เข้าสู่ระบบวายุ...
" แรงอีกๆค่ะ แฮ่กๆ เร็วๆ อ๊าา ไม่ไหวแล้ว เสียวๆ อ๊ายย...."
" ฟิตมากเลยนีน่าอีกรอบดีมั้ย "
" ทั้งคืนยังได้เลยค่ะให้นีน่าอยู่ข้างบนนะคะอาริค... "
" อื้มมม อ๊าา ลึกจังเสียวจังเลยค่ะ อาริค "
พั่บ พั่บ พั่บ
" ขย่มเก่งแบบนี้มิน่าล่ะไอ้วายุมันถึงได้รักได้หลงคุณ"
" รัก หลง อย่างเดียวไม่พอหรอกค่ะอาริค วันๆวายุทำแต่งานส่วนสิ่งที่นีน่าต้องการวายุก็ไม่ค่อยสนใจ สำหรับนีน่าน่ะต้องแบบนี้ต่างหาก อ๊าๆ " คนสองคนพูดคุยกันทั้งๆที่ฝ่ายหญิงยังขยับตัวออกแรงกระแทกบนตัวฝ่ายชายอย่างสนุกสนาน
" อีกเดี๋ยวคุณสองคนก็จะแต่งงานกันแล้วนะนีน่า แล้วแบบนี้... "
" จุ๊ๆ อย่าพูดแบบนั้นสิคะ " หญิงสาวหยุดขย่มพลางก้มลงมากระซิบที่ข้างหูพ่อหนุ่มหน้าคมก่อนจะส่งยิ้มเจ้าเล่ห์ไปให้
" เราก็สนุกกันได้เรื่อยๆนี่คะถ้านีน่าต้องการหรือว่าอาริคไม่ต้องการนีน่าแล้ว" หญิงสาวพูดต่อ พูดจบหล่อนก็ร่อนสะโพกขยับไปมามือสองข้างของพ่อหนุ่มหน้าคมยกขึ้นมาขย้ำอกอวบขาวของสาวเซ็กซี่ที่ร่อนสะโพกไปมาบนเรือนร่างอย่างเมามัน
" ผมอยากลองท่าอื่นบ้างนีน่า " สิ้นเสียงพูดของพ่อหนุ่มหน้าคมที่นอนแผ่อยู่ใต้ร่าง ร่างเปลือยเปล่าของแม่สาวเลือดร้อนก็ถูกย้ายมาที่หน้าต่างเธอหันหน้าเข้าหาหน้าต่างมือสองข้างยกขึ้นเหนือหัวค้ำหน้าต่างที่เป็นกระจกใสๆเอาไว้ ขาเรียวๆข้างนึงยกขึ้นพาดกับโต๊ะเล็กๆที่อยู่ข้างๆหน้าต่างนั่น เป็นท่วงท่าที่ล่อตาล่อใจซะเหลือเกิน
" มาสิค่ะ อาริค... " เสียงเซ็กซี่เรียกพ่อหนุ่มตาคม
“ อ๊า อ๊า นีน่าอ๊า สุดยอด!! ” เสียงแหบพร่าร้องครางอย่างพอใจเมื่ออัดแก่นกายความเป็นชายเข้าไปในร่างหญิงสาว สะโพกชายหนุ่มร่างกำยำกระแทกความเป็นชายใส่หญิงสาวอย่างไม่หยุดยั้งจนเจ้าของร่างเซ็กซี่นั้นร้องดังขึ้นเรื่อยๆ
" แรงอีกๆ อาริค!! อ๊ะ อาริค เสียวๆๆ มันส์ๆมาก เอาอีกค่ะ เอาอีก แฮ่กๆ อ๊า " ความเสียวซ่านแล่นผ่านร่างกายหญิงสาวซ้ำแล้วซ้ำเล่า
ความเป็นชายที่กระแทกเข้าไปในร่างของหญิงสาวนั้นขนาดของมันทำให้ร่องกลางของหญิงสาวรู้สึกเหมือนคับแคบและแน่นแทบปริออกแต่เธอกลับชอบมัน ผิวกายของหญิงสาวนั้นขนลุกซู่ชูชันเขาทำให้เธอนั้นเสียวซ่านไปทั้งตัวและรู้สึกหื่นกระหายในเวลาเดียวกัน
ชายหนุ่มที่กระแทกความเป็นชายเข้าไปในร่างหญิงสาวไม่ยั้งนั้นยังคงกระแทกต่อไปด้วยความเร็วที่เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ หนักขึ้นเรื่อยๆ มือข้างหนึ่งคลึงอกอวบอย่างเอาแต่ใจขณะที่มืออีกข้างเอื้อมลงไปบดขยี้ต่มเนื้อเล็กๆที่กลางลำตัวของแม่สาวเลือดร้อนอย่างรุนแรงพร้อมกับขยับสะโพกกระแทกไปมาเร็วขึ้นๆ แรงขึ้นๆ
“ อ๊า อ๊า อ๊ายย กรี๊ด ”
.
