[15] : Basic leve 3/4

20.00 น.

ติ๊ง~

ชายหนุ่มปล่อยให้คนตัวเล็กนำออกจากลิฟต์แล้วตนค่อยเดินตามหลัง เห็นเธอรีบก้าวขาเร็ว ๆ ไปที่ห้องนอนก็เข้าใจว่าคงเหนื่อยที่ต้องนั่งรถยนต์ไปนั่นไปนี่กับเขาตั้งแต่บ่าย

“เดี๋ยวครับ” เขาส่งเสียงรั้งเรียกก่อนเธอจะเปิดประตูห้องนอน

“คะ?”

“ไม่ได้ลืมใช่มั้ยว่าเรามีเรื่องต้องคุยกัน”

ถ้าเขาไม่เตือนก็คงลืมไปแล้ว “ไม่ลืมค่ะ”

“ทำอะไรให้เสร็จแล้วก็ออกมาเจอกันนะครับ”

ชายหนุ่มแย้มยิ้มบาง ก่อนจะเดินเลี่ยงขึ้นบันไดมาบนห้องนอนของตนเอง ถอดเสื้อผ้าทุกชิ้นบนร่างกายโยนใส่ตะกร้าแล้วคว้าผ้าขนหนูมาพันท่อนล่าง จากนั้นจึงหยิบบุหรี่เดินออกมาสูบนอกระเบียงของห้องนอน

ระหว่างรับลมเย็น ๆ ให้สมองผ่อนคลาย เขาก็คิดว่าควรจะพูดอย่างไรให้แซนด์ตกลงในสิ่งที่เขาต้องการ เพราะเขาไม่มีความคิดจะบังคับขู่เข็ญเธอ หากเธอไม่ยินยอมก็คงปล่อยให้มันเป็นเพียงแค่สัญญาข้อหนึ่งที่ไม่เกิดขึ้น

เมื่อคิดได้แล้วว่าควรพูดอย่างไรจึงดับบุหรี่ลงในที่เขี่ยบุหรี่ แล้วเดินกลับเข้ามาทำธุระส่วนตัวในห้องน้ำ เขาใช้เวลาราว ๆ หนึ่งชั่วโมงในการจัดการตนเอง ก่อนจะลงมายังห้องโถงของเพนต์เฮาส์

แซนด์ในชุดนอนสบาย ๆ เสื้อยืดกางเกงขาสั้นยืนดื่มน้ำอยู่หน้าตู้เย็น คลื่นจึงเดินไปหยิบเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ออกมาจากตู้เย็นบ้าง

แก๊ก~

เขาเปิดเบียร์ดื่มหมดกระป๋องในคราวเดียว ก่อนจะบีบกระป๋องจนบี้แบนแล้วโยนใส่ถังขยะ โดยมีสายตาอึ้ง ๆ ของแซนด์จ้องมองไม่ละสายตา

“คุยกันเลยมั้ยครับ”

“อื้อ” แซนด์ทำใจมาตั้งแต่ตอนอยู่ในห้องนอนแล้ว คิดวนไปเวียนมาว่าตนเองจะทำแบบนั้นกับเขาดีหรือเปล่า แต่พอนึกถึงสัญญาก็กลัวว่าคลื่นหยิบมันขึ้นมาพูดเพื่อกดให้เธอสำเหนียกว่าตนอยู่ต่ำกว่า

“กฏการมีความสัมพันธ์กับผมค่อนข้างเยอะ ถ้าคุณฟังแล้วโอเคให้บอกผ่าน แต่ถ้าสงสัยให้ถาม”

“ก็แค่มีเซ็กซ์มันจะมีรายละเอียดเยอะแยะอะไรขนาดนั้น”

“ฟังก่อนแล้วจะรู้” ชายหนุ่มขยับกายนั่งเกยไอส์แลนด์ แล้วจึงเริ่มพูดกฎสัมพันธ์ “ข้อแรก ระหว่างที่เรามีเซ็กซ์กัน ผมไม่อนุญาตให้คุณไปทำกับใคร”

