보관함
검색
홈 / Romance / MR.CEO and ME / CHAPTER THIRTY-SIX

공유

CHAPTER THIRTY-SIX

작가: Lanny Rodriguez
last update 게시일: 2025-10-31 09:40:29

Dominic’s POV:

Sa totoo lang hindi ko din alam kung anong problema ko nitong mga nakaraang araw at lalo na ngayon na pumasok na siya.

Hindi ako mapakali na para nga tumutugma doon sa mga sinasabi ni Felix at kahit anong pilit kong umupo at magpahinga, parang may sariling isip ang mga paa ko.

Ang sabi ng utak ko, “mag-relax ka muna, Dominic.”

Pero ang sabi ng katawan ko… “maglakad ka, may hinahanap ka, at siya.”

Ako lang mag-isang naglakad lakad sa lobby di ko na sinama ang asungot na Felix na
이 작품을 무료로 읽으실 수 있습니다
QR 코드를 스캔하여 앱을 다운로드하세요
이전 챕터 다음 챕터
잠긴 챕터
댓글 (1)
goodnovel comment avatar
mercy villafuerte
nakakatakot nman ang sinasabi ni aling Carmen
댓글 더 보기

최신 챕터

  • MR.CEO and ME   CHAPTER ONE HUNDRED THIRTY-ONE

    THIRD PERSON: Tahimik ang loob ng isang exclusive conference room sa pinakamagandang ospital sa lungsod.Hindi ito pangkaraniwang meeting. Ang mga nakaupo sa mesa ay mga kilalang doktor, mga espesyalista sa operasyon, internal medicine, at critical care. Halatang sanay sa mga kasong life and death.Ngunit sa harap nila, hindi simpleng tao ang kausap nila.Si Doña Celstine Villaruel Lim.Nakaupo siya nang diretso, elegante ang postura, ngunit ramdam ang bigat ng kanyang awtoridad. Isang simpleng galaw lamang ng kamay at ang marahang paglagitik ng kanyang mga kuko sa ibabaw ng mesa ay sapat na para patahimikin ang buong silid.“I want things to be very clear.” malamig pero matatag ang boses niya. “Si Aling Carmen ay hindi basta pasyente.”Nagkatinginan ang mga doktor.“Doc, pwede ba siyang ilipat sa mas kumpletong facility? Gusto ko ng full equipment, complete surgical support, ICU readiness, lahat.”Isang doktor ang nagsalita, ngunit maingat.“Doña Celstine, feasible po ito, pero kai

  • MR.CEO and ME   CHAPTER ONE HUNDRED THIRTY

    MIRA POV:Nananatiling nakatutok ang mga mata ko sa tsekeng inilapag ni Mr. Adrian sa harapan ko.Parang masyadong mabigat iyon para hawakan.Hindi dahil sa halaga kundi sa ibig sabihin nito.Dahan-dahan akong napatingin kay Dominic.Hindi ko alam kung bakit, pero parang sa kanya ko hinahanap ang sagot. Kung tama bang tanggapin iyon o hindi.Tahimik lang siya.Ngunit nang maramdaman niya ang tingin ko, marahan niyang hinawakan ang kamay ko, mahigpit at may mainit na pahiwatig.Saka siya bahagyang tumango. Isang simpleng pagsang-ayon, na para bang sinasabi niya na anuman ang piliin ko ay tama iyon.Napayuko ako.Hindi dahil ayaw ko kundi dahil nahihirapan akong tanggapin.Dahil laging ganito ang nararamdaman ko kapag pera na ang usapan.Noon pa man ayokong tumanggap ng pera na parang naaawa lang sila sa akin.Masakit iyon sa pride ko bilang anak.Mas gusto kong paghirapan ang lahat.“Hindi ko po… kailangan—” mahina kong tanggi, halos hindi ko na marinig ang sarili kong boses.Ngunit na

  • MR.CEO and ME   CHAPTER ONE HUNDRED TWENTY-NINE

    THIRD PERSON:Pumasok sina Mira kasama ang grupo sa meeting room.Sa loob, naroon na sina Mr. Adrian at Dominic.At sa sandaling magtama ang paningin nina Mira at Dominic parang huminto ang paligid sa pagitan nilang dalawa.Isang tingin lang.Ngunit may kung anong hindi maipaliwanag doon, parang may lungkot, pag-aalala, at pag-unawang tahimik na hindi kailangan ng salita.Napansin iyon ni Mr. Adrian.Agad siyang napangiti nang may pilyang aura.“Ehem,” pigil niyang tawa, sabay tingin kay Dominic. “Mr. Villaruel… tama na ‘yang titig mo kay Mira, baka matunaw na siya.”Biglang nag-iwas ng tingin si Dominic, halatang nahihiya.Habang si Mira naman ay bahagyang yumuko, pero kita pa rin ang pagod sa kanyang mukha.Isa-isa nilang inilapag ang mga dala nila sa mesa.Ngunit bago pa man magsimula ang usapan huminga nang malalim si Mr. Adrian at itinuro ang mga kahon sa harap nila.“Well,” mahinahon niyang sabi, “kaya ko kayo pinatawag ngayon… dahil ‘yang mga kahon na ‘yan, ibibigay ko na sa in

