แคร์?...(31)

ฉันนอนหลับเป็นตาย หลังจากที่โดนไคกระแทกไปหลายยก ส่วนตัวเขาก็เข้าไปในห้องทำงาน

เกือบจะสี่ทุ่ม ไคเดินเข้ามาในห้องแล้วปลุกฉันให้ลุกขึ้นไปหาอะไรกิน

"ฉันไม่หิว"ฉันปฏิเสธเขาไปแล้วเอาผ้าคลุมหัว แล้วหันหน้าหนีเขา

"ถ้างั้น..ฉันนัดเพื่อนเธอไปกินนะ"

"ก็แล้วแต่.."ฉันสวนกลับไป โธ่คิดว่าฉันจะหึงจะหวงแกงั้นเหรอ..

เสียงประตูเปิดและปิดตามหลัง ฉันถกผ้าห่มลงก็ไม่เห็นไคแล้ว เขาไปจริง ๆ เหรอเนี้ย ไอ้คนเลว เอาไม่เลือก คอยดูนะฉันจะทำบ้าง

ฉันลุกขึ้นเอาหลังพิงที่หัวเตียงแล้วหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา เห็นเบอร์เอมโทรเข้ามา แต่ฉันไม่ได้รับ เธอคงจะโทรมาตอนที่ฉันกับไคทำกิจกรรมบนเตียงอยู่ ฉันจึงโทรกลับไป

"แก มีอะไรหรือเปล่าเห็นโทรมา"ฉันพูดขึ้นหลังจากที่เอมกดรับสาย

(แกตบเชอรี่เหรอ)

"ใช่..."เชอรี่คงจะไปบอกเอมสินะ คงจะหาพวก

(สะใจฉันมากเลยแก อย่างเชอรี่ต้องโดนซะบ้าง)อ้าว ฉันคิดว่าเอมจะต่อว่าซะอีก ที่ฉันตบเพื่อน

"สะใจ? แกไม่โกรธฉันเหรอ"

(จะโกรธแกทำไมล่ะ เชอรี่ก็ทำเกินไปเอาคลิปไปให้แม่แกดู เพื่อ...มันบ้าไปแล้วฉันว่า)

"เอม..ฉันรู้แล้วว่าใครเป็นคนปล่อยคลิป"

(ใครว่ะแก)

"เชอรี่"ฉันบอกเอมตามที่ไคเป็นคนบอกกับฉัน และฉันก็ปักใจเชื่อว่าต้องเป็นเรื่องจริง

(อีเชอรี่ ทำไมมันถึงได้ร้ายขนาดนี้ว่ะ..ตกลงมันเป็นเพื่อนพวกเราจริง ๆ ใช่ไหม ตั้งแต่เรื่องของไฟฟ์แหละ...)ฉันเอ๊ะใจที่เอมพูดถึงไฟฟ์

"เรื่องไฟฟ์ ? เชอรี่ทำอะไรเหรอ"

(เฮ้อ...ฉันก็ลืมบอกแกเลย แกจำได้ไหมว่าหลังจากที่แกบอกเลิกไฟฟ์ แล้วเขาก็หายไปสักพักน่ะ)

"จำได้ แล้วไฟฟ์ก็กลับมาขอฉันคุยเป็นครั้งสุดท้าย"

(อืม..นั้นแหละ พอแกเดินออกมา ไฟฟ์ยังยืนอยู่ ฉันแอบเห็นเชอรี่เดินเข้าไปคุยอะไรไม่รู้กับไฟฟ์ หลังจากนั้นไฟฟ์ก็ฆ่าตัวตาย)

"ห๊ะ..เชอรี่แอบไปคุยกับไฟฟ์หลังจากนั้นด้วยเหรอ"ฉันเอ่ยด้วยความตกใจ ฉันไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่าวันนี้เชอรี่คุยกับไฟฟ์ต่อจากที่ไฟฟ์คุยกับฉัน

(ใช่..ฉันเห็นสีหน้าไฟฟ์ไม่ดีเลย ไม่รู้เชอรี่ไปต่อว่า หรือ พูดไม่ดีอะไรกับไฟฟ์หรือเปล่า)

"เชอรี่พูดอะไรกัน.."

