เพื่อนเลว..(54)

ประตูเปิดเข้ามา ฉันรีบเช็ดน้ำตาแล้วเงยหน้าขึ้นมอง เป็นเอมเพื่อนของฉันเองที่เข้ามา เอมรีบเดินเข้ามาหาฉันแล้วโอบกอดลูบหลังให้อย่างอ่อนโยน

"แกโอเคไหม"

"ฉันโอเค.."ฉันตอบกลับด้วยน้ำเสียงปนสะอื้น

"...."ฉันได้ยินเสียงเอมถอนหายใจออกมาเบา ๆ ถึงผละออกจากกอด เอมก็ยกมือขึ้นปาดน้ำตาให้

"สัญญากับฉันนะว่า พรุ่งนี้แกจะต้องเข้มแข็ง และจะต้องไม่ร้องไห้อีก"ฉันผงกหัวรับแล้วคลี่ยิ้มบาง ๆ ให้

ฉันอยากจะให้ไคปล่อยวางเรื่องของไฟฟ์ไปไม่อยากให้เขาคิดแค้นใครอีก ถ้าเขาได้รู้ว่าจริง ๆ แล้วเชอรี่เป็นคนทำให้ไฟฟ์ต้องฆ่าตัวตาย เขาก็ต้องไปแก้แค้นกับเชอรี่อีกแน่ ๆ ซึ่งมันก็ไม่จบไม่สิ้นสักที ฉันจึงเลือกที่จะไม่บอกเขา ว่าเธอได้สารภาพกับฉันแล้ว

เรื่องลูกฉันเองก็เสียใจ ที่เขาได้จากฉันไปโดยที่ฉันไม่รู้เลยว่ามีเขาอยู่ในท้อง และที่ฉันบอกกับพี่ดวงว่ามันเป็นอุบัติเหตุ เพราะคิดว่าเชอรี่เธอก็คงไม่รู้และไม่ได้ตั้งใจ แต่ถ้าเธอรู้และตั้งใจทำฉันก็ไม่ปล่อยเธอไว้แน่

เช้าวันต่อมาฉันได้ออกจากโรงพยาบาล ฉันก็บึ่งตรงไปที่บริษัททันที

"คุณไอ ไหวไหมคะ"พี่ดวงเดินเข้ามาถามฉันในห้องทำงาน

"ไหวสิค่ะ พี่มีอะไรหรือเปล่า"

"เอ่อ...วันนี้คุณไอมีนัดคุยงานกับคุณนัส ถ้าคุณไอไม่ไหว พี่จะได้โทรไปเลื่อนนัดเขาให้"

"ไหวค่ะ ไม่ต้องโทรเลื่อนนัดหรอก"

"โอเคค่ะ งั้นพี่ไปทำงานก่อนนะคะ"พี่ดวงพูดจบก็เดินออกไปจากห้องทำงานของฉัน

จริง ๆ แล้วฉันนัดกับพี่นัสไว้ช่วงบ่ายแต่พี่นัสมาก่อนเวลา เพื่อจะพาฉันออกไปทานข้าวแล้วคุยเรื่องงานที่นั้นเลย

"หิ้วของอะไรมาเยอะแยะคะ"ฉันเอ่ยทักเขาเมื่อเห็นพี่นัสหิ้วของมาเต็มไม้เต็มมือ

"ของฝากน่ะ"พี่นัสยื่นของในมือมาให้ฉัน

"ขอบคุณนะคะ"ฉันรับไปตามมารยาท ถามว่าอยากได้ไหม บอกเลยว่าไม่อยากได้เกรงใจเขาน่ะ

พี่นัสชวนฉันไปทานข้าวที่ร้านอาหารแห่งนึง ระหว่างที่กำลังรออาหาร ฉันก็เหลือบเห็นเชอรี่ อดีตเพื่อนเดินตรงมาที่โต๊ะของฉัน

"ว่าไงเพื่อนรัก"เธอเอ่ยทักทายดูไม่เป็นมิตรเลย และสายตาเธอก็หันไปมองพี่นัสที่นั่งอยู่ด้วย

