เข้าสู่ระบบNapataas naman ang kanyang kilay nang marinig ang sinabi nito. “Maid? Are you serious? Kailan ka pa nakapagdesisyon na kumuha ng maid? Sa selan mong yan?” hindi makapaniwalang tanong ni Mika rito.
“Mahabang kwento.” sagot nito at malamig ang mga matang tumingin ito sa kaniya. “Bakit ba napakarami mong tanong? Ano bang ipinunta mo rito?” naiinis ng tanong nito sa kaniya dahilan para magkibit balikat na lang siya at ngumiti ng bahagya bago naglakad patungo rito.
“Ikaw naman, masyadong mainit ang ulo mo.” sabi niya rito ng may mapang-akit na ngiti sa labi bago tuluyang umupo sa tabi nito at inamoy kaagad ito.
........
“Ate saan ka ba galing? Gabing-gabi na.” sabi ni Jina at ng buksan niya ang pinto. Hindi niya akalaing hanggang sa mga oras na iyon ay gising pa pala ito. Malinaw niyang sinabi rito kanina na matulog na ito at huwag na siyang hintayin pa.
Isang pilit na ngiti ang ipinaskil niya sa kanyang mga labi. Naglakad siya patungo sa silya sa may kusina nila at umupo bago bumuntong hininga. “Bakit gising ka pa? Hindi ba at may pasok ka pa bukas? Matulog ka na Jina.” sabi niya rito at pagkatapos ay marahang ngumiti sa kapatid. “Okay lang ako ano ka ba. Isa pa, naghanap ako ng trabaho at may nahanap naman ako pero bukas pa ako mag-uumpisa.” sabi niya rito.
Tumingin lang ito sa kaniya ngunit hindi nagsalita. “Ate—” bago pa man niya matapos ang kung ano mang sasabihin nito ay mabilis niya itong pinutol.
“Jina… ayos lang okay? Sige na, matulog ka na doon dahil gabi na.” tumayo siya mula sa pagkakaupo at niyakap ang kapatid niya.
Niyakap niya ito at hinaplos ang likod. “Okay lang Jina, okay lang. Mag-aral kang mabuti okay? Yun lang ang gusto ko.” bulong niya sa kanyang kapatid.
Sunod-sunod naman ang naging pagtango nito sa kaniya. “Pangako ate, mag-aaral akong mabuti…” sagot nito sa kaniya.
Napahilamos si DAmien sa kanyang mukha at may hindi maipintang mukha. Kagigising pa lang niya pero naiinis na siya kaagad dahil paano ba naman. Kagabi, unang beses na nangyari iyon sa kaniya na ni hindi siya nakaramdam ng kahit na ano habang nilalaro ni Mika ang kanyang pagkalalaki. Ni ayaw nitong tumigas kahit na anong subo nito roon at iyon ang ikinakainis niya.
Sino ba naman ang hindi maiinis hindi ba? Bumangon siya mula sa kama at naglakad patungo sa banyo. Maagad pa para sa gising niya sana kaso hindi na siya makatulog pa o mas tamang sabihin na ni hindi man lang siya nagkaroon ng maayos na tulog.
Pumasok siya sa banyo at tinanggal ang nag-iisang saplot sa katawan niya at ibinagsak na lamang sa sahig pagkatapos ay binuksan ang tubig. Agad siyang napapikit nang dumaloy sa kanyang katawan ay maligamgam na tubig.
Habang nakapikit ay bigla na lang pumasok sa kanyang isip ang babaeng iyon— dahilan para muli na naman siyang makaramdam ng matinding inis ngunit laking pagtataka niya sa sarili niya dahil sa kabila ng inis niya ay hindi siya makapaniwalang napatingin sa nasa pagitan ng kanyang mga hita. Bigla na lang itong tumayo ng wala sa oras samantalang kagabi ay hirap na hirap siyang gisingin ito.
Natawa na lang siya sa kanyang sarili ngunit kasabay nun ay ang panlalamig ng kanyang mga mata. Hindi maganda ang nangyayari sa kaniya at hindi siya natutuwa.
*****
Walang ibang pagpipilian si Serene kundi ang ilabas ang pinakatatago-tago niyang pera mula sa isang maliit niyang wallet. Nang buksan niya ito ay nakita niya ang nakatiklop na ilang tag-iisang libo. Maingat niya itong inilabas mula doon at binuklat.
Apat na libo lang pala iyon at iyon na lang ang natitira niyang pera. Hindi niya alam kung hanggang ilang araw ang itatagal ng perang iyon ngunit sigurado siya na hindi iyon aabutin ng matagal lalo na at papasok pa sa school ang kapatid niya, nagco-commute lang ito araw-araw.
Napahilot siya sa kanyang sentido. Ni hindi niya nagawang makatulog ng maayos dahil sa pag-iisip. Hindi niya maiwasang hindi mag-alala kung ano na lang na lang ang magiging buhay nila ang kapatid niya sa mga susunod na araw.
