MasukChapter 57Claudia’s POVHEADLINE: Former President Van Ruth Amores, Tagapagtanggol Nga Ba ng SCAMMER?“Van, ano ba itong headline tungkol sa iyo?”Halos manginig ang boses ko habang ipinapakita sa kanya ang balitang sunod-sunod nang lumalabas sa telebisyon at social media. Sa loob ng maraming taon, napakalinis ng pangalan ni Van. Bilang dating pangulo at isa sa pinakaginagalang na abogado sa bansa, maingat niyang pinangalagaan ang kanyang reputasyon.Ngunit ngayon, tila isang iglap lang ay nabahiran iyon ng pagdududa.Nag-ugat ang lahat nang mangako si Van sa pamilyang Montecillo na tutulungan nila si Arnold Montecillo sa kaso nito. Si Van mismo ang nagsisilbing pangunahing adviser habang ang kanyang mga apprentice at kasamahan sa law firm ang hahawak sa aktuwal na paglilitis.“Former President Van Ruth Amores, ipinagpalit ba ang prinsipyo kapalit ng bilyones?”“Van Ruth Amores, tagapagtanggol ng pinakamalaking scammer sa bansa?”Isa-isa kong binasa ang mga headline.“Grabe naman sil
Chapter 56Claudia’s POV“Hello Ana, andyan ba si Judge Amores?”“Yes, Ma’am Claudia, may kausap lang pong mga tao ngayon. Mukhang seryoso po sila, Ma’am.”“Ah, ganoon ba? Kilala mo ba kung sino?”“Mga Montecillo po, Ma’am Claudia.”“Oh, sige. Pakisabi na lang sa kanya na tawagan ako agad sa store kapag tapos na siya ha.”“Sige po, Ma’am.”Pagkababa ko ng telepono ay napaisip ako.“Montecillo?”Parang ngayon ko lang narinig ang apelyidong iyon sa opisina ni Van. Karaniwan kasi, ang mga kliyente nila ay tungkol sa mga properties, hatian ng mana, tax disputes, at iba pang usaping pinansyal. Kilala ang pamilya Amores sa pagiging eksperto sa mga komplikadong kaso tungkol sa yaman at ari-arian.Kaya naman nagtaka ako.“Bagong kliyente kaya?”“O may malaking problema?”Hindi ko na masyadong inisip iyon dahil marami rin akong inaasikaso sa store. Ngunit hindi pa man lumilipas ang ilang minuto ay tumawag agad si Van.“Hello, honey.”“Honey, bakit ngayon ka lang sumagot? Kanina pa kita tinataw
Chapter 55Claudia’s POV“Hon, Claudia, kung samahan mo kaya ako sa opisina?”Napalingon ako kay Van na noon ay nakayakap sa akin mula sa likuran habang nag-aalmusal kami sa kusina.“Ay, bakit?” tanong ko habang nakangiti.“Don't you miss working with me?”Mas lalo niyang hinigpitan ang yakap niya.Napatawa ako.Minsan talaga, para siyang batang naghahanap ng kakampi.“Sige.”Masyado yatang mabilis ang sagot ko dahil agad siyang napangiti.“Talaga?”“Talaga.”“Teka,” sabi ko habang lumilingon sa kanya. “Bakit nga ba, honey?”Napabuntong-hininga siya bago sumeryoso.“The truth is, magre-retire na si Linda.”Agad kong naunawaan ang ibig niyang sabihin.“Ah.”Tumango ako.“It's about time. Ang tagal na rin ng serbisyo niya sa kumpanya.”Mahigit dalawampung taon nang sekretarya ni Van si Linda. Halos lahat ng mahahalagang yugto ng kompanya ay nasaksihan nito.Siya ang isa sa mga haligi ng organisasyon.“Sino ang ipapalit mo?” tanong ko.“Maraming candidate.”Saglit siyang tumingin sa akin
Chapter 54Claudia’s POVPagkatapos ng funeral at cremation ni Tatay, nagdesisyon na lamang kami ni Van na dalhin ang kanyang abo sa Maynila. Doon namin ito ilalagay sa ipinagawa naming mausoleo, katabi ng kanyang ama. Pakiramdam ko iyon na ang pinakatamang lugar—isang tahanang walang hanggan para sa dalawang lalaking naging haligi ng aming mga pamilya.Tahimik ang buong biyahe namin.Walang gustong magsalita.Parang bawat salita ay may kasamang panibagong sakit na ayaw naming galawin.Nang makarating kami sa mausoleo, magkatabi naming inilapag ang dalawang urn sa harapan namin. Ilang sandali kaming nakatayo roon, walang imik.Napakabigat ng damdamin namin ni Van habang pinagmamasdan ang mga iyon.Dalawang urn.Dalawang ama.Dalawang taong minsang naging pinakamalakas na sandalan sa aming buhay.Naalala ko ang lahat ng sakripisyo ni Tatay para sa amin. Ang kanyang mga payo, ang kanyang mga sermon kapag may nagagawa akong mali, ang kanyang walang sawang pagsuporta sa bawat pangarap ko.
