Share

Hold Me Close, Mr. Perfectionist Billionaire
Hold Me Close, Mr. Perfectionist Billionaire
Penulis: HANIFAH

Kabanata 1

Penulis: HANIFAH
last update Terakhir Diperbarui: 2025-11-10 19:42:31

Samantha's POV

Kung may award lang para sa pinaka-malas na empleyado ng taon, paniguradong ako na 'yon.

Mabait naman ako, responsableng anak at desenteng mamamayan, wala pa akong nakaaway mula pa noong bata ako, pero bakit sa dinami-dami ng tao sa mundo, sa akin pa talaga nangyari ang kamalasang ito?

Nandito ako ngayon sa conference room, naninigas na nakatayo sa harap ng lahat. Sa harap ko naman ay naka-display sa isang malaking LED screen ang project ng team namin na dapat ay ipinagmamalaki na naman namin, katulad ng nakasanayan... kaso mukhang hindi iyon ang mangyayari ngayon.

I am one of the Junior Marketing Designers here at Eros Advertising Group. Hindi man ako matagal na empleyado rito, pero kayang-kaya kong sabihin at ipagmalaki na kailanman ay hindi pa ako nasita ng mga bosses, lalo na ng CEO naming si Boss Raz... ngayon lang talaga.

"Miss De Miranta," malamig niyang tawag sa apelyido ko, na talaga namang nagpakabog nang matindi sa dibdib ko. "Would you like to explain what this is?"

Napalunok ako nang pakiramdam ko'y maging ang lalamunan ko ay nagbara.

"S-Sir, it's a typo. I must've missed the-"

Nagtaas siya ng kamay upang mapatigil ako sa pagpapaliwanag.

Blangko pa rin ang kaniyang ekspresyon mula pa kanina habang hawak-hawak ang printed copy ng layout ng project.

"Do you understand the cost of this mistake?" muli niyang tanong, sabay angat na ng tingin sa akin.

Kalmado lang ang boses niya, pero sapat na iyon para takasan ako ng dugo sa buong mukha ko.

Ramdam na ramdam ko rin ang panlalamig ng buong katawan ko, pati ang pagpigil ng mga hininga ng team ko sa likuran.

"Y-Yes po, sir... pero kaya ko naman siguro-"

"No, Miss De Miranta. The client withdrew their contract because of that single word. Do you know how much we lost because of that? Over two million pesos."

Mahigpit kong naikuyom ang mga kamao.

T-ngina. It was just one letter. One stvpid typo. Paanong nag-withdraw agad ng kontrata ang client?

Ilang beses kong na-check ang lahat kaya hindi ko alam kung bakit may na-typo sa billboard draft. Kahit ako ay nagulat ngayong nakita ko. Imbes na "Bring Your Life in a New Light," naging "Bring Your Life in a New Lie."

Lie... iyon ang naging mali. Paanong iyon ang nailagay kung ilang beses ko na rin iyon na-check bago nai-publish?

Tuluyang nanuyo ang lalamunan ko. Napatanga na lang ako kay Boss Raz nang mas lalong lumamig ang paraan ng pagtingin niya sa akin.

"Sagot!" sigaw niya bigla.

Sa lakas ng boses niya ay napaigik ako sa sobrang gulat.

"S-Sir... I-I'm so sorry for the typo. I swear I double-checked everything. Hindi ko alam kung paanong-"

"Sorry?" He let out a short, humorless laugh. "Bakit kayong mga empleyado, ang hilig n'yong idaan lahat sa sorry?"

Umiling-iling siya at tumayo na.

"Sir, ngayon lang naman po ako nagkamali, 'di ba?" agap ko, nilingon ang mga kasamahan para sang-ayunan ako, pero ang mga traydor, niyuko lang ang ulo at parang walang narinig.

Parang gusto ko na lang umiyak sa harap nila ngayon dahil sa kawalan ng pag-asa. Paano nila ako nagawang iwan ngayon sa ere?

"Ano nga natapos mo?" tanong ni Boss Raz habang isinasara ang mga butones ng coat niya, saka tumingin sa akin na para bang ako ang pinaka-walang kwentang tao sa silid na ito.

"Mass Communication po," sagot ko matapos ang sunod-sunod kong paglunok ng laway.

He is known for being flawless yet very strict in this industry. Sana naman huwag niya akong isama sa mga empleyadong nasisante na niya dahil lang sa maliit na pagkakamali.

Ang kaso...