“ผ่าน” อย่าว่าแต่ไปนอนกับคนอื่นเลย เกิดมาสามสิบสี่ปียังไม่เคยนอนกับผู้ชายสักคนด้วยซ้ำ ว่าที่สามีที่เคยจะแต่งงานกันก็ไม่แตะต้องตัวเธอ

“ข้อสอง ทุกอย่างจะต้องเก็บเป็นความลับ จะไม่มีใครรู้ว่าคุณกับผมเป็นอะไรกัน ผมชอบคนวางตัวดี”

“ผ่าน”

“ข้อสาม ผมมีรสนิยมทางเพศที่ไม่เหมือนใคร มันค่อนข้างพิเศษ และผมหวังว่าคุณจะรับมันได้”

“รสนิยมพิเศษนี่หมายความว่ายังไง”

“BDSM”

เป็นรสนิยมที่เขาค้นพบตนเองตอนไปเรียนต่อที่สหรัฐอเมริกา จนทำให้เขาเข้าไปอยู่ในคอมมิวนิตีที่มีแต่คนรสนิยมเดียวกัน เขาสนุกกับการเป็นฝ่ายควบคุม ชอบเห็นคนเจ็บปวดทรมาน

“คลื่นมีรสนิยมชอบความรุนแรงแบบนี้ใช่มั้ย…พี่เข้าใจถูกรึเปล่า” แซนด์เอ่ยถามเสียงแผ่วเบา ไม่ใช่ว่าเธอรังเกียจรสนิยมของคลื่น แต่เป็นเธอที่กลัวว่าจะทำตามความต้องการของเขาไม่ได้

“จะว่าแบบนั้นก็ไม่ผิด แต่การเพลย์ทุกครั้งต้องมาจากความยินยอม ไหวแค่ไหน ทำอะไรได้บ้าง”

“พี่ไม่มีประสบการณ์เรื่องนี้เลย…”

“เซ็กซ์ปกติของคุณเป็นแบบไหน”

หญิงสาวส่ายหัว “ไม่เคยมีเหมือนกัน”

“ไหนว่าเพิ่งเลิกกับว่าที่สามี” คลื่นถามด้วยความสงสัย จำได้ว่าก่อนหน้านี้เธอบอกว่าเพิ่งเลิกกับคนรัก แต่มาบอกว่าไม่เคยมีเซ็กซ์มันเป็นไปได้หรือ

“ว่าที่สามีพี่ไม่ได้ชอบผู้หญิงน่ะ ที่เลิกกันเพราะเขานอกกายไปนอนกับผู้ชาย”

“งั้นมานี่ ผมจะพาคุณไปดูก่อน” ว่าจบชายหนุ่มก็คว้าข้อมือหญิงสาวเดินขึ้นมาบนชั้นสอง เดินผ่านห้องนอนมายังห้องแห่งความลับของตน

แซนด์รู้สึกประหม่าเมื่อต้องมายืนอยู่หน้าห้องที่ไม่คุ้นเคยขณะเจ้าตัวกดรหัสผ่านปลดล็อกประตูจำนวนหกตัว ไม่กี่วินาทีประตูก็เลื่อนเปิดโดยอัตโนมัติ

“เข้าไปสิ” คลื่นกล่าวพร้อมกับดันหลังแซนด์เบา ๆ ส่งผลให้เธอจำเป็นต้องก้าวเท้าช้า ๆ เข้ามา ทุกอย่างมืดมิดจนแทบมองอะไรที่อยู่เบื้องหน้าไม่เห็นเลย

ได้ยินประตูปิดลงไม่นาน แสงไฟสีแดงภายในห้องก็สว่างขึ้น แซนด์กลืนน้ำลายลงคอเมื่อเห็นเซ็กซ์ทอยส์จำนวนมากวางอยู่บนชั้นข้างกำแพง บางชิ้นเกิดมาสามสิบสี่ปียังไม่เคยผ่านตาเลย

โซ่ แส้ กุญแจมือ…

ทุกพื้นที่ในห้องเต็มไปด้วยของเล่นผู้ใหญ่ มุมหนึ่งก็น่ากลัว แต่อีกมุมหนึ่งก็ให้ความรู้สึกตื่นเต้นอย่างบอกไม่ถูก