Chapter 53Claudia’s POVLinggo noon at isa sa mga bihirang araw na kumpleto kaming pamilya sa bahay. Punong-puno ng tawanan ang sala habang nagkukuwentuhan kami. Sila Lindsay at Gab ay naglalaro ng Fickle Ball, habang kami naman ay nagkakape at nagkukuwentuhan tungkol sa mga simpleng bagay sa buhay.Matagal ko nang pinapangarap ang mga ganitong sandali.Yung walang iniisip na negosyo.Walang iniisip na problema.Walang kailangang habulin na meeting.Pamilya lang.Tahimik.Masaya.Ngunit minsan, sapat lamang ang isang tawag upang baguhin ang lahat.Tumunog ang cellphone ko.Nakita ko ang pangalan ng Tiyo ko sa screen.Hindi ko alam kung bakit pero bigla akong kinabahan.Agad ko iyong sinagot.“Hello, Tiyo?”Tahimik siya ng ilang segundo bago nagsalita.“Claudia...”Parang may mabigat sa kanyang boses.“Ang tatay mo... isinugod namin sa ospital.”Parang huminto ang mundo ko.Nanlamig ang buong katawan ko.“Ano po?”“Inatake na naman siya.”Napahawak ako sa dibdib ko.Pangatlong beses
Claudia’s POVGaya ni Van, bumalik na rin ako sa pagtatrabaho. Araw-araw ay umiikot ako sa iba’t ibang branches ng aming negosyo na patuloy pang lumalawak sa iba’t ibang lugar. Sa totoo lang, hindi ko na rin mabilang kung ilang bagong branch ang naidagdag namin nitong mga nakaraang taon.Bukod pa roon, naglunsad din ako ng sarili kong brand ng 24-hour convenience stores, inspirasyon mula sa mga sikat na tindahan sa Amerika. Noon pa man ay pangarap ko nang magkaroon ng negosyong bukas anumang oras para makatulong sa mga taong nangangailangan ng mabilis at maaasahang serbisyo.Hindi naging madali ang lahat.Maraming gabi ang halos hindi ako natutulog. Maraming meeting, maraming biyahe, at hindi mabilang na problema ang kinailangan kong harapin.Pero kakaiba ang pakiramdam kapag nakikita mong unti-unting natutupad ang mga pangarap mo.Pagod ako.Pero masaya.At higit sa lahat, kuntento.Isa sa pinakamagandang desisyon na ginawa ko ay ang pagtatalaga kay Rommel bilang isa sa mga pangunahi
Chapter 32Claudia's POV“Ano yan honey?“tanong ko“Sino ang mga Alvaro?” dagdag kong tanong.. “Mga pamilyang abogado sila. 20 years ago, if I'm not mistaken, nag-migrate sila sa Amerika. Mayaman at maimpluwensiya ang kanilang pamilya. Tinatawag silang Kingmaker sa bansa natin,” kuwento nito.“A
Chapter 32Claudia’s POV“Tara magcoffee na tayo.” yaya ni Bea sa akin“Sige, saan ba tayo?”“Sa malapit lang, sabi pa niya.”Sumakay na ako sa sasakyan niyang magara. Palaisipan sa akin kung ano ang trabaho ni Bea para ma-afford niya rin ang ganitong lifestyle. Siguro ay nakapagasawa rin siya ng
Chapter 29Claudia's POVPagkatapos ng ipinakita niya sa aking attitude, ni Dona Ingrid sa hotel. Mas tumibay ang pagnanasa kong makaganti sa kanya. Kaya hiniling ko kay Van na humanap ng mga taong susunog sa mansiyon ng mga Montefalco. Gusto ko na mabura ang masasama kong alaala sa bahay na i
Chapter 27Claudia’s POVNakakalungkot, namatay si Imelda Tolentino ilang buwan mula nang kinausap niya si Van. Nakumpirma ni na ito ay kanyang tunay na kapatid sa isinagawang DNA sa bataHindi pa rin masyadong nakaka-recover si Don Leon Amores. Gumigising-gising na ito, pero hindi pa rin nakakab







