Share

Hold Me Close, Mr. Perfectionist Billionaire
Hold Me Close, Mr. Perfectionist Billionaire
Author: HANIFAH

Kabanata 1

Author: HANIFAH
last update Last Updated: 2025-11-10 19:42:31

Samantha's POV

Kung may award lang para sa pinaka-malas na empleyado ng taon, paniguradong ako na 'yon.

Mabait naman ako, responsableng anak at desenteng mamamayan, wala pa akong nakaaway mula pa noong bata ako, pero bakit sa dinami-dami ng tao sa mundo, sa akin pa talaga nangyari ang kamalasang ito?

Nandito ako ngayon sa conference room, naninigas na nakatayo sa harap ng lahat. Sa harap ko naman ay naka-display sa isang malaking LED screen ang project ng team namin na dapat ay ipinagmamalaki na naman namin, katulad ng nakasanayan... kaso mukhang hindi iyon ang mangyayari ngayon.

I am one of the Junior Marketing Designers here at Eros Advertising Group. Hindi man ako matagal na empleyado rito, pero kayang-kaya kong sabihin at ipagmalaki na kailanman ay hindi pa ako nasita ng mga bosses, lalo na ng CEO naming si Boss Raz... ngayon lang talaga.

"Miss De Miranta," malamig niyang tawag sa apelyido ko, na talaga namang nagpakabog nang matindi sa dibdib ko. "Would you like to explain what this is?"

Napalunok ako nang pakiramdam ko'y maging ang lalamunan ko ay nagbara.

"S-Sir, it's a typo. I must've missed the-"

Nagtaas siya ng kamay upang mapatigil ako sa pagpapaliwanag.

Blangko pa rin ang kaniyang ekspresyon mula pa kanina habang hawak-hawak ang printed copy ng layout ng project.

"Do you understand the cost of this mistake?" muli niyang tanong, sabay angat na ng tingin sa akin.

Kalmado lang ang boses niya, pero sapat na iyon para takasan ako ng dugo sa buong mukha ko.

Ramdam na ramdam ko rin ang panlalamig ng buong katawan ko, pati ang pagpigil ng mga hininga ng team ko sa likuran.

"Y-Yes po, sir... pero kaya ko naman siguro-"

"No, Miss De Miranta. The client withdrew their contract because of that single word. Do you know how much we lost because of that? Over two million pesos."

Mahigpit kong naikuyom ang mga kamao.

T-ngina. It was just one letter. One stvpid typo. Paanong nag-withdraw agad ng kontrata ang client?

Ilang beses kong na-check ang lahat kaya hindi ko alam kung bakit may na-typo sa billboard draft. Kahit ako ay nagulat ngayong nakita ko. Imbes na "Bring Your Life in a New Light," naging "Bring Your Life in a New Lie."

Lie... iyon ang naging mali. Paanong iyon ang nailagay kung ilang beses ko na rin iyon na-check bago nai-publish?

Tuluyang nanuyo ang lalamunan ko. Napatanga na lang ako kay Boss Raz nang mas lalong lumamig ang paraan ng pagtingin niya sa akin.

"Sagot!" sigaw niya bigla.

Sa lakas ng boses niya ay napaigik ako sa sobrang gulat.

"S-Sir... I-I'm so sorry for the typo. I swear I double-checked everything. Hindi ko alam kung paanong-"

"Sorry?" He let out a short, humorless laugh. "Bakit kayong mga empleyado, ang hilig n'yong idaan lahat sa sorry?"

Umiling-iling siya at tumayo na.

"Sir, ngayon lang naman po ako nagkamali, 'di ba?" agap ko, nilingon ang mga kasamahan para sang-ayunan ako, pero ang mga traydor, niyuko lang ang ulo at parang walang narinig.

Parang gusto ko na lang umiyak sa harap nila ngayon dahil sa kawalan ng pag-asa. Paano nila ako nagawang iwan ngayon sa ere?

"Ano nga natapos mo?" tanong ni Boss Raz habang isinasara ang mga butones ng coat niya, saka tumingin sa akin na para bang ako ang pinaka-walang kwentang tao sa silid na ito.

"Mass Communication po," sagot ko matapos ang sunod-sunod kong paglunok ng laway.

He is known for being flawless yet very strict in this industry. Sana naman huwag niya akong isama sa mga empleyadong nasisante na niya dahil lang sa maliit na pagkakamali.

Ang kaso...

