัยสวมใส่เรียบร้อย
หัวใจจะวาย! เพิ่งเคยเห็นของผู้ชายแบบไม่เซ็นเซอร์ครั้งแรก ฉันเบือนหน้าหนีกัดริมฝีปาก หลับตาปี๋เมื่อรับรู้ได้ว่าที่นอนอ่อนยวบยาบจากการที่มีคนชันเข่าขึ้นมา
"อ๊ะ!" ฉันผวาสะดุ้งเพราะขาถูกกระตุกให้ลำตัวไถลมาปลายเตียง พี่มังกรยืนอยู่โดยข้าข้างหนึ่งชันเข่าบนที่นอน เขาจับขาเรียวข้างขวาพาดบ่า มือเข้าแตะต้องจุดอ่อนไหวให้ฉันสะดุ้งแล้วสะดุ้งอีก ก่อนจะต้องกรีดร้องเพราะมีบางอย่างสอดแทรกเข้าไปในโพรงนุ่มนิ่มที่ไม่เคยมีสิ่งใดย่างกรายเข้าใกล้
"จะ เจ็บ"
"แค่นิ้ว"
เขาโน้มตัวลงมา ค้ำยันแขนข้างหนึ่งบนฟูก ริมฝีปากแสยะยิ้มที่ฉันรู้สึกหมั้นไส้ เขาคงชอบใจที่รู้ว่าฉันอ่อนหัดขนาดนี้ ครั้นนิ้วที่สอดลึกขยับฉันก็ยิ่งหน้าเสีย ยิ่งขยับเข้าออกถี่รัวให้ลำตัวกระเด้งกระดอนเสียงน่าอายก็เล็ดลอดให้เขาพึงพอใจยิ่งขึ้น
"พะ พอแล้ว วีเจ็บ"
"ไม่พอครับน้อง.. มันแค่เริ่มเอง"
สิ้นประโยคนิ้วนั้นก็ถูกชักกลับ ก่อนขาอีกข้างจะถูกจับให้แยกกว้าง วินาทีหวาดเสียวที่พี่เขาขยับเอวมาแนบชิดทำให้ฉันต้องรีบหลับตา มือยกขึ้นด้านบนกำผ้าปูที่นอนแน่นเตรียมรับความรู้สึกที่เรียกว่าทรมานเต็มรูปแบบ
ออกจากโชว์รูมรถเราสองคนไม่ได้กลับคอนโดมิเนียม พี่มังกรพาฉันมาร้านเหล้าที่อยู่ใกล้มหาวิทยาลัยของเขาเพราะเขากับเพื่อนมาฉลองทิ้งทวนก่อนเรียนจบในอีกไม่กี่วันฉันนั่งข้างพี่แพรวอีกเหมือนเคยและวันนี้เธอก็มีข่าวดีมาบอกว่าอีกไม่ถึงสองเดือนจะแต่งงานกับพี่เดย์ เป็นเรื่องน่ายินดีและน่าอิจฉาที่สุด ฉันอิจฉาเธอที่มีผู้ชายที่รักและเฝ้ารอจะใช้ชีวิตคู่ไปด้วยกันอย่างมั่นคง"ต้องไปนะน้องวีนัส ไปเป็นเพื่อนเจ้าสาว""วีอยากไปค่ะ แต่.." เอียงหัวไปทางพี่มังกร "ไม่ให้ไปด้วยร้อยเปอร์เซ็นต์""ชิ! พวกผู้ชายนิสัยไม่ดี ไม่รักก็ไม่รู้จะกั๊กทำไม"พี่แพรวคงรู้เรื่องมาจากพี่เดย์ถึงได้พูดประโยคทิ่มแทงใจฉันเต็มๆ ฉันพยักหน้าหงึกๆ เห็นด้วย พอมันเศร้าเหล้าเท่านั้นจึงเป็นทางออก ฉันหยิบแก้วมาชนกับแก้วพี่แพรว ดื่มเหมือนน้ำเปล่า ลืมสิ้นว่าเคยสองชั่วโมงไม่หมดสามแก้ว พี่วินซ์ก็เจ๋งดีจริงๆ ชงให้ฉันใหม่ตลอดเลย"พี่น่ารักจัง ขอบคุณนะคะ"พอเมาฉันก็กล้าพูดมากขึ้น เอ่ยชมพี่วินซ์ เขารับคำชมด้วยการหยิบแก้วตัวเองมาชน"เมาให้เต็มที่เลยครับ ไอ้มังกรมันชอบ เอ๊ย! มันพร้อมจะดูแล""เหรอค้า"ฉันหันไปถามคนข้างๆ พี่มังกรพาดท่อนแขนกับเอวของฉันอยู่
