Chapter Five

Alas nuebe na nang gabi, ay wala pa rin si Lucas, inaatake na ang antok si Alexa ngunit hindi pa niya magawang matulog. Hinihintay pa niya ang pagdating ni Lucas. Nasa meeting ito kasama ang mga investor at ang sekretarya nitong si Maricel.

“Ba’t ang tagal nila,” pagmamaktol pa niya.

Umupo siya sa sofa, at dahil sa antok ay hindi niya namalayang nakatulog na pala siya. Naalimpungatan siya nang may maramdaman siyang ingay sa paligid. Iminulat niya ang mata, ayon sa pambisig niyang relo ay pasado alas onse na nang gabi. Pupungas-pungas siya na tumayo at tinungo ang pinto. Narinig niya ulit ang sunod-sunod na pagkatok na siyang nagpagising sa kanya.

“Bakit ang tagal mo?” Naiinis na wika sa kanya ni Maricel, nakaalalay ito kay Lucas na halatang lasing, dahil namumungay na ang mga mata nito at namumula ang mga pisngi, hindi na rin ito makatayo ng diritso.

“Bilisisan mo, tulungan mo ako, nangangalay na ang balikat ko. Hindi ko akalaing ang bigat pala ni sir Lucas pag lasing,” pag-apura nito sa kanya.

Dali-dali naman siyang kumilos at dinaluhan ito, isinampay niya ang isang kamay nito sa balikat niya, at hinapit ito sa baywang.

“Bakit ba kasi nalasing si sir Lucas ng ganito?” tanong niya habang paunti-unting humakbang papasok sa loob.

“Nakisabay sa mga investor, alam mo na naman ang galawan pagdating sa negosyo, kailangan mong makisabay para makuha ang puso ng investor mo. Halimaw pala sa inuman ang kausap namin, sa dami ng nainom hindi man lang tinamaan.” Mahabang litanya ni Maricel.

Sabay nilang ipanasok si Lucas sa kwarto nito, pabagsak nila itong isinampa sa kama, dahilan para iminulat nito ang mapupungay na mga mata, at ngumiti sa kanila.

“Maricel, thank you so much! Maaasahan talaga kita, sorry nga pala sa abala, Ewan mo na ako, pwede ka nang umuwi. Nandito naman si Lexie, siya na ang bahala sa akin,,” wika nito sa malumanay na boses.

“Pero sir Lucas, baka kasi may kailangan pa kayo, dito muna ako, hanggang sa makatulog kayo sir,” protesta ni Maricel. Halatang gusto pa nitong makasama nang matagal si Lucas.

“No, you can go now, Lexie, ihatid mo na si Maricel sa pinto,” utos nito sa kanya.

“Sigurado po kayo sir Lucas, okay lang kayo? Pwede akong gumawa ng soup para mahismasan kayo,” hindi pa rin paawat na wika ni Maricel dito.

“Lexie will cook for me, it's her job, kaya umuwi ka na. May trabaho pang naghihintay sa'yo bukas .”

Wala itong nagawa sa sinabi ni Lucas. Nagpaalam na ito at sambakol ang mukha na lumabas ng silid. Matapos niyang maihatid ito sa pinto ay binalikan niya si Lucas sa kwarto nito. Pero bago ‘yun ay kumuha muna siya ng bimpo at isang maliit na palanggana na may lamang malamig na tubig.

“Sir Lucas, huwag kayong malikot at pupunasan ko po kayo,”

Ungol lang ang isinagot nito sa kanya. Niluwagan at tinanggal niya ang necktie nito. Inumpisan niya ring tinanggal ang butones ng polo nito hanggang sa tumambad sa kanya ang mabalahibo nitong dibdib. Dinampian niya nang malamig na bimpo ang dibdib nito. Marahan itong umungol sa ginawa niya. Kumilos ito upang tanggalin ang polo nito.

“Why it is so hot in here?” wika nito habang namumungay ang mga mata.

