Cold Guy ตกอยู่ในอ้อมกอดวิศวะคนเย็นชา

Cold Guy ตกอยู่ในอ้อมกอดวิศวะคนเย็นชา

last updateLast Updated : 2025-11-04
By:  DARINRATOngoing
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Not enough ratings
51Chapters
4.3Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

“เธอไม่ใช่ตัวจริงของเขา... แต่เป็นแค่ตัวสำรองที่พี่สาวยกให้เขาไว้เล่นชั่วคราวเพียงเท่านั้น”

View More

Chapter 1

ตอนที่ 1 ตัวสำรอง

IKHLAS POV

On a faithful Thursday evening, I was with Haneefah in her home sipping lemonade and gisting about school stuff, lecturer crushes, wicked lecturers and other girlie fantasies when I heard a melodious Salam with a sweet scent of black oud, which made me raise my head to see a very beautiful creature of Allah.

He has an average height with caramel dark skin and a little bit of plump lips, Don't mind my perverted self.

I quickly averted my gaze and concentrated on my phone before he catches me practically checking him out.

Wow !!! Who is this Angel was all i kept saying in my mind.

"Yaya Haneef sannu da zuwa ( welcome bro Haneef)" Haneefah said. Greeting him.

Wow his name is Haneef, nice name.

"Ya su mummy da daddy ( thanks, how is Mom and Dad)" she asked.

"Alhamdulillah suna nan l lafiya ( All thanks be to Allah, they are all fine)" he replied.

From their little conversation, I observed that he is a man of few words.

He asked of her parents and she told him they went for a trip, he brought out three polyethylene bags and handed it over to her telling her one is hers and the other is for her parents, he bade her goodbye and she left to see him off.

"Wow! he didn't even ask her who I was nor try to even say hi. That is rude" I said out loud.

I disappointedly continued chatting on WhatsApp and waited for haneefah to come back.

"Salam" she said. I didn't even answer her Salam before attacking her with my questions "who is that person that you didn't even care to introduce me to?".

"Oooohhhhh!! I am so i sorry I forgot to" she said, face palming herself .

"And besides we are not close enough for him to want to know my friends". She added with an exasperated sigh.

"Okh, do tell me more about him" I said.

"why?" she asked with an amused smirk.

"I just want to know. I kinda find him fascinating". I replied in a low tune as if he was somewhere close, evesdropping on our conversation.

"Ooohhh!!! some one has a crush here" she teased, tickling me which made me wriggle and laugh hysterically. After some time and ernest pleading, she decided to stop, both of us now panting. 

"Nooo am just curious that's all" I answered trying to hide the blush that crept up my cheeks.

"Are you sure that's all?" she asked, giving me that knowing look.

"Okay I think I have a teeny weeny crush on him but it doesn't mean I like- like him, am just a bit curious." I blushed and she laughed. I also laughed trying to brush the issue off.

"Ikhlas Haneef!!!" she teased.

"Don't even start!!" I warned before she heave a sigh.

"Ok I will tell you." She replied in her surrendering tone.

"My dad Alhaji Abdullahi Wasai and Yaya Haneef's dad Alhaji Abdulgaffar Wasai are Siblings, Yaya Haneef's dad is older.

My mom and his mom are sworn enemies even before my birth I don't really know why so we don't really get along.

He has two sisters Humaira and Fati, they are twins and do not look like one. we are friends and age mates and we like each other but not as much as I like you peaches" she said with a bright smile.

"He studied Medicine in Uthman Danfoio University Sokoto. He did his internship and youth service in katsina. he came back after finishing his youth service.

He is an introvert and a neat freak. I don't really know much about him because we are not close and his mother hates my guts.

That is all I have to tell my little love struck peaches" she said.

"Our soon to be Mrs Haneef." She tried teasing again, and I rewarded her with a non chalant shrug to prevent her from further teasing. 

"OMG! I can't wait for you to be part of our family......."

" Hanny stop!" I cut her off before she makes a big deal out of it and thankfully she stopped.

We continued gisting about other random stuff and later on we prayed Magrib prayer, ate our dinner, worked on Mr Kabir's assignment and prayed Isha before settling for a movie.

We had a hard time choosing movie because Haneefah is a pain in the ass when it comes to movies.