ไม่รู้ตัวเลยว่ามานอนอยู่ในห้องของพี่มังกรได้ยังไง ตอนตื่นขึ้นมาฉันตกใจแทบช็อก แต่พอมองไปที่ผนังห้องแล้วเห็นนาฬิกาเรือนใหญ่ ก็หายตกใจกลายเป็นงุนงง"พี่มังกร"ฉันเอ่ยเรียกเจ้าของห้อง แต่กลับไม่พบว่าภายในห้องเวลาสี่ทุ่มมีคนอยู่ คงเป็นเขาที่ไปพาฉันมาจากคาเฟ่ของพี่เก้า ทว่าเขาไปไหนนี่สิ ระหว่างรอก็เลยไปอาบน้ำแล้วกลับมาสวมใส่เสื้อยืดตัวเดิมโดยถอดชุดชั้นในยัดใส่กระเป๋าสะพายเอาไว้ จากนั้นก็เดินออกมาตรงระเบียงห้อง รับลมเย็นๆ ที่พัดมาจากแม่น้ำเจ้าพระยาตีเข้าใบหน้าแกร๊ก! แต่เพียงไม่นานเสียงประตูก็ดังขึ้น ฉันหันกลับมอง พี่มังกรเดินเข้ามาพร้อมกับถุงพลาสติกในมือ เขาเดินเลี้ยวไปทางห้องครัว ฉันก็เลยเดินตามไปบ้าง"พี่มังกรคะ"เขาหันมาสบตา แต่มือไม่หยุดหยิบของออกมาวางบนเคาน์เตอร์ "ตื่นเมื่อไหร่""สักพักแล้วค่ะ พี่ไปพาวีกลับมาได้ยังไงคะ""ไอ้เก้าโทรบอก"ฉันร้องอ๋อ "รถวีล่ะคะ""ก็จอดอยู่ที่นั่นไงครับน้อง พรุ่งนี้ค่อยไปเอา ส่วนเราก็นอนค้างที่นี่""ปฏิเสธได้ไหมล่ะคะ"พี่มังกรขึงตาดุ ไม่ตอบคำถาม แต่นั่นล่ะคือคำตอบว่าไม่ได้ ฉันเลยเลียบๆ เคียงๆ มองดูว่าเขาซื้ออะไรมา ส่วนใหญ่จะเป็นของสด มีเบียร์กระป๋องหนึ่งแพ
"เป็นอะไร ไม่สบายเหรอ" กิ๊ฟแตะฝ่ามือกับหัวไหล่ของฉัน เขย่าเบาๆ เรียกเพราะเห็นว่าฉันฟุบหน้าลงกับโต๊ะเรียนหลังจากที่อาจารย์เดินออกไปจากห้อง"ครั่นเนื้อครั่นตัวนิดหน่อย""ไปห้องพยาบาลไหม""ไม่หรอก พักสายตาสักเดี๋ยว เดี๋ยวก็จะไปทำงานต่อ""แกนี่นะ.. เกิดบนกองเงินกองทองแต่ทำงานเหมือนบ้านล้มละลาย""พวกดาราที่ทำงานเจ็ดวันต่อสัปดาห์ บ้านเขารวยกว่าฉันอีกนะ""ย่ะ ฉันนั่งเป็นเพื่อนแล้วกัน""ขอบใจ เดี๋ยวเลี้ยงหนม"ฉันยิ้มให้ยัยกิ๊ฟเพื่อนเลิฟที่ทำตัวชิลไม่ต่างจากคนเมื่อเช้า กิ๊ฟบ้านมีฐานะไม่ต่างจากฉันนักหรอก เป็นลูกผู้ดีต่างจังหวัดที่มาอยู่กรุงเทพแบบสบายๆ เรียนจบก็กลับไปช่วยกิจการครอบครัว ไม่ต้องดิ้นรนใดๆ เลยบ่ายสามฉันก็ขับรถมาที่คาเฟ่ตามที่นัดหมายกับเจ้าของแบรนด์เสื้อผ้า วันนี้พี่ลิลลี่ไม่มาเพราะแม่ของเธอป่วย ฉันเลยฉายเดี่ยวตั้งแต่ต้น ดีที่ทางแบรนด์มีช่างแต่งหน้าทำผมมาให้หนึ่งคนเลยทุ่นแรงไปได้นิดหน่อยคาเฟ่แมวสไตล์มินิมอลถูกเช่าเป็นสตูดิโอถ่ายทำเสื้อผ้าสามชั่วโมง โซนด้านหลังที่เป็นสวนดอกไม้ถูกปิดให้บริการเนื่องจากตรงนี้ถูกการถ่ายแบบใช้งาน ส่วนตัวคาเฟ่ยังรับลูกค้าได้ปกติ ถ่ายทำไปจนเกือบเสร็จสิ้น ฉ
เสียงกรีดร้องของฉันดังขึ้นเมื่อการสอดประสานเริ่มต้นขึ้น ฉันหลับตาปี๋ กัดริมฝีปากข่มความเจ็บปวดที่ถูกรุกรานพื้นที่หวงแหนทีละช้าๆ ทว่าไม่นานความอบอุ่นจากการโอบรัดของเขาที่ทิ้งตัวมาทาบทับก็เข้ามาช่วยผ่อนคลายพี่มังกรกดใบหน้ากับซอกคอขาว ท่อนแขนแกร่งโอบกอดลำตัวของฉัน ในขณะที่ท่อนล่างยังคงพยายามอย่างมากในการดุนดัน เขาส่งเสียงครางต่ำเป็นระยะบอกให้รู้ว่าลำบากแค่ไหน"อดทนหน่อย" สิ้นประโยคสะโพกหนาก็กระแทกเข้าหาอย่างแรงประสานเราสองคนอย่างสมบูรณ์ฉันแหงนใบหน้ากรีดร้อง จิกเล็บลงบนแผ่นหลังกว้างไปทั่วหวังเอาคืนเขาที่ทำให้ฉันเจ็บเจียนตาย แต่เหมือนจะเป็นฉันมากกว่าที่ถูกเอาคืน พี่มังกรเบี่ยงใบหน้ามาจูบฉันไปพร้อมกับช่วงล่างที่เริ่มขยับ เสียดสีผิวเนื้อของเราด้วยความเร่าร้อน สาดใส่ความมีอำนาจของมังกรด้วยเซ็กซ์ให้ฉันศิโรราบ บ้างก็ส่งเสียงครางกระเส่าที่สื่อถึงความสุขสม ฉันไม่รู้เลยว่าเป็นเหยื่อของมังกรนานแค่ไหน รู้เพียงว่าค่ำคืนนี้ช่างยาวนานเหลือเกินและครั้งเดียวที่ฉันร้องขอ ผู้ชายติดเซ็กซ์ไม่ให้ฉันตามที่พูดจริงๆเวลาตีสามฉันตื่นขึ้นมาเข้าห้องน้ำอย่างยากลำบาก เคยได้ยินมาบ้างว่าเซ็กซ์ครั้งแรกมักเจ็บ ฉันเชื่อ
คอนโดมิเนียมที่พี่มังกรอาศัยอยู่ใหญ่กว่าของฉันมากโข ถึงว่าทำไมไม่เอ่ยถามสักคำว่าฉันจะมานอนค้างกับเขา หรือเป็นเขาที่จะไปนอนค้างกับฉัน ฉันลงความเห็นไปก่อนเลยว่าที่นี่ดีที่สุดขณะนี้เราสองคนนั่งกันอยู่ในห้องครัว ตรงกลางโต๊ะมีพิซซ่าและเครื่องเคียงที่ซื้อเข้ามาด้วย