EP.9

เพียงฟ้า...

" ถึงสักที " เสียงคนตัวใหญ่ที่ทิ้งตัวลงบนโซฟาเอ่ยขึ้นพลางถอนหายใจไปด้วย ตอนนี้คุณวายุเริ่มรู้สึกตัวแล้วล่ะตอนแรกฉันคิดว่าเขาเมาจนไม่น่าจะตื่นขึ้นมาในคืนนี้ได้ซะอีก

" งั้นฉันขอตัวไปอาบน้ำก่อนนะคะดึกมากแล้ว " ฉันหันไปบอกคนตัวใหญ่ที่ยังนั่งคอตกบนโซฟาก่อนจะเดินเข้าห้องตัวเองไป เขาเป็นอะไรของเขากันนะฉันไม่ชินกับคุณวายุเวอร์ชั่นนี่เลยอะรู้สึกไม่โอเคเลย

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

เสียงเคาะประตูห้องนอนฉันดังขึ้นเมื่อมีใครบางคนเคาะจากด้านนอก ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าใครว่าแต่คุณวายุมีอะไรนะดึกๆแบบนี้หรือว่าจะหิว คิดได้แบบนั้นฉันก็พันผ้าเช็ดตัวรอบๆตัวให้แน่นขึ้นก่อนจะรีบคว้าผ้าอีกผืนมาคลุมไหล่เอาไว้ก่อนจะรีบเปิดประตูให้คนข้างนอก

.

.

.

วายุ...

หลังจากที่เลขาของผมเธอบอกผมว่าจะไปอาบน้ำผมก็นั่งตั้งสติอยู่ในห้องนั่งเล่นสักพักก่อนจะไปอาบน้ำบ้าง พอสติผมเริ่มกลับมาก็คิดได้ว่าพรุ่งนี้ต้องไปจัดการเรื่องเอกสารการเดินทางให้ยัยนั่นด้วยเพราะเธอต้องไปอยู่ที่อาหรับกับผมเป็นเดือนเลย วันนี้ว่าจะกลับมาคุยเรื่องนี้หลังจากประชุมเสร็จผมก็ลืมไปซะสนิทเลย

" คุณวายุมีอะไรหรือเปล่าคะ " คนที่เปิดประตูเอ่ยถามผม หอมจังวะ!!ว่าแต่แต่งตัวแบบนี้เพิ่งอาบน้ำเสร็จหรอ

" อะเอ่อฉันจะมาบอกเธอว่าพรุ่งนี้ต้องไปจัดการเรื่องพาสปอร์ตน่ะเธอยังไม่เคยไปต่างประเทศนิเดี๋ยวตอนเช้าเราไปด้วยกัน " ผมบอกคนตรงหน้าพลางเกาหัวไปด้วยอยู่ๆผมก็รู้สึกประหม่าขึ้นมาซะงั้น

" อ่อโอเคค่ะ " คนตรงหน้าตอบผมก่อนจะรีบปิดประตูห้องลง นึกๆไปแล้วผมก็รู้สึกเหมือนโดนเธอด่าในใจเลยแฮะก็เล่นนุ่งผ้าเช้ดตัวผืนเดียวเดินออกมาหาเธอแบบนี้น่ะนะ นี่ไม่ใช่ครั้งแรกด้วยนะที่ผมทำแบบนี้แต่ถ้าเธอด่าผมในใจยแล้วยังไงล่ะก็นี่มันห้องผมนี่หว่า

.

.

.

เพียงฟ้า...

วันนี้หลังจากที่ทำเอกสารเดินทางไปต่างประเทศเสร็จแล้วฉันกับคุณวายุก็เข้ามาที่ออฟฟิศอีกครั้งเพื่อเตรียมเอกสารเกี่ยวกับงานที่ต้องไปดูที่ต่างประเทศก่อนจะเช็คงานที่เหลืออีกรอบก่อนออกเดินทาง

“ คุณวายุจะกลับเลยมั้ยคะ ” ฉันถามคนที่กำลังนั่งจิบกาแฟอยู่ตรงโต๊ะทำงานหลังจากที่ทุกอย่างเรียบร้อยหมดแล้ว

“ กลับเลยก็ได้ ”

“ งั้นฉันขอไปเข้าห้องน้ำก่อนนะคะ ”

“ อืม ”

.

.

.