(มาคิด ๆ ดูแล้ว ที่ไฟฟ์ฆ่าตัวตายอาจจะไม่ใช่เพราะแก..)

"แกหมายความว่า.."

(ฉันคิดว่าเป็นเพราะเชอรี่)ฉันอึ้ง ๆ ในหัวปั่นป่วนไปหมด นึก ๆ แล้วก็เกิดสงสารไฟฟ์ขึ้นมาจับใจ

(ไอ...แกก็ต้องระวังเชอรี่ให้มาก ๆ ฉันว่าตอนนี้มันบ้าไปแล้ว มันเหมือนกับไม่ใช่เพื่อนพวกเราแล้ว และยิ่งตอนนี้มันหลงชอบแฟนแก เฮ้ย ไม่ใช่ ไอ้เด็กเถื่อนนั้นด้วย ทางที่ดี แกควรจะห่าง ๆ เขาไว้เพื่อความปลอดภัยตัวแกเอง)สิ่งที่เอมพูดก็น่าคิด แต่ฉันจะห่างกับไคได้อย่างไรกันล่ะ เพราะอีกไม่นานก็จะหมั้นกัน แต่...ก็แค่หมั้นนี้หว่า หรือมันเป็นแค่ข้ออ้าง เพราะว่าฉันยังรักเขาอยู่ ทำไมนะไอ ทำไมไม่ตัดใจสักทีนะ

"เอม...ฉันกำลังจะหมั้น"

(ห๊ะ...แกจะหมั้น? กับใครอย่าบอกนะว่า..)

"ก็กับเด็กนั้นแหละ"

(ทำไมต้องหมั้น..หรือว่าเพราะคลิป ไคมันไปสารภาพเหรอว่ามันเป็นคนทำ)

"ใช่..และก็ขอรับผิดชอบต่อหน้าแม่และลุงไทน์ โดยที่จะขอฉันหมั้นไว้ก่อน พอเขาเรียนจบแล้วค่อยแต่ง"

(แต่ง...แต่งงาน?)

"แต่ฉันคงไม่แต่งกับเขาหรอก ...เผลอ ๆ อาจจะถอนหมั้นก่อน"ที่พูดออกไปนั้น ทำให้หัวใจฉันหวิว ๆ อยู่เหมือนกัน

(แกยังตัดใจจากไคไม่ได้ใช่ไหม)คำถามของเอมมันช่างแทงใจดำฉันจริง ๆ

"แก...."

(เฮ้อ..ฉันเข้าใจ ถึงเด็กนั้นมันจะนิสัยแย่ แถมยังกวนโอ๊ย แต่ดู ๆ แล้วฉันว่ามันแคร์แกอยู่นะ)

.

"หึ..แกคิดผิด ตอนนี้รู้ไหมว่าเขาออกไปไหน"

(เอ้า มันไม่อยู่เหรอ)

"ไม่อยู่...มันออกไป..."ยังพูดไม่ทันจบ ไคก็เปิดประตูเข้ามา พร้อมกับถือของมาเต็มมือ

"ฉันซื้อของกินมาเยอะเลย ออกมากินด้วยกันสิ"อ้าว เขาไม่ได้นัดไปกินกับเชอรี่หรอกเหรอ

(ไอทำไมเงียบ ฉันได้ยินเสียงไคนี้ ไหนว่ามันไม่อยู่)

"แก ๆ แค่นี้ก่อนนะ เดี๋ยวค่อยคุยกัน"

(อืม ๆ ) พอสิ้นเสียง ฉันก็กดวางสาย แล้วลุกจากเตียงเดินออกมาข้างนอก เห็นไคกำลังยืนแกะอาหารใส่จาน

"มาสิ ...ฉันซื้อของที่เธอชอบมาด้วย"

"นายรู้ด้วยเหรอว่าฉันชอบอะไร"

"หึ ไม่เห็นจะยากฉันเห็นเธอชอบสั่งอะไร ก็แสดงว่าเธอชอบอันนั้นแหละ ใช่ไหม"ไคเงยหน้าขึ้นแล้วยกยิ้มให้

