ログインคำเตือน : ผู้ที่อ่อนไหวง่าย และงมงายในจารีตประเพณี ควรปิดนิยายเรื่องนี้ แล้วข้ามไปเสีย เราจะเข้าสู่ด้านมืดที่ไม่เคยเปิดเผยความลับนี้มาก่อน พร้อมจะเปิดประตูสู่มิติแห่งความมืดมิด อันเกิดขึ้นในครอบครัว..
もっと見るปอมกำลังจูบนัวเนียอยู่กับบัวใกล้ห้องของฝน เขากำลังบดเบียดร่างบัวด้วยกายหนุ่ม หญิงสาวแหงนหน้ามองสูง เพื่อจูบกับชายที่อยากได้ทำผัว สวมกอดแนบแน่นแทบอ่อนระทวยเรือนร่างบางแนบชิดกายหนุ่มผอมบางแบนราบ เบียดกันแทบจะอยากเปลื้องผ้า เพราะเกิดอารมณ์อยากมีอะไรกัน ปอมรู้สึกลืมฝนไปจากใจชั่วขณะ จนเปลื้องผ้าช่วงล่าง และอยากจะอุ้มร่างบางเอาไว้ใต้สองแขนความเป็นชายเริ่มกระตุกตื่นเต้น ผงกหัวพร้อมจะพิชิตความเป็นสาวอื่น ซึ่งไม่ใช่ญาติน้องสาวอีกต่อไป บางทีฝนอาจจะชอบพอลก็ได้ และคงไม่ต้องการเขาอีก ปอมรู้สึกน้อยใจและหัวเสีย จะเป็นไรไปหากเขาจะอยู่กับบัว โดยไม่มีฝนความเป็นชายเริ่มเสาะหาปากร่องสวาท มันกำลังเปียกและเรียกร้องให้องคชาตเสียบกระแทกเสยเข้าร่างบัว หญิงสาวรู้สึกดีเมื่อปลายเท้าลอยทั้งสองข้าง เรือนหลังเธอแนบชิดกับกำแพงไม้ ระหว่างกำลังถูกก้อนเนื้ออวบยาวอัดเข้ากายเธอบัวถูกอุ้มแตงด้วยสองแขนที่แข็งแรงของปอม มันทำให้เธอรู้สึกดีกว่าตอนอยู่กับพอล ร่างเขาใหญ่และหนักอึ้ง ทำให้เธออึดอัดและหายใจไม่ออก แต่ตอนนี้ปอมกำลังอุ้มเธอ พร้อมกับสอดใส่ทำให้เธอรู้สึกดีอย่างบอกไม่ถูกช่วงล่างของเธอกำลังขานรับกับขนาดของปอม และขมิ
เมื่อปอมกำลังเดินจูงมือกลับมากับฝน หลังจากเล่นน้ำตกเย็นๆ และเล่นน้ำขุ่นของปอมไปแล้ว บัวยืนรอปอมกับฝน เพราะจะขอเดินกลับมาด้วย“พอลล่ะ? มันไม่น่าทิ้งบัวอยู่ตรงนี้นะ” ปอมถามถึงเพื่อนที่พึ่งเป็นแฟนกับบัว และก็ได้กันเมื่อคืนนี้อย่างรุนแรง ทำเสียงดังตลอดคืน ทำไมตอนนี้ปล่อยให้บัวยืนรออยู่ที่นี่คนเดียว“พอลเดินเร็วมาก บัวเหนื่อยเลยตามไม่ไหว พอลบอกว่าให้รอปอมพาออกมา บัวก็เลยรอจ้า” บัวถือโอกาสขอกอดควงแขน และใกล้ชิดปอมระหว่างแววตาเธอเหลือบหันมามองฝนแอบอมยิ้ม เธอแค่อยากมั่นใจว่า ปอมกับฝนเป็นพี่น้องกัน“ถ้างั้นเราออกไปพร้อมๆ กันเถอะ เดี๋ยวจะได้กลับบ้านพร้อมกัน” ปอมไมได้สนใจบัว แต่ตั้งใจจะพาเพื่อนกลับไปด้วยกัน