ปากแข็ง?..(32)

ฉันเดินเข้าห้องมาด้วยอารมณ์ที่หงุดหงิด ทำไมฉันต้องมารักเด็กบ้า ๆ แบบนั้นด้วย ทำไมฉันต้องทนกับนิสัยแย่ ๆ ของเขา ทำไมฉันไม่หนีเขาไปให้พ้น ๆ เฮ้อ...คำว่ารักมันทำให้ฉันกลายเป็นคนโง่จริง ๆ ฉันคงจะตัดใจจากเขาได้สักวัน มันต้องมีวันนั้น ต้องมีสิ ฉันนั่งปลอบใจตัวเอง ก่อนที่จะลุกไปอาบน้ำ เตรียมนอนต่อ เพราะตอนนี้มันก็ดึกมากแล้ว

วันนี้ฉันตื่นแต่เช้าเพราะต้องเข้าบริษัท และชายหนุ่มรุ่นน้องที่นอนข้าง ๆ ฉันก็ตื่นขึ้นมาเช่นกัน ไม่รู้มานอนตั้งแต่ตอนไหน

"เธอไปอาบน้ำก่อนสิ"ไคหันมาพูดก่อนที่จะลงจากเตียงในสภาพที่สวมใส่บ็อกเซอร์ตัวเดียว ซึ่งฉันชินกับสภาพนี้ของเขาแล้ว ไคเดินออกจากห้องไป ฉันก็ลงจากเตียง.แล้วเดินเข้าห้องน้ำ เอาจริง ๆ ตอนนี้ฉันกับไค อยู่ด้วยกันเหมือนเป็นสามี ภรรยากันแล้ว ตัวติดกันมาก ฉันไปไหน ไคมันก็ต้องไปด้วย และเวลาไคจะไปไหน มันก็จะให้ฉันไปกับมัน

แต่ช่วงนี้ไคไม่ค่อยเข้าผับ จะขลุกอยู่กับฉัน บางทีก็สับสนกับการกระทำที่เขาทำกับฉัน ไม่รู้ว่าคิดไปเองหรือเปล่าว่าไคก็รักฉัน..คิดมากน่า ไคก็เคยพูดกับฉันไม่รู้กี่ครั้งแล้ว ว่าเขาไม่ได้รักฉันจริง ๆ มันเป็นแค่รักจอมปลอม..

ฉันนั่งรถมากับไคเพื่อไปที่บริษัท ทุกวันนี้รถฉันที่ลุงไทน์ซื้อให้แทบจะไม่ได้ขับ..เพราะนั่งแต่รถไค จนมาถึงที่บริษัท ฉันก็ได้เจอกับพี่กัช วันนี้ฉันต้องคุยงานกับเขา

เมื่อพี่กัชได้เจอกับไคที่เดินมาในห้องประชุมกับฉัน เขาก็ทำหน้างง ๆ มองฉันกับไคสลับกัน

"คือผมได้รับมอบหมายเป็นผู้ช่วยไอ..ว่าที่คู่หมั้นผม"ย้ำคำว่าคู่หมั้นด้วยไอ้เด็กบ้า

"ครับ"พี่กัชตอบกลับสั้น ๆ ไคจึงผายมือให้เขานั่งลงก่อน จากนั้นก็เริ่มคุยงานกัน ซึ่งฉันไม่ค่อยได้พูด หรือวางแผนงานอะไรเลย เพราะมีไคเป็นคนคิด คนคุยงานซะมากกว่า เด็กคนนี้หัวไว และคิดอะไรรอบคอบมาก พี่กัชก็ดูสนใจเป็นพิเศษ ยอมรับ และเห็นชอบกับความคิดของไค

หลังจากคุยงานเสร็จ ทุกคนต่างลุกขึ้นยืน

"ทำไมถึงไม่หมั้น"จู่ ๆ ไคก็พูดลอย ๆ ขึ้นมา ทำให้พี่กัชหันขวับไปที่เขา

"หมายถึงผม?"ไคหันไปยกยิ้มมุมปาก

"เพราะเราไม่ได้รักกัน เห็นว่าทางนั้นก็มีคนรักอยู่แล้ว...ส่วนตัวผมก็มีคนที่ชอบอยู่"ประโยคสุดท้ายพี่กัชหันมามองที่ฉัน 'ทางนั้นที่เขาพูดถึงคงจะเป็นโบวี่' ไคคงรู้มาจากแฟนเขาสินะว่าเธอไม่ได้หมั้น