I love horror movies and she isn't brave enough to watch it. Soon we settled on a Korean movie tittled Scholar who works at night.

Though the movie was very interesting, all I could think of was the breathtaking Yaya Haneef.

We watched about 4 episodes before Haneefah started sleeping and we called it a day.

I retired to the room, laid on the bed, said my Azkhar and went to sleep thinking about My haneef.

My full name is Ikhlas Ajoke Muhammad. yes!! I am a Yoruba girl from Oyo state in southern Nigeria.

I am not tall, just the average woman height. I am chocolate brown in complexion with round face, hazel eyes, a perfectly arranged and gap toothed white teeth, unfortunately I do not have a pointed nose. But hey! I have dimples too. That also counts right? I won't say am Preety but Masha Allah am okay. Everyone is beautiful in his/her own way. 

I came to Kano state to study Medical Radiography in Bayero University and I am in 500 level, yeah! my final year.

I just can't wait to be a certified and licensed Radiographer.

Even though it's getting tougher now. Imagine the heartache you go through when you are at the verge of completing your degree and your lectures are making it harder for you to scale through. 

I met Haneefah when I first came to Kano for my Post-UTME exams and we became best friends.

Haneefah Abdullahi Wasai is smallish and cute, fair in complexion with long black hair and pointed nose. she has the looks of typical Fulani girls in Northern Nigeria. Very pretty right? Yeah that's my Bestfriend.

Being the only child of her family, she was brought up with so much love and care. We became close friends seeing each other every day in class and I sometimes do go to her home for weekends. So we are more like sisters than BBFs. 

