จัดการอย่างสาสม

ไม่รู้ว่าพี่มังกรจัดการให้ฉันยังไง รู้เพียงว่าเทรนด์ทวิตเตอร์ที่เกี่ยวกับฉันหายไปทั้งหมด จิณฑ์ก็เงียบหายไปเลยตั้งแต่คืนนั้นที่ทะเลาะวิวาทกัน ส่วนเปรี้ยวไม่มาเรียนสามวันแล้ว รู้สึกหวั่นใจยังไงก็ไม่รู้ว่าเขาอาจทำอะไรเกินกว่าเหตุเพราะอำนาจและความนักเลงที่เขามี

จนถึงวันเปิดตัวโชว์รูมรถ MMD ฉันถูกจ้างมาทำหน้าที่เป็นนางแบบยืนสวยๆ ข้างเจ้าของโชว์รูม ยืนยิ้มสวยๆ อย่างเดียวจริงๆ นะ ไม่ใช่พริตตี้ที่ต้องมายืนคู่กับรถด้วย แบบนี้แค่บอกให้ฉันมาในฐานะคู่หมั้นก็จบ ไม่ต้องจ้างงานลงคิวให้วุ่นวาย

ปกติแล้วฉันจะจ้างช่างแต่งหน้าและช่างทำผมอย่างละหนึ่งคน ทว่าวันนี้พี่ลิลลี่รับหยุดทั้งหมดเพราะเห็นว่าเป็นงานคนกันเอง ไม่อยากให้วุ่นวายมีคนเอาไปเม้าท์มอยหลังจบงาน เครื่องหน้าเครื่องผมจึงไม่จัดจ้านเหมือนยามถ่ายแบบหรือถ่ายโฆษณา ชุดที่ฉันสวมใส่ก็เป็นชุดที่ทางพี่มังกรส่งมาให้ ชุดเดรสเกาะอกทรงสุ่มปิดหัวเข่าสีดำเหลือบสีแดง เข้าคู่กับเสื้อสูทสีดำของเขา เครื่องเพชรที่สวมใส่เป็นของแบรนด์ Sirin รองเท้าส้นสูงสีดำรัดข้อเท้าด้วยโบว์อันใหญ่เป็นของอภินันทนาการจากว่าที่แม่ผัว

เอาเป็นว่าทุกคนหวังให้ฉันเฉิดฉายความสวยกันแบบจัดเต็ม และหวังเปิดตัวฉันว่าเป็นคู่หมั้นของพี่มังกรในวันนี้พร้อมกันเลย

"สวยมากเลย จะว่าไปก็เหมาะสมกันสุดๆ "

“ขอบคุณค่ะ”

พี่แพรวควงคู่มากับพี่เดย์ในฐานะหุ้นส่วน เธอเองก็สวยมาก ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมสายตาของพี่เดย์ถึงทอประกายวิบวับยามมองตลอดเวลา ไม่เหมือนกับ..

ฉันหันไปสบตากับพี่มังกร เจ้าของท่อนแขนที่โอบรั้งเอวฉันประหนึ่งหวงแหนมาเนิ่นนาน ฉันชมเขาหล่อมากี่ครั้งแล้วนะ รวมครั้งนี้ไปด้วยแล้วกันเพราะเพียงสวมใส่สูทและเซ็ตผม ว่าที่สามีก็หล่อแบบไม่มีอะไรกั้น หล่อแบบผู้ใหญ่ ไม่ใช่เด็กวัยมหาวิทยาลัยเหมือนที่เห็นยามสวมใส่ชุดนักศึกษา

"มองหน้าหา.." เขาถามเสียงไม่ดังนัก

"หาคนชมวีอยู่ค่ะว่าสวยไหม" ฉันแกล้งพูด อยากจะรู้ว่าชุดที่เขาส่งมาให้ยามอยู่บนตัวฉันมันเป็นอย่างไร

"จะสวยถ้าจูบเป็น"

"เกี่ยวอะไรกันล่ะคะ!"