ฉันชอบกินมันนะ แต่ด้วยรูปร่างที่ต้องดูแลจึงกินได้แค่นิดหน่อย เลาะๆ เล็มๆ ระหว่างนั่งคุยกัน"พี่จะคุยเรื่องข้อตกลง"“ก่อนอื่นพี่ควรไปใส่เสื้อค่ะ”พี่มังกรก้มมองตัวเองแล้วยักไหล่ “บ้านพี่ครับน้อง จะแก้ผ้าเดินก็ยังได้”เอาล่ะ! ฉันจะอดทนแล้วกัน แม้ว่าซิ๊กแพ๊คสวยๆ กล้ามหน้าอกแน่นๆ ที่ฝั่งขวามือมีรอยสักมังกรบ่งบอกตัวตนของเขานั่นจะกวนใจพอๆ กับหน้าหล่อเหลาของเขา“เชิญพี่พูดเลยค่ะ” ฉันเอียงตัวเล็กน้อยเพื่อไม่ให้รัศมีสายตามองเห็นเขา พยายามสนใจพิซซ่าที่กำลังกิน ทว่าหูตั้งใจฟัง“พี่จะไม่พูดไปถึงเรื่องแต่งงานเพราะเราแค่มาใช้ชีวิตให้คุ้นเคย มันคือการทดลองงาน วันหนึ่งเราอาจจะไม่โอเคแล้วถอนหมั้น.. "คำพูดของเขาทำฉันชะงักหัวใจโหวง ฉันเพิ่งรู้ตัวว่าตัวเองโลกสวยมาตลอดก็ตอนนี้ ก็ดันเผลอปักใจไปแล้วว่าต้องแต่งงานกับเขา มีเขาเป็นสามี แม้จะไม่มีความรัก
ไม่รู้ว่าพี่มังกรจัดการให้ฉันยังไง รู้เพียงว่าเทรนด์ทวิตเตอร์ที่เกี่ยวกับฉันหายไปทั้งหมด จิณฑ์ก็เงียบหายไปเลยตั้งแต่คืนนั้นที่ทะเลาะวิวาทกัน ส่วนเปรี้ยวไม่มาเรียนสามวันแล้ว รู้สึกหวั่นใจยังไงก็ไม่รู้ว่าเขาอาจทำอะไรเกินกว่าเหตุเพราะอำนาจและความนักเลงที่เขามีจนถึงวันเปิดตัวโชว์รูมรถ MMD ฉันถูกจ้างมาทำหน้าที่เป็นนางแบบยืนสวยๆ ข้างเจ้าของโชว์รูม ยืนยิ้มสวยๆ อย่างเดียวจริงๆ นะ ไม่ใช่พริตตี้ที่ต้องมายืนคู่กับรถด้วย แบบนี้แค่บอกให้ฉันมาในฐานะคู่หมั้นก็จบ ไม่ต้องจ้างงานลงคิวให้วุ่นวายปกติแล้วฉันจะจ้างช่างแต่งหน้าและช่างทำผมอย่างละหนึ่งคน ทว่าวันนี้พี่ลิลลี่รับหยุดทั้งหมดเพราะเห็นว่าเป็นงานคนกันเอง ไม่อยากให้วุ่นวายมีคนเอาไปเม้าท์มอยหลังจบงาน เครื่องหน้าเครื่องผมจึงไม่จัดจ้านเหมือนยามถ่ายแบบหรือถ่ายโฆษณา ชุดที่ฉันสวมใส่ก็เป็นชุดที่ทางพี่มังกรส่งมาให้ ชุดเดรสเกาะอกทรงสุ่มปิดหัวเข่าสีดำเหลือบสีแดง เข้าคู่กับเสื้อสูทสีดำของเขา เครื่องเพชรที่สวมใส่เป็นของแบรนด์ Sirin รองเท้าส้นสูงสีดำรัดข้อเท้าด้วยโบว์อันใหญ่เป็นของอภินันทนาการจากว่าที่แม่ผัวเอาเป็นว่าทุกคนหวังให้ฉันเฉิดฉายความสวยกันแบบจัดเต็ม







