LOGIN
“Hija, anong ginagawa mo rito?” the sudden voice of the woman shocked me to the core.
“Why are you standing there like a statue, ma’am?”
She looked at me like I am a weird creature, sinong hindi ma w-weirduhan? May dala akong malaking maleta, para rin akong nakipag banggaan sa maraming tao dahil sa suot ko.
“Anong ginagawa mo rito sa Casa Salvatoire, hija?”
I pouted my lips and smiled a bit.
“Uhm, I saw you are looking for a maid?” I pointed to the one on their gate.
She took a deep breath. “Sigurado ka bang mag a-apply ka bilang kasambahay?”
Tinignan pa ako nito mula ulo hanggang paa.
“Yes po! I am sure, is there a problem po?”
“Wala naman, halika. Kailangan kang makausap ng nakakatandang Salvatoire kung nais mong pumasok bilang kasambahay,”
Hirap na hirap akong dalhin ang maleta ko, mukha namang walang pakielam sa akin ang matanda kahit na nahihirapan ako sa pag hila nito.
The mansion looks like a mix of spanish and italian structure, it didn’t impressed me much because I am not into spanish and italian structures, I like it more modern, but our mansion is not also modern.
Abala ako sa pag libot ng paningin ko nang mapansin ko ang dalawang lalaki na naka tayo sa may hagdan, they look handsomely while looking at me from upstairs.
I held my breath when I locked my eyes to the snobbish looking man, he was staring deeply at me. He’s like stripping me of his mind, that sucks.
“Who is she, Esperanza?”
Agad akong napangiwi nang hindi man lang ginalang ang matanda. Sinilip ko ang matanda sa gilid ko, mukha namang ayos lang sakanya? Well, I should not care about it, it’s not my business anymore.
“Hi! I am Sydelle Elodie, I wanna apply as your housemaid,” I said smiling.
The two men both raised their eyebrows at me like I am spitting a joke.
“You don’t look like a housemaid for me,” anas ng lalaking mukhang friendly. Tahimik ang kasama niya.
They look like, are they twins?
“Oh trust me, I am poor and I need money,”
“Really?” nag salita ang lalaking masungit. Ngumiti ako para mas kapani paniwala ang sinasabi ko. It’s been months when I tried hopping from province to province and it's making me tired.
Matagal na akong pinapahanap ng mga kamag anak ko para mapirmahan ko ang mga papeles na mag lilipat ng minana ko galing sa parents ko papunta sa pangalan nila, syempre hindi ako pumayag, kaya para akong daga na nag tatago ngayon.
“I like her, Esperanza, she can start now,” agad akong ngumiti sa lalaking palangiti dahil sa sinabi niya.
Finally, hindi ko na kailangang magpa lipat lipat ng lugar. Their mansion looks excluded, kaya siguradong mahihirapan sila na hanapin ako.
“I won’t accept her,”
Parang tumigil ang mundo ko dahil sa narinig ko. Come again? Parang nabingi ata ako bigla? Is he fucking refusing me right now?!
“Kuya, I think she can handle Aurelia,”
Kumunot ang noo ko. I can handle who?
Nag sukatan ng tingin ang magkapatid pero sa huli ay walang nagawa ang nakakatandang Salvatoire kung hindi ako tanggapin.
Sa araw ding iyon ay hinatid ako sa isang guest room? Well I guess it’s a perk? I am pretty, I need this privilege.
Pagkatapos kong ilagay ang mga gamit ko sa kwarto ay agad akong lumabas din dahil nag hihintay si Esperanza sa labas, she asked me to call her that.
“So? What’s my work here?”
“Maaari ka nang mag simula hija, may mga plato sa lababo, pwede mong hugasan ‘yon,”
Agad akong ngumiti sa sinabi niya. Tumakbo na ako papunta ng kusina dahil ayokong sabihan nila akong tamad. It’s my first day so I need to make them see that I am an effective maid.
But the problem is I don’t know how to wash dishes, wala ba silang dishwasher man lang?!
I tried to look for the dishwasher but there’s none. I don’t have a choice but clean the dishes with my bare hands.
“Fuck!” halos sumigaw ako nang mabitawan ko ang isang baso, buti hindi ito nabasag.
You can do this Sydelle, it’s just simple washing of dishes! You’re not a damn princess here, idiot!
