ตอนที่7 จูบ

เมื่อมาถึงที่ผับฉันก็เห็นเข้ากับสภาพของเพื่อนที่เมาเละอยู่ที่โซฟาพร้อมกับพวกมันที่นั่งกุมขมับอยู่ข้างๆ พอพวกมันเห็นแบบนั้นก็รีบดีดตัวลุกขึ้นทันทีเพื่อตรงมาหาฉัน

"ไอ้พายมาสักที"

"ทำไมมันเมาขนาดนั้น แล้วพวกมึงปล่อยให้เพื่อนเมาแบบนี้ได้ไง"

"มันบอกว่าแข่งรถแพ้ไอ้ต้ามา แต่ปกติมันแพ้ก็ไม่เคยเป็นแบบนี้เลยนะเว้ย"

"นั่นดิ แล้วนี่มึงหายหัวไปไหนมา"

"กูอยู่กับต้าอ่ะ"พอบอกออกไปแบบนั้นเพื่อนทั้งสองคนก็ต่างมองหน้ากันอย่างไม่น่าเชื่อก่อนที่จะกระซิบกระซาบกันต่อหน้าฉันนี่แหละ ฉันทำได้แค่กลอกตามองบนไปกับการกระทำของพวกมันที่ทำแบบนี้ต่อหน้าต่อตาฉัน

"ต้าชวนกูไปดูแข่งรถอ่ะกูเลยไป"

"มึงจะเอาไงกันแน่เรื่องไอ้ต้าจริงจังงั้นหรอ"

"อือ กูกับต้าก็รู้จักกันมานานแล้วแถมต้าก็ไม่ใช่คนไม่ดีด้วยหนิพวกมึงก็เห็น"

"ก็ใช่ แต่ก็....ดีแล้วมึงดีกว่าปล่อยให้ความสัมพันธ์มันล่องลอยแบบนี้"

"อือ แล้วเพื่อนมึงเอาไง แม่งฟุบหลับละเนี่ย"

สุดท้ายก็เป็นฉันที่ต้องพาไอ้ตัวดีกลับมาที่ห้องของมันซึ่งก็ไกลมากอยู่พอสมควรกว่าจะมาถึงก็ดึกเอามากๆแล้ว กว่าจะพามันกลับมาได้ก็แทบแย่และสภาพห้องที่เรียบร้อยเอามากๆ เพราะปกติมันก็แทบจะไม่มานอนห้องอยู่แล้ว

"ไอ้ไทม์ตื่น เดินเข้าตึกก่อน"

"ปล่อยกู กูจะนอน"

"ไอ้เชี้ยไทม์เดินดีๆ ดิวะ"

ฉันจัดการกับมันเสร็จก็เดินเข้าไปอาบน้ำในห้องมันแต่ก็ไม่ลืมที่จะหยิบเสื้อยืดตัวโคร่งของมันออกมาสวมใส่นอนในคืนนี้ด้วย

พออาบน้ำเสร็จฉันก็เดินเข้ามานอนที่บนเตียงนอนข้างๆ คนตัวสูงก่อนที่มันเองจะค่อยๆ ลืมตาตื่นขึ้นมามองฉันแบบหรี่ๆตาดู

"อื้อออ มึงหรอไอ้พาย"

"เอ่อกูนี่แหละ ทำไมเมาเละแบบนี้วะมีอะไรบอกกูมามึงแค่แข่งแพ้เองหนิ ไม่เห็นจะต้อง...."

"กูแพ้มัน กูแพ้แม่งทุกอย่าง กูไม่เคยชนะอะไรมันเลยแม้แต่...."มันไม่ได้พูดต่อแต่อย่างใด สายตาของมันยังคงเอาแต่จ้องมองหน้าฉันอย่างนิ่งเหมือนทุกครั้ง แต่ฉันก็ไม่ได้อะไรและถามอะไรเพราะรอเอาคำตอบของมันอยู่

แต่มันก็ไม่ได้ตอบกลับอะไรฉันเลยแม้แต่คำถามเดียวเลยด้วยซํ้าและยกตัวขึ้นเล็กน้อยก่อนที่จะจู่โจมเข้ามาโอบกอดร่างกายของฉันพร้อมกับก้มตัวลงบดจูบฉันทันทีอย่างนุ่มนวล