Kailangan niya ring maghanap ng trabaho. Muli siyang napakagat labi nang muling maalala ang nangyari kagabi. Sayang ang pagkakataong iyon ngunit anong magagawa niya kung hindi niya nga talaga kayang gawin ang gusto nito?
Isang buntong hininga ang pinakawalan niya at tumayo na para lumabas at bumilis ng pwede niyang iluto dahil alam niyang maagad pa ang pasok ng kapatid niya.
~~~~~
May malamig na ekspresyon ang mukha ni Damien nang pumasok siya sa kanyang opisina. Naramdaman niya ang tingin ni Kent ang kanyang assistant sa kaniya ngunit pinilit niyang hindi ito pansinin dahil sa totoo lang ay ang pangit ng umaga niya.
Umupo siya sa harap ng kanyang mesa para umpisahan na sana ang kanyang mga trabaho nang maramdaman niya pa ring nakatingin sa kaniya si Damien dahilan para mag-angat na siya ng kanyang ulo at salubong ang kilay na nagtanong. “What? May gusto ka bang sabihin?” naiinip na tanong niya rito.
Matagal na niya itong kasama kaya alam niya na ang ibig sabihin ng tingin nitong iyon. Napuno ng pag-aalinlangan ang mukha nito at pagkatapos ay dahan-dahang naglakad patungo sa harap niya habang hawak nito ang isang folder. Maingat nitong ibinaba iyon sa harapan niya.
Napakunot ang noo niya. Ano naman kaya ito? Ngunit sa halip na magtanong ay kinuha niya na lamang ito at binuklat at doon niya nakita kung ano ang laman nito. Ito ay ang impormasyon tungkol sa pagkatao ng babaeng iyon. Oo nga pala at inutusan niya nga pala itong alamin ang impormasyon tungkol sa babaeng iyon.
Doon niya nalaman na nangangailangan ito ng pambayad ng renta at may kapatid pa itong nag-aaral. Napataas na lang ang sulok ng kanyang mga labi dahil dito. Kaya pala ganun na lang ang kagustuhan nitong humanap ng pera.
“Arrange a meeting with her tonight.” utos niya kay Kent. gusto niya na muli itong kausapin, mas malinaw at mas alam nito ang magiging trabaho nito sa buhay niya.
Hinintay pa talaga ni Serene na lumabas ang lalaki sa silid nito. Nang bumukas ang pinto at lumabas ito ay kaagad siyang lumapit dito. Sinulyapan siya nito. Ang madilim nitong ekspresyon ang kaagad na bumungad sa kaniya. Napakasungit nito! Pero sino nga ba ang hindi magsusungit kung unang higop nito ay mapait kaagad, kahit sino naman talaga siguro diba?“What?” inis na tanong nito sa kaniya.Yumuko siya dahil hindi niya kayang salubungin ang mga mata nitong halos tumagos sa kaniya sa sobrang talim. “Uhm, I’m sorry for the coffee sir. Sa susunod ay lalagyan ko na po ng asukal.” Narinig niya lang ang pag-ismid nito ngunit hindi sumagot sa halip ay tinalikuran siya. Nagulat siya sandali ngunit mabilis niya rin naman itong sinundan patungo sa pinto. Tumigil ito sa paglalakad at humarap sa kaniya. “Ano ba?! Bakit ka ba sunod ng sunod?” nawawalan na ng pasensyang tanong nito sa kaniya.“Uhm, ano kasi sir… ang dami ko kasing niluto kagabi tapos ininit ko ngayon. Sayang naman kung hindi niyo
Katulad nga ng napagkasunduan ni Serene at ng lalaking iyon ay dumating siya sa condo nito dala ang ilan niyang mga gamit. Nag-offer pa nga ang assistant nito na sunduin siya ngunit mariin siyang tumanggi. Ayaw niyang makita ito ni Jina. idagdag pa na pinipilit nga siya ng kanyang kapatid na ihatid ngunit tumanggi din siya.Pagkarating niya doon ay wala siyang ibang ginawa kundi ang maglinis at pagkatapos niyang maglinis ay inumpisahan niya namang magluto dahil tiyak na pag-uwi nito ay gutom ito. Wala siyang ideya kung anong oras ito uuwi dahil unang-una ay wala naman siyang kaalam-alam sa ginagawa nitoi.Basta ang tanging alam niya lang ay may ari ito ng isang kumpanya at bukod doon ay mayaman ito at ma-impluwensya. Iniisip niya pa lang ang mga pwede na naman nitong ipagawa sa kaniya pagdating nito ay parang gusto na naman niyang umatras. Hindi niya alam kung anong mga gustong kainin ng lalaki pero nagluto pa rin siya. Sa susunod ay tatanungin nya na ito kung ano ang mga hindi nito