.
.
" เฮ้ยกูว่ามึงพอได้แล้วมั้งวายุ " เพื่อนของผมเอ่ยบอกขณะที่ผมยังกระดกแก้วเหล้าไม่หยุดคิดว่าเป็นเสียงของไอ้ราหูล่ะมั้งตอนนี้ตาของผมมันพล่ามัวไปหมดมองหน้าใครไม่ชัดแล้ว
การที่เราเห็นคนที่เรารักและกำลังจะแต่งงานด้วยมีอะไรกับคนอื่นในห้องของเราบนเตียงของเราทับรอยของเรา มันรู้สึกจุกอยู่ที่อกมันพูดไม่ออกเจ็บไปหมดมึนไปหมด
ผมกับนีน่าคบกันมาตั้งแต่มัธยมปลายจนเราเข้ามหาลัยด้วยกันและเรียนจบปริญญาโทด้วยกัน หลังจากนั้นไม่นานผมก็เริ่มเข้าไปช่วยงานคุณย่าเพราะอนาคตข้างหน้าผมต้องรับช่วงต่อจากท่านพอทุกอย่างเริ่มอยู่ตัวผมจึงขอเธอแต่งงาน ฤกษ์แต่งงานของเราสองคนคุณย่าเป็นคนหาให้และได้ฤกษ์หลังจากที่ผมเข้ารับช่วงต่อธุรกิจและงานต่างๆจากคุณย่าอย่างเต็มตัว
ผมเป็นทายาทคนเดียวของท่านแน่นอนว่างานต่างๆผมจึงเป็นคนดูแลทั้งหมด ช่วงหลังๆคุณย่าเริ่มวางมือจากธุรกิจกลายเป็นว่าผมต้องดูแลทุกอย่างแทนท่าน เวลาผ่านไปทุกอย่างเหมือนจะไปได้ดีแต่มีช่วงหนึ่งที่โรงงานผลิตอาวุธสงครามมีปัญหาผมจึงทุ่มเทเวลาทั้งหมดเพื่อรีบสะสางปัญหานั้นให้จบๆไปเพราะใกล้ถึงวันแต่งงานของเราแล้วผมจะได้มีเวลาให้นีน่า
วันนั้นหลังจากที่ผมผมเคลียร์งานทุกอย่างจบผมก็รีบไปหาเธอด้วยความดีใจ ผมจะไปบอกเธอว่างานของผมนั้นเสร็จแล้วทุกอย่างที่วางแผนเอาไว้เสร็จก่อนกำหนดและผมจะขอให้คุณย่าเลื่อนงานแต่งงานของเราให้เร็วขึ้น แต่สิ่งที่ผมได้เห็นเมื่อเย็นวันนั้นในห้องนอนของผมมันทำให้ผมแทบล้มทั้งยืน...
.
.
.
เพียงฟ้า...
