LOGINMIKYLA POV PAGKATAPOS makuha ang reseta at magpasamat sa doctora na tumingin sa akin, parehong may ngiti sa labi na lumabas kami ni Arif ng clinic. Nakaalalay si Arif sa akin habang naglalakad kami. Parehong may ngiti na nakaguhit sa labi ng mula sa unahan sa amin, dalawang familiar na mukha ang aking natanaw. Naglalakad sila pasalubong sa amin ni Arif at wala din naman akong balak na iwasan silaPero, nang mapatingin sa akin ang isa sa kanila, napansin kong saglit siyang natigilan"Mikyla." mahina ang pagkakabigkas niya sa pangalan ko pero dinig na dinig ko iyon.At ang mga taong kasalubong namin ni Arif ngayon ay walang iba kundi si Mommy Nesha at Zyra?Yes, silang dalawa. At kung ano man ang sadya nila sa hospital na ito, iyon ang hindi ko alam."Mikyla." muling tawag ni Mommy Nesha sa pangalan ko nang tuluyan na kaming nagkasalubong.Ilang saglit akong napatitig kay Mommy Nesha bago ako napatitig sa mukha ni ZyraAng mukha niya na kahawig sa mukha ko bago ako nag undergo ng plas
MIKYLA POVPagdating namin sa hospital, agad kaming pumunta sa reception at sinabi namin na kailangan kong magpatingin dahil positibo ang pregnancy test na ginawa namin.Habang naghihintay kami, mahigpit na hawak ni Arif ang kamay ko. Pero, alam kong sa aming dalawa, si Arif itong mas tensiyonado."Relax ka lang." pabulong kong wika sa kanya. Ramdam ko kasi ang panlalamig ng mga kamay niya eh. Na para bang siya pa itong ninerbiyos kumpara sa akin."kaw ang dapat kong sabihan niyan, wifey!" Pabulong niyang sagot. Hindi ko naman mapigilan ang mapangitiParang gusto ko ngang sabihin sa kanya na sa aming dalawa, siya itong halatang ninerbiyos eh. Sabagay, hindi niya pala ito naranasan noong ipinagbuntis ko ang triplets kaya siguro, ganito siya ngayon. At makalipas pa ang ilang minuto, tinawag na ang pangalan ko. Kaagad na tumayo si Arif at inalalayan niya akong makatayo."Halika, sasama ako sa loob." wika niya.Pagpasok namin sa consultation room, kinausap muna kami ng doktor tungkol
MIKYLA POV "God, dalawang pulang guhit? Buntis ako??" mahina kong bulong sa aking sarili. Pakiramdam ko, biglang kumalam ang aking sikmura nang makumpirma ko ang mga bagay na ilang araw ko nang pinaghihinalaan. Iyon ay ang muling pagbubuntis Muli akong napabilang. Simula noong naging kami ulit ni Arif, hindi na ako dinatnan ng buwanang dalaw. At halos dalawang buwan na din iyon "Shit, buntis kaagad? Hindi ba pwedeng next month na lang? Bakit agad-agad?" wala sa sariling bigkas ko Hindi ko tuloy malaman kung ano ang mararamdaman ko ngayon lalo na at bigla kong naisip kung gaano kahirap magbuntis. "Wifey, matagal ka pa diyan?" wala sa sariling napapitlag ako ng marinig ko ang katok na iyon mula sa labas ng pintuan ng banyo. SI Arif, at alam kong kanina pa siya naiinip sa paglabas ko dito sa banyo. "Ano ang na ang nangyayari sa iyo diyan? Papasok ako ha?" muling wika niya At bago pa ako nakasagot, kusa nang bumukas nag pintuan at bumungad sa akin ang nakangiting mukha ni
MIKYLA Kapag mapera ang sangkot sa krimen, naging mabilis ang pagulong ng hustisya. Kaagad na nag-umisang gumulong ang hustisya sa pagkamatay ni Lolo Fulgencio. Si Timothy, mananatili sa kulungan habang dinidinig ang kaso niya. Sa dami ng nakasampa na kaso dito, hindi na din talaga siya binigyan ng pagkakataon ng korte na makapag piyansa. At ang kaso niya ay mahigpit na binabantayan ng mga abogado ng mga Fulgencio kaya talagang walang ibang kakahantungan si Timothy kundi ang kulunan Gusto ng lahat ng miyembro ng angkan na pagbayaran ni Timothy ang ginawa niyang pagpaslang kay Lolo. At ang kagbayaran na iyon ay ang mabulok ito sa kulungan. Ngunit, mahigit isang buwan pagkatapos nitong makulong, nabalitaan nalang namin lahat ng pumunaw daw ito sa loob ng kulungan Ang dahilan, napaaway daw sa kapwa preso, nasaksak na siyang dahilan ng biglaan nitong kamatayan. Ang kamatayan ni Timothy ay pinagtalunan ng buong angkan Fulgencio. Hati kasi ang gusto nila. May nagsabi na hay