แต่สำหรับฝนเธอไม่ชอบใจที่บัวมาทำอะไรแบบนี้กับปอม ทั้งๆ ที่บัวก็เพิ่งจะได้กันกับพอลฝนรู้สึกแย่สุดๆ จนหน้าเครียดนิ่งเงียบ ไม่พูดอะไร เธอรู้สึกไม่ชอบที่บัวมาทำอะไรแบบี้กับปอมต่อหน้าเธอ แต่ไม่อาจแสดงอาการหึงปอมได้เลย เธอไม่อยากให้ใครรู้ว่าเธอกับปอมได้เสียกับบ่อยจนแทบจะเป็นผัวเมียกันเสียเองพอลยืนรออยู่ที่รถ ให้ปอมกับฝนพาบัวออกมา เพราะเขาหิวน้ำก็เลยเดินไม่รอบัว ปล่อยให้ออกมากับปอม แบบเขาไม่ได้รู้
วันถัดมา พ่อแม่ของฝนยังคงจัดอาหารเลี้ยงครอบครัวเหมือนเดิม เป็นวันสบายๆ และทุกๆ คนก็หน้าตายิ้มแย้มเบิกบาน ราวกับรู้ว่าเมื่อคืนนี้เกิดอะไรขึ้นสายตาของพ่อแม่หันมองบัวกับพอล ซึ่งเมื่อคืนพวกเขานอนอยู่ด้วยกัน รอยยิ้มของผู้ใหญ่เบ่งบานออกมา แทบจะทำให้บัวค่อนข้างเขินอาย เพราะวันนี้เธอก็เดินขาถ่าง และปวดท้องระบมเสียด้วย เพราะมันคือครั้งแรกของเธอกับพอลเรือนหน้าของบัวแดงระเรื่อ แต่ไม่มีใครพูดอะไรให้บัวรู้สึกแย่ หรือโดนล้อเลียน เธอจึงมานั่งทานอาหารเช้า ซึ่งข้างๆ พอลก็นั่งอยู่ด้วย“เมื่อคืนหลับสนิทนะ” แม่ของฝนถามด้วยน้ำเสียงสุภาพ พลางยิ้มแก้มปริออกมา เธอรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับบัว“อ่า ค่ะ ที่นี่นอนหลับสบายดีค่ะ” เธอตอบเสียงขัดเขิน ในขณะที่พอลยังคงทำตัวตามปกติ และเป็นผู้ชายที่คบกับบัว เขาไม่มีทีท่าว่าเหนื่อย ยกเว้นว่าจะหิวกว่าปกติ“ทานเยอะๆ นะ อาหารที่นี่ก็แค่พื้นบ้าน แต่ไม่น้อยกว่าใครที่ไหนนะ” แม่ของฝนกล่าวข้อดีของอาหารมื้อนี้ เพื่อให้บัวทานเยอะๆ พลางหันไปมองฝนซึ่งทำตัวเงียบระหว่างทานอาหาร“เพื่อนมีแฟนน่ารักดีนะ ฝน” แม่ของเธอชวนคุยอยู่คนเดียว เด็กสาวพยักหน้าไม่มองใคร นอกจากสนใจอาหารตรงหน้าอย่างเดีย
บรรยากาศความเป็นครอบครัวราบรื่นดี เพราะบ้านทางครอบครัวของฝน มีพื้นที่เยอะ และห้องพักหลายห้อง มันเคยเป็นบ้านหลังใหญ่สำหรับครอบครัวใหญ่ เมื่อทุกๆ คนแยกย้ายกันไป เลยปิดห้องพักว่างเปล่าเมื่อฝนกลับมาพร้อมๆ กับญาติของพ่อแม่ ปอมยกมือไหว้ โน้มตัวลงต่ำสุภาพ ตามด้วยบัวและพอล ซึ่งเป็นเพื่อนตามมาเที่ยวบ้านด้วย ทำให้พ่อแม่ของฝนยิ้มแย้มหัวเราะร่าเริง มีความสุขมาก หลังจากลูกสาวสอบเสร็จ ปิดเทอมกลับบ้านบัวได้ทำความรู้จักกับพอล และฝนแนะนำให้บัวลองคบกับพอลดู สายตาของเพื่อนหันมามองค้อนเล็กๆ ราวกับถูกจับคู่ตั้งแต่ก่อนมาที่นี่ แต่สายตาของพอลมองฝนทั่วทั้งเรือนร่าง เธอน่าสนใจกว่าบัวเสียอีกพอลไม่ค่อยชอบใจตอนที่ปอมจับคู่เขากับบัว ความจริงเขามีสิทธิ์ที่จะคบกับฝน หรือบัวก็ได้ ไม่ใช่บอกให้คบกับคนที่เขาจัดหามาให้ พอลคิดว่าน่าจะลองหาโอกาสดีๆ กับฝนดูบ้าง“คืนนี้ค้างที่บ้านตามสบายนะ พ่อกับแม่ขอตัวก่อน ฝากเก็บข้าวของให้ด้วยนะฝน” พ่อแม่ของเธอ เป็นคนเมตตามีน้ำใจงาม แต่ด้วยกาลเวลาที่ทำให้วัยและสังขารของพวกเขาร่วงโรยไปมากฝนอยากจะบอกพ่อแม่เรื่องปอม แต่ก็กลัวจะไม่เข้าใจและโกรธ จึงทำได้เพียงแค่เป็นลูกสาวที่ดี ชวนญาติแวะม
เช้าวันถัดมา ปอมและฝนต่างคนต่างหอบเสื้อผ้า เดินทางกลับบ้านของตัวเอง ซึ่งอยู่คนละทิศทาง ปอมจึงทำได้แค่สวมกอดน้องสาว และฝนก็ทำได้แค่โบกมือลายิ้มหวานให้ กว่าจะได้กลับมาเจอกัน ก็คือ คืนวันอาทิตย์...ทำไมฝนจะจำวันแรกที่เจอปอมไม่ได้ เขามีท่าทางแบดบอย และดวงตาที่กวนประสาท แต่พอรู้ว่าเป็นพี่ชายและน้องสาว ท
ปลายริมฝีปากฝนแตะขอบหัวบาก ระหว่างมันโผล่หัวพ้นเยื่อหนังหุ้มองคชาต มันกำลังตื่นเต้นกระตุกเสียว ฝนจึงอ้าปากกว้างเพื่อครอบงำมันเอาไว้ในคราเดียว ขบเม้มดูดปิ่มปลายให้ปอมนอนเสียวตัวสั่นเกร็งกัดฟัน มือกำผ้าห่มแน่น“ซี๊ด...!!!” ชายหนุ่มพยายามสงบสติอารมณ์ และพยายามไม่ส่งเสียงครางเสียงระหว่างที่เขาจะต้องใช้
หลังเลิกเรียนมหาวิทยาลัยชื่อดังแห่งหนึ่ง ผู้คนมากมายต่างพากันเดินออกมาเพื่อไปหาอะไรทานยามเย็น ไม่ก็เดินทางกลับบ้าน บ้างก็ไปสังสรรค์กับเพื่อนฝูง กินชาบูหมูกระทะปอม กำลังนั่งมองนาฬิกาที่ข้อมือของตัวเอง พลางกระดิกเท้าซ้าย สวมรองเท้าผ้าใบคอนเวิร์ทสีดำอย่างดี ผมเผ้ารองทรงกึ่งจะยาวระต้นคอ เขาเป็นช.ผิวขา
โซฟาในห้องรับแขกจึงกลายเป็นที่ร่วมรักชั่วคราว ปล่อยให้เสื้อผ้าของเด็กสาวปวช.หลุดออกจากร่าง พร้อมแววตาของเธอจรดจ้องมองลุงของเธอ ซึ่งมีความหนุ่มหลงเหลือ แม้จะรู้ว่าอายุมากกว่าพ่อของตัวเองก็ตามลุงของเธอยังหน้าตาดี และแข็งแรงผิวพรรณดี อีกทั้งไม่ได้อ้วนลงพุงเหมือนพ่อเพื่อนของเธอ แม้จะมีริ้วรอยและร่างกา