"Mass Communication..." pag-uulit niya, saka ibinulsa ang dalawang kamay sa suot na slacks. "That explains it. Your degree doesn't even fit your position. Paano ka nakalusot sa recruitment screening?"

Para akong sinampal nang ilang beses dahil sa tanong niya.

Natahimik ang lahat, lalo na ako. I could feel the heat creeping up my neck as embarrassment replaced fear. Hindi ko alam kung maiiyak ba ako o mag-aapoy na lang sa galit.

Walang nagbago sa malamig niyang ekspresyon. Kapagkuwa'y mas lalo pang tumalim ang tingin niya sa akin, tipong pinapatay na niya ako sa isipan niya.

"It's unacceptable," pagpapatuloy niya sa malamig pa ring tinig. "I expect excellence, Miss De Miranta. And clearly, you can't deliver that."

"Sir, it was just a typo. I can fix-"

"Just a typo?" pag-uulit na naman niya, habang unti-unti na siyang lumalapit sa akin. "That typo cost the company more than two million pesos, and a reputation we've built for ten years. Do you understand that?"

"Sir, please... just give me another chance," pakiusap ko na sa basag na boses. "I can fix it, I swear. It won't happen again."

Mariin siyang umiling at niliko ang lakad patungo sa pintuang palabas. Oh my god. This is not good!

"No second chances," sambit niya, at ang malapad na likod na niya ang pinaharap sa amin lahat. "Effective immediately, you're terminated. HR will handle your clearance."

"Sir, please-"

Hindi ko na natapos ang sasabihin dahil lumabas na siya. Ni hindi man lang ako binigyan ng isa pang pagkakataong magpaliwanag.

It's over...

Sisante na talaga ako.

"Girl, kaya mo 'yan. Magaling ka naman kaya maraming tatanggap pa rin sa'yo," bulong ng officemate kong si Marga habang palabas na kami ng conference room.

Isa siya sa team kong hindi man lang kumibo kanina para suportahan ako. Gusto ko sana siyang pagsalitaan ng masasakit, kasama ang iba naming kasamahan, pero minabuti ko na lang na itikom ang bibig. After all, hindi naman siya ang nagsisante sa akin.

Nagsimula na akong magbalot-balot pagkarating ko sa lamesa ko. My hands were trembling as I shoved notebooks and pens into my bag, pretending not to hear the whispers around me.

"Omg, pati siya, hindi pinalagpas ni Boss?"

"Sayang, magaling pa naman siya. Malaking kawalan din siya sa kumpanya..."

"Perfectionist kasi si Sir Raz. Walang sinasanto."

Hindi ko sila masisi. Totoo naman kasi na walang sinasanto ang isang 'yon. Dati, hindi ako naniniwala sa mga sabi-sabi tungkol sa pagiging perfectionist niya. Hindi ko pa kasi nasasaksihan, lalo't baguhan lang ako rito.

They said he once fired a designer for choosing the wrong shade of blue, and another one for forgetting a comma in a tagline.

Oh, ngayon, nasama na ako sa listahan.

Hindi ko alam kung gaano ako katagal nakaupo sa harap ng walang kalaman-lamang lamesa bago ako tuluyang tumayo at lumabas na ng gusali.

Paglabas ko sa glass doors ng Eros Advertising Group ay napatingala ako sa logo nito. Nasa itaas iyon ng mismong gusali. Its gold letters gleamed under the sun, and funny how I felt like it was mocking me.

"Goodbye, dream job," I muttered. "Hello, unemployment."

Napabuntong-hininga ako at tinanggap na lang ang sinapit.

Tama si Marga. Marami pa naman sigurong tatanggap sa akin na advertising company.

Pero kasi... matagal ko na talagang pangarap na mapunta sa kumpanyang iyon. Bukod sa malaki ang pasahod nila, kilala rin sila sa industriya.

I wanted to grow there, to hone my skills, to make something meaningful out of my passion for creative work.

Oh, ngayon? Paano ko na magagawa ang mga iyon kung nasisante na nga ako?

Tangina talaga. Dahil lang sa isang typo, nawala sa akin ang pinapangarap kong trabaho!

At sinong mag-aakala na sa araw ding iyon, makakahanap agad ako ng paraan para makabalik sa trabaho?

It was eight in the evening when my tired feet led me to a bar I'd never been to before.

Malapit lang ito sa tinutuluyan kong apartment. Hindi rin ito masyadong dinadayo dahil sa kamahalan ng mga alak nila, kaya dito ko napiling magpakalasing.