MIKYLA POV Naging maayos ang mga sumunod na araw sa buhay naming mag-ina. At sa isang iglap, biglang nagbago ang buhay ng mga anak ko Kung noon, kaming dalawa lang ni Mama Amor ang nakikita nilang miyembro ng pamilya na nag-aalalaga sa kanila, iba na ngayon. Mas lumawak na din ang kanilang mundo May natatawag na silang Daddy. May natatawag na din silang Tito at Tita pati na din Ate at Kuya. Nandiyan din ang Lolo at Lola's nila. At kahit papaano, masaya ako sa mga pagbabagong iyon. Masaya akong makita na masaya ang triplets kong mga anak Araw ng libing ni Lolo Fulgencio, mas dumagsa pa ang maraming mga kamag-anak. Mga business partners, mga kaibigan at mga kakilala. AT doon ko mas lalong naintindihan na kahit pala masungit si Lolo, marami palang nagmamahal sa kanya Sa oras ng libing, mas bumuhos ang luha. Nakita ko ang halos buong angkan ay malugkot. Habang ako naman ay tahimik lang na nag-usal ng panalangin Nandoon pa rin ang tampo sa puso ko pero wala na ang galit. A
MIKYLA POV "TITA." mahina kong tawag sa Mommy ni Arif. Kanina pa siya umiiyak kaya pasimple siyang hinila ni Arif dito sa may gazebo para daw makapag-usap kami ng maayos. At pagkatapos kaming madala ni Arif dito sa gazebo, muli siyang bumalik sa loob kasama ang triplets. Masyado kasing emotional si Tita Femmy at hahayaan daw nyang makapag -usap muna na kaming dalawa lang. At ayos lang naman sa akin. Lalo na at sa nasabi ko na, hindi naman talaga maiiwasan ang ganitong bagay "Pasensya ka na sa akin, Iha. Hindi ko talaga kasi ito inaasahan eh. Ewan ko ba, napakababaw ng luha ko simula noong nawala si Daddy. At kanina, mas lalo akong naiyak sa isipin na may mga apo pala talaga ako." wika ni Tita Femmy sa akin. Hindi naman ako nakasagot. "Ala mo, hindi ko ito inaasahan na muli tayong maghaharap dahil ang alam ko, matagal ka nang patay." muli niyang wika habang hindi ko na mabilang kung ilang beses niya nang pinupunasan ang luha mula sa kanyang mga mata "Pasensya ka na, Mikyla
MIKYLA “ZYRA, ano ang ginagawa mo dito? Tsaka, bakit ang dami mong kasama na miyembro ng kulto?” mahina kong tanong sa kakambal ko Actually, identical twin kaming dalawa. Magkamukhang magkamukha pero magkaiba lang ng personality Muli akong napasulyap sa lalaking nasa likuran ng kakambal ko. K
MIKYLA POV ‘LETS’S GO!” sigaw ng leader namin at nag-umpisa nang umarangkada ang kanya-kanya naming motor. Nandito kami sa mapunong bahagi ng Quezon province, nag-eenjoy sa rides na matagal na naming pinlano na magkakaibigan Sakto na kakatapos lang ng pasukan ng last semester. Balak naming ikut
MIKYLA POV BAGO pa tuluyang bumuhos ang malakas na ulan, nagpasya na kami ni Kuya Arif na muling bumalik ng sasakyan. Hindi ko pa nga maiwasan na magulat nang madatnan namin si Zyra sa loob eh. Kasama niya na ang driver na ngayun ko lang napansin na pogi din pala. Tahimik sa harap ng manibela s
MIKYLA POV “Sige, ikaw na..ikaw na ang magbubukas.” kaswal kong bigkas at mabilis na binitiwan ang pintuan ng sasakyan. Hindi ko alam kung ano ang nangyayari at bakit parang may nararamdaman akong boltahe ng kuryente mula sa kamay nitong Arif? Or baka naman mataas masyado ang kuryente sa kataw







