เจ็บปวดหัวใจ

เสียงกรีดร้องของฉันดังขึ้นเมื่อการสอดประสานเริ่มต้นขึ้น ฉันหลับตาปี๋ กัดริมฝีปากข่มความเจ็บปวดที่ถูกรุกรานพื้นที่หวงแหนทีละช้าๆ ทว่าไม่นานความอบอุ่นจากการโอบรัดของเขาที่ทิ้งตัวมาทาบทับก็เข้ามาช่วยผ่อนคลาย

พี่มังกรกดใบหน้ากับซอกคอขาว ท่อนแขนแกร่งโอบกอดลำตัวของฉัน ในขณะที่ท่อนล่างยังคงพยายามอย่างมากในการดุนดัน เขาส่งเสียงครางต่ำเป็นระยะบอกให้รู้ว่าลำบากแค่ไหน

"อดทนหน่อย" สิ้นประโยคสะโพกหนาก็กระแทกเข้าหาอย่างแรงประสานเราสองคนอย่างสมบูรณ์

ฉันแหงนใบหน้ากรีดร้อง จิกเล็บลงบนแผ่นหลังกว้างไปทั่วหวังเอาคืนเขาที่ทำให้ฉันเจ็บเจียนตาย แต่เหมือนจะเป็นฉันมากกว่าที่ถูกเอาคืน พี่มังกรเบี่ยงใบหน้ามาจูบฉันไปพร้อมกับช่วงล่างที่เริ่มขยับ เสียดสีผิวเนื้อของเราด้วยความเร่าร้อน สาดใส่ความมีอำนาจของมังกรด้วยเซ็กซ์ให้ฉันศิโรราบ บ้างก็ส่งเสียงครางกระเส่าที่สื่อถึงความสุขสม ฉันไม่รู้เลยว่าเป็นเหยื่อของมังกรนานแค่ไหน รู้เพียงว่าค่ำคืนนี้ช่างยาวนานเหลือเกินและครั้งเดียวที่ฉันร้องขอ ผู้ชายติดเซ็กซ์ไม่ให้ฉันตามที่พูดจริงๆ

เวลาตีสามฉันตื่นขึ้นมาเข้าห้องน้ำอย่างยากลำบาก เคยได้ยินมาบ้างว่าเซ็กซ์ครั้งแรกมักเจ็บ ฉันเชื่อหมดใจเลย ครั้งสองสามสี่ก็ยังเจ็บจนถึงตอนนี้

จัดการตัวเองเสร็จก็มายืนมองพี่มังกรนอนคว่ำอยู่บนเตียง ยกกำปั้นชกลมทั้งที่ใจอยากชกเขามากกว่า กินอิ่มก็หลับปุ๋ยเชียว

"ชิ!"

แต่ฉันดันหิวนี่สิเลยออกมานั่งกินพิซซ่าที่ถูกวางทิ้งเอาไว้ในห้องครัว พลางครุ่นคิดถึงเรื่องที่คุยกันก่อนหน้า

ฉันไปต่อไม่ถูกเลยจริงๆ ไม่คิดว่าพี่มังกรจะไม่ได้มองอนาคตไปไกลถึงขั้นแต่งงาน พนันได้เลยว่าสักวันเขาต้องหาเรื่องถอนหมั้นกับฉันแน่

"แล้วอะไรกันที่ทำให้พี่ยอมหมั้นกับวี ทำไมไม่ปฏิเสธ รู้บ้างไหมว่าวี... รักคนง่ายนะ"

เพราะฉันคือฉัน ฉันที่รู้ตัวเองดีว่าไม่ใช่คนใจแข็งนัก หากไม่มาทำให้ฉันต้องเกลียดเหมือนจิณฑ์ ความใกล้ชิดและความลึกซึ้งจะทำให้ฉันถลำลึกอย่างง่ายดาย ฉันไม่มั่นใจเลยว่าจะไม่รักพี่มังกร ไม่มั่นใจเลย..