"Mass Communication..." pag-uulit niya, saka ibinulsa ang dalawang kamay sa suot na slacks. "That explains it. Your degree doesn't even fit your position. Paano ka nakalusot sa recruitment screening?"

Para akong sinampal nang ilang beses dahil sa tanong niya.

Natahimik ang lahat, lalo na ako. I could feel the heat creeping up my neck as embarrassment replaced fear. Hindi ko alam kung maiiyak ba ako o mag-aapoy na lang sa galit.

Walang nagbago sa malamig niyang ekspresyon. Kapagkuwa'y mas lalo pang tumalim ang tingin niya sa akin, tipong pinapatay na niya ako sa isipan niya.

"It's unacceptable," pagpapatuloy niya sa malamig pa ring tinig. "I expect excellence, Miss De Miranta. And clearly, you can't deliver that."

"Sir, it was just a typo. I can fix-"

"Just a typo?" pag-uulit na naman niya, habang unti-unti na siyang lumalapit sa akin. "That typo cost the company more than two million pesos, and a reputation we've built for ten years. Do you understand that?"

"Sir, please... just give me another chance," pakiusap ko na sa basag na boses. "I can fix it, I swear. It won't happen again."

Mariin siyang umiling at niliko ang lakad patungo sa pintuang palabas. Oh my god. This is not good!

"No second chances," sambit niya, at ang malapad na likod na niya ang pinaharap sa amin lahat. "Effective immediately, you're terminated. HR will handle your clearance."

"Sir, please-"

Hindi ko na natapos ang sasabihin dahil lumabas na siya. Ni hindi man lang ako binigyan ng isa pang pagkakataong magpaliwanag.

It's over...

Sisante na talaga ako.

"Girl, kaya mo 'yan. Magaling ka naman kaya maraming tatanggap pa rin sa'yo," bulong ng officemate kong si Marga habang palabas na kami ng conference room.

Isa siya sa team kong hindi man lang kumibo kanina para suportahan ako. Gusto ko sana siyang pagsalitaan ng masasakit, kasama ang iba naming kasamahan, pero minabuti ko na lang na itikom ang bibig. After all, hindi naman siya ang nagsisante sa akin.

Nagsimula na akong magbalot-balot pagkarating ko sa lamesa ko. My hands were trembling as I shoved notebooks and pens into my bag, pretending not to hear the whispers around me.

"Omg, pati siya, hindi pinalagpas ni Boss?"

"Sayang, magaling pa naman siya. Malaking kawalan din siya sa kumpanya..."

"Perfectionist kasi si Sir Raz. Walang sinasanto."

Hindi ko sila masisi. Totoo naman kasi na walang sinasanto ang isang 'yon. Dati, hindi ako naniniwala sa mga sabi-sabi tungkol sa pagiging perfectionist niya. Hindi ko pa kasi nasasaksihan, lalo't baguhan lang ako rito.

They said he once fired a designer for choosing the wrong shade of blue, and another one for forgetting a comma in a tagline.

Oh, ngayon, nasama na ako sa listahan.

Hindi ko alam kung gaano ako katagal nakaupo sa harap ng walang kalaman-lamang lamesa bago ako tuluyang tumayo at lumabas na ng gusali.

Paglabas ko sa glass doors ng Eros Advertising Group ay napatingala ako sa logo nito. Nasa itaas iyon ng mismong gusali. Its gold letters gleamed under the sun, and funny how I felt like it was mocking me.

"Goodbye, dream job," I muttered. "Hello, unemployment."

Napabuntong-hininga ako at tinanggap na lang ang sinapit.

Tama si Marga. Marami pa naman sigurong tatanggap sa akin na advertising company.

Pero kasi... matagal ko na talagang pangarap na mapunta sa kumpanyang iyon. Bukod sa malaki ang pasahod nila, kilala rin sila sa industriya.

I wanted to grow there, to hone my skills, to make something meaningful out of my passion for creative work.

Oh, ngayon? Paano ko na magagawa ang mga iyon kung nasisante na nga ako?

Tangina talaga. Dahil lang sa isang typo, nawala sa akin ang pinapangarap kong trabaho!

At sinong mag-aakala na sa araw ding iyon, makakahanap agad ako ng paraan para makabalik sa trabaho?

It was eight in the evening when my tired feet led me to a bar I'd never been to before.

Malapit lang ito sa tinutuluyan kong apartment. Hindi rin ito masyadong dinadayo dahil sa kamahalan ng mga alak nila, kaya dito ko napiling magpakalasing.