Napakagat labi si Serene pagkatapos niyang punasan ang kanyang sarili. Pakiramdam niya ay napakarumi niya noong mga oras na iyon dahil sa nangyari. Sa totoo lang ay hindi niya talaga akalain na ganun ang gagawin sa kaniya ng lalaking nasa harapan niya. Napaka walang puso nito at higit sa lahat ay wala itong awa.Ni hindi nito inisip ang nararamdaman niya at wala yata itong balak na intindihin talaga iyon. Kanina pa ang nag-uunahang pumatak ang kanyang mga luha at kanina niya pa ito pilit na pinipigilan ngunit kanina pa rin patak ng patak. Tinatanong niya ang sarili niya kung talaga bang handa na siyang tanggapin ang sitwasyon niyang iyon.Pero ang lahat ng iyon ay ginagawa niya lang naman para sa kanyang kapatid. Para sa ikabubuti nito at higit sa lahat ay para makapagtapos ito. Kailangan niyang magtiis hanggat kaya niya. Kung iyon na lang talaga ang tanging paraan, wala na siyang pagpipilian pa.Ilang sandali pa ay narinig niya ang malamig nitong boses. “You need to live with me, ala
“What? Tatayo ka na lang diyan? Come here.” utos nito sa kaniya. Doon lang parang bumalik sa katinuan si Serene. Nag-iwas siya ng kanyang mga mata at ramdam na ramdam niya kung paano nag-init ang kanyang pisngi dahil sa kanyang nakita.What the hell is that? Ganun ba talaga iyon kalaki? Hindi ba at parang sobra naman yata iyon para sa kaniya? Talaga bang, talaga bang pumasok iyon sa kaniya? Paano iyon nagkasya doon?Ang dami niyang tanong sa kanyang isip ng mga oras na iyon. “Damn it! Come here.” nagulat siya sa bahagyang pagtaas ng boses nito at dali-dali siyang lumapit sa lalaki.“Kneel.” napakagat labi siya ngunit wala siyang magawa. Alam niya sa sarili niya simula ngayon, dapat na niyang sundin ang bawat utos ng lalaking ito dahil hindi na niya kontrol ang buhay niya sa ngayon. Pumikit siya kasabay ng isang malalim na buntong hininga at lumuhod sa harapan nito. Sa pagitan ng mga paa nito.“Blow me.” utos nito sa kaniya.Blow? Blow him? Blow his c0ck? Iyon ba ang utos nito? Nang ma
Huminga ng malalim si Serene para pakalmahin ang sarili niya. Kanina lang ay may dumating sa apartment nila at nagpakilalang assistant daw ito ni Damien— ang lalaking iyon. Sinabi nito sa kaniya na gusto daw siyang makausap ng kanyang boss at sa totoo lang ay wala siyang ideya kung bakit.Noong huli silang magkita ay galit na galit ito sa kaniya dahil hindi niya magawa kung ano ang gusto nito. At sa totoo lang, aaminin niyang hindi niya rin alam kung bakit siya pumayag na sumama doon ngayon. Pero sigurado siya na dahil gusto niya rin na humingi pa ng isang pagkakataon para sa pag-aaral ng kapatid niya.Ilang sandali pa ay dahan-dahan na niyang itinulak ang pinto sa harap niya at pumasok. Sa loob ng silid ay nakita niya ang lalaking nakaupo sa sofa, may hawak na baso ng alak at halatang hinihintay siya. Isang malamig na tingin ang kaagad nitong ipinukol sa kaniya. “You came, at last…” sabi nito na may ismid sa mukha.Napalunok siya at nanatili lang sa kanyang kinatatayuan. Ni hindi siy
Napataas naman ang kanyang kilay nang marinig ang sinabi nito. “Maid? Are you serious? Kailan ka pa nakapagdesisyon na kumuha ng maid? Sa selan mong yan?” hindi makapaniwalang tanong ni Mika rito. “Mahabang kwento.” sagot nito at malamig ang mga matang tumingin ito sa kaniya. “Bakit ba napakarami mong tanong? Ano bang ipinunta mo rito?” naiinis ng tanong nito sa kaniya dahilan para magkibit balikat na lang siya at ngumiti ng bahagya bago naglakad patungo rito.“Ikaw naman, masyadong mainit ang ulo mo.” sabi niya rito ng may mapang-akit na ngiti sa labi bago tuluyang umupo sa tabi nito at inamoy kaagad ito.........“Ate saan ka ba galing? Gabing-gabi na.” sabi ni Jina at ng buksan niya ang pinto. Hindi niya akalaing hanggang sa mga oras na iyon ay gising pa pala ito. Malinaw niyang sinabi rito kanina na matulog na ito at huwag na siyang hintayin pa.Isang pilit na ngiti ang ipinaskil niya sa kanyang mga labi. Naglakad siya patungo sa silya sa may kusina nila at umupo bago bumuntong h