นั่งกินพิซซ่าทั้งน้ำตาซึม สุดท้ายก็กินไปได้นิดเดียวก็ต้องมาทิ้งตัวลงนอนบนโซฟาที่กระเป๋าเสื้อผ้าของฉันวางอยู่ตรงนี้ ในเมื่อยังไม่ได้คุยกับเจ้าของห้องว่าฉันต้องนอนตรงไหน ตรงนี้จึงเหมาะสมที่สุด

ทว่าตอนเช้าฉันกลับลืมตาขึ้นมาเห็นว่ามีคนนอนอยู่ข้างๆ พร้อมกับความเย็นฉ่ำของแอร์ สงสัยโซฟาจะคับแคบ ความเคยชินกับการนอนเตียงกว้างๆ ทำให้ละเมอเข้ามานอนในห้องของเขา

ฉันรีบลุกจากเตียงนอนก่อนเจ้าของจะตื่น ออกมาใช้ห้องน้ำด้านนอกรีบอาบน้ำแต่งตัวเพราะต้องกลับไปเอารถที่คอนโดมิเนียม ที่นี่ไกลจากมหาวิทยาลัยของฉันแต่ใกล้มหาวิทยาลัยของเขา บางทีฉันอาจจะตกลงกับเขาว่าขอมาค้างแค่อาทิตย์ละไม่กี่วันเท่านั้น

แกร๊ก!

"ว๊าย!" จู่ๆ ประตูห้องน้ำก็เปิดเข้ามา ฉันยกสองแขนกอดตัวเองแล้วย่อตัวนั่งลงด้วยความตกใจ "วีล็อกประตู พี่เข้ามาได้ไง"

มั่นใจว่าล็อกแน่ ฉันความจำดี

พี่มังกรเดินหน้าง่วงๆ เข้ามาหาฉัน ไม่พูดพร่ำทำเพลงใดๆ ก็เข้ามายกตัวฉันขึ้นขนาบลำตัวด้านหน้า สองแขนเรียวจึงต้องหาหลักยึดเป็นการโอบรอบคอเกาะเกี่ยว

"ทำอะไรคะ"

"หาอะไรทำให้ตาตื่น"

"อ๊ะ!"

เขาพาฉันมานั่งบนฐานอ่างล้างมือ กดจูบลงมาอย่างรวดเร็วมอมเมาฉันด้วยความเร่าร้อน ฝ่ามือทั้งโอบกอดทั้งลูบไล้ ไม่รู้ตัวเลยว่าฉันคล้อยตามกับสัมผัสของเขาตอนไหน มาตั้งสติได้เอาตอนที่สะโพกของเขาดิ้นพล่านอย่างบ้าคลั่งอยู่กับหว่างขาของฉัน

"พี่มังกร วีเจ็บ"

ร้องบอกทั้งน้ำตาปริ่ม เจ็บจากของเก่ามาเจอของใหม่ใจแทบขาด แม้เขาจะกอดฉันตลอดเวลา ทิ้งใบหน้าซุกซบลำคอขาวให้ฉันหลงระเริงกับการแนบชิด แต่มันก็ช่วยได้แค่นิดหน่อย

"พี่ขออีกนิด"

"อื้อ.. พี่"

"ซี้ด!"

แต่ก็ยังถือว่าพี่มังกรปราณีฉันอยู่ อีกนิดของเขาคือไม่กี่นาทีต่อจากนั้นเพลิงพายุก็สงบ สะโพกของเขาหยุดนิ่ง มีเพียงเสียงหอบหายใจของเราที่หลงเหลือเอาไว้พร้อมเหงื่อกาฬอาบชะโลมร่างกาย

"ตาตื่นเลย"

ปลายคางมนถูกเชยขึ้นให้สบตา พี่มังกรยกยิ้ม ดูพึงพอใจ แหงสิ! สบายตัวแล้วนี่ ตาตื่นมีเรี่ยวแรงไปเรียน แต่ฉันเหมือนจะหมดแรงเลย