"......"ฉันไม่พูดอะไร เลือกที่จะหยิบถุงอาหารมาแกะใส่จานช่วยเขา

"ฉันคุยกับโบวี่แล้วเรื่องคลิป"ไคพูดขึ้นในขณะที่เราสองคนนั่งทานข้าวอยู่ที่โต๊ะอาหาร

"แล้วแฟนนายว่าอย่างไง"

"ไม่ใช่แฟน เราเลิกกันแล้ว"ไคสวนขึ้นมาทันควัน

"เหอะ!"ฉันแค่นหัวเราะแล้วเบือนหน้าหนี

"วันนั้น เพื่อนเธอบอกโบวี่เหรอว่าฉันข่มขืนเธอ"สิ้นประโยคฉันก็นึกถึงวันนั้น วันที่ฉันกับเอมเจอกับโบวี่ที่ห้องนี้

"ใช่.."

"แล้วก่อนที่โบวี่จะบินไป เธอมาหาฉันทีผับแล้วเข้าไปที่ห้องทำงานของฉัน แล้วเธอก็เจอกับคลิปนั้น..."ไคหยุดพูดแล้วตักข้าวเข้าปาก ไม่ต้องให้เขาพูดต่อฉันก็รู้แล้วว่าโบวี่ต้องแอบโหลดออกมา แต่ทำไมถึงให้เชอรี่ นั้นเป็นสิ่งที่ฉันอยากรู้

"แล้วทำไมแฟนนายต้องส่งคลิปนั้นให้เชอรี่"

"บอกว่าไม่ใช่แฟน ไม่ใช่แฟน ฟังบ้างป่ะเนี่ย"เฮ้ย ไคตวาดฉันแล้วทำอารมณ์เสียใส่ เรื่องแค่นี้เอง ทำไมต้องโวยวายด้วย

"...."ฉันนิ่งแล้วจ้องมองหน้าเขา ด้วยความมึนงง

"ตอนนี้ฉันไม่มีแฟน และไม่คิดจะมีด้วย"ไคพูดจบแล้วเบือนหน้าไปทางอื่น

"พูดเรื่องนี้ขึ้นมาก็ดี ฉันขอถามนายหน่อยเมื่อไหร่นายจะปล่อยฉันไปสักที นายน่าจะหายแค้นได้แล้วไหม"ไคหันขวับมาที่ฉัน แล้วใช้ลิ้นเลียปาก

"จะปล่อยไปได้ไง..ฉันยังกินเธอไม่จุใจเลย"

"ไอ้คนสารเลว.!"

"ก็ไอ้คนสารเลวคนนี้ไหม ที่เปิดซิงเธอ"ว่าจบ เขาก็กระตุกยิ้มชั่วร้าย ฉันละเกลียดรอยยิ้มนี้จริง ๆ

"เหอะ...คิดว่าฉันทำทานให้คนอดอยากไปละกัน"ไม่มีวันไหนเลยนะ ที่เราสองคนจะไม่ทะเลาะกัน ตอนแรกก็เหมือนจะดี แต่สุดท้ายก็ปากหมาจนได้ ฉันอยากจะซื้อตะกร้อครอบปากมันนักเชียว

"ชอบก็บอกมาเถอะ"ไคพูดพร้อมกับยักคิ้วให้

"ชอบ?"

"เวลาอยู่บนเตียงเธอครางไม่หยุดเลยหนิ"

"ไอ้ชั่ว!"ฉันด่าไปด้วยความโมโห แล้วลุกขึ้นจากเก้าอี้ ไม่กง ไม่กินมันล่ะข้าว เรื่องนั้นก็ไม่อยากรู้แล้ว เซ็ง!

"แก้ผ้านอนรอบนเตียงเลยนะ...ฉันยังไหวอยู่"เสียงไคตะโกนตามหลังฉันมา

"ไอ้เด็กเปรต!"ขอด่าแรง ๆ หน่อยเถอะ คนแบบนี้เนี่ยนะ ที่เอมบอกว่ามันแคร์ฉัน ไม่มีทางเป็นไปได้..

🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