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
51 Chapters
ตอนที่ 1 ตัวสำรอง
ละอองฟอง สะดุ้งตื่นขึ้นมาเมื่อได้ยินเสียงขยับเขยื้อนบางอย่างในความเงียบสงัดของยามดึก เธอลืมตาขึ้นช้า ๆ ก่อนจะหันไปมอง ก็เห็นเข้ากับ คิน ที่กำลังยืนสวมเสื้ออยู่หน้าตู้เสื้อผ้า หญิงสาวเบนสายตาไปยังนาฬิกาที่แขวนอยู่ผนัง ก็พบว่าเข็มนาฬิกาชี้บอกเวลาเป็นเวลาตีสองละอองฟองรีบคว้าชุดคลุมที่พาดอยู่บนพื้นมาสวมใส่อย่างลวก ๆ ก่อนจะค่อย ๆ ขยับลงจากเตียง แล้วเดินไปหยุดอยู่ตรงหน้าชายหนุ่ม เอื้อมมือไปติดกระดุมเสื้อให้เขาอย่างแผ่วเบา“หนูนึกว่าวันนี้พี่คินจะนอนที่นี่กันหนูซะอีก” เธอเอ่ยเสียงเบา“พรุ่งนี้ฉันมีธุระ”“ธุระอะไรเหรอคะ” ละอองฟองถามพลางเงยหน้ามองเขาด้วยสีหน้าบูดบึ้งแต่เขากลับไม่ตอบอะไรเลย เพียงหันไปคว้าโทรศัพท์และกุญแจรถที่วางอยู่บนโต๊ะมาถือเอาไว้“พี่คินคะ” หญิงสาวเอ่ยเรียกอีกครั้ง“ก็รู้อยู่แล้วไม่ใช่เหรอ ยังจะถามทำไมอีก”คำพูดของเขาเย็นชาแต่ตรงไปตรงมาของคนตรงหน้า ทำให้หญิงสาวที่ได้ยินก็ชะงัก ก่อนจะก้มหน้าลงช้า ๆ สีหน้าเศร้าสร้อยปรากฏบนใบหน้าเพราะใช่เธอรู้ดีว่าธุระที่เขาพูดถึงคืออะไร นั่นก็คือการไปกินข้าวกับครอบครัวของเธอในฐานะว่าที่คู่หมั้นของพี่สาวเธอนั่นเองและใช่ตอนนี้เธอก็กำลังมีค
Read more
ตอนที่ 2 ไม่ค่อยชอบใจแต่ทำอะไรไม่ได้
“ถ้าครอบครัวคุณจอมพลมาแล้ว แกก็ทำตัวให้มันดี ๆ หน่อยละ อีกไม่นานครอบครัวเรากับเขาก็จะต้องเกี่ยวดองกันแล้ว”คินนั่งฟังอยู่เงียบ ๆ โดยไม่ได้เอ่ยอะไรตอบกลับ หลังจากที่วันนี้เขามีนัดกับครอบครัวของว่าที่คู่หมั้นเพื่อมาทานอาหารด้วยกันชายหนุ่มนั่งรออยู่อย่างนั้นประมาณห้านาที ก่อนที่ประตูห้องอาหารที่ปิดสนิท จะถูกผลักเปิดออกพร้อมกับร่างของชายหนุ่มวัยกลางคนที่รุ่นราวคราวเดียวกับพ่อเขาที่เดินนำหน้าครอบครัวของตัวเองเข้ามาภายในห้องเขากับครอบครัวจึงลุกขึ้นพร้อมกับยกมือไหว้ต้อนรับอย่างสุภาพ“สวัสดีครับคุณจอมพลคุณลีลาวดี”“สวัสดีครับคุณครามคุณณฉัตร ขอโทษทีนะครับที่มาช้า พอดีรถติดนิดหน่อย”“ไม่เป็นไรเลยครับ พวกเราก็เพิ่งมาถึงเหมือนกัน เชิญนั่งก่อนครับ”พ่อของคินกล่าวเชื้อเชิญอย่างเป็นมิตร ก่อนจะสะกิดเขาเบา ๆ ให้หันไปมอง ละอองฝน ว่าที่คู่หมั้นของตัวเองที่ยืนอยู่ โดยชายหนุ่มเห็นอย่างนั้นก็รีบเดินไปเลื่อนเก้าอี้ให้เธออย่างสุภาพ“ขอบคุณนะคิน” ละอองฝนเอ่ยขอบคุณด้วยรอยยิ้มก่อนจะนั่งลง ส่วนคินก็กลับ มานั่งลงที่เดิมของตัวเองเช่นกัน“เอาอาหารมาเสิร์ฟได้เลย”คุณหญิงณฉัตรแม่ของเขาที่นั่งอยู่ด้านหัวโต๊ะเอ่ยสั
