MY BILLIONAIRE EX AND OUR SECRET TWINS

Kabanata 4: Ang Halik, ang Kapalpakan, at ang Pagsiklab ng Selos

4.1 Ang Pagsabog ng Problema

Isang linggo ang lumipas, at tila lalong nagiging matindi ang stress sa Marketing Department dahil sa

laging galit ni Carl. Araw-araw, nakatatanggap si Elly ng matatalim na puna mula kay Carl at

matitinding sigaw mula kay Roy.

Isang araw, nagkaroon ng emergency meeting si Roy Alcantara, ang Marketing Manager. Ang mukha

nito ay parang natalo sa pageant.

"Elly Panganiban! Anong ginawa mo?!" galit na sigaw ni Roy, tiningnan ang report na ginawa ni Elly

para sa launch ng bagong linya ng cosmetics ng Montesantos. "Ang data projection mo, mali!

Masyadong mababa ang sales projection mo! Hindi ito puwede! Ang bilyong budget natin, nakasalalay

dito! Papalpak tayo dahil sa kapabayaan mo!"

Ang report na iyon ay gabi-gabing pinagpupuyatan ni Elly. Ngunit dahil sa labis na pagod ng pagiging

single mother sa halos limang taong gulang na kambal at sa matinding stress** **na dulot ng

presensya ni Carl, nagkamali siya sa isang kritikal na formula. Ang pagod niya ay pisikal at emosyonal.

"Sorry, Sir Roy. Aayusin ko nalang po."

"Aayusin?! Hindi na puwedeng ayusin ito, Elly! Ipapakita ito kay Sir Carl mamaya sa Executive

Meeting! Papatayin ako ni Sir Carl dahil sa'yo!" nagpaikot-ikot si Roy sa galit. "Kung talagang gusto

mong magtagumpay rito, ayusin mo ang trabaho mo!"

4.2 Ang Walang Paalam na Halik at ang Sumpa ng Pag-ibig

Humingi si Roy ng immediate meeting kay Carl. Si Elly ay napilitang sumama para i-explain ang error

niya. Pagpasok nila sa Executive Office ni Carl, may nakita si Elly na nagpabagsak sa kanyang puso.

Si Carl ay nakatayo sa tabi ng malaking bintana, habang nakayakap sa kanya ang isang babaeng

napakaganda, matangkad, at may tindig. Ito si Sharon Montemayor, ang anak ng Mayor.

Nang makita ni Sharon sina Elly at Roy, lalo pa nitong hinigpitan ang yakap kay Carl, at bago pa man

magsalita si Carl, hinalikan ni Sharon si Carl sa labi—isang mahaba, passionate, at walang-paalam na

halik, sa harap mismo ni Elly.

"Darling, ang tagal mo namang mag-trabaho. Handa na ako para sa dinner date natin," malanding sabi

ni Sharon, habang tumitingin kay Elly na may bahid ng panunukso.

Tiningnan ni Carl si Elly. Ang kanyang asul na mga mata ay walang emosyon, na tila sinasabi: Tingnan

mo, Elly. Ito ang buhay ko. Ito ang babaeng kapantay ko. At wala ka nang halaga.

Ang halik na iyon ay parang matalim na dagger na tumusok sa puso ni Elly. Ang halik na iyon ang

sealing proof na wala na siyang babalikan kay Carl. Pilit niyang pinatigas ang kanyang mukha.

4.3 Ang Walang Awa na Pag-alipusta at ang Ultimatum"Anong problema, Roy? Huwag mong sayangin ang oras ko," malamig na sabi ni Carl, pinalabas si

Sharon.

Nang mag-explain si Roy tungkol sa sales projection ni Elly, agad na sumiklab ang galit ni Carl. Kinuha

niya ang report at hinagis ito sa mukha ni Elly.

"Ito ba ang trabaho ng isang empleyadong gustong umangat dahil gusto ng magandang buhay?! Isang

malaking 0 ang halaga ng report mo!" Galit na bulyaw ni Carl, Sa galit hindi naiwasang hampasin ng

kamay ang mesa.

"Elly, ang error mo ay nagdudulot ng milyong-milyong pagkalugi! Ang mali mo ay nagpapakita lang na

walang-kwenta ka! Hindi ka marunong magtrabaho, at hindi ka marunong sumunod sa standard! Kahit

anong gawin mo, hinding-hindi ka magiging sapat, lalo na sa kalidad ng trabaho!"

Ang panghahamak ni Carl ay tumagos, ginagamit ang performance ni Elly para durugin ang kanyang

loob. Tiningnan niya si Elly.

"Nahihirapan ka ba sa trabaho, Elly Panganiban? Sa tingin mo ba, kaya mong sundin ang standard ng

Montesantos Holdings? Dahil kung nahihirapan ka sa simpleng sales projection na ito, umalis ka na sa

kumpanya ko! HINDI KA NABABAGAY DITO! Hindi ko kailangan ang walang kwentang trabaho mo

rito!"

Sa puntong iyon, hindi na napigilan ni Elly ang sarili. Ang sakit ng panghahamak at ang halik nina Carl

at Sharon ay sumabog. Bigla siyang umiyak, isang tahimik ngunit pilit na pinipigilang hikbi. Ang

kanyang mga balikat ay nanginginig.

