PROLOGUE

THE loud noise inside was making my ears ring. My head was throbbing as if it were about to split open, and I was starting to feel dizzy.

Kung bakit ba kasi sumama pa ako kay Chloe sa clubhouse na ito. Hindi naman ako mahilig sa party, I’d rather lock myself inside my office and work. I was just wasting my time here. But I was forced to come, dahil bored lang ako.

But now, nagsisisi na ako. Nagsisi na ako na sumama pa ako rito. Nakakainis, tapos hindi pa ako nakatanggi ng bigyan ako ng alak.

“Ma’am, saan ka po pupunta?” tanong sa akin ni Chloe.

“Sa labas. Magpapahangin lang ako, Chloe.”

“Babalik ka pa, ma’am?”

“Depende,” kibit-balikat na saad ko, at tumango na lamang siya. Kung ako ang masusunod ay uuwi na lang ako. Psh! ’Di baleng sabihan nila akong killjoy, alam naman nilang hindi forte ito. Kaya wala silang magagawa.

Napasandal ako sa malamig na pader, at huminga ng malalim. Masyadong mababa ang alcohol tolerance ko, sabagay hindi na nakapagtataka. I’m not a fan of alcohol. I’ll definitely end up getting drunk.

Nang mapakalma ko ang aking sarili ay dahan-dahan na ulit akong naglakad, kahit parang lumilindol sa paligid. Ilang beses ko pang tinusok-tusok ang talukap ng mga mata ko, para lang hindi pumikit. Parang any moment ay mawawalan na ako ng malay. Mahihimatay ba o makakatulog?

“I hate this feeling!” sigaw ko, at sa paghakbang ko ay may humila sa aking palapulsuhan. Napasinghap ako, at tinulak ang pangahas. But his arms were already wrapped tightly around my waist, and no matter how much I struggled, he wouldn’t let me go. “Hey, let me go! You freak!”

Pinagbabayo ko siya sa dibdib, subalit ni hindi man lang natinag ang lalaki. Oo, lalaki ang may hawak-hawak sa aking maliit na baywang. Langhap na langhap ko pa ang kaniyang matapang na men’s cologne, pero nang dumampi ang mainit niyang labi sa leeg ko ay parang nanghina agad ang aking katawan. Naramdaman ko pa ang tila boltahe ng kuryente, na halos manginig ako sa kaba o sa ano man ang nararamdaman ko ngayon.

“Easy, little kitten. . .”

“Don’t touch me!” gigil na sigaw ko, narinig ko lang ang mahinang halakhak niya. At dahil malapit ang bibig niya sa leeg ko ay nakararamdam ako ng kiliti. Ang init niya rin.

“Hey, don’t fight. I won’t hurt you.”

Kahit ano’ng protesta ko ay ayaw talaga akong pakawalan ng lalaki. Kaya hindi ako tumigil sa ginagawa, sinasabunutan ko na rin siya, hanggang sa napatakip ako sa aking bibig, bigla niya kasi akong sinampay sa kaniyang balikat kaya naduduwal na ako.

Ganoon ba ako kagaan para walang kahirap-hirap na buhatin?

“Hey, put me down! Put me down!” paulit-ulit na sigaw ko.

“Hey relax, wala akong gagawin sa ’yo.”

Hmp! Maniwala ako, hindi ko naman siya kilala!

Nagsimula nang maglakad ang lalaki, at dahil sa kasisigaw ko ay nanakit na ang lalamunan ko. Hindi na ako kumilos pa, at nagpaubaya na lamang.

Mabagal na ang talukap ng mga mata ko, at parang inaantok na nga ako. Pinilit ko man ang sarili ko na huwag makatulog ay wala rin akong nagawa.

***

NAPABALIKWAS ako ng bangon nang maalimpungatan ako. Impit pa akong napadaing sa sakit ng aking ulo, para na naman siyang mabibiyak.

God! What happened last night?!

“Where the hell am I?” I asked myself in confusion.

Nagpalinga-linga pa ako sa paligid, pero napansin ko na parang nilalamig ako. Nang bumaba ang paningin ko sa aking katawan ay para akong nabuhusan ng tubig.

Napahigpit ang kapit ko sa kumot sa aking katawan, at hindi makapaniwalang tumingin sa lalaking nakadapa.

Kahit likod pa lang ng lalaki ang nakikita ko, kapansin-pansin na ang laki ng katawan niya. Litaw ang mga muscle sa mga braso niya. Pero ang mas nakatawag ng pansin ko ay ang itim na tattoo sa gilid ng leeg niya. Manipis ang mga linya at may matutulis na detalye.

“Goodness, I had a one-night stand with a stranger. Ano’ng katangahan naman ito, Arabella Quinn?” kastigo ko sa akong sarili.

Kahit masakit ang buo kong katawan ay sinikap kong bumangon, at nagbihis. Napapapikit pa rin ako, dahil kumikirot ang aking sintido.

Pagkatapos kong magbihis ay naglabas ako ng pera mula sa wallet ko. Muli ko pang sinulyapan ang lalaki, mahimbing pa rin ang tulog niya. Pabor iyon sa ’kin para hindi niya ako maabutang gising. Kailangan kong makaalis agad dito.

Humugot ako ng limang libong pesos, at pinatong ko lang iyon sa ibabaw ng bedside table.

Habang palabas ako ng hotel room, tinawagan ko ang assistant ko. Napansin ko ang signboard na nakalagay sa pader, kaya agad akong nagsalita nang sagutin niya ang tawag.

“Burahin mo ang record ng pagdating ko sa hotel na ito, The Laurenté Hotel, pati ang CCTV footage kung saan makikita kung sino ang kasama ko,” utos ko bago ko binaba ang tawag.

Kailangang walang makaalam sa nangyari, dahil paniguradong may magpapaimbestiga sa akin kapag kumalat ang balita. At ang huling bagay na gusto ko ay ang masangkot sa isang eskandalong maaaring makasira sa reputasyon ko bilang doktor.

Pero simula ng gabing iyon ay nagsimulang magbago ang aking buhay, as I never expected that our passionate encounter would lead to something more.

What do you mean na magiging single mom ako sa tatlong bata?

Gayunpaman, tinanggap ko sila ng buong puso. Kahit hindi ko kilala ang kanilang ama, anak ko pa rin sila. Galing sila sa ’kin. I don’t care about their father. Kaya ko namang buhayin ng mag-isa ang mga anak ko. Dahil hindi problema sa akin ang pera, kaya kong makuha iyon kapag nagpursigi ako sa trabaho.

At sino rin ang mag-aakalang magkakaroon ako ng pangarap para sa kanila?

At hindi na para sa sarili ko?

Wala man akong karanasang mag-alaga nga bata, o may pangamba man na baka hindi ako maging mabuting ina ay gagawin ko ang lahat, mabigyan ko lang ng magandang kinabukasan ang mga anak ko.