“เห็นแล้วเป็นยังไง” ชายหนุ่มเดินมายืนซ้อนแผ่นหลังคนตัวเล็ก พลางโน้มใบหน้าลงไปกระซิบข้างใบหูของเธอ “น่าสนุกใช่มั้ย”

“…” ร่างบางรู้สึกมวนท้องกับสิ่งที่ได้เห็น และเสียงแหบพร่าที่ได้ยิน ก่อนที่อีกฝ่ายจะยกมือขึ้นมาปิดตาของเธอไว้

“หลับตาแล้วปล่อยใจฟัง…” เสียงทุ้มขับกล่อมให้หญิงสาวหลับตาลงอย่างง่ายดาย “…ตอนนี้ผมกำลังถอดเสื้อผ้าของคุณออก ใช้ฝ่ามือลูบไล้ไปทั่วร่างกาย คุณเริ่มอ้าขาให้ผมสัมผัสจุดอ่อนไหว”

ไม่รู้ว่าทำไมเธอถึงนึกภาพตามที่เขาพูด แต่ยอมรับว่ารู้สึกตื่นเต้นกับคำพูดพวกนั้นไม่น้อย ยิ่งไม่เห็นภาพจินตนาการก็ยิ่งเตลิด

“ข้างล่างของคุณแฉะจนเปียกแพนตี้ ก่อนที่ผมจะถอดมันออกแล้วสอดปลายนิ้วเข้าไปในร่องของคุณ”

คลื่นยกยิ้มมุมปากเมื่อเริ่มได้ยินเสียงครางตามสัญชาตญาณออกมาจากปากแซนด์ “คุณตอดนิ้วผมแน่นมาก อยากให้ผมไปต่อรึเปล่า”

คำพูดของคลื่นทำให้เธอรู้สึกเหมือนนิ้วของเขาอยู่ในร่างกายจริง ๆ ต่อให้ไม่ได้สัมผัสข้างล่างแซนด์ก็รู้ว่าตอนนี้แพนตี้ที่สวมเปียกชื้นไปหมดแล้ว

“อื้อ…”

“ตอนนี้รู้สึกยังไงบอกผม”

“มะ…มวนท้อง”

ร่างสูงค่อย ๆ ปล่อยมือออกจากใบหน้าคนตัวเล็ก จับเธอหันกลับมาหาตน “ลืมตาขึ้นได้แล้วครับ”

แซนด์กัดริมฝีปากพร้อมกับลืมตาขึ้นตามคำสั่ง ครั้นได้สบตากับคลื่นใบหน้าก็พลันร้อนผ่าว ไม่กล้าสู้หน้าเขาเลย มันน่าอายที่ตนเองมีอารมณ์เพราะคำพูดของเขา

“ผมว่าเราน่าจะเข้ากันได้ดีนะ”

“เหรอ”

“ถ้าให้ผมเดาตอนนี้คุณคงมีอารมณ์กับเสียงของผม แต่ถ้าคุณตกลงเพลย์กันมันจะยิ่งสนุกกว่านี้” ชายหนุ่มกล่าวพลางใช้ปลายนิ้วเช็ดเหงื่อบนไรผมของอีกฝ่าย อากาศในห้องนี้อยู่ในระดับเย็นเฉียบ แต่เธอกลับเหงื่อกาฬแตก แค่นี้ก็รู้แล้วว่าอุณหภูมิร่างกายเธอสูงขึ้น

“มันจะเจ็บมั้ย”

“เจ็บในระดับที่ทนได้ ถ้าคุณไม่ไหวก็แค่พูดเซฟเวิร์ดขึ้นมา เราจะตกลงกันอีกที”

ดวงตากลมโตหันมองอุปกรณ์รูปร่างแปลกตาบนผนังพร้อมกับขบคิดอย่างหนัก ก่อนจะตัดสินใจได้ว่าอยากลองดูกันสักตั้ง “พี่ตกลง”

“ดีครับ ตัดสินใจได้ดี”