Ang pag-iyak ni Elly ay nagdulot ng shock kay Roy, ngunit kay Carl, ito ay nagbigay ng panggatong sa

galit niya. Ang kanyang asul na mga mata ay mas lalong tumalim.

"Oh, look. Nag-iiyak ka," panunuya ni Carl, na walang bahid ng awa. "Sa tingin mo ba, maaayos ang

milyong-milyong pagkalugi sa pag-iyak mo? Tigilan mo ang drama mo! Kung nahihirapan ka, umalis ka

na! Marami pang empleyadong karapat-dapat sa posisyon mo!"

Huminga nang malalim si Elly, pinunasan ang luha, at pinatigas ang kanyang mukha. Naalala niya ang

kambal. Kailangan ko ang trabahong ito.

"Sorry po, Sir Carl," mahina ngunit mariing sagot ni Elly. "Aayusin ko nalang po ulit ito at ipapasa sa

inyo. Hinding-hindi na po mauulit. Tatapusin ko po ang report hanggang sa maging perfect."

Tiningnan ni Carl si Elly, ang kanyang mukha ay puno ng disdain. "Sige! Ayusin mo! Magtatrabaho ka

hanggang sa maayos ang report na iyan! Hindi ka aalis sa opisina na ito! At sisiguraduhin kong buong

gabi kang magpupuyat para malaman mo ang halaga ng bawat sentimo!"

4.4 Ang Pagpasok ni Theo at ang Biglaang Pag-iinit

Nang umalis si Roy, naiwan si Elly at Carl. Si Elly ay nanginginig, pilit na pinipigilan ang luha. Biglang

bumukas ang pintuan, at pumasok ang isang guwapo, charming, at casually dressed na lalaki si Theo

Ramos, ang pinsan ni Carl na co-partner nito sa restobar business sa Manila.

"Hey, Carl, nandito ako para sa legal papers"Napatigil si Theo. Ang kanyang mga mata ay napatitig kay Elly. Ang natural at simpleng kagandahan ni

Elly ay tumama kay Theo na parang bullet.

Ngumiti si Theo, isang warm and genuine na ngiti, at lumapit kay Elly. "Hi, Miss. Ngaun lang ata kita

nakita dito . Ang ganda mo naman."

Si Elly, na ngayon lang nakakita ng gentleness sa loob ng Montesantos Holdings, ay bahagyang

ngumiti. "Elly Panganiban. Marketing Assistant," sagot niya.

"Meron ka palang napakagandang employee dito, cousin! Wow. Palagay ko, araw-araw akong nandito

sa opisina. Kailangan ko yata ng marketing consultant para sa restobar ko," pabirong sabi ni Theo, na

hindi inaalis ang tingin kay Elly.

4.5 Ang Pagsiklab ng Selos at ang Walang Awa na Paninira ni Carl

"Umalis ka na, Elly! Tapos na ang meeting natin!" galit na utos ni Carl.

Nang makalabas si Elly, nilingon ni Carl si Theo. Sa mga sandaling iyon, ang galit ni Carl ay biglang

napalitan ng isang matinding selos at hindi maipaliwanag na pag-iinit ng ulo.

"Ano bang tingin mo sa babaeng iyan, Theo? Huwag mong sayangin ang oras mo," malamig na sabi ni

Carl, pilit na pinipigilan ang inis. "Wala kang mapapala sa kanya."

Tiningnan ni Theo si Carl, na may pagtataka.

"Bakit ka nag-iinit, cousin? Isang simpleng compliment lang iyon."

"Wala akong init, Theo! Iniingatan lang kita!" mabilis na sabi ni Carl, ngunit ang kanyang boses ay may

bahid ng pagsisinungaling.

"Ang babaeng iyan? Ang totoo, pinalayas ko siya sa kumpanya dahil sa kakulangan niya ng

competence! Hindi mapagkakatiwalaan! Walang standard! Walang class! May dalawang anak na.

Hayaan mo na siya!"

Tinaasan lang ni Theo si Carl ng kilay, hindi man lang nagbago ang ngiti.

"Walang paki-alam. Walang paki-alam kung sino siya, o kung ilang anak ang meron siya. Ang nakikita

ko, Carl, ay isang babaeng beautiful, strong, at may sariling mundo hindi katulad ng mga plastik na

nililigawan mo." Tinitigan ni Theo si Carl. "Masyado kang defensive, Carl. Bakit? Feeling mo ba, may

pag-aari ka sa empleyado mo? Huwag mo akong diktahan. Ang init ng ulo mo, cousin. Bakit? May

pinagseselosan ka ba?"

Hindi sumagot si Carl, ngunit lalong uminit ang ulo. Ang galit niya kay Elly ay naghalo sa selos kay

Theo. Ang ideya na may ibang lalaki na magkakagusto kay Elly ay nagpatigas sa kanyang panga.

Ang hinala ni Carl sa kambal at ang selos kay Theo ay nagtutulak sa kanya sa mas matinding

paghihiganti.