"ผัวใหม่?"เธอหันมาพูดกับฉันด้วยคำหยาบคายต่อหน้าลูกค้าวีไอพีของฉัน

"ไปคุยกันข้างนอก"ฉันลุกขึ้นแล้วคว้าแขนเพื่อนทันที เพราะกลัวว่าเชอรี่จะทำกริยาหรือพูดจาไม่ดีต่อหน้าเขา ซึ่งเขาไม่ใช่คนธรรมดา เขาเป็นลูกค้ารายใหญ่ของบริษัทฉัน

"เดี๋ยวไอมานะคะ"ฉันก็ไม่ลืมที่จะหันไปบอกคนที่นั่งอยู่ แล้วลากเชอรี่ออกมา

ฉันพาเชอรี่มาที่ใต้ร่มไม่ที่ร่มรื่นบริเวณร้าน แล้วสะบัดมือออกจากแขนเธอ

"ถ้าคิดจะมาหาเรื่อง..ก็ขอให้ลูกค้าฉันกลับไปก่อน"ฉันพูดพร้อมกับยกมือกอดอกมองเพื่อนสาวหัวจรดเท้า

"ฉันนี้นะจะมาหาเรื่องแก..หึ"เชอรี่พูดพร้อมทำท่าทางตามแบบฉัน

"แล้วมาเสนอหน้าทำไม"

"ฉันก็แค่จะมาบอกกับแกว่า...ฉันกับไคเป็นผัวเมียกันแล้ว"เชอรี่ไม่ได้แค่พูดอย่างเดียวเธอหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา แล้วเปิดอะไรบางอย่างก่อนที่จะยื่นให้ฉันดู

พอฉันเห็นสิ่งที่เชอรี่ให้ดูก็ถึงกับอึ้ง เบิกตาโต เอามือปิดปาก เหมือนจะอาเจียน เพราะสิ่งที่เชอรี่ให้ฉันดูนั้น มันเป็นคลิปที่เธอกำลังใช้ปากเปรนเปรอไอ้นั้นให้ไคอยู่ และดูไคท่าทางเขาพอใจและดูมีความสุขมาก ฉันใช้มือปัดโทรศัพท์ที่จ่อตรงหน้าออก

"กูว่ามึงโรคจิตแล้วเชอรี่"ฉันต้องขอพูดหยาบ ๆ กับเพื่อนคนนี้ เพราะสุดจะทนจริง ๆ

"กูโรคจิต? ฮ่า ๆ ๆ กูก็แค่ถ่ายเอาไว้มามึงดู มึงจะได้เลิกยุ่งกับไคสักที"ฉันได้ฟังเพื่อนพูดแล้วถึงกับส่ายหน้า

"....."

"ไหน ๆ มึงก็ไม่ได้มีลูกกับไคแล้วหนิ มึงควรเลิกอ่อยไค แล้วให้ไคพามึงไปนอนที่บ้านด้วย เพราะตอนนี้ผู้หญิงที่จะได้ไปที่บ้านไคได้ก็คือฉันที่จะเป็นสะใภ้บ้านนั้น"ฉันได้แต่ยืนกอดอกมองหน้าเพื่อนอย่างขยะแขยง

"มึงจะทำอะไรตามสบายมึงเลย เพราะว่ากูไม่ได้อยากจะเป็นสะใภ้บ้านนั้น อีกอย่างไครับปากกูแล้วว่าจะไม่มาวุ่นวายกับกู ไม่แก้แค้นเรื่องไฟฟ์ด้วย ฉะนั้นเราสองคนไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกัน เชิญมึงไปเป็นเมียเขาอย่างเต็มตัวเถอะ"

"...."เชอรี่ปิดปากหัวเราะอย่างพึงพอใจ

"แล้วขออย่าง มึงอย่ามาให้กูเห็นหน้าอีก!"ว่าจบ ฉันก็กำลังหันหลังเดินออกมา แต่ต้องหยุดชะงักเมื่อได้ยินเชอรี่พูดขึ้น

"จริง ๆ แล้วมึงควรจะขอบคุณกูนะ"ฉันหันกลับไปหาเธอแล้วขมวดคิ้วด้วยความสงสัย ฉันต้องขอบคุณอะไรกับเพื่อนคนนี้

"ขอบคุณ? กูต้องขอบคุณอะไรมึงไม่ทราบ"