"ออกไปเลย พี่มันขี้โกง"

สองมือผลักดันหน้าท้องแกร่งให้เขาถอดถอนตัวตนออก ครั้นพี่มังกรผละออกไปถอดถุงยางอนามัยโยนทิ้งลงถังขยะ ฉันถึงได้โอกาสก้มมองน้องน้อย ถูกย่ำยีจนเละเทะน่าสงสาร

ทว่าในระหว่างที่ก้มๆ เงยๆ พี่มังกรก็กลับมาอุ้มฉันในท่วงท่าเดิม ฉันผวาผลักดันหน้าอกแกร่งดีดดิ้น

"มะ ไม่เอาแล้ว"

"ไม่เอา จะอาบน้ำ"

"วีอาบเองค่ะ"

"อยากอาบให้"

"อย่ามาเอาแต่ใจนะคะ"

"หรือจะให้เอาแต่วีล่ะ"

ฉันส่ายหน้าหวือ เขาคลั่งเซ็กซ์ แต่ฉันจะกลายเป็นกลัวเซ็กซ์เพราะเขานี่ล่ะ

"ถ้างั้นก็เป็นเด็กดี เด็กดีมันจะน่าเอ็นดู"

"น่าเอ็นดูแล้วยังไง"

พึมพำเสียงเบาหวิวแล้วยืนหันหลังเมื่อสองขาแตะพื้น ปล่อยให้เขาอาบน้ำให้จนถึงขั้นตอนอุ้มออกมาแต่งตัวในห้องนอน พี่มังกรวางฉันให้ยืนบนเตียง ใช้ผ้าเช็ดตัวของเขาเช็ดตัวให้ฉัน

"ตบหัวแล้วลูบหลังเหรอคะ"

"อยากลูบอย่างอื่น แต่บางคนร้องไม่ไหว"

เขายักคิ้วแล้วเดินออกไปนอกห้อง หยิบชุดนักศึกษาที่ฉันวางพาดเอาไว้บนโซฟาเข้ามา

"เอาลงไปรีดที่ร้านซักรีดข้างล่างก่อนไหม"

"วีรีดเองค่ะ" ฉันนุ่งผ้าขนหนูแล้วก้าวขาลงมายืนบนพื้น หันซ้ายมองขวาหาที่รีดผ้า "มีเตารีดไหมคะ"

"ใส่เสื้อยืดพี่แล้วไปหาอะไรในครัวกินก่อน"

"วีถามหาเตารีดค่ะ"

"แอบดื้อ" เขาว่า

เอ้า! ฉันจะรีดผ้าแล้วมันดื้อตรงไหน พี่มังกรหยิบเสื้อยืดจากในตู้มาวางลงบนศีรษะของฉัน แล้วเขาก็เดินหายออกไปจากห้อง

ใส่เสื้อเสร็จฉันก็เดินออกมาจากห้องนอนไม่พบเจอเขา ก็เลยเข้ามาในห้องครัว เปิดตู้เย็นหวังหาอะไรทำเป็นอาหารเช้าง่ายๆ แต่เจอเพียงแค่หมูบดกับผัดกาดขาว เมนูเดียวที่นึกออกคือสุกี้โรลเพราะหันไปเห็นน้ำจิ้มสุกี้พอดี

สิบห้านาทีพี่มังกรก็กลับเข้ามาในห้องพร้อมชุดนักศึกษาของฉัน พอดีกับที่อาหารเสร็จ ฉันเลยเดินไปรับชุดจากมือของเขาแล้วเข้ามาแต่งตัวในห้องน้ำ ไม่ลืมบอกว่ามีอาหารวางรออยู่

ยามทำงานบางครั้งต้องว่องไวและรวดเร็ว ฉันเลยติดนิสัยใช้เวลากับการแต่งตัวแค่ไม่นาน สิบห้านาทีต่อมาออกมาพร้อมกับทาแป้งทาปากมัดผมทรงง่ายๆ พร้อม