ไคเอื้อมมาจับมือฉันแน่น

"งั้นผมขอตัวก่อนนะครับ"ว่าจบ ไคก็ดึงมือฉันเดินออกมา

"เอาไว้เราค่อยคุยกันนะพี่กัช"ฉันหันไปพูด ไคก็กระตุกมือฉันแรง ๆ แล้วเปิดประตูห้องพาฉันเดินออกมา

"หมายถึงอะไร?"ไคเอ่ยขึ้นมาโดยที่ไม่ได้มองหน้าฉัน

"อะไร..ฉันไม่เข้าใจที่นายพูด"

"ที่เธอพูดกับไอ้กัชเมื่อกี้ เอาไว้เราค่อยคุยกัน คือ?"ไคหันมาพูดแล้วทำเสียงล้อเลียนฉันประโยคหลัง

"เหอะ"ฉันสะบัดมือออกแล้วเปิดประตูเข้าห้องทำงาน ไคก็เดินตามมาติด ๆ

"ทำอะไรไว้หน้าฉันบ้าง..ลืมไปแล้วเหรอว่าเรากำลังจะหมั้นกัน"เขาเดินตามมาแล้วพูดอย่างไม่สบอารมณ์

"เฮ้อ..."ฉันไม่สนใจ..เลือกที่จะสนใจงานตรงหน้ามากกว่า ไคเดินมาที่โต๊ะแล้วเอามือค้ำไว้ทั้งสอง เขาโน้มหน้ามาใกล้ ๆ

"ชอบให้ความหวังผู้ชาย งานถนัดเธอสินะ"พอสิ้นเสียงฉันวางปากกาลง.แล้วจ้องมองเขา

"ฉันไปให้ความหวังใครตอนไหน"

"หึ..เธอไม่รู้เลยเหรอว่าไอ้นั้นมันพูดถึงใคร คนที่มันชอบ?"

"...."พี่กัชหมายถึงฉันเหรอ บ้าน่า ฉันขมวดคิ้วคิดในใจแล้วก้มหน้าลง.

"เดี๋ยวก็ไปทำให้เขาตายอีกคนหรอก"

"นี้นาย..!"ทันที ที่สิ้นเสียงตวาด เสียงโทรศัพท์ไคก็ดังขึ้น ไคพ่นลมหายใจมองมาที่ฉันก่อนที่จะล้วงไปที่กระเป๋ากางเกงตัวเอง

"ว่าไง"เขากดรับสายแล้วพูดขึ้นทันที

(.....)

"มึงมาหากูที่บริษัทไอ"

(.....)ไคกดวางสาย แล้วเงยหน้าขึ้นมองฉัน

"ฉันมีธุระคุยกับไปพุ เลยให้มันมาคุยที่นี้"ฉันไม่สนใจ สายตาจ้องไปที่คอมพิวเตอร์ ไคเดินไปที่ชั้นเอกสาร เขาเลือกแฟ้มรายชื่อลูกค้าหยิบออกมาแล้วไปนั่งเปิดดูที่โซฟา

เกือบครึ่งชั่วโมง เสียงโทรศัพท์ไคดังอีกครั้ง

"มึงรอข้างล่างเดี๋ยวกูลงไป"ไควางสาย แล้วเดินมาที่ฉัน

"ไอ้พุมาแล้ว ฉันไปคุยธุระกับมันก่อนนะ"ว่าจบ เขาก็เดินเปิดประตูออกไป

ไคออกไปนานพอสมควร และฉันรู้สึกอยากจะเข้าห้องน้ำจึงเดินออกมาจากห้องทำงาน ในขณะที่กำลังไปที่ห้องน้ำ ฉันเดินผ่านที่สำหรับสูบบุหรี่ เหลือบเห็นไคกับพุ นั่งคุยกันพร้อมกับสูบบุหรี่กันไป ด้วยความอยากเผือกว่าเขาคุยธุระอะไรกัน

"มึงคุยกับโบวี่แล้วใช่ไหม"พุถาม

"อืม.."

"แล้วว่าอย่างไงบ้าง"

"ก็ตามที่กูคิด รวมหัวกันทำร้ายไอ"ไคตอบกลับพร้อมกับพ่นควันบุหรี่ออกมา

"แล้วมึงจะเอาไงต่อ"

"มึงนัดเพื่อนไอมาเจอกูแล้วใช่ไหม"

"อืม.."พุผงกหัวรับ ไคแสยะยิ้มแล้วส่ายหน้า ไคกำลังจะไปเจอกับเชอรี่?

