LOGINจุ๊บ!“ขอบคุณนะครับคนดี ของคุณที่เลือกพี่” พี่เตอร์จูบหน้าผากฉันแล้วก็กอดฉันแน่นอีกครั้ง เราสองคนนั่งกอดกันด้วยความรู้สึกที่มันดีจนบรรยายไม่ถูก ไหนจะส่วนนั้นที่ยังประสานกันอยู่เป็นเครื่องตอกย้ำว่าเราสองคนเป็นคน ๆ เดียวกัน“เอ่อ...พัดลมขอเคลียร์เรื่องพี่มิกซ์ต่อได้ไหมคะ” หลังจากนั่งกอดนั่งซึ้งกันมาสั
“ซี๊ด~ เอาออกก่อนก็ได้ค่ะ” พัดลมครางแต่ผมเอามือมาลูบหน้าอกเธอแทน“เดี๋ยวก็ต้องใส่ใหม่ เอาไว้แบบนี้แหละครับ”“อื้อ~ เอาออกก่อนค่ะ พัดลมมีเรื่องจะคุยกับพี่ พัดลมลืมไปเลย” พัดลมพยายามจะขยับตัวออกแต่ผมกอดเธอเอาไว้“อยู่แบบนี้แหละเชื่อฟังผัวบ้าง”“อื้อ!” ฮึ ๆ ๆ เธอหันมามองผมแล้วก็ครางในลำคอใส่ด้วยความขัด
“อื้อ~ ที่รักขา~ เมียไม่ไหวแล้ว ทำให้หน่อย~ รักเมียที~”“รับปากผัวก่อนครับ ถ้าทำให้ต้องไม่ไล่พี่ไปนอนที่อื่น วันนี้เราเริ่มก่อนไม่ใช่พี่” ผมต้องทำให้พัดลมรับปากก่อนให้ได้ เพราะท่าทางศึกวันนี้จะยาวและมันทำให้พัดลมเจ็บและแสบน้องสาวจนเดินไม่ปกติอีกแน่ ๆ“อื้อ~ พัดลมจะไม่ไล่พี่แล้ว ที่รักใส่เข้ามา ใส่เข
“อืม~ คายทิ้งที่รักมันคาว” ไม่ใช่ว่าเธอไม่เคยกินหรอกครับแต่ครั้งนี้มันออกมาเยอะผมสงสาร น้ำรักผู้ชายไม่ได้หอมหวานเหมือนที่บรรยายเป็นตัวหนังสือในนิยายหรอก“เสียดาย~” พัดลมกลืนน้ำรักทั้งหมดลงไปแถมยังตวัดลิ้นเลียรอบริมฝีปาก ตาก็โคตรเยิ้ม คำว่าเสียดายนี่ทำผมสติกระเจิงอีกแล้ว“พี่มีให้กินทุกวันเสียดายทำไม
“...พี่เตอร์ทำให้พัดลมเป็นผู้หญิงแบบนี้ได้ยังไง”“ฮึ ๆ ๆ เป็นแค่กับผัวไม่เห็นเสียหายตรงไหนเลยที่รัก” ผมโอบเอวเธอแล้วลูบเบา ๆ เธอยังอยู่ในชุดนอนชุดเดิมอยู่เลยครับ ที่จริงชุดนอนชุดนี้ไม่เหมาะกับการใส่นอนเลยสักนิดมันเหมาะกับการใส่มานั่งคร่อมผัวต่างหาก“พูดมาก” พัดลมพูดเบา ๆ แล้วจากนั้นเธอก็ก้มลงมาจูบผม
-30 นาทีต่อมา-ตอนนี้เราสองคนนอนดูหนังในห้องโฮมเทียเตอร์ นอนบนโซฟาตัวใหญ่ที่ปรับนอนได้พร้อมกับหรี่ไฟจนสลัว และภาพในจอก็คือพระเอกนางเอกหนังแอ็คชั่นที่กำลังจูบกันดุเดือดบนเตียงก่อนที่จะออกไปทำภารกิจ“พี่เตอร์~”“หืม” ผมขานรับทั้งที่ตายังจ้องหน้าจอ แกล้งจ้องทั้งที่ใจกำลังรอเวลาว่าเมื่อไหร่ยาปลุกเซ็กส์จ
“ฮึ ๆ ๆ ระวังเอดส์แดกล่ะไอ้น้องรัก แล้วมาทำเหี้ยไรแต่เช้า” ผมขี้เกียจคุยกับมันมากก็เลยถามเข้าเรื่องเลย ง่วงมากแล้วก็อยากไปจัดการยัยเมียสุดหื่นที่กล้าใจร้ายปล่อยผัวสุดที่รักนอนนอกห้องทั้งคืนใจจะขาดแล้ว“มาหาไง แม่กับป๊าไม่อยู่ผมเหงา”“เหงาเหี้ยไรมึงอยู่คอนโดไม่ได้อยู่บ้านไอ้ห่า”“ฮึ ๆ ๆ แสนรู้ว่ะเฮีย
“อะ...เอ่อ เตอร์คะ เอมไม่ได้อึด... / คุยวันนี้แหละชัตเตอร์พรุ่งนี้แม่กับป๊าต้องไปจีนกว่าจะกลับก็เดือนหน้าเพราะต้องไปอเมริกาต่อ” ยัยเจ้เอมกำลังจะแก้หน้าว่ายังไงไม่รู้แต่คุณแม่ตัดบทก่อน แค่คุณแม่เอ่ยออกมาวลีแรกขาฉันก็อ่อนแรง ท่านเป็นแม่ผัวที่ทำลูกสะใภ้กลัวจนหัวหดได้ดีจริง ๆ“แต่ผมหิวข้าว พัดลมก็หิวข้า
“ไม่มีอะไรหรอกขี้เกียจอธิบายไปถามเลขาป๊าเอาเองคุยเรื่องธุรกิจแล้ววุ่นวายปวดหัว แม่จะกลับแล้วยังไม่ได้ให้แม่บ้านเตรียมกระเป๋าเลยจะเดินทางพรุ่งนี้แล้ว แกพาน้องไปกินข้าวซะไป” ...คะ? อะไรวะ งง?“จะกลับแล้วเหรอครับ”“ย่ะ! ก็เห็นอยู่ว่าฉันหยิบกระเป๋าแล้วก็เพิ่งบอกไปหยก ๆ ว่าจะกลับ”“จะไม่คุยกับลูกสะใภ้ก่อ
“แล้วเพราะอะไรวะเหตุผลหลัก ๆ”“ก็...ซ้อทำให้เฮียเลิกสำส่อนได้ อีกอย่างรู้ไหมเฮียว่าแม่โล่งใจมาก...”“โล่งใจเรื่องอะไร”“ก็โล่งใจที่...ไม่ต้องไปเผาลูกชายคนโตแล้วโดนคนนินทาว่าลูกชายแม่กับป๊าตายเพราะเอดส์แดกแล้วไง”...ไอ้สัส! อันนี้ตอแหลหลอกด่ากูชัวร์!“เดี๋ยวมานะไอ้น้องรัก”“อ้าวจะไปไหนเฮีย” ไอ้ห่าคูเ







![I hope you know : หัวใจของกาย [กาย + เอิงเอย]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)