Oo, napadpad ako rito para maglabas ng sama ng loob.

Ngayon lang talaga lubusang nag-sink in sa akin kung gaano kasakit ang sinapit ko.

Gusto kong maglasing nang maglasing hanggang sa kusang sumuko ang katawan ko. Sa paraang iyon, malaya akong makakatulog nang walang iniisip na problema.

Ngunit sa hindi inaasahang pagkakataon, dito ko pa talaga makikita ang lalaking nagsisante sa akin dahil lang sa pesteng typo.

Raz Eros Alcantara...

High school pa lang ako ay naririnig ko na ang pangalan niya kung saan-saan.

Siya ang tipo ng lalaking kung tingalain ng iba ay parang santo, dahil sa pagiging perpekto kuno niya bilang lalaki.

Bukod doon ay kilala din siya bilang mapili at may high-standard pagdating sa babae.

Sinong mag-aakala na makikita ko siya rito... na may kasamang mga p0kpok.

Perfect pala, huh?

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • Hold Me Close, Mr. Perfectionist Billionaire    Chapter 44

    Sa tagal kong naghintay na ma-seen niya ang message ko ay hind ko namalayang nakatulog ako. Kaya naman pagkagising na pagkagising ko kinabukasan ay cellphone agad ang hinawakan ko. Tiningnan ko kung naghimalang nag-reply siya habang tulog ako kaso… No new messages. "Grabe talaga ’tong future husband ko. May pagka-hard to get pala," panggagaslight ko na lang sa sarili. Nakakatamlay man ang hindi niya pag-reply sa akin pero nag-selfie pa rin ako para i-send iyon sa kaniya, kaso nang makita kong kitang kita sa mukha ko ang pagpupuyat ko kagabi, hindi ko na lang sinend. Naligo na ako't pumasok. Pagdating sa classroom, mukha agad ni Mia ang nakita ko kaya tuluyan na akong nawala sa mood. “Good morning, Chloe—" “Walang good sa morning ko kung Mukha mo agad ang nakita ko! Tsupe!" pambubugaw ko sa kaniya saka dumiretso na ako sa upuan ko. B*wisit! Kay aga-aga ganito na agad bubungad sa akin? Tsk. "Luh, high blood agad? Pakopya muna ng assignment, please? Promise, ’di kita kukulit

  • Hold Me Close, Mr. Perfectionist Billionaire    Chapter 43

    Gusto kong magpalamon sa lupa sa sobrang hiya ko. Literal na napatayo ako mula sa pagkakaupo at napasabunot na lang sa buhok ko habang palakad-lakad sa loob ng kwarto. Sa dinami-rami ng pwedeng mangyari ngayong gabi, bakit ito pa?! "Diyos ko, Chloe! Ang tanga-tanga mo talaga!" bulong ko sa sarili ko habang nanginginig ang mga kamay na dinampot ang phone ko. Tiningnan ko ang screen at binasa ulit ang text niya. From: Future Husband Why would I go to hell? My god! Feeling ko nakataas ang isang kilay niya habang tina-type iyon. Malamang ay naguguluhan siya o baka naman nainsulto na. Sino ba naman ang hindi, 'di ba? Eh, parang minura ko na siya, e! B*wisit kasing Mia! Lagot siya sa akin bukas! Mabilis akong nag-tipa ng ire-reply kay Alistair. Kailangan kong ma-explain 'to agad bago pa niya ako i-block sa buong buhay niya. To: Future Husband OMG! I'm so sorry, Architect! Wrong send po talaga 'yun! Hindi po para sa inyo 'yun! May classmate lang po akong makulit na nanghihin

  • Hold Me Close, Mr. Perfectionist Billionaire    Chapter 42

    Pero teka… bakit nga ba siya nag-text bigla? Hm… hindi kaya tumalab na agad charm ko sa kaniya? Ano, kasalan na ba ang sunod nito? Napahagikgik ako sa mga naisip. Kahit gustuhin ko man na makasal kami agad, hindi pa talaga puwede. Nasa Senior high pa lang ako. Kailangan may mapatunayan muna ako. Pero puwede namang boyfriend-girlfriend muna kami habang nag-aaral pa ako. ’Yung tipong hatid-sundo niya ako sa school. Tapos tuwing break time ay pupuslit siya sa kaniyang trabaho para lang hatiran ako ng snack. Gosh! Kapag mangyari talaga ’yun, ako na ang pinakamasayang tao sa buong mundo! Natulog ako na may malapad na ngiti sa labi. Medyo masakit ang likod ko dahil sa Ilang oras na paggawa ng plates, pati na ang pagsagot ko sa mga assignments ko, pero parang wala lang sa akin iyon. Basta kinabukasan ay malapad pa rin ang ngiti ko nang pumasok ako sa school. To: Future Husband Good morning. Pasok na ako. Text ko iyan sa kaniya bago ako tuluyang pumasok sa unang subject ko ngayong