" เอ่อ เพียงฟ้าพี่ว่าเราพาไอ้วายุกลับเหอะท่าทางมันไม่น่ารอดแล้วล่ะ " เสียงของพี่เอิร์ธเพื่อนอีกคนของคุณวายุหันพูดกับฉันที่นั่งร่วมวงอยู่ด้วยเมื่ออาการของคนที่พูดถึงดูไม่น่าจะรอดจริงๆ
พี่ราหูกับพี่เอิร์ธช่วยพยุงคุณวายุขึ้นเพื่อที่จะไปส่งที่รถเพราะถ้าให้ฉันพาคุณวายุกลับคนเดียวไม่น่าจะไหว ก่อนหน้านี้พอคุณวายุมาถึงผับก็แนะนำฉันและเพื่อนๆของเขาให้รู้จักกับฉัน เพื่อนของคุณวายุให้ฉันเรียกพวกเขาว่าพี่เพราะจะได้สนิทกันเร็วๆและดูไม่เป็นทางการจนเกินไป
วายุ..." พี่วายุไปดูนับเดือนให้ฟ้าหน่อยฟ้าให้นมนับดาวอยู่"" ครับๆ "ผมรีบลุกออกจากกองเสื้อผ้าเด็กที่เมื้อกี้ผมกำลังพับอยู่ อาทิตย์นี้สาวใช้ในบ้านไปเที่ยวประจำปีพร้อมกันส่วนพี่เลี้ยงก็ลากลับบ้าน ทำให้ผมกับเพียงฟ้าต้องช่วยกันเลี้ยงลูกสองคน" ฟ้าคะนับเดือนฉี่อีกแล้วอะ "" พี่วายุเปลี่ยนผ้าอ้อมให้ลูกเลยค่ะนับดาวยังกินนมอยู่ฟ้าเปลี่ยนไม่ได้"" เปลี่ยนยังไงอะฟ้า "ผมพูดพลางเกาหัวไปด้วย ส่วนลูกสาวนับเดือนก็นอนทำตาแป๋วอยู่ในเปลหลังจากที่ฉี่เสร็จแล้ว ไม่ร้องสักแอะ" พี่วายุแกะผ้าอ้อมเก่าออกก่อนค่ะแล้วเอาทิชชู่เปียกเช็ดคราบฉี่ให้ลูกก่อน ทาแป้งบางๆหลังจากนั้นค่อยสวมผ้าอ้อมแผ
เพียงฟ้า...สองเดือนผ่านไปฉันรับรู้ได้ถึงความผิดปกติของร่างกายตัวเองเพราะรู้สึกคลื่นไส้อาเจียนและวินเวียนศรีษะอยู่บ่อยๆ ปกติฉันก็เป็นแบบนี้แหละช่วงประจำเดือนใกล้จะมา" หมอครับภรรยาผมเป็นยังไงบ้างครับหมอ"เสียงพี่วายุที่นั่งเฝ้าฉันอยู่ข้างๆถามคุณหมอขึ้นหลังจากที่ตรวจอาการฉันเรียบร้อยแล้ว" หมอขอแสดงความดีใจด้วยนะครับตอนนี้ภรรยาของคุณตั้งครรภ์ได้เดือนกว่าแล้วครับ"ทันทีที่หมอพูดจบน้ำตาของฉันกับคนข้างๆก็ไหลลงอาบแก้มพร้อมกันอย่างไม่ได้นัดหมาย นี่ฉันจะเป็นแม่คนแล้วสินะความรู้สึกดีใจพรั่งพรูออกมาไม่หยุดหย่อนในที่สุดวันนี้ก็มาถึงสักทีวันที่ฉันกัลพี่วายุภาวนาให้มาถึงเร็วๆวันที่เรารอคอยที่จะมีครอบครัวที่สมบูรณ์แบบเหมือนคนอื่นหลายวันต่อมา...
