เข้าสู่ระบบเพียงผ่านไปไม่นาน ร่องรักของหญิงสาวก็เยิ้มไปด้วยน้ำหวานสีใสที่ชโลมไหลออกมามากมาย แอลฟ่าออกแรงบดขยี้อย่างหนัก ทำเอาเม็ดทรายรู้สึกจุก กระนั้นก็ยังมีความเสียวซ่านปะปนมาด้วยจนเธอเผลอครางออกมา “อ่า ๆ คุณขา..อื้อ เบาหน่อยค่ะ” เธอครวญครางดังลั่น ทว่าคนตัวหนายังคงรุนแรงไม่แผ่ว เขากระแทกบั้นเอวหนาเข้าใส่กล
“คืนนั้นฉันเป็นคนช่วยเธอจนตัวฉันเองแทบจะเอาตัวไม่รอด... เราสองคนโชคดีแค่ไหนแล้วที่นายมาช่วยไว้ทัน ไม่งั้นคนที่ตายก็คงจะเป็นฉันกับเธอ” ดาวเอ่ยพร้อมแสร้งร้องไห้ปาดน้ำตาเพื่อให้แอลฟ่าสงสาร และเชื่อในสิ่งที่เธอพูด “เธอไม่ได้ช่วยฉัน...เธอคือคนที่กระชากขาของฉัน และ...” เม็ดทรายมองดาวที่กำลังแสดงละครด้วย
“ใช่ ฉันเอง ขอโทษที่มาช้าไปนะ” หลังจากนั้นสติของเม็ดทรายที่เลือนรางเต็มทีก็ดับวูบไป...ตอนที่ 22 ไม่..อย่าทำ..อย่า หลายวันต่อมา แสงแดดอ่อน ๆ สาดส่องลอดผ่านม่านหน้าต่างเข้ามาในห้องนอนขนาดใหญ่ นเตียงนอนขนาดคิงไซซ์ปรากฏร่างของหญิงสาวที่ยังคงนอนหลับสนิท ร่างกายของเธอยังคงรู้สึกอ่อนล้าจากเหตุการณ์ระ
“อะ...โอ๊ย” เม็ดทรายหลุดปากร้องลั่นเพราะทนความเจ็บไม่ไหวจริง ๆ เสียงฝีเท้าดังพร้อมกับแสงไฟฉายที่ส่องใกล้เข้ามามากขึ้นเรื่อย ๆ เม็ดทรายพยายามฝืนตัวเอง เพื่อกระเถิบไปหลบอยู่หลังต้นไม้ และพยายามกลั้นหายใจเอาไว้ซ่อนตัวอย่างเงียบที่สุด แต่... “มันอยู่ตรงนี้!” ดาวแผดเสียงลั่น พร้อมกับบีบข้อเท้าของเม็ดท
“เงียบไว้เถอะน่า เราจะรอดแน่ ๆ เชื่อฉัน” แก้วตอบกลับเสียงต่ำ ดวงตาจับจ้องไปที่ประตูห้องใต้ดินนี้ไม่ละ พร้อมกับกำปืนพกในมือเอาไว้แน่น ทันใดนั้นเสียงฝีเท้าหนัก ๆ ก็เดินเข้ามาใกล้ ประตูไม้เก่าดูเหมือนจะสั่นตามแรงกระแทกของใครบางคนที่อยู่ด้านนอก “อื้อ อื้อ ๆ” จู่ ๆ ดาวที่นั่งเงียบมานานก็ร้องไห้ปล่อยโฮอ
“...” เม็ดทรายฟังและคิดตามสิ่งที่แก้วพูด ก่อนจะเห็นว่ามันเป็นตามนั้นจริง ๆ “ฉันบอกเลยว่าซื่อ ๆ ใส ๆ อย่างเธอตามเล่ห์เลี่ยมอีดาวไม่ทันแน่ ที่มันทำดีกับเธอ ก็เพราะมันจะหลอกให้เธอตายใจ แล้วมาตลบหลังเธอแบบที่ฉันโดน” “...” “ที่ฉันมาเตือน เพราะว่าเธอเป็นคนดี และมีบุญคุณกับฉันนะเม็ดทราย ฉันอาจจะร้ายกับ
".โคตรน่าฟังเลยจริง ๆ นะ" เสียงดราก้อนตอบต่ำ พลางกดสวิตช์เลื่อนเบาะถอยหลังให้มีที่ว่างมากขึ้น แล้วกระชากคนตัวเล็กลอยข้ามมานั่งทับลงบนตักของเขากึ่ง ๆ คร่อมตัว สายฝนข้างนอกยังไม่มีทีท่าจะหยุดง่าย ๆ แถมพัดเป็นระลอกกระแทกกระจกจนแทบไม่ได้ยินอะไรจากภายนอกรถเลย สวบ..ตับ!!! ลิลิธค่อย ๆ ทิ้งตัวนั่งทับลงบนแ
ทั้งดราก้อนและลิลิธที่ยืนนิ่งอยู่ไม่ไกล มองไปที่หนูอรด้วยสายตาที่หดหู่ใจ หลาย ๆ ความรู้สึกตีกันในใจ ทั้งเคยโกรธแค้นเธอ แต่ตอนนี้ภาพหนูอรที่นอนกรีดร้องทุรนทุรายอยู่กับพื้น มันช่างน่าสงสารเหลือเกิน"..." ลิลิธพูดอะไรไม่ออกเลย เธอคว้ามือไปจับกับดราก้อนแน่น พลางสื่อสารกันผ่านทางแววตา"เราเข้าไปช่วยเขาดี
แดนนี่ติดคุกเกือบสามสิบปีกับคดีมียาเสพติดไว้ในครอบครองจำนวนมาก และพยายามฆ่า แม้ว่าแม่ของแดนนี่จะรับสารภาพเองทั้งหมด แต่หลักฐานทั้งหมดมันก็เกี่ยวของเขาแดนนี่ด้วยอยู่ดี ซึ่งทั้งหมดทั้งมวลก็เป็นผลมาจากที่เขาเชื่อฟังในคำพูดของแม่ตัวเองทั้งสิ้น โดยไม่คิดจะห้าม ไม่คิดจะยับยั้งชั่งใจอยากได้อยากมีของที่ไม
"น้องงั้นเหรอ?" ลูซิเฟอร์ขมวดคิ้วไปก็กินไอศกรีมไปด้วย"แล้ว...พ่อกับแม่จะทำน้องให้พี่เฟอร์ได้ยังไงเหรอฮับ" เจ้าตัวเล็กสะกิดถามปู่ด้วยความสงสัย แต่คำถามนั้นทำเอาปู่เหลือบมองไปทางบอดี้การ์ด พี่เลี้ยงเด็ก และพยาบาล เหมือนหาตัวช่วย แต่ทุกคนก็ส่ายหน้าและทำเนียน ๆ เดินกันไปคนละทิศละทาง"คือ..ปู่ก็ไม่รู้เห