เข้าสู่ระบบThank you so much for reading this chapter! Please support the book by voting, commenting, and leaving a review - it means a lot to me! See you next chapter, lovelies! ~Helenmaria😘
“I’m sorry hija, pero pumanaw na rin siya dalawang taon matapos mamatay ang iyong mga magulang. Labis niyang dinamdam ang pagkawala ng kanyang anak na iyong ina, hanggang sa tuluyan niyang napabayaan ang sarili niyang kalusugan. Unti-unti siyang nanghina at nagkasakit hanggang hindi na kinaya ng kanyang katawan.”Does that mean I have no remaining family anymore? What about siblings or any close relatives?“Humihingi ako ng paumanhin kung ngayon lang kita nahanap. Nasa ospital ako at ilang taon ding na-coma matapos atakihin sa puso. Although the doctors declared that I might never wake up, my family never gave up on me. Miraculously, I woke up after five long years in a coma and was given a second chance at life. Sumailalim ako sa mahabang gamutan at therapy hanggang sa unti-unti akong makapagsalita nang maayos at bahagyang maka-recover.Naniniwala akong may dahilan kung bakit binigyan ako ng pangalawang buhay, Emerald. At iyon ay upang maitama ang mga bagay na
Dinala siya ni Paul Gutierez sa isang pribadong ospital upang ipakilala sa ama nito na si Peter Gutierez. Ayon kay Paul, kailangan niyang makilala at makausap ang ama nito upang mapatunayan na totoo ang lahat ng sinabi nito tungkol sa kanyang tunay na pagkatao.Noong una ay nag-alinlangan siyang basta nalang magtiwala sa isang taong ngayon lamang niya nakilala, ngunit naisip niya na kailangan niyang sumugal kung gusto niyang malaman ang katotohanan tungkol sa kanyang tunay na pagkatao.Pumasok sila sa isang private room ng ospital kung saan nakita niyang may palabas na dalawang nurse. Doon ay bumungad sa kanya ang isang matandang lalaking nakahiga sa hospital bed na sa tantiya niya ay nasa sixty years old na. Lumapit si Paul sa pasyente at marahang hinalikan ang noo ng matanda.Nang mapansin ng matanda ang kanyang presensya, agad itong napatingin sa kanya. Ramdam niyang masusing pinag-aaralan nito ang kanyang mukha na para bang may hinahanap o pilit
“Gusto mo bang bumisita tayo sa hacienda bukas?” marahan nitong bulong saka hinaplos-haplos ang isa niyang dibdib sa mabagal at sensual paraan.Well, if he thought she would fall for the same tricks again, he was gravely wrong.“Mas gusto ko nalang manatili rito sa bahay,” malamig niyang tugon.Nagpatuloy si Alec sa marahan nitong paghalik at paghaplos sa kanya, tila sinasadya ang bawat kilos upang lambingin siya. Ngunit nanatili siyang walang anumang reaksiyon. Hindi siya tumugon sa mga ginagawa nito."Would you prefer to go somewhere? Perhaps go shopping instead? Sasamahan kita,” alok nito.“Wala ako sa mood,” sagot niya.Sa sinabi niya, ay tila natigilan ito at biglang tumigil sa paghalik sa kanya. Humarap ito sa kanya, at kitang-kita niya ang unti-unting pagkawala ng pasensya sa mga mata nito. There he is. The hot-tempered and impatient Alec that I know so well.“Galit ka pa rin ba sa nangyari kanina? Hindi ba't sinabi
She wanted nothing more than to turn and run, but she knew it would be childish to leave without hearing what he had to say. It might have been foolish, but she was still searching for a reason to hold on, wondering if he deserved to know about their child.This was no longer about understanding him or being a patient wife. It was about knowing where she stood, because she had finally reached her limit. This was too much. She had never felt so small and humiliated.Nilunok niya ang kanyang pride at ginawa ang lahat upang unawain ito. Ngunit may hangganan din ang lahat. Hindi niya hahayaang tuluyan mawala ang natitira niyang respeto sa sarili. Maaaring naging mapagpatawad siya at mapagpasensiya dito noon pero hinding-hindi niya kayang i-tolerate ang cheating this time."Look, that was Andrea. She is a very impo
"Lizza, this is Mrs. Emerald De Hizon. Gusto ko lang sanang malaman kung pumasok si Alec sa opisina ngayon. Nag-aalala kasi ako dahil hindi siya nakauwi kagabi," pahayag niya sa sekretarya ni Alec."Yes, Ma'am. Narito po siya. Mukhang dito na siya nagpalipas ng gabi dahil iyon pa rin po ang suot niyang suit mula kahapon," sagot naman ni Lizza sa tonong may halong pag-aalinlangan."I see. Thank you, Lizza.""You are very welcome po, Mrs. De Hizon." sagot ng sekretarya.Sa opisina ba siya natulog? Ginagawa ba niya talaga ito para saktan ako? I asked him to come home, and he chose not to come at all. Ano ba ang inaasahan niyang maramdaman ko? Sinasadya ba niya akong saktan? Pero bakit? Ano ba ang nagawa ko para tratuhin niya ako nang ganito?Nasasaktan siya, oo, ngunit higit pa roon ay labis siyang nag-aalala.Perhaps he had his own reasons. It might have been foolish, but she found herself heading to his office, bringing breakfast for him.&nbs
Hindi pa siya kailanman naging ganito kasaya sa buong buhay niya. Knowing she carried a little life inside her was something truly wonderful and deeply humbling. She was going to have a baby, and heaven knew how incredibly blessed and overjoyed she felt in that moment.Magkakaroon na siya ng anak at alam ng langit kung gaano siya kasaya dahil dito. Maaaring hindi man niya nakilala ang kanyang tunay na ina, ngunit ipinakita naman ni Nana Marcela sa kanya kung ano ang ibig sabihin ng pagiging mabuti at mapagmahal na magulang. Mamahalin at aalagaan niya ang kanyang anak sa lahat ng paraang kaya niya.Walang mga salita ang tunay na makapaglalarawan sa kanyang nararamdaman sa mga sandaling iyon. Realizing there was a new life growing within her reminded her that she would never be alone again.This was something she could finally call her very own. One thing was certain: she would give everything she had for this child. She would never let her baby feel u
Sa gitna ng kanyang pagtulog ay nagising siya sa pakiramdam na tila may mga matang nakamasid sa kanya. Iminulat niya ang kanyang mga mata at naramdaman niyang mahapdi ang mga ito dahil sa magdamag na pag-iyak. Parang mabibiyak din ang kanyang ulo sa sakit kung kayat marahan niyang hinilot niya an
Nakamasid lang siya sa kanyang phone na kanina pa tumutunog dahil sa walang tigil na pagtawag ni Phil. Hindi niya mapigilang magpakawala ng isang malalim na buntong-hininga at makaramdam ng guilt. Ilang beses na ba itong sumusubok na tumawag at mag-text sa kanya. Isang linggo na rin siyang umiiw
Pagdating sa kwarto, agad niyang kinuha ang telepono at dinial ang numero ni Patty. Ilang sandali lang ang lumipas ay sumagot na kaagad ito na kanyang ipinagpasalamat. "Thank God, I was able to talk to you. Bakit hindi kita ma-contact nitong nakaraang dalawang linggo?" bung
"Didn't I tell you to stop dating that young man from the Johanson family, Emerald?" galit na saad ng kanyang ama sa mapanganib na tono. Nasa hapag sila ng mga oras na iyon nang biglang basagin ng ama ang katahimikan sa hapag-kainan. Her eyes went to the old man, and she found him seriously lookin