พี่มังกรยิ้มนิดๆ เหมือนสะใจที่แกล้งฉันได้ ก็ไอ้ประโยคนั้นมันบ่งบอกว่าฉันจูบไม่เป็นไง ก็คนมันไม่เคยนี่ เดี๋ยวรอฉันเก่งก่อน จะจูบให้ล้มกันไปข้างเลย

บทสนทนาจบลงด้วยการที่ฉันหยิกหลังมือใหญ่ ถึงเพิ่งสังเกตเห็นแหวนที่นิ้วนางมือซ้ายของพี่มังกร มันคือแหวนหมั้นของเราซึ่งฉันเองก็สวมใส่มาตลอดตั้งแต่ได้รับมันมา คงเป็นเพราะวันนี้เปิดตัวคู่เรานั่นแหละ เขาถึงได้ใส่มัน

จากนั้นก็มีกองทัพนักข่าวมารุมถ่ายภาพและสัมภาษณ์ ผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายก็มายืนขนาบข้างเบียดกระแซะให้ฉันกับพี่มังกรแทบรวมร่างกัน แผ่นหลังของฉันเกยชิดแผ่นอกกว้างของเขา รับรู้ได้ว่าปลายคางสากแนบขมับและมือที่จับสะโพกมนไม่ปล่อย

อยากแกล้งตายจัง กี่ครั้งต่อกี่ครั้ง เห็นฉันตีสีหน้าเรียบเฉยยิ้มแย้มหวานได้ ใช่ว่าข้างในจะไม่รู้สึกอะไร ฉันในตัวฉันอีกทีกำลังกรีดร้องแดดิ้น ก็เพราะภูมิต้านทานต่อผู้ชายฉันมีที่ไหน ครั้งจูบรอบที่แล้วทำฉันนอนไม่หลับทั้งคืน

'เรียนจบกันเมื่อไหร่จะแต่งงานกันทันที'

'เหมาะสมอย่างกับกิ่งทองใบหยก'

'คนนี้คือตัวจริงเสียงจริง ในข่าวเข้าใจผิด ใครเล่นข่าวมั่วๆ ทางเราจะฟ้องนะคะ'

'วีนัสคู่กับมังกรเท่านั้น'

คือบทสัมภาษณ์ที่ทางนักข่าวได้รับ แน่นอนว่าต้องถูกถามถึงเรื่องข่าวก่อนหน้านี้ ก็ตามประโยคด้านบนที่คุณแม่ของพี่มังกรเป็นคนตอกกลับแทนฉัน ว่าที่ลูกสะใภ้สุดที่รักแล้วหนึ่ง

ถ่ายรูป เดินควงโชว์ตัว ทักทายแขกเหรื่อจนเสร็จสิ้นก็เข้ามานั่งพักในห้องทำงานใหญ่ของเจ้าของ พี่เดย์กับพี่แพรวนั่งอยู่บนโซฟา พี่เก้ากับพี่ไฟนั่งอยู่อีกมุมหนึ่ง พี่วินซ์น่าจะหาอะไรดื่มอยู่ข้างนอก ส่วนพี่มังกรน่ะเหรอ.. นอนหนุนหน้าตักของฉันอยู่บนโซฟาอีกตัว สงสัยคงเหน็ดเหนื่อยมากจากการเตรียมงาน ฉันจะนั่งนิ่งเป็นหมอนมีชีวิตให้แล้วกัน

"น้องวีนัสขึ้นกล้องมาก" พี่เก้าหันมือถือของเขามาให้ดู แต่เพราะมันไกลจนมองไม่เห็น

"ขอวีดูใกล้ๆ ได้ไหมคะ"

เขาเดินมาย่อตัวนั่งข้างฉัน ยื่นมือถือมาให้ดู มันคือภาพถ่ายเดี่ยวของฉันยิ้มแย้มหวาน ในมือมีช่อดอกกุหลาบสีแดงสดที่ถูกเตรียมมาให้ฉันนำมามอบให้พี่มังกรเพื่อแสดงความยินดี

"พี่เก้าว่าวีสวยไหมคะ"

คนถูกถามชะงักเลิกคิ้ว ก่อนจะยิ้มกว้างแล้วพยักหน้า "ก็เห็นๆ อยู่ว่าสวยนี่ครับ มีคนบอกว่าไม่สวยด้วยเหรอ..."

สวบ! จู่ๆ คนหลับก็พลิกตัวตะแคงข้างหันหน้าเข้ามาหาหน้าท้องของฉัน มือยกขึ้น ผลักมือถือที่พี่เก้าถือออกห่างจากฉันแล้วเก็บมือนั้นไปสอดเข้าใต้รักแร้

อะไรของเขา!! พี่เก้าหัวเราะเบาๆ แล้วลุกจากตรงนี้กลับไปนั่งที่เดิมทันที ชวนพี่ไฟคุยอะไรสักอย่างแล้วมองมาทางนี้ด้วยแววตาซุกซน

"คิดว่าหลับซะอีก"

"อย่าพูดมาก เสียงมันดัง"

หมอนอย่างฉันมีสิทธิ์พูดอะไรได้ไหม ไม่อยากนั่งตรงนี้แล้วพูดได้หรือเปล่า ฉันแอบแยกเขี้ยวใส่เขาแล้วยกมือทั้งสองข้างขึ้น มองมันสลับกับพี่มังกร จะเอาไปวางตรงไหนดีล่ะ เมื่อกี้ก็เอาวางด้านข้างแบบเกร็งๆ ฉันเลยตัดสินใจวางข้างซ้ายลงบนท่อนแขนแกร่ง ข้างขวาโอบล้อมศีรษะของเขาเอาไว้ อย่าหาว่าวีลามปามเลยนะคะพี่มังกร มันเมื่อยจริงๆ

กว่าฉันจะได้กลับมาคอนโดมิเนียมก็ล่วงเลยไปจนถึงสองทุ่ม พี่มังกรมาส่งฉัน ทั้งยังกำชับว่าพรุ่งนี้จะมารับไปนอนค้างด้วยกัน ฟังแล้วก็ดูจั๊กจี้หัวใจอยู่ไม่น้อย เหมือนรู้ตัวว่าต้องเดินเข้าถ้ำเสือ อยากเดินอ้อมปากถ้ำ แต่ทางเดินดันมีทางเดียวเลี่ยงไม่ได้

และหลังจากที่ฉันกับพี่มังกรเปิดตัว หน้าของฉันก็ไปปรากฏตามเพจต่างๆ อีกครั้ง ถึงแม้จะไม่ใช่ดารานักแสดงโด่งดัง แต่สมัยนี้ที่ใครๆ ก็เข้าถึงโซเชี่ยลมีเดียได้ง่าย เพียงแค่ถ่ายโฆษณาตัวเดียวคนก็รู้จัก แล้วฉันก็ไปปรากฏตัวตามหน้านิตยสารแฟชั่น บ้างก็การเดินแบบมาแล้ว ทั้งฉันยังเป็นทายาทเพียงคนเดียวของ Sirin จิลเวอรี่ ข่าวนี้จึงไม่น้อยหน้าข่าวแย่งแฟนเพื่อน และคนที่ทำให้มันถูกพูดถึงมากที่สุดก็คือพี่มังกร ลูกชายเจ้าสัวชัยชาญผู้ที่รวยติดอันดับท็อปสามของประเทศนั่นเอง

วันที่ห้าแล้วที่เปรี้ยวไม่มาเรียน ความจริงฉันไม่ควรใส่ใจเพราะเราตัดขาดความเป็นเพื่อนกันไปแล้ว แต่ฉันกลัวว่าจะเป็นฝีมือพี่มังกร วันนั้นฉันถามเขาแล้วนะ แต่คำตอบที่ได้คือ 'อย่าใส่ใจให้รกสมอง' เขาพูดแค่นี้จริงๆ

"เพื่อนมันพูดว่าอาจจะไม่ได้มาเรียนถาวร" กิ๊ฟกระซิบกระซาบในขณะที่เรานั่งเรียนกันอยู่

"ทำไมล่ะ"

"เดี๋ยวเลิกเรียนก่อนฉันจะเอาอะไรให้ดู"