Read more
ตอนที่ 3 ทำไมถึงต้องรู้สึกในเมื่อไม่มีสิทธิ์
คิน : ฉันมีธุระต่อ คงจะไปกินข้าวกับเธอต่อไม่ได้แล้ว หาอะไรกินก่อนเลย เดี๋ยวถ้าเคลียร์เสร็จจะรีบไปหาละอองฟองอ่านข้อความของคินจบ เธอวางโทรศัพท์ลงที่เดิม ก่อนจะทิ้งตัวลงบนโซฟาหน้าโทรทัศน์ด้วยความรู้สึกว่างเปล่าทั้งที่วันนี้เธอรีบเคลียร์งานให้เสร็จ พอเรียบร้อยก็รีบอาบน้ำ แต่งตัวสวยอย่างตั้งใจ หวังจะได้ใช้เวลาดี ๆ ร่วมกับเขา“ไม่น่ารีบเลยยังฟอง!”เธอบ่นพึมพำเบา ๆ ก่อนจะนั่งนิ่งอยู่พักใหญ่ แล้วจึงตัดสินใจลุกเข้าไปในห้องแต่งตัวเพื่อเปลี่ยนกลับเป็นชุดอยู่บ้านตามเดิมโดยใช้เวลาในการเปลี่ยนชุดไม่นาน ละอองฟองก็เดินกลับออก มาพร้อมกับหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดเข้าแอปพลิเคชันสั่งอาหาร“กินอะไรดีนะ” เธอเลื่อนดูร้านอาหารไปเรื่อย ๆ จนกระทั่งเจอเมนูที่ถูกใจก็จัดการสั่งทันที แล้วกลับมานั่งเปิดโทรทัศน์ดูเพื่อรออาหารที่สั่งมาส่งติ๊ง! ติ๊ง!ขณะที่กำลังดูโทรทัศน์อย่างตั้งใจอยู่นั้น เสียงแจ้งเตือนจากโทรศัพท์ที่วางอยู่บนโต๊ะทำให้หญิงสาวชะงัก หลังจากนั้นเธอรีบเอื้อมมือไปหยิบขึ้นมาดูด้วยความคาดหวังว่าอาจเป็นคินที่ส่งข้อความมา แต่พอเห็นชื่อผู้ส่งกลับเป็นละอองฝนพี่สาวของตัวเอง ละอองฟองก็ถอนหายใจออกมาพรืดยาว ก่อนจะกด
Read more
ตอนที่ 4 เธอมีแค่เขา
“เป็นอะไรของมึงวะ มาถึงก็รินเอา ๆ เดี๋ยวก็เมาหรอก”ไต้ฝุ่นมองเพื่อนสนิทที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามตัวเอง ก่อนจะเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงเป็นห่วงซึ่งคินก็ไม่ตอบอะไร นอกจากยกขวดรินเหล้าลงแก้วตัวเองอีกครั้ง แล้วกระดกดื่มอย่างไม่คิดหยุดง่าย ๆหลังจากออกจากห้องของละอองฟอง คินก็ขับรถตรงมาที่คอนโดมิเนียมของไต้ฝุ่นทันที เพราะก่อนหน้านั้นหลังจากเขาไปส่งละอองฝนที่บ้าน ไต้ฝุ่นได้โทรมาชวนมาดื่มเหล้าด้วยกัน แต่เขาปฏิเสธเพราะตั้งใจจะรีบไปหาละอองฟองที่ผิดนัดทว่าพอเจอกัน เขากลับได้ยินเธอพูดประโยคที่ทำให้รู้สึกขัดใจอย่างรุนแรง ความไม่พอใจค่อย ๆ ก่อตัวขึ้นในอก และเขารู้ดีว่าหากฝืนอยู่ต่อ สุดท้ายคงกลายเป็นการโต้เถียงจนเรื่องบานปลาย ชายหนุ่มจึงเลือกตัดปัญหาด้วยการออกมาจากที่นั่นทันที ตั้งใจว่าจะรอให้อารมณ์ของทั้งเขาและเธอเย็นลงก่อน แล้วค่อยกลับไปเปิดปากคุยกันอีกครั้ง“ทะเลาะกับพ่อมาอีกแล้วเหรอ”“เปล่า”“ไม่ได้ทะเลาะกับพ่อ แล้วทำไมเอาแต่ดื่มแบบนี้ หรือว่าทะเลาะกับน้องฟอง”คราวนี้เพื่อนสนิทอย่าง เสือ ที่นั่งใกล้ ๆ เป็นคนพูดแทรกขึ้นมาแทน และดูเหมือนจะเดาได้ถูกต้อง เพราะคินเพียงชะงักเล็กน้อย แต่ไม่ตอบอะไร เอาแต่นั่ง