จ๊วฟ จ๊วฟ จ๊วฟ

"อื้อออ เฮ้ออ่อย"

การกระทำของมันทำเอาฉันถึงกลับตาค้างและตกใจกับสิ่งที่มันทำเป็นอย่างมาก พอเวลาผ่านไปได้สักพักก่อนที่ฉันเองจะได้สติและพยายามผลักมันออกไปแต่ไอ้ไทม์กลับไม่ยอมและยังคงบดจูบฉันต่อไป

ท่อนแขนของมันโอบกอดร่างกายของฉันไว้อย่างแน่นเพื่อไม่ให้หลุดออกไปจากตัวของเขา ส่วนมืออีกข้างเหมือนตอนนี้กำลังค่อยๆ เลื่อนขึ้นไปบีบเคล้นเนินอกของฉันเบาๆ

จ๊วฟ จ๊วฟ จ๊วฟ

"อื้อออ"

เมื่อฉันไม่ได้ขัดขืนอีกฝ่ายสักเท่าไหร่คนตัวสูงกลับปล่อยให้ฉันเป็นอิสระแต่กลับขึ้นคล่อมร่างกายฉันไว้ทันทีด้วยความรวดเร็ว

"อะ ไอ้ไทม์ มึงอย่าแกล้งกูแบบนี้ดิ กูไม่ชอบเลยนะแบบนี้อ่ะ"

"กูขอโทษ"มันบอกแค่นั้นก่อนที่จะฟุบตัวลงนอนไปทำเหมือนกับว่าเมื่อกี้ไม่ได้เกิดอะไรขึ้นระหว่างเราเลยก่อนที่ฉันจะลุกขึ้นเพื่อออกไปนอนที่โซฟาแทนเพราะเหมือนต้าจะส่งข้อความหาด้วย

แต่พอฉันลุกขึ้นกำลังจะลงออกจากเตียงจู่ๆ เสียงของอีกฝ่ายกลับเรียกชื่อของหญิงสาวที่ตนคุยไรกันอยู่ และมันยิ่งทำให้ฉันเจ็บใจไปมากกว่าเดิมจนทนอยู่ตรงนี้ไม่ได้แล้วจริงๆ

"อื้ออ แป้งครับ"

"ไอ้สัส"

ฉันเดินออกมานอนที่โซฟาและหยิบผ้าห่มออกมาด้วยเผื่อตอนกลางคืนหนาวๆ และนอนแชทคุยกับต้าที่ยังคงส่งข้อความมาหาอยู่

LINE TAR

TAR:พาย

TAR:เป็นไงบ้าง

TAR:พายอยู่ไหนหรอ

TAR:ได้ดื่มรึเปล่า

TAR:อยู่ไหนครับ

TAR:ตอบต้าด้วยนะ

PAPIE:พายอยู่ห้องไทม์

ครืดดด ครืดดดด

เมื่อตอบกลับไปได้ไม่นานสายเรียกเข้าของเจ้าของแชทที่ทักมาถามด้วยความเป็นห่วงก็ดังขึ้น ฉันจึงรีบกดรับสายนั้นทันทีอย่างไม่รีรอ

(ทำไมพายไปอยู่ห้องไทม์ล่ะครับ)

"พอดีไอ้ไทม์มันเมาอ่ะแล้วเพื่อนๆ คนอื่นๆ ก็มีงานต่อ พายเลยพาไทม์กลับคอนโด"

(งั้น....พายก็นอนกับไทม์หรอครับ)

"เปล่า พายนอนที่โซฟาอ่ะ พอดี...พายเหม็นกลิ่นเหล้ามันอ่ะพายเลยมานอนด้านนอก แล้วต้าอยู่ไหนหรอถึงห้องรึยัง"เมื่อพูดออกไปแบบนั้นฉันก็รีบเปลี่ยนเรื่องทันทีเพราะกลัวว่าอีกฝ่ายจะไม่สบายใจเอาได้ที่ฉันมานอนห้องเพื่อนผู้ชายแบบนี้