Oo, napadpad ako rito para maglabas ng sama ng loob.

Ngayon lang talaga lubusang nag-sink in sa akin kung gaano kasakit ang sinapit ko.

Gusto kong maglasing nang maglasing hanggang sa kusang sumuko ang katawan ko. Sa paraang iyon, malaya akong makakatulog nang walang iniisip na problema.

Ngunit sa hindi inaasahang pagkakataon, dito ko pa talaga makikita ang lalaking nagsisante sa akin dahil lang sa pesteng typo.

Raz Eros Alcantara...

High school pa lang ako ay naririnig ko na ang pangalan niya kung saan-saan.

Siya ang tipo ng lalaking kung tingalain ng iba ay parang santo, dahil sa pagiging perpekto kuno niya bilang lalaki.

Bukod doon ay kilala din siya bilang mapili at may high-standard pagdating sa babae.

Sinong mag-aakala na makikita ko siya rito... na may kasamang mga p0kpok.

Perfect pala, huh?

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • Hold Me Close, Mr. Perfectionist Billionaire    Kabanata 54

    “Marry me, Samantha Ion De Miranta…”Napatitig ako sa kaniyang mga mata habang ang mga salitang ’marry me’ ay nagpaulit-ulit sa pandinig ko. Pakiramdam ko ay umurong ang dila ko. I mean… kasal? Paanong napunta agad sa pagpapakasal ang pananatili namin dito?Lihim akong napasinghap nang synod na pumasok sa utak ko ay ang magaganda niyang nagawa sa akin. Tinitigan ko siya ng mariin habang magkadikit ang mga labi ko.Bagaman hindi naging mabuti ang paghihiwalay namin noon, bumawi naman siya sa akin magmula n’ung sinagip niya ako. Siya na ang lalaking hindi ako binitawan noong mga panahong pati ang sarili ko ay ayaw ko nang panghawakan. Siya ang naglinis ng mga sugat ko, hindi lang ang mga nasa balat, kundi pati ang mga sugat sa pagkatao ko. Sa loob ng halos dalawang taon, wala siyang ibang ginawa kundi masiguro na ligtas at masaya ako.‘Does he deserve a 'yes'?’ tanong ko sa sarili ko.Muli na naman akong napasinghap ng lihim nang maalala ko ang mukha ni Raz sa TV noong nakaraang taon.

  • Hold Me Close, Mr. Perfectionist Billionaire    Kabanata 53

    Isang tao, tatlong daan at animnapu’t limang araw na ang lumipas mula nang huling maramdaman ko ang hapdi ng lubid sa mga pulso ko at ang malansang amoy ng dugo sa impyernong silid na ’yun.Sa halos dalawang taon, ang rest house na ito ni Ethan sa gitna ng malawak na farm ang naging kaisa-isa kong mundo. Hilom na ang mga natamo kong sugat sa balat, pero may bigat pa rin sa dibdib ko sa tuwing naaalala ko ang pangyayaring ’yun. Ganunpaman, masasabi ko pa ring unt-unti na akong nagiging okay. Natutunan ko na ring yakapin ang katahimikan dito.Ngayong hapon, naglalakad ako sa malawak na lupain sa harap ng rest house. Ang amoy ng damo ay sumasana sa hangin, pati na ang sariwang bulaklak. Mula rito sa kinatatayuan ko, tanaw ko si Ethan na naglalakad din sa hindi kalayuan, tila may tinitignan sa mga pananim. Napangiti ako nang lumingon siya sa akin at kumaway."Sam! Halika rito, tignan mo 'tong mga bagong tanim na sunflowers!" sigaw niya.Natawa ako at nagsimulang tumakbo patungo sa kaniya.

  • Hold Me Close, Mr. Perfectionist Billionaire    Kabanata 52

    Pumikit ako nang mariin habang umaandar ang sasakyan ni Ethan. Nangingibaw man ang panghihina, sinubukan ko pa ring sulyapan ang labas ng bintana. Sa halos isang linggo kong nakakulong sa silid na ’yun, ang akala ko ay nasa liblib na kagubatan o abandonadong bundok ang kinaroroonan n’un. Ang gusaling pinanggalingan ko pala ay walking distance lang mula sa isang maluwag na highway kung saan tanaw ang mga dumadaang sasakyan at poste ng ilaw.Napayuko ako at hindi na napigilan ang paghikbi nang may mapagtanti ako. “How could Raz not find me there?” pabulong kong tanong sa sarili habang humahagulgol. “With all his power, with all his money... it’s just a few meters away from the main road. Was I really that invisible to him? Or maybe Gino was right... maybe Raz never really intended to find me at all.”Bahagya akong natigil sa paghikbi nang maramdaman ko ang mainit na palad ni Ethan na humawak sa nanginginig kong kamay. "You're safe now, Sam. Please, stop crying. Hinding-hindi ka na nila

