Mag-log in-วันต่อมา- "แทน ไปกันได้แล้ว เร็วๆเข้า" ฉันคะยั้นคะยอแทนคุณเมื่อเขานอนฟุบไปที่เตียงอย่างหมดแรง ถ้าเขาไม่บอกว่าจะไปด้วยฉันคงไม่ปลุกเขาแบบนี้หรอก "ไม่ไหวอ่ะ ลุกไม่ขึ้นเลย" "งั้นเดี๋ยวฉันไปคนเดียวก็ได้ นายพักผ่อนเถอะ" "ไม่ได้นะ เธอกำลังท้องกำลังไส้ จะให้ไปไหนมาไหนคนเดียวได้ยังไงกัน" แทนคุณผงก
"อดทนหน่อยนะ เดี๋ยวอีกหน่อยก็คงไม่แพ้แล้วล่ะ สู้ๆ" ฉันยิ้มแล้วจับมือแทนคุณเอาไว้แน่น ไม่คิดมาก่อนเลยว่าเขาจะเปลี่ยนแปลงตัวเองได้เพื่อฉันมากขนาดนี้ จากเมื่อก่อนไม่ค่อยยอมอะไรใคร ตอนนี้เขากลับยอมฉันทุกอย่าง ตามใจตลอด ไม่ว่าอยากจะไปไหนเขาก็พาไปหมด ไม่มีคำว่าไม่ว่าง ไม่มีคำว่างานยุ่ง เรื่องที่ผ่านมา
4 เดือนผ่านไป... @โรงพยาบาลMN หลังจากที่ฉันท้อง แทนคุณเขาก็ดูแลฉันอย่างดีจนแทบจะไม่ให้ทำอะไรเลย นี่ฉันท้องนะเนี่ย ไม่ได้พิการซะหน่อย "เดินดีๆนะระวังสะดุด" ตั้งแต่ที่ลงจากรถมาแทนคุณก็มาประคองฉันไม่ห่างทำอย่างกับฉันเป็นเด็กที่ไม่คอยระวังเลย "นี่!!แทน ฉันท้องนะไม่ได้พิการ นายดูสิ คนอื่นเขาท้
"พอๆเลิกพูดไร้สาระกันซะที เข้าไปข้างในได้แล้วแทน ผู้ใหญ่รออยู่" ซีเนียร์พูดปรามพวกเพื่อนๆผม แล้วบอกให้ผมเข้าไปในห้องที่มีพ่อแม่ผม กับพ่อแม่ของแพรวารออยู่ แล้วที่ขาดไม่ได้เลยคือเจ้าสาวคนสวยของผม ผมล่ะอดใจไม่ไหวแล้ว อยากจะขย้ำเธอทั้งคืนเลย 😋😋 แต่เรื่องราวทั้งหมดมันไม่ได้เป็นอย่างที่ผมคิดเอาไว้เลย
พั่บ พั่บ พั่บ พั่บ "อื้อออ/ซี๊ดดส์" ฉันและแทนคุณแข่งกันครางออกมาเสียงดัง เมื่อต่างคนต่างใกล้ถึงจุดสุดยอดกันแล้วทั้งคู่ "อื้ออ แทน แรงอีก ไม่ไหวแล้ว" ฉันเร่งให้แทนคุณซอยสะโพกเข้ามาอีก เมื่อรู้ว่าตัวเองใกล้จะเสร็จแล้ว "พร้อมกันนะที่รัก ผัวก็ใกล้แล้วครับ อ่าาาส์" ตับๆๆๆๆ พั่บๆๆๆๆ "แตกแล้ววว
2 เดือนผ่านไป ฉันตื่นเต้นจัง วันนี้เป็นวันที่สำคัญที่สุดในชีวิตของฉัน แทนคุณเร่งรัดจะแต่งงานให้ไวที่สุด เพราะเขาบอกว่า อยากจะมีเจ้าตัวเล็กแล้ว >///เล่นเอาฉันเขินจนไปไม่เป็นเลย "เหนื่อยมั้ย" แทนคุณเดินมานั่งข้างๆฉันแล้วยื่นผ้าเช็ดหน้าขึ้นมาซับเหงื่อให้ ระหว่างที่เราสองคนเข้ามาเปลี่ยนชุดกัน
และครั้งนี้เขาได้แต่หวังว่าเธอจะไม่มีภาวะแทรกซ้อนและอาการดีขึ้นตามลำดับ “ไอ้หมอ เมียกูเป็นไงบ้างวะ?” ทันทีที่หมอเทมป์เดินออกมาจากห้องผ่าตัด ฟาโรห์ที่นั่งรออย่างใจจดใจก็เดินเข้ามาหาแล้วเอ่ยถามเขาด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ หมอเทมป์มองสภาพของเพื่อนตัวเองแล้วจุกอยู่ในอก เมื่อสามปีที่ผ่านมาฟาโรห์มีสภ
“ป่าป๊า…” ฟาโรห์ยกยิ้มทันทีที่ก้าวเท้าเข้ามาในบ้านพ่อตาแม่ยาย เสียงเล็กที่เรียกเขาว่าป่าป๊าคือแฝดพี่ชื่อพระเพื่อน “จุนยุง…” และอดที่จะขมวดคิ้วมุ่นไม่ได้เมื่อได้ยินสรรพนามที่แฝดน้องอย่างพระแพงใช้เรียกผู้เป็นพ่อ “ไม่ใช่ลุงครับ นี่ป๊าเอง” ฟาโรห์บอกลูกแฝดคนเล็กแล้วใช้ท่อนแขนอุ้มร่่างเล็กทั้งสองไว้ใน
มีหลายครั้งที่ฟาโรห์ปรายตามาทางฉันฉันก็ทำได้แค่เพียงย้ายสายตาไปทางอ่ืน เราไม่โกรธเธอหรอก เธอจะทำอะไรกับใครก็แล้วแต่เลย ไม่ได้โกรธสักนิด แค่น้อยใจเฉยๆ… “คุณก้องคะ…” ฉันเอ่ยเรียกคุณก้้องเมื่ิอรู้สึกหูอื้อตาลายขึ้นมากระทันหัน “ครับ” “พายขอไปเข้าห้องน้ำแป๊บนะคะ…” ฉันบอกคุณก้องแล้วลุกขึ้น
พระพาย POV : หนึ่งเดือนต่อมา ช่วงหนึ่งเดือนมานี้ฉันเห็นฟาโรห์เดินทางไปต่างจังหวัดกับคุณก้องบ่อยครั้ง เห็นว่าไปดูเรื่องการก่อสร้างโรงงาน เขาพาฉันไปครั้งนั้นแค่ครั้งเดียวแล้วไม่พาไปอีกเลย ส่วนสถานะของเราสองคนนั้น… ไม่รู้สิ ไม่รู้ว่าตอนนี้สถานะของเขากับฉันมันคืออะไร ก็อาจจะเป็นแค่คนแก้เหงาให้เ







