CHAPTER 1(PASAWAY NA TRICIA)

A FRIENDLY REMINDERS TO MY READERS!!

THIS STORY IS RATED SSPG ‼️ ⚠️ BAWAL PO SA MGA BATA. READ AT YOUR OWN RISK….THANK YOU.

TRICIA POV.

“Hi mommm!” Masigla kong bati sa maganda kong mommy na abalang inasikaso ang malawak naming harden. Lumingon lamang siya sa akin habang naka kunot ang noo at hindi ako pinansin. Alam kong wala na naman siya sa mood kaya nagtaka akong lumapit dito.

“Mom do we have a problem ba?” takang tanong ko ni mommy at inilapag ko ang helmet sa round table malapit sa aming kinatatayuan. Kagagaling ko lang sa long-rides kasama ang dalawa kong kaibigan.

“You know, hindi na ako magtataka kung-uuwi ka nalang dito na puros galos yang katawan mo. Or, worse meron na lang tatawag sa akin na patay ka na!”napahilot ako sa aking sentido sa pagiging ridiculous ni mommy.

“You're being ridiculous mom, I know how to drive properly at hindi mangyayare yang pinagsasabi mo,”ngumi-ngiti kong turan. Ngunit tanging malakas na buntong hininga ang sinagot ni mom at napailing-iling na tumingin sa akin na tila ba. Nauubusan na ng pasensya sa akin.

“Akala mo ba hindi ko alam na Ikaw ang pinaka haras na rider sa inyong magkakaibigan Huh! Diyosko naman Tatty. Parati kang nakikita ng kaibigan kong police na halos kapain mo na raw yong kalsada kong maka bangking ka!” nagulat ako sa pagsigaw ni mommy and this time. She's no longer my calm mom, lumabas na ang pagiging dragon niya.

“Tsk sino bang tangang nag rereport!”bulong ko sa sarili at pilit ngumiti upang suyuin si Mommy.

“Mommy naman, nag-iingat naman ako ehh. Huwag ka ng magalit sa akin please…”nakanguso kong sabi, sinubukang madala ito sa paglalambing ko ngunit mas lalo lamang tumaas ang kanyang kilay.

“Ang daddy mo na ang bahala sayo!”napaawang ang aking labi sa sinabi ni mom. Nakaramdam ako kaagad ng takot dahil hindi pwedeng malaman ni dad ang mga kalukuhan ko. Nasa Istanbul kasi si dad dahil abala ito sa pagpapatakbo sa business airlines namin don.

“Mommy!!”nagpapadyak na ako sa inis.

“Anong mommy huh?! Sumusubra ka na Tricia! Noon palagi kitang pinagtanggol sa daddy mo. Kahit nga ayaw sana naming mag nurse ka at magtrabaho sa ibang tao. Pumayag na Lang kami dahil nga gusto mo, hindi ka na namin pinilit pag-aralin ng finance upang sana’y makakatulong ka sa family business natin. Pero dahil nga mahal ka namin hinayaan ka kung saan ka magiging masaya. Nag request ka ng big-bike we give it to you! Pero anong ginawa mo? Masyado ka ng abusada!” sigaw ni Mommy, nasaktan ako sa panenermon niya sa akin at the same time na konsensiya narin.

“What's happening here?! Rinig na rinig kayo kahit sa labas ng mansion,” nanlaki ang mata ko ng makita si daddy na papalapit sa amin. Hindi ko alam na nakauwi na pala ito galing abroad. Nangangatog man, ay mabilis akong sumalubong dito dahil namimiss ko siya ng subra.

“Daddy umuwi ka na!”natutuwa kong sabi at akmang yayakap ng pinigilan niya ang noo ko.

“At ikw ilang taong ka na nga?” sarcastic na Tanong ni dad sa akin.

“27 dad,”Pabulong kong sagot habang nilalaro ang daliri ko.

“For god sake Tricia! Naririnig mo ba yang sinasabi mo?!”lihim akong napa-irap sa sinabi ni dad.

“Be matured! Akala mo ba hindi ko nalalaman ang mga pinaggagawa mo? Ang pagiging pasaway mong anak?”namula na sa galit si Dad kaya yumuko na lang ako at hindi na sumagot.

“Here!”natigilan ako ng makita ang Isang folder na hawak ni dad. Nagtaas ako ng tingin at tiningnan ang ibinigay ni dad.

“Dad what's this?”kunot noo kong tanong ni dad.

“Nandyan lahat ng information, sa pagpapatayo ko ng commercial building. At gusto kong asikasuhin mo iyan,”napaawang talaga ang aking labi sa pinagsasabi ni Dad, gusto ko pa sanang mag protesta ngunit tinuro niya sa baba ang motor kong naka parking ng maayos.

“Hindi mo na magagamit ang motor na iyan!”huling sabi ni dad na ikinatigil ng aking Mundo.

“Dad Naman…” reklamo ko.

“Gagawin mo ang gusto ko period!”ma awtoridad na sabi ni dad at tumalikod na kaagad.

“Hahays pambihira namang buhay to, ano bang akala nila sa akin ganito nalang ako palagi? Hellow!....merong akong goal no, dapat pag 29 na ako magpapakasal na ako at magpapabuntis,”bulong ko sarili.

“Sure ka bang ganon lang kadali yon? Baka ma expire na ang matres mo!”sigaw ng aking utak. At napaisip naman ako. Pero duh hindi ko nalang pinansin. Sa ganda ko ba namang to andami na ngang naka pila ehh.

Napabuntong hininga ako at muling tiningnan ang folder.

“Enginneer Zypeir Montelibano” basa ko sa unahan. Naroon narin ang location kung saan itinayo ang building namin kaya parang hindi naman mahirap.

“Tskk basic, pupunta lang naman ako doon upang tingnan ang progress ng construction ng building. Wala ng iba, pero shit! so meaning nito, hindi ko na makakasama ang dalawa kong kaibigan. Shitttt!” Inis akong naglakad at tinungo ang aking silid.

Nanlaki sa gulat ang aking mata ng makita sa ibaba ang dalawang lalaki habang ikinarga sa malaking van ang baby kong motor. Parang sinakal ang puso ko sa aking nakita. Gusto kong sumigaw pigilan sila. Ngunit hindi maari baka mas lalong magalit sa akin sila mommy at dad.

Kahit naman matigas ang ulo ko at pasaway, mahal ko paren sila. Ayaw kong magaya sila sa mga patiente kong dahil sa subrang galit ay inatake ang mga ito na stroke at ang iba ay namatay talaga. Ayaw kong magalit pa lalo sila mommy sa akin, dahil baka pagsisi-sihan ko nalang sa bandang huli. Isa pa, madali lang naman ang assignment na inatas sa akin ni dad sisiw lang yon.

Nang makapasok ako sa Kwarto ko padabog akong dumapa sa malambot kong kama. Natigilan ako ng umingay ang cellphone ko, inis kong tiningnan ang caller at nakita ang ka fling2* ko. Inis kong pinatay ang cellphone ko upang hindi na ito mangulit pa.

Hahays bukas ko na sabihin sa mga kaibigan ko na hindi na muna kami magkikita. Napagod ako sa ginawa ko kaninang pakipaghabulan kay kamatayan ehh. Hindi na muna ako nag half bath dahil tila hinahatak ang mga talokap ko sa subrang antok. Pinikit ko ang mata ko at tuluyan ng nakatulog.

TO BE CONTINUED….