  • Hold Me Close, Mr. Perfectionist Billionaire    Kabanata 51

    "Patay na ba 'yan?" Malabo man ang pandinig ko ngayon pero narinig kong tanong iyon ng isa sa mga lalaking bantay."Hindi pa ata. Humihinga pa, o," sagot ng isa pa, sabay sipa sa paa ko para tignan kung may reaksyon ako. Hindi ako nakagalaw habang walang lakas na nakahandusay ngayon sa sahig."Pero mamamatay na 'yan, naghihingalo oh. Masyadong napuruhan sa ulo," dugtong ng isa sa mga babaeng bantay. Narinig ko ang yabag ng mga paa nila na papalayo nang bumukas ang pinto.Pumasok si Gino. "Labas muna kayo," maikli niyang utos.Naramdaman ko ang paglapit niya. Pasquat siyang umupo sa harap ko at hinawakan ang baba ko para iangat ang mukha kong puno ng dugo at pasa. "So, you made it, huh," bulong niya. Inalalayan niya akong maupo sa silya, bagaman parang lantang gulay na ang katawan ko.Bumalik siya sa pagkaka-squat sa harap ko, titig na titig sa akin. "I'm so disappointed in Raz. I gave him two days to find you, but he did not. With all his connections, he couldn't even track a single w

  • Hold Me Close, Mr. Perfectionist Billionaire    Kabanata 50

    Ang sumunod na dalawang araw ay hindi ko na masyadong maramdaman ang katawan ko. Para akong nasa mahabang siklo ng dilim, na unt-unting nagpapaguho ng katinuan ko. Sa loob ng silid na ito, wala akong nakikitang bintana upang masulyapan ko man lang ang pagsikat o paglubog ng araw. Ang tanging basehan ko ng oras ay ang pagpasok ng mga tauhan ni Gino para maghatid ng panibagong round ng pasakit.“Gising, prinsesa!” Isang malakas na sipa sa sikmura ko ang nagpagising sa akin sa ikalawang umaga.Napaduwal ako sa sobrang sakit. Ang hita ko ay namamaga na dahil sa mga tusok ng gunting ni Marga noong nakaraang gabi. Ngayon ang dalawang babaeng tauhan naman nila ang mananakit sa akin. Kumuha ang isa sa kanila ng isang maliit na pliers, isang plais na karaniwang ginagamit sa construction."Sabi ni Boss Gino, kailangan daw naming i-record ang boses mo para may mapakinggan si Raz bago matulog," nakangising sabi ng babaeng may maikling buhok.Bago pa ako makapagsalita, hinawakan ng dalawang lalaki

  • Hold Me Close, Mr. Perfectionist Billionaire    Kabanata 49

    Unti-unti akong napamulat. Nagtaka pa ako dahil sa bawat pagkurap ko ay sinasabayan ng matinding pintig sa sentido ko. Amoy kalawang, alikabok, at luma, iyan agad ang bumungad sa akin sa pagdilat ko. Kinusot-kusot ko pa ang mata ko sa pag-aakalang baka malabo lang ang paningin ko…Pero nang luminaw na ang paningin ko, ang nakangising si Marga ang nakita ko. Nakaupo siya nang de-kwatro sa isang silya sa harap ko, prenteng humihigop ng wine. Agad akong nag-hysterical nang maalala ang nangyari sa party, pero natigilan ako nang maramdamang hindi ko maigalaw ang mga kamay at paa ko. Pagtingin ko sa katawan ko ay nakagapos ako sa isang lumang kahoy na bangko."Gising na pala ang pakarat," nakangising bati ni Marga."Marga, pakawalan mo ako rito! Hayop ka, anong kailangan mo?!" sigaw ko habang pilit na kumakawala sa mga lubid na bumabaon na sa balat ko."Boring mo talaga," nanunuya niyang sabi. “Dapat, pagmamakaawa ang unang lalabas sa marumi mong bibig… hindi ganiyan,” dugtong niya bago lum

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status