Read more
ตอนที่ 5 สายตาหมางเมิน
ละอองฟองขับรถมินิคูเปอร์มาจอดในลานจอดรถที่เธอจอดเป็นประจำ หลังจากนั้นเธอก็ลงจากรถ แล้วเดินเข้าไปในใต้ถุนอาคารเรียน และก็พบเข้ากับ พระเพลง เพื่อนสาวคนสนิทที่นั่งเล่นโทรศัพท์อยู่บนโต๊ะม้าหินอ่อนหญิงสาวจึงรีบเดินเข้าไปนั่งข้าง ๆ เพื่อนสาว พอเธอนั่งลง พระเพลงก็เงยหน้าขึ้นมายิ้มให้ด้วยความสดใส“มานานหรือยัง” ละอองฟองเอ่ยถาม“เพิ่งมาเอง แล้วนี่เป็นอะไร ทำไมตาบวมล่ะ” พอโดนเพื่อนสาวทัก ละอองฟองก็ยกมือขึ้นถูบริเวณรอบดวงตาตัวเองเบา ๆ“ไม่มีอะไรหรอก ก็แค่เมื่อคืนดูซีรีส์ฉากมันเศร้ามาก เลยร้องไห้ตาม” เธอเอ่ยตอบด้วยเสียงเบา แต่สายตากลับแอบเศร้าอยู่ลึก ๆ“เชื่อได้ไหมเนี่ย ฉันว่าเธอกำลังโกหกฉันนะ”พระเพลงมองอย่างไม่ค่อยเชื่อใจนัก พร้อมกับเอ่ยแกล้งจับผิดด้วยท่าทางขำ ๆ“ชะ...เชื่อได้สิ ฉันจะโกหกเธอทำไมเล่า” ละอองฟองรีบปฏิเสธเสียงหวาน พลางยิ้มแห้ง“โอเค เชื่อก็เชื่อ ถึงจะไม่อยากเชื่อก็ตาม” พระเพลงพูดพร้อมหัวเราะ“เพลง~” ละอองฟองเรียกชื่อเพื่อนด้วยความไม่พอใจ ซึ่งพระเพลงเห็นก็นึกขำ พร้อมกับเอ่ยเปลี่ยนเรื่อง “กินข้าวมายัง”“ยังเลย นี่ว่าจะไปกินที่โรงอาหาร” ละอองฟองตอบด้วยน้ำเสียงดีขึ้นกว่าเก่า“นั่นไง
Read more
ตอนที่ 6 อ้อมกอดที่อบอุ่น
หนึ่งสัปดาห์ต่อมา…“ก็ยังเงียบอยู่เหมือนเดิมสินะ”ละอองฟองพึมพำกับตัวเองเสียงแผ่ว หลังจากเรียนคาบสุดท้ายของวันนี้เสร็จ เธอก็เอ่ยลาพระเพลงเพื่อนสาวคนสนิท แล้วรีบเดินตรงไปยังที่จอดรถเธอเปิดประตูขึ้นนั่งบนเบาะคนขับ ก่อนจะถอนหายใจออกมาพรืดยาว มือเรียวเอื้อมไปล้วงหยิบโทรศัพท์ภายในกระเป๋าขึ้นมาเปิดเช็กกล่องข้อความราวกับยังมีความหวังลึก ๆ แต่สิ่งที่เจอกลับเป็นเพียงหน้าจอว่างเปล่า ไม่มีแม้แต่การแจ้งเตือนจากคนที่เธออยากให้ส่งมามากที่สุดตลอดหนึ่งสัปดาห์ที่ผ่านมา นับตั้งแต่วันที่เขาเดินออกจากห้องเธอไป เราทั้งคู่ก็ไม่เคยพูดคุยกันอีกเลย แม้จะบังเอิญเดินสวนกันในมหาวิทยาลัย หรือเจอกันในสถานการณ์ที่เลี่ยงไม่ได้ เขาก็เลือกที่จะทำเหมือนเธอเป็นเพียงอากาศ มองผ่านไปด้วยสายตาเฉยชาและเธอก็ทำได้เพียงยอมรับมัน เพราะเราไม่ได้รักกัน เธอไม่ได้เป็นคนสำคัญของเขา เธอจึงไม่มีสิทธิ์เรียกร้องอะไรทั้งนั้นแต่ถึงปากจะบอกตัวเองว่าไม่เป็นไร แต่ในใจกลับเจ็บหน่วงราวมีบางอย่างกดทับอยู่ตลอดเวลา และทุกครั้งที่ได้อยู่เพียงลำพัง น้ำตาก็มักจะไหลออกมาอย่างห้ามไม่อยู่ ราวกับหัวใจไม่ยอมทำตามเหตุผลที่สมองพยายามบอกเลยสักนิด“พอ ๆ ห