มาสร้างมวลความเผือกเอาไว้ให้ฉันไม่มีสมาธิเรียน เฝ้ารออย่างใจจดจ่อให้หมดคาบ พออาจารย์ออกไปปุ๊บ ฉันกับกิ๊ฟก็รอให้เพื่อนคนอื่นๆ ออกไปด้วย เมื่อเหลือเพียงสองคน หัวก็ชิดติดกันดูคลิปวีดีโอในมือถือทันที

ในคลิปเห็นว่าเปรี้ยวเดินออกมาจากห้องของอธิการบดีด้วยสีหน้าหม่นเศร้า ตามด้วยจิณฑ์ที่ออกอาการหัวฟัดหัวเหวี่ยง คลิปตัดมาที่อีกฉากหนึ่ง พวกเขากำลังยืนคุยกันอยู่ตรงบันไดถกเถียงบางอย่าง

'คลิปนั่นคืออะไร ตั้งใจปล่อย?'

'เปรี้ยวไม่ได้ทำนะจิณฑ์'

'ถ้าไม่ใช่เธอแล้วจะใคร นั่นห้องเธอ คนถ่ายก็เธอ อยากเป็นเมียเรา อยากประกาศขนาดนั้นเลยเหรอวะ'

'แล้วเอากันอยู่ทุกวัน เราไม่ใช่เมียจิณฑ์หรือไง'

'ไม่ใช่!'

'แล้วใคร อีวีนัสเหรอ ชอบมันมากเหรอถึงขั้นยอมหน้าแตก..'

พลัก! เปรี้ยวถลาถอยหลังชนผนังเพราะถูกจิณฑ์ผลักอย่างแรง

'อีกคนก็เล่นตัว อีกคนก็น่ารำคาญ เธอแม่งมันตัวซอย อย่าให้กูเจอหน้าอีกนะ ไม่ได้ยืนอยู่เฉยๆ แบบนี้แน่'

จิณฑ์เดินหนีลงบันไดไป โดยที่เปรี้ยววิ่งตามตะโกนเรียก คนถ่ายซึ่งก็ไม่รู้ว่าเป็นใครวิ่งตามจนเห็นว่าจิณฑ์เดินควงออกไปกับผู้หญิงคนหนึ่ง เปรี้ยวกรีดร้องเหมือนคนเสียสติอยู่ตรงนั้นแล้วภาพก็ตัดไป

"ตกลงมันเกิดอะไรขึ้น"

"อ่านจากคอมเม้นต์ เห็นว่าคลิปที่พวกมันเอากันไปโผล่ในไลน์กลุ่มอาจารย์" กิ๊ฟเปิดคอมเม้นต์ในโพสต์ที่แชร์คลิปยืนยันให้ดู

"แรง!"

"ก็แรงน่ะสิ คอมเม้นต์นี้บอกว่าที่มันไม่มาเพราะถูกไล่ออก ไอ้เหี้ยนั่นก็ด้วย เอากันยังจะถ่ายคลิปอีก เป็นไงล่ะ สมน้ำหน้า เวรกรรมที่พวกมันทำกับแกไง สาแก่ใจอีกิ๊ฟนัก"

"ไม่ใช่แกใช่ไหมกิ๊ฟ"

ท่าทางของกิ๊ฟทำให้ฉันเริ่มตะหงิดใจ "มีปัญญาทำก็ดีน่ะสิ ฉันคงไม่ปล่อยให้แกถูกอีเปรี้ยวแกล้งมาตั้งหลายเดือนหรอก"

"งานนี้ดับแหงๆ" เพราะเปรี้ยวทำงานไม่ต่างจากฉัน รายนั้นเป็นเน็ตไอดอล มีชื่อเสียงกว่าฉันด้วยซ้ำ

"ไม่ได้ผุดได้เกิดแล้วล่ะจ้า อยากอวยยศคนทำจริงๆ เลย"

ฉันคิดว่าตัวเองรู้นะว่าใครทำ ฉลาดมากที่ยิงปืนนัดเดียวแล้วได้นกทีเดียวเลยสองตัว