Kabanata 1

Kabanata 1

Sinilip niya ang anak na nakatulog sa malambot na sofa sa sala ng kanilang bahay. Napakamot siya sa kaniyang batok nang maisip muli ang naganap sa airport kanina.

"Suraidah, ano na naman ang nangyari at para bang asong may galis ka riyan?!"

Tumayo siya at humakbang patungo sa pintuan. Sumandal siya sa frame ng pinto at tumingin sa malayo. Mayamaya at nilinis niya ang kaniyang lalamunan bago tumingin sa kaibigan niyang pumarito sa bahay niya matapos malaman ang nangyari kaninang umaga.

"Iniisip mo pa rin ang pagkikita ng mag-ama mo kanina?"

"Shiela, your mouth. Puwede bang huwag nating pinag-uusapan ang bagay na iyan kapag kasama natin si Caelan. He was invested with what I've said to him."

"Isang beses mo lang naman sinabi ang bagay na iyon sa kaniya, hindi ba?"

"Nagmana sa akin ang bata na may photographic memory, okay? Pinanghahawakan niya ang sinabi kong iyon sa kaniya, Shiela. And I regret saying that to him."

She sighed. Makulit si Caelan at panay ang pagtatanong nito noon kung sino ang kaniyang Daddy. Hindi sinadyang nasabi ni Suraidah na si Crane ang Daddy nito. Kaya ay ganoon na lang kung igiit ni Caelan na ama niya si Crane nang magkita silang dalawa.

"Kausapin mo na lang bukas si Caelan. Magbabago rin ang paniniwala niya, lalo na at sinabi mong pinagtabuyan siya ni Crane."

"Sana nga, Shiela. I—I am afraid," basag na boses niyang wika.

Mabilis na tumungo sa kaniya si Shiela. Humawak ang kaibigan sa kaniyang nakakrus na mga bisig.

"Don't be. Naitago mo nga kay Crane ang tungkol kay Caelan sa loob ng limang taon, hindi ba? Kakayanin mo ito. Isa pa ay ako, ikaw at mga magulang mo lang ang nakakaalam kung sino ang ama ng bata." Huminga nang malalim si Shiela. "Sana ay hindi ko rin sinabi kay Caelan na totoo ang sinabi mo."

"Shiela, naitago ko ang katotohanan dahil wala sa Pilipinas si Crane sa loob ng limang taon. But now that he is here, I am not sure if I can still hide the truth from him. Sikat si Crane, anak ng may-ari ng Laviste Group. Sa ayaw at sa gusto ko ay makikita siya ng anak ko sa Magazine, TV, newspaper, at sa mga billboards sa labas."

"You're just overthinking about this."

"Masisisi mo ba ako?"

Mapagsimpatiyang sulyap lang ang naitugon ng kaniyang kaibigan sa kaniya.

Noong gabing iyon ay hindi alam ni Crane na siya ang babaeng nasa kandungan nito. Kapag sinabi niya sa lalaki na totoo ang sinabi ni Caelan dito ay baka husgahan siya nito.

Ayaw niyang isipin ng lalaki na malandi siya. Isa ring pagkakamali iyon para kay Suraidah. Hindi niya nais ang nangyari. Subalit ay huli na ang lahat. Hindi na niya maibabalik pa ang panahon bago ang oras na may nangyari sa kanila ni Crane. Kung kaya'y ang alam niyang tamang gawin ay itago kay Crane ang tungkol kay Caelan.

Kinaumagahan ay napansin ni Suraidah ang pagiging matamlay ng kaniyang anak. Hindi siya sanay sapagkat malikot ang bata. Madalas din na naglalaro kahit umaga pa lang si Caelan, ngunit ngayong araw ay tila walang gana sa lahat ng bagay ang anak niya.

"Good morning, My Love. How was your sleep?"

"Good," maikling tugon ng bata.

Umupo siya sa tabi ni Caelan at inayos ang magulong buhok ng bata.

"Gusto mo bang mamasyal tayo mamaya? Walang work si Mommy ngayon," alok niya rito. "Punta tayo sa park, bring lang tayo ng food? How about magstay tayo rito at sa pool tayo wholeday? Or gusto mo bang mag-shopping? Let's buy toys and new things for you."

Huminga nang malalim si Caelan. Pinahinto siya ng anak niya sa pag-aayos ng buhok nito. Tumingala sa kaniya ang bata.