Read more
ตอนที่ 7 สุดท้ายก็ไม่มีสิทธิ์ปฏิเสธ
พอเห็นว่าคนตัวเล็กในอ้อมกอดได้หลับไปแล้ว คินก็ช้อนร่างเธอขึ้นในท่าเจ้าหญิงอย่างแผ่วเบา กล้ามแขนแข็งแรงโอบพยุงเธอราวกับกลัวว่าหากแรงเกินไปเธอจะเจ็บ เขาก้าวเดินช้า ๆ พาเธอมาวางลงบนเตียงนุ่มเขายื่นมือไปหยิบผ้าห่มที่พับเรียบร้อยอยู่ปลายเตียง แล้วค่อย ๆ คลุมขึ้นมาจนถึงอก ปลายนิ้วสัมผัสผิวเธอเล็กน้อย จากนั้นเขาก็ก้มลงจูบที่หน้าผากมนอย่างอ่อนโยน“เดี๋ยวจะรีบกลับมา”คินเอ่ยเสียงต่ำแต่หนักแน่น ก่อนจะหมุนตัวเดินออกจากห้องของเธออย่างไม่เร่งรีบ แต่แววตากลับมีแววครุ่นคิดร่างสูงกำลังจะกลับไปห้องของตัวเองเพื่อเปลี่ยนชุด เนื่องจากเย็นนี้มีนัดกินข้าวกับละอองฝนพี่สาวของคนที่กำลังหลับ ซึ่งเป็นนัดที่ผู้ใหญ่จัดการให้ และเป็นสิ่งที่เขาไม่อาจปฏิเสธได้ แม้ใจลึก ๆ จะไม่อยากไปก็ตาม“คินลูก มาทำอะไรที่นี่”ในระหว่างที่คินกำลังก้าวเดินออกจากตึก เสียงหวานแต่ทรงอำนาจของใครบางคนก็ดังแทรกขึ้นจากด้านข้างขาของเขาที่กำลังเดินก็ชะงักทันที ชายหนุ่มก็หันไปตามเสียง ก่อนจะเห็นคุณน้าลีลาวดีแม่ของละอองฟองที่กำลังเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้า แววตาคมของท่านมองมาที่เขาอย่างจับสังเกต“.....” คินรีบยกมือไหว้ด้วยความนอบน้อม “สวัสดีครับ
Read more
ตอนที่ 8 ไม่ชอบใจ
(นี่ลูกถึงโรงแรมที่นัดกับหนูละอองฝนหรือยังลูก) เสียงแม่ดังขึ้นทันทีที่คินกดรับสาย“ถึงแล้วครับแม่ ผมจอดรถเสร็จ แม่ก็โทรมาเลยเนี่ย”คินเอ่ยตอบกลับแม่ด้วยน้ำเสียงสุภาพ เขาเพิ่งดับเครื่องยนต์ได้ไม่นาน ความร้อนจากเครื่องยังอวลอยู่ในอากาศ โทรศัพท์ที่เก็บไว้ในกระเป๋ากางเกงดังขึ้นพอดี เมื่อเห็นชื่อที่ปรากฏบนหน้าจอเป็นแม่ เขาก็กดรับทันที(ดีแล้ว แม่นึกว่าลูกยังไม่ไปซะอีก งั้นแค่นี้แหละ แม่ไม่กวนแล้ว)“ครับ” คินเอ่ยตอบสั้น ๆ ก่อนกดวางสายแล้วเก็บโทรศัพท์กลับใส่กระเป๋ากางเกงเช่นเดิมเขาขยับตัวเตรียมจะเปิดประตูรถลง แต่แล้วความคิดบางอย่างก็แวบเข้ามา ชายหนุ่มจึงล้วงหยิบโทรศัพท์ออกมาอีกครั้ง ปลายนิ้วกดรายชื่อของไต้ฝุ่นเพื่อนสนิทขึ้นมาทันที“ตอนนี้มึงอยู่ไหน” คินถามทันทีที่ปลายสายกดรับ(ก็กำลังจะไปหาเมียกูน่ะสิ ถามทำไม)“ไปคอนโดฯ ไอ้รวิชญ์ใช่ไหม”(อืม)“งั้นฝากซื้ออาหารเข้าไปให้ละอองฟองหน่อย”(ทำไมมึงไม่ซื้อไปเองวะ วุ่นวายกับกูตลอดเลย ครั้งก่อนก็ยังไม่ให้เงินกูเลยนะไอ้ห่า) ไต้ฝุ่นเริ่มโวย“เดี๋ยวโอนให้ มึงออกไปก่อน” คินพูดเสียงขรึม น้ำเสียงเหมือนจะบังคับกลาย ๆ(ครั้งก่อนมึงก็บอกแบบนี้ แต่ก็ยังไม่โอนส
Read more