Halos murahin ko na ang sarili ko nang muntik na naman akong maka basag ng baso. Maingat ang naging kilos ko habang nag huhugas ng mga kasangkapan, at halos mapamura ako nang tuluyan na akong naka basag ng isang baso.
“Crap!”
“You don’t look like someone who knows how to do chores for me,”
Kagat labi kong nilingon ang nakakatandang Salvatoire nang mag salita ito sa gilid ko.
“I just slipped my hand, I am sorry sir,” halos hindi ako maka tingin sa kanya.
I heard his mocking laugh. Seriously? Bawal ba magkamali man lang sa mansiyon na ‘to? Kung hindi ko lang siya boss talaga!
“You don’t have to push yourself, Sydelle. You look like a fragile princess in my eyes,” he said menacingly, almost insulting me.
“I am not a princess! I know how to wash dishes, nagkamali lang ako ng hawak,” iritadong sagot ko sa kanya.
I don’t care anymore! Magalit siya kung gusto niyang magalit sa akin dahil sinasagot ko siya ngayon. Pinag taasan niya ako nang kilay kaya mas lalong umusbong ang inis ko sa kanya.
Hindi ko na siya sinagot at tinapos ko nalang ang pag huhugas ko ng mga kasangkapan, sa kabutihang palad ay wala na akong nabasag hanggang sa matapos ako. Habang si Atreus naman ay nanatili sa gilid, mariing pinapanood ang ginagawa ko.
“I will be watching you,” may banta sa boses niya nang sabihin niya ‘yon sa akin. Hindi ko siya nilingon.
Like I care? Nag apply ako rito bilang maid, basically my job here is to do household chores, hindi para tanggapin na lang ang mga insulto niya sa akin.
Back in our mansion, we let the househelps do their job silently, bakit dito may pakielamerong amo? Nakakainis naman.
Sana lang ay hindi ako sisantehin sa pagiging maldita ko sa amo ko.
“What happened?” nag aalalang tanong sa akin ni Amber. Agad siyang tumayo para salubungin ako. Himala na hindi niya kasama si Cole ngayon. “I need to talk to you about something,” “What is it then? Akala ko ba uuwi kana?” “Malapit na, sasama ka ba sa ibang bansa? Hindi na ako uuwi ng mansiyon, deretso na ako sa ibang bansa,” naka taas ang kilay na sagot ko sa kanya. Ngumuso siya. Nag taas ako ng kamay para mag tawag ng waiter. Buti ay sa cafe niya napiling makipag kita ngayon. “Pwede ako mag bakasyon mga one week? Or dalawin nalang kita doon,” naka ngiwing sagot niya. “Just visit me there after a month or so,” “Will you fix the companies pa there?” “Probably, but I know my butler did a good job managing those on my behalf,” “What's your order ma’am?” “I will have blueberry cheesecake and matcha latte please, how about yours Amber?” “Spanish latte and strawberry cake please,” Tumango ang waiter kaya iniwas ko na rin ang tingin ko rito. “Masyadong malaki ang tiwala mo sa bu
Dala ko ang lunch ni Alessio nang bigla akong matigilan sa pag pasok sa kwarto niya nang marinig ko ang usapan ng mag kakapatid. “Ilang beses ba nating pag tatalunan ‘to, Alessio?” “I already told you what I want kuya,” matigas na sagot ni Alessio. Ano namang pinag uusapan nila? Alam kong mali ang makinig sa usapan ng may usapan pero nandito na ako. Kailangan kong malaman ang magiging usapan nila. “And what? You want Sydelle to go with you in the states?!” galit na tanong ni Aurelia rito. Humigpit ang pagkaka hawak ko sa tray na hawak ko. “You can’t, Alessio. Sydelle’s already mine.” malamig na sagot ni Atreus. Bahagya akong ngumisi. “You have Rhea and her daughter in the side, what will be Sydelle’s reaction if she learned that you are not planning on removing that child from your life?” ani Alessio. “What kuya?! Akala ko ba nag usap na tayo? Sydelle won’t like it if you will lie to her! I don;t even know if that child is really yours. damn it!” galit na sagot ni Aurelia. I