(ต้าอยู่ห้องครับ มะรืนเราไปดูหนังกันไหมครับพายแล้วไปกินข้าวกัน)

"ได้สิ แต่พายเลิกเรียนบ่ายสามอ่ะ ต้าอ่า"

(ต้าเลิกเรียนบ่ายสองครับ งั้นต้าจะรอรับที่ใต้ตึกพายนะครับ)

"อ้อโอเครได้สิ"

(อย่าเทนัดต้าอีกนะครับ พายเทนัดต้าบ่อยเกินไปแล้วนะน้อยใจได้ไหมเนี้ย)

"สัญญาว่าครั้งนี้จะไม่เทอีก ไม่งอนนะคะ"

(หึ เด็กน้อยอื้มนี้ก็ดึกแล้วยังไงก็รีบนอนนะครับพาย เดี๋ยวพรุ่งนี้ตื่นสายเอา)

"อื้ม ฝันดีนะต้า"

(ฝันดีเหมือนกันครับพาย) พอพูดจบประโยคนั้นแล้วฉันก็ตัดสายไปทันทีและกดปิดเครื่องเพื่อที่จะหลับไปให้ได้ในที่สุดเพราะตอนนี้ก็ดึกแล้วจริงๆ แถมพรุ่งนี้จะตื่นกี่โมงก็ยังไม่รู้เลย

PART TIMEZONE

ตอนแรกที่ผมจูบเพื่อนสนิทสาวแบบนี้ผมไม่ได้ตั้งใจเลยด้วยซํ้า ไม่รู้ตัวเองเลยว่าทำไมถึงทำแต่ที่รู้ๆ คือผมโคตรอยากจูบเธอจริงๆ และถ้าพายไม่ห้ามผมคงทำเรื่องอย่างว่ากับเธอไปแล้ว

และเมื่อพายบอกออกไปแบบนั้นผมก็ตัดสินใจที่จะนอนเพื่อทำให้เธอคิดว่าผมเมาเพื่อที่เธอจะได้ไม่โกรธผมไปได้ แต่พอได้ยินเสียงแอปพลิเคชันไลน์ที่ดังเข้ามาจากแชทเธอก็ยิ่งทำให้ผมรู้สึกโมโหมากแต่ก็ทำอะไรไม่ได้ และคิดที่จะพูดถึงชื่อบุคคลที่สามดังขึ้นมาให้ได้ยิน

ผมได้ยินเสียงของมันที่คุยโทรศัพท์ทุกอย่างอย่างมีความสุขและทำเอาความโมโหของผมยิ่งมากขึ้นหลายเท่าแต่ก็ทำอะไรไม่ได้อยู่ดีเพราะไอ้ความรู้สึกบ้าๆ นี้แล้วก็คำว่าเพื่อนเท่านั้น

พอเธอวางสายไปได้ไม่นานผมก็ค่อยๆ เปิดประตูออกไปและอุ้มเธอกลับเข้ามาในห้องเมื่อแน่ใจแล้วว่าพายได้หลับไปแล้วจริงๆ

พายเป็นพวกนอนลึกแล้วถ้าเกิดวันไหนเหนื่อยเมื่อไหร่เรียกยังไงก็ไม่ตื่น แม้จะเรียกเสียงดังแค่ไหนพายก็ไม่ตื่นอยู่ดี

ผมพาตัวเองกลับมานอนที่เตียงและห่มผ้าให้เธอพร้อมกับตัวผมที่เดินเข้าไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าและกลับมาซุกตัวลงนอนลงข้างยัยตัวเล็กที่นอนหลับลึกไปแล้วด้วยความคิดที่ฉุดขึ้นมาแบบไม่รู้ตัวผมเผลอจ้องมองเธอด้วยแววตาที่ดูมีอะไรสักอย่างที่สื่อออกมาแบบนี้

พอรู้ตัวอีกทีตอนนี้ผมก็ได้สวมกอดเพื่อนสนิทของตัวเองแล้วเป็นที่เรียบร้อยก่อนที่จะคิดทำอะไรไปมากกว่านี้ผมจึงต้องข่มตานอนให้หลับไปพร้อมกับมือที่สวมกอดยัยตัวเล็กไว้อย่างผ่อนคลาย