  • MR.CEO and ME   CHAPTER ONE HUNDRED TWENTY-EIGHT

    THIRD PERSON:Habang unti-unting nilalamon ng gabi ang paligid, nangingibabaw ang nakakabinging katahimikan sa silid ni Aling Carmen. Tanging ang mahinang pag-ugong ng mga makina at marahang paghinga niya ang pumupuno sa katahimikan.Sa gilid ng kama nakaupo si Mira.Nakayuko, halos sumubsob ang noo sa gilid ng higaan habang mahigpit niyang hawak ang kamay ng kanyang ina, parang iyon na lang ang natitirang dahilan kung bakit siya nananatiling matatag.Hindi siya gumagalaw.Ayaw niyang kumalas.Takot siyang baka sa sandaling pakawalan niya ito… tuluyan na ring mawala ang init na kanyang pinanghahawakan.Sa sobrang pagod, sa walang tigil na pag-iyak. Sa mga takot at dasal na kinikimkim niya sa dibdib unti-unting nanghina ang kanyang katawan.Naging mabigat ang kanyang mga talukap.At sa gitna ng katahimikan dahan-dahan siyang nilamon ng antok.Hanggang sa tuluyan na siyang nakatulog na nakayuko pa rin, nakahilig sa kama at mahigpit pa ring nakakapit sa kamay ni Aling Carmen, na para ban

  • MR.CEO and ME   CHAPTER ONE HUNDRED TWENTY-SEVEN

    THIRD PERSON:Agad na umalis sina Mira at Dominic mula sa event.Wala nang paalam.Wala nang lingon pabalik kay Mr. Adrian.Sa sobrang kaba ni Mira, hindi na niya inisip ang ingay ng paligid, ang mga taong nasa event, o ang eleganteng gabi na iniwan nila.Ang nasa isip lang niya ang kanyang ina.Mabilis ang takbo ng sasakyan hanggang sa makarating sila sa ospital.Pagkababa pa lang ni Mira, agad siyang tumakbo sa loob, halos hindi na hinintay si Dominic.“Nay…!” sigaw ni Mira habang hinahanap ang kwarto.“Mira, hija…” agad siyang sinalubong ni Doña Celestine at niyakap nang mahigpit.“Ma’am Celestine…” sagot naman ni Mira, bahagyang nanginginig ang boses.Pagpasok niya sa loob, agad niyang nakita si Aling Carmen na nakahiga sa kama, namumutla, ngunit pilit na ngumingiti upang hindi mag-alala ang kanyang anak.”Agad siyang lumapit, hingal na hingal, nangingilid na ang luha.“Nay… mu–musta? Ayos lang ba kayo?” alalang tanong niya habang tinititigan ang mukha ng ina, tila hinahanap kung

  • MR.CEO and ME   CHAPTER ONE HUNDRED TWENTY-SIX

    THIRD PERSON:Tanging ilaw mula sa telebisyon ang nagbibigay liwanag sa mukha nina Doña Celestine at Aling Carmen.Paulit-ulit na pinapatugtog ang video na ipinadala ni Felix ang mismong sandali kung saan rumampa si Mira sa runway.At sa bawat ulit hindi nagbabago ang reaksyon ni Doña Celestine.“My goodness… look at her…” bulalas niya, halos hindi makapaniwala habang nakatitig sa screen. “She’s absolutely stunning. Ang ganda-ganda ni Mira!”Napapailing siya, pero ang ngiti sa labi ay hindi matanggal.“Did you see that walk? The confidence… the grace… Diyos ko, parang ipinanganak talaga siya para sa runway!” dagdag pa niya, halos mapatayo sa sobrang tuwa.Muli niyang pinindot ang replay.“Alam mo ba, Carmen,” halos pabulong ngunit punong-puno ng paghanga ang tinig ni Doña Celestine, “ang lalaking kasama ni Mira? Isa lamang naman siyang pinakasikat na designer, may-ari ng mga fashion show sa iba’t ibang panig ng mundo.”Muling lumitaw si Mira sa gitna ng runway, habang magkahawak-kamay

  • MR.CEO and ME   CHAPTER SEVENTY-TWO

    THIRD PERSON:At doon na nga kinuwento ni Felix ang lahat-lahat ng mga napansin at nalaman niya tungkol kay Dominic. Habang nagsasalita siya, pare-pareho ang ekspresyon ng mukha nina Joy, Marites, at Lisa, nakanganga, nanlalaki ang mata, at halatang hindi makapaniwala sa mga naririnig.Kinuwento ni

  • MR.CEO and ME   CHAPTER SEVENTY-ONE

    DOMINIC POV:Seryosong nakikinig ako sa presentation at tahimik din silang lahat. Tanging boses lang ng mga executive ang maririnig habang ipinapaliwanag ang detalye ng hotel partnership at endorsement deal, collaboration sa isang luxury lifestyle brand, expansion ng hotel visibility, at paggamit n

  • MR.CEO and ME   CHAPTER SEVENTY

    MIRA POV:“Nay…” malumanay kong tawag habang tinatanggal ang sapatos ko.“Mira, anak, nand’yan ka na pala.”Napangiti ako sa boses niya, parang magic na agad ang epekto sa akin, lahat ng pagod, init, at hirap sa buong araw ay biglang nawala. Ang boses niya ang aking power charge, ang lakas ko para

  • MR.CEO and ME   CHAPTER SIXTY-NINE

    *DAYS AGO*Kinausap ni Dona Celestine si Felix, na para bang nagkakasabwatan ang dalawa. Alam niyang maaasahan niya si Felix para tulungan ang anak niyang ubod ng masilan pagdating sa pakikitungo sa mga babae. Dahil matagal nang nao-obserbahan ni Dona Celestine ang anak niya, at wala pang ipinapak

더보기

다른 추천

좋은 소설을 무료로 찾아 읽어보세요
GoodNovel 앱에서 수많은 인기 소설을 무료로 즐기세요! 마음에 드는 작품을 다운로드하고, 언제 어디서나 편하게 읽을 수 있습니다
앱에서 작품을 무료로 읽어보세요
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status