“Sir Lucas, pupunasan ko po kayo para, mawala ang init niyo sa katawan.”

Akmang ibababa niya ang pantalon nito nang hawakan nito ang kamay niya. Sa pangalawang pagkakataon, may init na namang dumaloy sa buo niyang katawan ng mahawakan nito ang kamay niya. Para siyang napaso kaya, bigla niyang hinablot ang kanyang kamay niya na hawak nito.

“Let me do this,” anas nito sa kanya.

Hindi siya makatingin ng diritso habang naghubad ito. Ilang saglit lang pag-angat niya ay nakita niyang naka-boxers na ito. Napako ang mga mata niya sa kaumbukan ng pagkakalalaki nito. Ngunit dagli rin naman niyang binawi ang tingin dahil nakaramdam siya ng pag-init ng pisngi.

“Why are you blushing? Ngayon ka lang ba nakikita ng katawan ng lalaki?” panunudyo nito sa kanya.

“Naku! Hindi naman sir Lucas, sanay na akong tumingin sa halos hubot hubad na katawan ng lalaki, sa katunayan nga, puno ang kwarto ko ng mga posters ng lalaki na may magagandang mga katawan,” tugon niya rito para iwasan ang kabang nadarama.

Ngumiti ito ng bahagya dahil sa sinabi niya. Hindi iyan ang ibig kung sabihin Lexie, kahit kailan ang inosente mo talaga.”

Pasuray-suray itong pumasok sa banyo at siya naman ay naiwang nakasunod ng tanaw rito.

“Sir Lucas, okay lang kayo diyan,” tanong niya rito nang may marinig siyang kalabog mula sa loob ng banyo.

Kinabahan siya nang hindi ito sumagot.

“Sir Lucas!” tawag niyang muli.

Wala pa ring sagot mula sa loob kaya, tinungo na niya ang banyo at kumatok doon.

“Sir Lucas, okay lang ba kayo diyan?”

“Damn!”

Dinig niya mula sa kabilang pinto. Marahan niyang itunulak ang pinto at isinilip ang ulo sa loob ng banyo. May nakita siyang basag na vase sa sahig, at dinig niya ang lagaslas ng tubig. Dahil sa nakita ay marahan siyang pumasok sa loob, nag-alala siya baka natumba si Lucas at nabagok ang ulo nito.

Nang makapasok ay pinulot muna niya ang basag na vase sa daraanan niya. Iniisa-isa niyang dinampot ang mga nagkalat na bubog nang biglang nagsalita si Lucas, kaya aksidente siyang nasugatan ng bubog nang siya ay napa-igtad.

“What the h*ll are you doing here?” Alam mo bang it is not safe, na pumasok basta-basta na lang sa banyo ng iba?” nakataas ang kilay na tanong nito sa kanya.

“Ano po kasi sir Lucas, may narinig kasi akong kalabog mula dito sa loob. Kumatok naman ako, di ka naman sumasagot. Kaya nag-alala tuloy ako, baka kasi kung napaano ka na. Tapos nalaman kung hindi naman naka-lock ang pinto, kaya nangahas na akong pumasok. Tapos ito, basag na vase ang sumalubong sa akin pagpasok ko.” Mahabang litanya niya rito.

“What's wrong with your hands? It’s bleeding,” pansin nito sa kamay niya.

Doon niya lang napansin na dumudugo na pala ang nabubog niyang kamay. Nakaramdam tuloy siya ng kunting kirot ng mapatingin dito.

“Ah, wala ‘to, kunting sugat lang,” balewala niyang sagot.

Lumapit ito sa kanya at sinipat ang kamay niya, nakita nito ang dumudugo niyang daliri. At hindi niya inasahan ang sunod na ginawa nito, bigla nitong isinubo ang daliri niya at sinipsip iyon.

“Dios Mio!”

Her heart skip a beat dahil sa ginawa nito.

ITUTULOY!!!!

“