บทที่ 2 หน้าที่

<ปรึ๊นๆ>.เสียงรถสปอร์ตคันหรูจอดเทียบท่าในโรงจอดที่มีประตูนิรภัยอัตโนมัติเปิดปิดเองได้ จอดสนิทลง

เสียงเครื่องยนต์ที่ดังแทบไม่ได้ยินถึงข้างบน ทำให้คนที่นอนหลับรู้สึกตัวงัวเงียตื่นขึ้นมา เป็นจังหวะที่เธอโดนนาฬิกาปลุกของเธอที่ตั้งไว้เวลาพอดี เธอคิดว่าเขาน่าจะมาแล้ว หน้าที่ของเธอคือดูแลเขาให้ดี เป็นคำพูดของแม่ราคัสที่เราได้เจอกันเมื่อ 2-3 วันก่อนจะเข้าบ้านหลังนี้ แต่ไหนเธอนอนล่วงเวลาไปเล่า แถมตั้งปลุกเลยไป 1 ชั่วโมงด้วย วันนี้คงทำอาหารให้ไม่ทันแน่เลยหวังว่าป้าอุ่นจะจัดการให้เรียบร้อยแล้วนะ คิดได้ดังนั้นเธอรีบจัดการตัวเองให้เสร็จแล้วรีบลงมาข้างล่างเพื่อต้อนรับเขา

ทันทีที่ก้าวขาเข้ามา เขาไม่ได้มองเธอหรือสนใจเลย แต่เขาหันไปมองอาหารที่วางอยู่บนโต๊ะ ที่ยังไม่มีใครสักคนแตะมันเลย

"กลับมาแล้วหรอคะ หิวไหม ทานอะไรมาหรือยัง" ซาร่ายิ้มบางๆ

" ไม่ต้องมาเป็นห่วงฉันหรอก ต่างคนต่างทำหน้าที่ของตัวเองไป "

เขาตัดบทไปดื้อๆ แล้วขึ้นไปจัดการตัวเองบนห้องของเขา

ปล่อยให้ซาร่า งงงวยกับคำพูดของคนเย็นชา ต่อไป

เธอไม่ปล่อยให้ตัวเองฟุ้งซ่าน เดินตรงไปที่โต๊ะอาหารเปิดกินมันอย่างไม่ได้สนใจเขา เธอกินข้าวไปพรางคิดในใจก็หน้าที่ไงเธอถึงพูดดีกับเขา

แต่ทำไมเขาถึงเป็นคนไร้ใจ เย็นชา ขนาดนี้

*"*"*"*"*"*"*

เช้าวันใหม่ อากาศสดใส แต่ทำไมรู้สึกบรรยากาศเยือกเย็นแบบนี้.

ในขณะที่ฉันเดินลงไปห้องโถงด้านล่าง ภาวนาขอให้คนเย็นชาอย่าอยู่เลยนะ

"เธอตื่นสายนะ " ยังไม่ทันที่เธอจะหยุดความคิดเสียงของคนคุ้นหูก็ดังขึ้น ราคัส ใส่ชุดสูทเนคไทเนี๊ยบ ชุดนี้พออยู่บนร่างของเขาก็ทำให้ชวนมอง คนอะไรจะหล่อขนาดนั้น เขานั่งไขว่ห้างอยู่บนโซฟาก่อนแล้ว ซึ่งแววตาของเขามองมาที่เธอ.นั่นแหละแต่ก็ยังคงเป็นสายตาที่ไม่มีอะไรพิเศษหรอก เป็นสายตาว่างเปล่า

"ฉันกินข้าวเรียบร้อยแล้วนะ ส่วนเธอมีอะไรก็บอกฉันได้นะขาดเหลืออะไรอีกไหม" เขาพูดด้วยแต่สายตาไม่ได้อยู่ที่ฉันนะสายตาเขาจับจ้องที่แท็บเล็ตของเขาต่างหาก

"หย่า" ซาร่าพูดออกไปแบบไม่มีปีไม่มีขุ่ย

ทำให้เขาชะงักไปเล็กน้อย "เรื่องหย่า เมื่อถึงเวลา ฉันจะเป็นคนจัดการเอกสารให้เอง"

ซาร่ากำมัดแน่น เธอไม่ได้ตั้งใจที่จะพูดมันออกมาหรอก แค่อยากรู้ว่าถ้าคำนี้หลุดออกมาจากปากเธอแล้วเขาจะมีปฏิกิริยายังไง ผู้ชายคนนี้นี่เอาใจลงไปเล่นด้วยไม่ได้จริงๆ.สินะ เธอไม่มีวันรักเขาแน่

"อย่าลืมแล้วกัน"

"ฉันจำได้ดี ไม่ต้องห่วง ฉันไม่ใช่ประเภทที่พูดแล้วไม่ทำตามคำพูด

เช้านี้ฉันมีประชุม ถ้าไม่มีอะไรสำคัญไม่ต้องทักมาหาฉันนะ "

พูดจบเขาลุกออกไปทันที ทิ้งให้คนตัวเล็กยืนหน้าบูดหน้าบึ้ง

แต่เขาไม่ทันสังเกต

ก่อนที่เขาจะเดินลับไป ซาร่ารีบพูดขึ้นตามหลังเขาทันที

"ฉันมีอีกเรื่องนึง ฉันไม่ทักไปหรอกฉันจะบอกนายตรงนี้แหละ ค่าเงินรายเดือนฉันยังไม่ได้เลยนะ เดือนละแสน "

ถึงที่เอาคืนเขาบ้างแล้วในเมื่อเขาพูดจาไม่เกรงใจฉันนับประสาอะไรต้องเกรงกลัวเขาด้วย

"เหอะ เรื่องเงิน แค่นี้ฉันจัดการให้อยู่แล้ว เอานี่" เขาหันกลับมายื่นบัตร black card ให้ซาร่า "ฉันจะโอนให้เธอทุกๆเดือนจนครบสัญญา

"ok งั้นฉันไม่กวนนายแล้ว" ถึงสีหน้าเธอจะนิ่งแต่ในใจยิ้มแก้มปริเพราะบัตรสีดำๆในมือเธอนี่ไง