Kabanata 7

Nang makita ni Zach ang determinasyon sa mukha ng pamangkin niya na hanapin doon ang babae ay doon na siya naniwala na hindi nga talaga sinasadyang pumasok doon ng babae at isang trap lamang iyon para sa kaniya. Ayaw niya mang maniwala kanina ngayon ay mukha wala siyang choice kundi ang maniwala rito.  

“Umalis ka na. Wala rito ang hinahanap mo.” malamig niyang sabi rito.

Ilang sandali pa ay biglang nagbago ang ekspresyon nito. Napuno ng panunuya ang mga mata nito. “Bakit pinapaalis niyo ako kaagad Tito? Don’t tell me ay talagang itinatago mo siya rito?” naningkit ang mga mata nito. “Hindi kaya may lihim kayong relasyon?” 

Nagtagis ang kanyang mga bagang dahil sa sinabi nito ngunit pinanatili niya ang kalmadong ekspresyon. “At paano kung wala siya rito? Anong gagawin mo?” hamon niya rito.

“Handa akong lumuhod sa harapan niyo para humingi ng tawad syempre.” mabilis na sagot nito sa kaniya.

Tumaas naman ang kilay ni Zach nang marinig ang sinabi nito. “Bakit  sa akin ka lang hihingi ng tawad? Hindi ba dapat ay maging sa iyong nobya ay tama lang na humingi ka rin ng paumanhin sa ginawa mo?” 

Kitang-kita niya kung paano nagtagis ang mga bagang nito sa sinabi niya. “Fine, hihingi rin ako ng tawag sa kaniya.” 

Ngumiti siya rito at tumango. “Malaya kang maghanap hanggang gusto mo.” 

Samantala, mula sa ilalim ng kumot kung saan nakakubli si Ruby ay malinaw niyang narinig ang naging usapan ng dalawa. Sa totoo lang ay hindi niya akalain na tutulungan siya ng lalaki at higit sa lahat ay talagang gusto pa nitong humingi si Ethan ng tawad sa kaniya. 

Habang nasa loob ng kumot ay halos pigilin niya ang kanyang paghinga, takot na makagawa ng anumang ingay o galaw dahil baka mamaya ay mapansin siya ni Ethan na naroon. Idagdag pa na habang naroon siya ay nag-iisip na siya ng pwede niyang gawin. Pwede kaya siyang tumalon mula sa bintana? Kaya niya kaya ang tanong. Baka mamaya pagbagsak niya sa baba ay lasog na ang katawan niya. 

Kanina ay plano niyang magtago sa cabinet o kaya sa banyo, pero kung sakaling ginawa niya iyon ay tiyak na makikita pa rin siya ni Ethan dahil sigurado siya na determinado itong makita siya sa loob ng silid na iyon. 

Medyo nagpapasalamat siya sa lalaki na doon siya nito hinila sa kama at pinagtago sa ilalim nito. Kung mananatili siyang walang galaw doon ay tiyak na hindi nila mapapansin na naroon siya. Idagdag pa na hindi naman siguro ito maglalakas ng loob para itaas ang kumot na nakatakip sa lalaki hindi ba? 

Dahil sa kapal ng kumot na nakatakip sa kaniya ay halos wala siyang makita mula sa ilalim nito ngunit rinig na rinig niya ang bawat paghakbang ni Ethan habang naghahanap. Narinig niya rin ang pagbukas nito ng cabinet na naroon. 

Tahimik lang siyang nagkubli sa ilalim ng kumot habang ang kanyang ulo ay nakadikit sa mga hita ni Zach, bukod pa roon ay ramdam na ramdam niya kung gaano katigas ang muscle nito sa hita. Idagdag pa na katatapos lang nitong maligo kaya amoy na amoy pa niya ang sabong ginamit nito. 

Sa ginawang paghahanap ni Ethan sa loob ng silid ay wala siyang nakita na para bang nasayang ang lahat ng ginawa niya. Ang kanyang mga kamay ay mahigpit na napakuyom dahil sa matinding inis. Saan nagpunta ang babaeng iyon?

“Pwede ka ng lumabas.” biglang sabi ng kanyang tiyuhin sa kaniya. Pero hindi pa siya pwedeng umalis hanggat hindi niya nahahanap ang babaeng iyon! 

Bigla siyang napatingin sa kumot na nakatakip rito. Biglang pumasok sa isip niya na pwedeng magtago doon si Ruby idagdag pa na medyo nakaumbok ito kahit na madilim ay halatang-halata ito. Tumingin siya sa mukha ng kanyang tiyuhin na may malamig na mukha.

“Tito, pwede ko bang itaas ang kumot niyo?”

Nang marinig ni Ruby ang mga salitang iyon ay bigla na lang kumabog ng malakas ang dibdib niya dahil sa magkahalong takot at kaba. Napahigpit ang pagkakahawak niya sa beywang ng lalaki. 

Samantala, nang maramdaman naman ni Zach ang mahigpit na yakap ng babae sa kanyang beywang ay halos kumalat ang apoy sa katawan niya. Pakiramdam niya ay para siyang isinalab sa apoy ng wala sa oras. Mas lalo pang nanlamig ang kanyang mukha dahil dito.

Kung magpapatuloy pa ito ay baka, baka hindi niya kayang kontrolin ang sarili niya ng wala sa oras. Alam niya sa sarili niya malakas ang kontrol niya sa kanyang sarili dahil wala naman siyang oras sa mga ganung bagay lalo na at subsob siya sa trabaho, idagdag pa na ni minsan ay hindi niya pa iyon naramdaman sa kahit sinong babae ngunit ngayon ay kakaiba ang pakiramdam niya. 

Para nitong binubuhay ang bawat himaymay ng katawan niya at katulad kagabi, ganito rin ang ginawa nito. Kahit na anong pilit niyang tulak dito ay ayaw nitong bumitaw. 

Halos maging malalim ang kanyang paghinga. Ngunit ang babae sa ilalim niya ay tila wala pa ring kaalam alam sa ginagawa nito sa kaniya dahil mahigpit pa rin ang yakap nito doon. “Talaga bang naghahanap ka ng gulo Ethan? Pati ba naman kumot ko gusto mo pang tingnan?” matalim ang mga matang tanong niya sa pamangking nakatayo sa kanyang harapan.

Dahil naman sa mariing pagtanggi ni Zach ay mas lumakas ang pakiramdam ni Ethan na itinatago nga nito doon si Ruby. ayaw niya pa ring sumuko kahit na mukhang lalamunin na siya nito ng buhay. “Bakit ayaw niyong pumayag na tingnan ko kung talagang wala siya, unless nariyan siya sa loob at itinatago niyo.” 

Nang marinig ni Ruby ang sinabi nito ay hindi niya maiwasang hindi mainis kay Ethan dahil kahit sino talaga ang kaharap nito ay talagang wala itong takot na ipakita ang kagaspangan ng pag-uugali nito. Napakawalang kwenta talaga nito kahit na kailan!

Ilang sandali pa ay muli niyang narinig ay boses ni Zach. “at bakit mo naman naisip na itatago ko rito sa kama ko ang babaeng iyon? Sa tingin mo ba talaga ay pag-iinteresan ko ang katulad niya? Hindi ako bulag.” walang kagatol-gatol na sabi nito na nagpalaki sa mga mata ni Ruby.

…