"ช่วงนี้ไม่ค่อยเข้าผับ ไม่คั่วหญิงเลยนะมึง ติดใจพี่ไอ?"ไคสูบบุหรี่เข้าปอด แล้วพ่นออกมาจนควันพวยพุ่ง

"ติดใจอะไร..แค่ยังไม่เบื่อ..เบื่อเมื่อไหร่ก็เขี่ยทิ้งเหมือนคนอื่นนั้นแหละ"คำพูดของไคทำให้ฉันกำหมัดแน่น

"กับพี่ไอ..ดูแล้วมึงคงไม่เบื่อหรอก เผลอ ๆ มึงอ่ะรักพี่เขาเข้าแล้ว"

"รักเชี้ยไร"ไคสวนกลับทันที ใช่รักเชื้ยอะไร คนอย่างนี้คงไม่รู้จักความรักหรอก

"มึงมันปากแข็ง.."

"ไอ้พุหุบปาก! แล้วอย่าคิดว่ากูจะรักผู้หญิงที่ทำให้เพื่อนกูตาย"ไคตวาดเสียงแข็งใส่เพื่อน

"ตั้งแต่พี่ไอเข้ามา กูไม่เห็นมึงไปเอากับใครเลยนี้หวา ปกติมึงไม่พลาด ขนาดตอนที่คบกับโบวี่ มึงยังเอากับเพื่อนเธอเลย ฮ่า ๆๆ เหี้ยฉิบหาย"พุพูดแล้วหัวเราะออกมา

"....."ไคได้แต่นั่งส่ายหน้าแล้วคลี่ยิ้มบาง ๆ ทำเรื่องเลว ๆ คงจะภาคภูมิใจมากสินะ

"ถ้ามึงไม่ได้รัก ไม่ได้แคร์พี่ไอ คืนนี้จัดป่ะล่ะ รุ่นน้องปี 2 อยากเจอมึง เห็นมาผับบ่อย ๆ ก็ไม่ได้เจอมึงสักที สนองน้องเขาหน่อยไหม"

"หึ"ไคกระตุกยิ้มชั่วร้าย..ฉันได้แต่ยืนกำหมัดแน่น เม้มปากทั้งสองเข้าหากันพยายามไม่ให้น้ำตามันไหลออกมา แล้วรีบออกมาจากตรงนั้น

ฉันกลับเข้ามาทำงานต่อในห้อง ไม่นานไคก็เดินเข้ามา..ซึ่งฉันก็ไม่สนใจอะไรกับเขา รู้สึก เกลียดและขยะแขยงเขามาก ไคเดินตรงมาที่โต๊ะ

"วันนี้ฉันจะเข้าผับนะ"ฉันก้มหน้าก้มตาทำงาน ไม่ได้พูดหรือเอ่ยอะไรกับเขา

"เธอรออยู่ที่คอนโด..ไม่ต้องไป"

"...."ใช่สิ นายจะไปทำเรื่องชั่ว ๆ หนิ ฉันก็ยังก้มหน้าทำงาน ทำราวกับว่าไม่ได้ยินที่เขาพูด

"ได้ยินไหมที่ฉันพูด?"

"นายจะไปขึ้นเขาลงเหว ก็ไม่ต้องมาบอกฉัน ฉันไม่อยากรู้!"ฉันเงยหน้าพูดตวาดใส่

"หึ"ไคเดินกลับไปนั่งที่โซฟา

พอเลิกงาน ไคขับรถมาส่งฉันที่คอนโด ซึ่งในหัวฉันคิดไว้ว่า ถ้าเขาไปได้ ฉันก็ไปได้ วันนี้ฉันจะนัดเอมไปดื่ม แต่คงไม่ไปผับไคหรอกนะ พอรถจอดสนิทฉันกำลังจะเปิดประตู

"นอนรออยู่ที่ห้อง ห้ามออกไปไหน"ทำเป็นมาสั่ง คิดเหรอว่าฉันจะทำตามที่นายสั่ง.

ฉันลงจากรถ โดยไม่ปริปากพูดอะไร พอไคขับรถออกไป ฉันก็ล้วงโทรศัพท์ ออกมาแล้วกดหาเอม นัดไปดื่มกันทันที ซึ่งเพื่อนรักฉันก็ตกลง ฉันขึ้นมาบนห้องอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า เอาที่มันเซ็กซี่ที่สุด หึ นายทำได้ ฉันก็ทำได้เหมือนกัน

🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