เจอพี่มังกรนั่งกินสุกี้โรลอยู่ในห้องครัว ฉันทำเอาไว้ทั้งหมดสิบห้าชิ้น ตอนนี้เหลือเพียงชิ้นสุดท้าย เรื่องของเรื่องฉันยังไม่ได้กินเลย

"อร่อยดี" เขาชมแล้วใช้ช้อนส้อมจิ้มมันเข้าปาก

ก็ต้องอร่อยสิ! ฉันเป็นผู้ช่วยคุณแม่ทำอาหารมาตั้งแต่เด็ก ตอนนี้ฝีมือน่าจะเทียบเท่าคุณแม่แล้วล่ะ

"เห็นพี่มังกรกินได้วีก็สบายใจค่ะ วีไปนะคะ"

"รีบเหรอ"

"นี่มันจะแปดโมงแล้วค่ะ" ฉันยกนาฬิกาให้เขาดู "วีต้องไปเอารถที่คอนโดอีก มีเรียนเก้าโมงครึ่งด้วยค่ะ"

"จะปิดเทอมแล้วยังมีเรียนอีก?"

"วีไม่ได้เหมือนพี่ที่ใกล้เรียนจบสักหน่อยถึงจะได้ชิล"

พี่มังกรกระดกดื่มขวดน้ำแล้วเก็บมันใส่ตู้เย็น เขาดูชิลจริงๆ นะ ชิลจนมีเวลาเข้ามาจูบฉันอยู่อีกหลายนาที พอทำริมฝีปากฉันเลอะเทอะจนพอใจก็ผละออก โอบประคองแก้มนวลด้วยสองมือ

"เรียนเสร็จไปหาพี่ที่โชว์รูม"

"วีมีถ่ายแฟชั่นเสื้อผ้าตอนบ่ายสามค่ะ กว่าจะเสร็จโชว์รูมคงปิดก่อน"

ฉันพยายามตอบด้วยน้ำเสียงและสีหน้าปกติ ข่มใจไม่ให้หวั่นไหวไปกับสัมผัสของผู้ชายที่จับมือฉันแต่ไม่คิดเดินไปด้วยกันจนสุดทาง

"ถ้างั้นก็มาที่นี่"

"ไกลจากมอที่วีเรียนไม่น้อยเลยค่ะ เอาเป็นมาแค่ศุกร์เสาร์ได้ไหม"

พอเจอฉันต่อรองพี่มังกรก็คิ้วขมวด ปล่อยมือจากแก้มเป็นพาดแขนโอบรอบคอของฉันแทน

"คำตอบคือไม่ได้"

"ทำไมล่ะคะ คุณพ่อคุณแม่ไม่ได้บอกว่าเราต้องมาเรียนรู้กันทุกวันไม่ใช่เหรอ อีกอย่างพี่บอกว่าแค่ทดลองงาน ทดลองแค่อาทิตย์ละสองวันก็เพียงพอให้พี่จับจุดได้แล้วล่ะค่ะว่าจะถอนหมั้นหรือไม่ถอนหมั้นดี"

"วีนัส!"

"วีไปนะคะ"

ฉันขืนตัวออกแล้วเดินไปหยิบกระเป๋าสัมภาระทั้งหมด เดินกลับมาหาเขาที่ดูหงุดหงิดอย่างเห็นได้ชัด ก่อนไปทำตัวเป็นคู่หมั้นที่ดีด้วยการหอมแก้มสากเบาๆ แล้วเดินออกมาจากห้องของเขาด้วยหัวใจวูบโหวงเจ็บจี๊ด ฉันเพิ่งรู้ว่าการเป็นลูกที่ดีทำตามความต้องการของบุพการี ไม่ได้ส่งผลให้ชีวิตของฉันมีความสุขเสมอไป