หนึ่งปีผ่านไป...วายุ...หลังจากที่ฉันกับคุณวายุแต่งงานกันฉันกับคุณวายุก็ยังอยู่ที่อาหรับและคิดว่าคงอยู่ถาวรเลยนานๆทีอาจจะได้กลับไปเที่ยวที่ไทยบ้าง ส่วนมีนาที่ถูกส่งให้ไปดูแลคุณริคแทนฉันทั้งสองก็กำลังจะหมั้นกันทำให้ฉันถึงกับอึ้งไปเลยแต่ก็นั่นแหละช่างเถอะฟอด ฟอดฉันฝังจมูกลงแก้มทั้งสองข้างของคนที่นอนหลับไม่รู้เรื่องรู้ราวอยู่ตอนนี้ก่อนจะลุกไปอาบน้ำ แล้วปล่อยให้คนบนเตียงได้พักผ่อนต่อให้เต็มที่เพราะวันนี้เป็นวันหยุดและที่สำคัญช่วงนี้พี่วายุแทบจะไม่ได้พักเลยเพราะงานยุ่งมากอามีน..." อามีน นายหญิงอยู่ไหน "ไม่ใช่เสียงใครที่ไหนหรอกแต่เสียงของนายใหญ่เองแหละ ในทุกๆวันทุกๆชั่วโมงหรือแทบจะตลอดเวลาที่นายใหญ่เข้
เพียงฟ้า...แสงแดดยามสายที่เล็ดลอดผ่านผ้าม่านส่องเข้ามากระทบเปลือกตาทำให้ฉันต้องค่อยๆลืมตาขึ้นมาด้วยความอ่อนเพลียก่อนจะค่อยๆยันร่างลุกขึ้นนั่งบนเตียงตอนนี้รู้สึกครั่นเนื้อครั่นตัวไปหมดและทุกครั้งที่ขยับตัวจะรู้สึกเจ็บตรงส่วนกลางของร่างกาย พอคิดถึงเรื่องเมื่อคืนก็ทำให้ใบหน้าฉันร้อนผ่าวขึ้นมา ฉันมองสำรวจร่างกายตัวเองก่อนจะพบว่าสวมเสื้อคลุมไว้อยู่และไม่ต้องบอกก็รู้ว่าใครสวมให้ดีนะที่อย่างน้อยคุณวายุเอ้ยพะพี่วายุก็ไม่ได้ปล่อยให้ฉันนอนแก้ผ้าทั้งคืน ยิ่งคิดก็ยิ่งทำให้ฉันหน้าร้อนผ่าวขึ้นมาอีกครั้งจนต้องอมยิ้มออกมา" ยิ้มแบบนี้คิดถึงพี่อยู่หรอคะหื้มม "อยู่ๆคนที่ฉันกำลังนึกถึงก็เดินเข้ามาพลางนั่งลงข้างๆพร้อมทำตาปริบๆใส่จนฉันต้องเบือนหน้าหนีไปทางอื่นเพราะความอาย คนบ้า!!&nb
เอิร์ธ..." มึงจำเอาไว้ว่าต่อไปนี้มึงไม่มีสิทธิ์ไปเป็นผัวใครเพราะกูจะทำให้มึงเป็นเมียกู!!"ผมได้ยินดังนั้นจึงรีบลุกออกจากเตียงเพราะคิดว่าตอนนี้มันคงบ้าไปแล้วแน่ๆ อีกอย่างท่องไว้ตอนนี้มันไม่มีสติผมไม่ควรคิดอะไรเข้าข้างตัวเอง มันหึงอามีนมันไม่อยากให้ผมจีบอามีนมันเลยทำอะไรแบบนี้พรึ่บ!!“ ปล่อยกู!! ”ผมบอกคนที่จับแขนผมเอาไว้ก่อนจะพยายามสะบัดออกแต่ก็สู้แรงมันไม่ไหว" มึงคิดว่ามึงจะหนีกูรอดหรอ!! มานี่!!"พรึ่บ!! ตุบ!!ร่างของผมถูกเหวี่ยงขึ้นไปกองบนเตียงก่อนที่ร่างใหญ่กว่าจะขึ้นมาคร่อมเอาไว้แล้วจัดการรวบแขนทั้งสองข้างของผมเอาไว้เหนือหัว มืออีกข้างของมันกำลังจับบางอย่างสอดแทรกเข้ามาในตัวของผมจนรู้สึกเจ็บ