  • Hold Me Close, Mr. Perfectionist Billionaire    Chapter 41

    Pagbalik ko sa table, hindi na ako tumabi sa kaniya. Mahirap na, baka Mamaya ay makahalata pa sina Mama. Isama mo pa ang nanunuring tingin ngayon sa akin ni Ate. Tahimik akong naupo sa tabi ni Mama saka nakinig na lang sa pinaguusapan na, habang nagkukunwari akong busy kumain ng pagkain ng carbonara. Lihim akong sumusulyap kay Alistair pero tuwing nahihimigan kong titingin siya sa akin ay agad kong binabalik sa pagkain ko ang tingin ko. He was back to his professional self. Seryoso siyang nakikipag-usap kina Papa tungkol sa mga materyales na gagamitin sa warehouse. Nakakainis lang dahil gusto ko siyang pagmasdan na nagsasalita. ’Yung paggalaw ng panga niya habang nagsasalita at ang paminsan-minsang pag-aayos niya ng kaniyang relo. Kaso, ito nga si Ate na hindi ako nilulubayan ng tingin, at talagang tumabi pa siya sa amin ni Mama. “Chloe, ayos ka lang? Bakit parang namumula ka? Kanina ka pa rin tulala sa plato mo,” bulong ni Mama sa akin. “Ah, mainit lang po siguro dito sa labas,

  • Hold Me Close, Mr. Perfectionist Billionaire    Chapter 40

    Kinabukasan ay maaga akong nagising katulad ng bilin ni Mama. At para makapaghanda na rin ako. Halos isang akong namili ng isusuot sa cabinet ko. At dahil ayaw ko na naman magmukhang bampira katulad ng nasabi sa akin ni Kuya Gab, binagay ko na sa skin tone ko ang pinili kong lipstick. Binili ko pa ito sa online sa pagkamahal-mahal na presyo. Simple lang din ang sinuot kong damit. Isang pastel-colored dress na abot hanggang tuhod, na pinaresan ko ng manipis na sandals. Sobrang simple lang talaga pero elegante tingnan. Nang makarating kami nina Mama sa mansyon nina Ate Claire, agad kaming iginiya ng maid patungo sa poolside area kung saan gaganapin ang selebrasyon. Pagpasok pa lang namin doon ay kitang-kita na ang karangyaan ng handaan. Sikat na catering service ang nakita kong abala sa pag-aayos ng buffet table. "Ma! Mabuti at nakarating kayo," bati ni Kuya Gab na lumabas mula sa sliding door. Naka-polo shirt lang ito pero litaw na litaw ang pagiging bilyonaryo. "Si Claire ay na

  • Hold Me Close, Mr. Perfectionist Billionaire    Chapter 39

    "Chloe, what are you doing here?” mabilis akong nilapitan ni Kuya Gab. Pero nilagpasan ko lang siya at nagkunwaring hindi siya narinig. Umalinsunod ang tingin nila sa akin nang naupo ako sa bakanteng upuan sa tabi ni Alistair. At dahil kasali sa plano ko ang kumilos ayon sa babaeng nasa edad nila, hindi ko masyadong nilapit kay Alistair ang pagkakaupo ko. Sapat lang ang layo ko sa kaniya para maamoy ko ang pabango niya. And honestly, he smelled like expensive wood and citrus. Ang sarap sa ilong."Hi, Kuya Gab," bati ko sa pinaka-malumanay kong boses nang naupo ito sa harap namin, gulat at tulirong nagkakalikot na sa phone.I’m sure he’s already contacting Ate to tell her that I’m here, tsk.Binaling ko na lang ulit ang tingin ko kay Alistair at saka siya nginitian ng pormal. "Good morning... Ninong Alistair," ulit kong bati.Katulad pa rin kanina, hindi ako binati pabalik. Sa halip ay inilingan ako at nakipag-usap na sa kasama nilang lalaki. "What are you wearing, Chloe? Base sa r

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status