"ก็กูเป็นคนที่ทำให้มึงไม่ต้องอุ้มท้องมีลูกไง"พอสิ้นประโยค หัวใจฉันเกิดเต้นแรงขึ้น มือไม้สั่นไปหมด

"มะ หมายความว่าอะไร"ฉันพูดด้วยน้ำเสียงสั่น ๆ

"กูตั้งใจที่จะทำให้มึงล้มแล้วแท้งเอง ..หึ"เชอรี่พูดจบก็หัวเราะในลำคอท่าทางสะใจ

"อีเพื่อนเลว!"ฉันยืนกำหมัดแน่น จ้องหน้าเพื่อนตาเขม็ง

"ตอนแรกกูก็ไม่รู้หรอก แต่กูเห็นที่ตรวจครรภ์ตั้งอยู่ ไหน ๆ มันก็ไม่ได้ออกมาใช้ กูก็เลยอยากรู้ไปเลยว่ามึงท้องหรือไม่ท้อง สุดท้ายมึงก็รู้ว่ามึงท้องและแท้งไปแล้วในเวลาเดียวกัน ดีใจและเสียใจด้วยนะเพื่อน ฮ่า ๆ ฮ่า ๆ" เพียะ ! ฉันเดินเข้าไปตบหน้าเชอรี่สุดแรงจนหน้าเธอหัน

เชอรี่รีบหันกลับมาง้างมือตบฉันบ้าง เพียะ ! ฉันไม่ได้ทันตั้งตัวจึงเธอโดนสวนกลับมา

จากนั้นเราสองคนก็ต่างต่อสู้กันอย่างไม่มีใครยอมให้

"อีเพื่อนเลว มึงฆ่าลูกกู"ฉันดึงผมเชอรี่แล้วง้างมือตบหน้าเธอรัว ๆ ในขณะที่เธอก็สู้กลับสุดฤทธิ์ จนกระทั่งพี่รปภ เดินเข้ามาเป่านกหวีด ปี๊ด ปี๊ด

"หยุด ๆ ครับ อย่ามีเรื่องกัน"ทุกคนในร้านต่างกรู่กันออกมา รวมถึงพี่นัสด้วย

"ไอ..เกิดอะไรขึ้น"พี่นัสเดินเข้ามาดึงฉันแยกจากเชอรี่ สภาพฉันกับเชอรี่ต่างสะบักสะบอมพอ ๆ กันเลย

"ทำไมต้องลงไม้ลงมือกันด้วย"พี่นัสพูดแล้วหันมองไปที่เชอรี่ และฉันสลับกัน

"มันเริ่มก่อน"เชอรี่ยกนิ้วชี้มาที่ฉัน

"ก็มึงมันเลว!"พูดจบก็จะปรี่เข้าไปหาเชอรี่อีกแต่ก็ถูกดึงเอาไว้โดยพี่นัส

"ว้าย พี่ไอ พี่เชอรี่"นั้นเป็นเสียงของโบวี่ที่เธอเดินเข้ามาที่ร้านกับเพื่อน ๆ ของเธอ

"โบวี่ อีไอมันทำร้ายพี่ก่อน"เชอรี่หันไปพูดกับโบวี่ราวกับคนสนิทสนมกันมาก และพอโบวี่ได้ฟังเช่นนั้นก็เดินเข้าไปช่วยประคองเชอรี่ คงจะสนิทกันสินะ

"ไปทำแผลเถอะ.."โบวี่พูดกับเชอรี่จบ เธอก็หันมามองฉัน ด้วยสายตาที่ดูเป็นห่วงเป็นใยฉันอยู่ มันน่าแปลกจัง.

โบวี่พาเชอรี่เดินไปที่รถ แล้วก็ขับออกไป

"ไป พี่จะพาไปทำแผล"

"ไอ ไม่เป็นไร"

"ไม่เป็นอะไรได้ยังไง ดูสิปากก็แตก ที่หน้าก็ฟกซ้ำ แถมมีรอยข่วนเต็มไปหมดแล้ว"พี่นัสเอามือมาจับที่ปากและใบหน้าฉันอย่างอ่อนโยน ฉันรีบถอยออกแล้วก้มหน้าลง

"เอ่อ..."

"ไปเถอะ..."พี่นัสจับมือฉันแล้วพาฉันไปที่รถ

🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