เอิร์ธ...ก๊อก ก๊อก ก๊อกผมเคาะประตูห้องไอ้วายุรัวๆแต่ไม่มีเสียงตอบรับหรือว่ามันอยู่ห้องฟ้าวะผมจึงหันมาเคาะประตูห้องเพียงฟ้าที่อยู่ข้างๆแทนอย่างเอาเป็นเอาตาย จำได้ว่าอามีนบอกว่าสองคนนี้พักห้องข้างกันก๊อก ก๊อก ก๊อก" ไอ้เชี้ยยวายุ!!! เปิดประตูให้กูที!!!"ผมตะโกนให้คนข้างในเปิดประตูให้ผมอย่างร้อนรนผมไม่ได้กลัวว่าไอ้เอลฟ์มันจะตามมาหรอกนะแต่ผมอยากเข้าไปนั่งสงบสติอารมณ์ข้างในเท่านั้นเอง และผมก็ไม่คิดเข้าข้างตัวเองด้วยว่าไอ้เอลฟ์จะรู้สึกแบบเดียวกันกับผมเพราะที่มันทำเมื่อกี้นี้คงเป็นเพราะมันโกรธผมมากกว่าที่ไปยุ่งกับอามีน" กูไม่ว่าง!! พรุ่งนี้ค่อยคุย!! "เสียงไอ้วายุตะโกนออกมาด้วยน้ำเสียงหงุดหงิดหรือมันยังเคืองผมเรื่องเพียงฟ้าอยู่วะแต่ตอนเย็นก็คุยกันรู้เรื่องแล้วนี่หว่า
เพียงฟ้า..." ถึงสักที " เสียงคนตัวใหญ่ที่ทิ้งตัวลงบนโซฟาเอ่ยขึ้นพลางถอนหายใจไปด้วย ตอนนี้คุณวายุเริ่มรู้สึกตัวแล้วล่ะตอนแรกฉันคิดว่าเขาเมาจนไม่น่าจะตื่นขึ้นมาในคืนนี้ได้ซะอีก" งั้นฉันขอตัวไปอาบน้ำก่อนนะคะดึกมากแล้ว " ฉันหันไปบอกคนตัวใหญ่ที่ยังนั่งคอตกบนโซฟาก่อนจะเดินเข้าห้องตัวเองไป เขาเป็นอะไรขอ
วายุ...ผมนอนมองยัยเลขาตัวเล็กถอดเสื้อผ้าออกทีละชิ้นทีละชิ้นขณะที่ตัวเองนอนอยู่ใต้ผ้าห่ม ใครจะคิดว่าเธอเข้ามาเวลานี้ล่ะครับไอ้เราก็คิดว่าป่วยน่าจะตื่นสายส่วนผมก็นอนเพลินจนลืมไปเลยว่านี่ไม่ใช่ห้องของตัวเอง ให้ตายสินี่ผมไม่ได้ตั้งใจจะแอบดูเธอนะเธอเข้ามาถอดเสื้อผ้าในนี้เองผมกลัวเธอตกใจและไม่รู้ว่าจะแ
เพียงฟ้าฉันรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังลอยอยู่กลางอากาศและตกลงมาในพื้นนุ่มๆเมื่อลืมตาขึ้นมาก็ต้องตกใจเพราะมีใครบางคนกำลังคร่อมร่างฉันอยู่" ขะคุณวายุเข้ามาได้ยังไงคะ " ฉันเอ่ยถามคนที่ค่อมร่างฉันอยู่และจ้องฉันอย่างไม่วางตาแล้วทำไมคุณวายุถึงเข้ามาในห้องฉันได้" ห้องนอนฉัน " คนที่คร่อมร่างฉันอยู่ตอบ หรือว
วายุ...ตอนนี้ผมมาถึงอู่รถขนาดใหญ่แห่งหนึ่งอู่นี้เปิดตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมงและนับว่าเป็นอู่ที่ใหญ่หรูหราที่สุดในย่านนี้ก็ว่าได้" มึงกลับมาไทยทั้งทีไม่คิดจะแวะมาหาเพื่อนฝูงบ้างเลยนะไอ้ห่า " เสียงของราหูเจ้าของอู่ซึ่งเป็นเพื่อนของผมพูดขึ้นพร้อมกับทำหน้างอนๆตอนนี้พวกเพื่อนๆของผมมารวมตัวกันที่อู่ไอ้ราหู







![เมียลับ มาเฟียร้าย [ เซตมาเฟียร้าย 1 ]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)