"Why, My Love? Ayaw mo na ba kay Mommy?"

"It's not like that, Mommy. Wala lang ako sa mood gawin ang mga sinabi mo."

Tumayo ang bata at agad itong umakyat sa hagdan. Pumaibaba ang mga balikat ni Suraidah. Lubos ang takot niya na baka maging dahilan ito ng pag-layo ng damdamin ni Caelan sa kaniya.

Sa halip na ang maid ang siyang naghatid ng pagkain ng bata ay siya ang siyang tumungo sa silid ni Caelan. Dala niya ang pagkain ni Caelan. Binuksan niya ang pintuan at nagulat siya nang wala roon ang anak niya.

"C—Caelan?!"

Halos matapon ang gatas na nasa baso nang nilapag ni Suraidah ang foodtray sa kama ni Caelan. Hinanap niya ito sa banyo ng silid, maging sa silid kung saan bumibihis ang anak niya ay wala rin ito sa loob.

Nagmadali siyang lumabas upang magtanong sa mga maid.

"C—Caelan is not in his room. Nasaan siya? N—Nakita niyo ba ang anak ko?!"

"Ma'am, h-hindi po!"

Dumapo ang kaniyang kamay sa dibdib niya. Hindi siya mapakali, hindi niya alam ang gagawin.

Nasaan na nga ba nagpunta si Caelan?

—

His little feet felt tired. Napaupo siya sa gilid at tumingin siya sa malaking billboard sa isang matayog na gusali.

He could not accept what his Mommy said. Binawi ng ina niya ang sinabi nito sa kaniya. Wala nang magagawa pa ang Mommy niya dahil si Mister Crane Laviste ang gusto niyang maging Daddy.

"Malakas ang kutob ko na siya ang Daddy ko! Ayaw lang aminin sa akin ni Mommy!"

Tumayo siya at sumipa sa hangin.

"Hindi puwedeng magkaroon ng ibang fiancee si Daddy! Gagawa ako ng paraan para makita nila ni Mommy ang daan patungo sa isa't isa!"

Saktong pagtitig niya sa glass door ng building ay nakita niya ang lalaking kasama ni Crane kahapon. Mabilis siyang tumakbo patungo sa lalaki at hinarang ang mga kamay niya.

"Nasaan ang Daddy ko?"

"Bata, bawal ka rito!"

Lumingon si Mark sa guwardiyang aawat sana kay Caelan.

"I know this kid. Ako na bahala sa kaniya."

Yumuko si Mark at tumitig siya sa mga mata ni Caelan.

"Ikaw na naman? Bakit ka nandito?"

"Where is my Daddy?" tanong niya sa mamang kaharap niya. "I want to talk to him. Hindi siya puwedeng magkaroon ng ibang fiancee! Bring me to my Daddy!"

"Alam ba ng Mommy mo na nandito ka?"

"Y—Yes."

Dinampot siya ni Mark at agad na kinarga upang dalhin sa opisina ni Crane.

"Amoy laway ka pa, Bata. Suot mo pa ang pantulog mo. Hindi ako naniniwala na alam ng Mommy mo na nandito ka."

"I—I am telling the truth!"

Pagkapasok nila sa opisina ni Crane ay pumiglas upang makababa si Caelan. Tumakbo siya patungo kay Crane na nakatitig sa malayo habang may kausap sa linya. Binaba naman ni Crane ang tawag phone nito nang makita muli si Caelan.

"Daddy! Daddy!"

Tumingin si Crane kay Mark.

"Naglayas siguro," tugon ni Mark sa tanong ng mga mata ni Crane. "Diretsahang DNA test na lang kaya ang gawin mo, Sir Crane, nang sa ganoon ay tumigil na ang batang ito sa pagsasabi na anak mo siya."

"That's a good idea, Mark. Pero parang tanga naman ako kung gagawin ko iyan agad."

"Hindi bale nang tanga, basta tumigil lang ang batang iyan. Kapag talaga nalaman ni Miss Shari ang tungkol dito ay tiyak akong magagalit iyon."

Napabuntong-hininga na lang si Crane habang si Caelan naman ay nanatiling nakayakap sa binti niya.

"Iyong tungkol sa pinagawa ko sa iyo?"

"Nandito na sa loob ng envelop ang lahat ng detalye tungkol kay Miss Suraidah Agos, Sir Crane," wika ni Mark at nilabas mula sa loob ng suot na tuxedo ang nayuping envelope.