ตอนที่ 9 รู้สึกอบอุ่นอย่างบอกไม่ถูก
“เป็นยังไงบ้าง อาหารถูกปากหนูบ้างไหม”น้ำเสียงทุ้มนุ่มของชายกลางวัยตรงหน้าเอ่ยถามอย่างเป็นกันเอง พลางมองเธอด้วยสายตาอบอุ่น“อร่อยมากเลยค่ะ หนูชอบหลายอย่างเลย” ละอองฟองตอบด้วยรอยยิ้มสดใส พยายามเก็บซ่อนความประหม่าเอาไว้โดยคนตรงหน้าที่เธอกำลังสนทนาด้วย ไม่ใช่ใครอื่น หากแต่คือ คุณพอล นักธุรกิจผู้มีชื่อเสียงระดับโลก ผู้คร่ำหวอดอยู่ในวงการการลงทุนและเครือข่ายธุรกิจข้ามชาติเป็นเวลานาน เขามักใช้ชีวิตส่วนใหญ่อยู่ต่างประเทศ เดินทางไปตามหัวเมืองเศรษฐกิจสำคัญทั่วโลกเพื่อขยายกิจการและสร้างพันธมิตรทางธุรกิจ ทว่าช่วงนี้ เขากลับเลือกพักจังหวะชีวิตที่เร่งรีบ แล้วเดินทางมายังประเทศบ้านเกิดของภรรยาสาเหตุไม่ใช่เพียงเพราะต้องการพักผ่อน หากแต่ยังสนใจโอกาสใหม่ ๆ ในการลงทุนภายในประเทศที่กำลังเติบโตอย่างต่อเนื่อง และหนึ่งในโครงการที่อยู่ในสายตาเขา คือกิจการที่พ่อของเธอกำลังบุกเบิก พ่อของเธอเองก็มีความประสงค์จะเชิญเขามาร่วมลงทุน เพราะเห็นว่าชื่อเสียง ประสบการณ์ และเครือข่ายระดับสากลของคุณพอล อาจช่วยผลักดันโครงการนี้ให้ก้าวไกลเกินกว่าที่เคยคาดคิดโดยครั้งแรกที่ได้พบ เธอถึงกับนั่งตัวเกร็งเพราะไม่ชินกับการต้องเ
Read more
ตอนที่ 11 แสงสว่าง
หนึ่งเดือนต่อมา...ก๊อก! ก๊อก!“คุณหนูคะ”ขณะที่เธอกำลังนั่งทำงานที่อาจารย์สั่งอย่างตั้งใจอยู่นั้น ก็เสียงเคาะประตูสองครั้งดังขึ้น พร้อมน้ำเสียงคุ้นเคยของพี่แม่บ้านดังลอดเข้ามาในห้องนอน เธอถอนหายใจออกมาพรืดยาวด้วยความเหนื่อยหน่ายใจ จากนั้นวางปากกาลงบนแฟ้มเอกสาร ก่อนจะลุกจากเก้าอี้ แล้วเดินไปเปิดประตู“มีอะไรคะ” เธอถามด้วยน้ำเสียงสุภาพ หลังจากเปิดประตูออก“คุณผู้หญิงให้ดิฉันมาตามคุณหนูลงไปพบค่ะ”“ค่ะ ช่วยไปบอกคุณแม่ที ว่าเดี๋ยวฟองลงไป”“ได้ค่ะคุณหนู”เมื่อพี่แม่บ้านเดินกลับไปแล้ว ละอองฟองก็หันมาปิดโน้ตบุ๊กที่ยังคงเปิดไฟหน้าจอสว่างอยู่ลงอย่างจำใจ จากนั้นก็เดินออกจากห้องนอน แล้วรีบก้าวเท้าลงบันไดไปยังชั้นล่างของบ้านเนื่องจากช่วงนี้เป็นวันหยุดยาว คุณพ่อกับคุณแม่จึงเรียกให้เธอกลับมาอยู่บ้าน และแม้เธอจะมีเหตุผลร้อยแปด เธอก็รู้ดีว่าการปฏิเสธไม่ใช่ตัวเลือกที่ดี เลยจำใจกลับมาแต่โดยดีและเมื่อเดินมาถึงห้องโถงชั้นล่าง สายตาก็สะดุดเข้ากับภาพคุ้นตา คุณแม่กับพี่สาวนั่งอยู่บนโซฟาตัวยาว กำลังคัดเลือกเครื่องเพชรหลากดีไซน์จากกล่องกำมะหยี่สีดำ แสงไฟจากโคมคริสตัลด้านบนสะท้อนประกายแวววาวของอัญมณีอย่างน่า
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status