Isang linggo ko nang inaalagaan si Alessio dahil hindi niya gusto na magpa alaga sa mga kasambahay, not that I care. Mas gusto ko na ako nalang mismo ang mag alaga sa kanya dahil ang bilis uminit ng ulo niya. Kakatapos ko lang pakainin si Alessio nang bigla kong maka salubong si Atreus sa may sala. “Thank you for taking care of Alessio,” Ngumiti ako ng tipid. “I am having fun, besides I love taking care of the people who are dear to you,”Hindi siya sumagot pero hinila niya ako palapit sa kanya. Niyakap niya ako nang mahigpit. Tipid akong ngumiti at hinaplos ko ang likuran niya. Alam kong napapagod din silang mag kapatid, halos hindi na dumalaw si Aurelia sa kuya Alessio niya dahil nasasaktan lang ito kapag nakikita niya ang kalagayan nito. “Huwag mong papabayaan ang sarili mo, Atreus.” “Mhm,” “Saan ba ipapa opera ang mata niya? Dito lang sa pilipinas o sa ibang bansa?” Kumalas siya sa yakap. Pareho kaming umupo ni Atreus sa sofa. “We want him to be operated in the states,”
Abala ako sa pag aayos ng kama ko ng may marinig akong mahihinang katok mula sa pintuan ng kwarto ko kaya agad kong nilingon ito. Naabutan kong naka tayo sa may pintuan si Aurelia. “What is it, Aurelia?” “Can we have a little favor? Ayaw kasing kumain ni kuya Alessio, baka kapag ikaw ang mag aasikaso, he will eat,” I narrowed my eyes at her. Sila nga na kapatid hindi nagagawang pakainin ang pasaway na ‘yon, ako pa kaya? But I can try, right? Pagka tapos kong ayusin ang kama ko ay agad na akong tumango. “Sure thing, nasaan ang pagkain niya?” Sumunod ako sa pag baba sa kanya. Nasa kusina pa ang pagkain niya, ang adobo na niluto ko. Ako na ang kumuha ng tray at sinamahan ako ni Aurelia. “I told you Aurelia I am not hungry!” napangiwi ako sa pag sigaw ni Alessio. Tumikhim ako at nilapag ko ang tray sa may lamesa. “Alessio,” I called him softly. Lahat ng pasensya ko ay iniipon ko na baka pati ako ay sungitan niya. “Syd,” mahinahong tawag niya sa pangalan ko. “You need to eat, wh
“Alessio!” Mula sa pag aayos ko sa sala ay napa baling ako sa lalaking kakapasok lang sa bukana ng mansiyon, akay akay ito ng isang tauhan nila Atreus. Kumunot ang noo ko nang makitang may benda ang mata niya. Nag mamadali akong lumapit sa kanila. Hindi pa ako makapag salita sa sobrang gulat. “Call Sydelle please..” namamaos niyang paki usap. Napa tingin sa akin ang mga tauhang naka alalay sa kanya. “Alessio.. What happened to you?” pabulong na tanong ko sa kanya. Agad ko siyang dinaluhan. Sinenyasan ko ang mga tauhan na iwan kaming dalawa. Mahigpit ang pagkaka hawak ni Alessio sa kamay ko. As if he is scared to let go of me. Kinagat ko ang ibabang labi ko habang inaalalayan ko siya. “What happened, Alessio?!” “I got into an accident Syd, I f-fucking lost my eyesight,” nag simula nang manginig ang balikat niya. Gulat na gulat akong naka titig sa kanya. Hindi ko maintindihan. “Alessio naman,” nanginig ang labi ko. Hinaplos ko ang magkabilaang pisngi niya habang hinahayaan k
I asked Amber to meet me here in Manila. Naka halukipkip ang braso ko sa ibaba ng dibdib ko habang naiinip akong hinihintay siya. Nakasimangot na ako nang makita ko silang dalawa ni Cole na magka sama. Naka ngisi sa akin si Amber habang sobrang seryoso ng titig sa akin ni Cole. “How are you, Syd?” “I am fine, Cole. Have you received some threats?” kaswal na tanong ko sa kanya. Pinanood ko ang pag upo nilang dalawa sa harapan ko. Agad na kumuha ng pizza si Amber at kinagatan ito habang seryoso naman akong tinitigan ni Cole. I smirked at him. “The elder? Yes, Sydelle.” “I see, he’s fast huh,” “Are you going home? I have your house maintained for you,” Agad akong umiling sa kanya. Nalaglag naman ang panga niya sa sinabi ko. “What?” marahas niyang tanong sa akin. Napatingin tuloy ang ibang tao sa amin sa loob ng pizza house. “Why are you still there on that province, Sydelle? Have you lost your mind?” “Probably? But the chances are low,” “Fuck it Sydelle! I heard that Atreus