" มาที่นี่ทำไม " พลันฝีเท้าของฉันต้องชะงักเมื่อเดินมาถึงประตูห้องทำงานคุณวายุ

“ คุณวายุคุยกับใครกันนะ ” ฉันพรึมพรำเบาๆก่อนจะยืนอยู่หน้าประตูไม่ได้เดินเข้าไปหรือว่ายัยนั่นจะมาหาคุณวายุอีกนะ

" นีน่าคิดถึงวายุค่ะเรากลับมาคบกันนะคะวายุนีน่ารักวายุนะคะ"

นั่นไง

" แต่ผมไม่คิดถึงคุณแล้วเราก็จะไม่กลับไปคบกันอีกนีน่า" เสียงทุ้มของคุณวายุเอ่ยบอกยัยนั่นฟังดูมั่นใจ ผู้หญิงนี่ก็อะไรเขาไม่กลับไปคบแล้วยังจะตื้ออยู่นั่นแหละ

" แต่นีน่ามีอะไรกับคุณแล้วนะวายุถ้าคนอื่นรู้เข้านีน่าจะทำยังไง"

โอ้ววอะไรกันนี่

" แล้วถ้าคนอื่นรู้ว่าคุณไม่ได้มีอะไรกับผมแค่คนเดียวคุณจะทำยังไงนีน่า!!! " เสียงคนขี้โมโหตะโกนลั่นห้องบ่งบอกว่าโกรธจัด

" แต่คุณเป็นคนแรกของนีน่านะวายุ "

หูยมีแบบนี้ด้วยแฮะ

" แต่ผมไม่ใช่คนสุดท้าย!! ไม่ใช่คนสุดท้าย!! คุณเข้าใจมั้ยนีน่า!! "

" ฮึกก ฮือๆ นีนีน่าขอโทษ ฮึกๆ "

" ออกไปจากห้องผม!! แล้วเอามือสกปรกๆของคุณออกไปจากตัวผม!! "

ฉันเดาว่ายัยนีน่าอะไรนั่นต้องกอดคุณวายุอยู่แน่ๆ โธ่เอ้ยแล้วทำไมฉันต้องมายืนฟังอะไรแบบนี้ด้วยเนี่ยอุบาทว์หูชะมัด

" นีน่าไม่ไป ฮึกๆฮือๆ นีน่ารู้ว่าคุณยังรักนีน่าอยู่ตอนนี้คุณแค่โกรธนีน่าใช่มั้ยวายุใช่มั้ย ฮือๆ "

ทำไมยัยนี่เซ้าซี้ไม่เลิกนะได้ข่าวว่าเลิกกันไปห้าปีแล้วไม่ใช่หรือไงถ้ารักคุณวายุจริงแล้วทำไมไม่ตามตื้อตั้งแต่แรกล่ะ

" ผ่านมาห้าปีแล้วนีน่ามันจบแล้ว!! " เสียงทุ้มตะโกนกลับ ฉันก็ว่างั้นแหละนานขนาดนั้นแล้วใครจะกลับไปล่ะ

" ถ้าคุณไม่ได้รักนีน่าแล้วแล้วทำไมคุณถึงไม่มีใครล่ะวายุ บอกนีน่าสิวายุ!! คุณยังลืมนีน่าไม่ได้ใช่มั้ย!! " คราวนี้เหมือนยัยนีน่าอะไรนั่นจะตะโกนใส่คุณวายุบ้าง

“ อย่ามายุ่งกับผม!! ”

" ว้ายย!! วายุกลับมา!! คุณทำแบบนี้กับนีน่าไม่ได้นะกลับมา กรี๊ดดด "

ปัง!!

เสียงประตูถูกเปิดจากคนที่อยู่ด้านในกระทบกันดังสนั่นหลังจากที่คุณวายุเดินออกมา สีหน้าแดงก่ำและสายตาที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวดกำลังยืนจ้องหน้าฉันอยู่นี่เขาจะด่าที่ฉันมาแอบฟังมั้ยเนี่ย

" กลับ " คนที่เพิ่งจะเดินออกมาพูดกับฉันแค่นั้นก่อนจะเดินนำหน้าฉันไป โอเคฉํนจะอยู่แบบเงียบๆก็แล้วกันนะถือว่าไม่ได้ยินไม่รู้อะไรทั้งนั้น

ระหว่างทางที่เราสองคนกลับคอนโดมันช่างเงียบจนน่าอึดอัดแม้แต่เสียงเพลงบนรถก็ไม่มี สีหน้าของคนข้างๆที่นั่งอยู่ฝั่งข้างคนขับทำให้ฉํนที่ทำหน้าที่ขับรถอยู่แทบจะจำทางกลับคอนโดไม่ได้

" คุณวายุดื่มเยอะเกินไปแล้วนะคะฉันว่าพอก่อนดีมั้ยคะคุณวายุจะได้พักผ่อน" ฉันบอกกับคนที่เอาแต่ดื่มเหล้าหลังจากที่กลับมาถึงห้องจนตอนนี้โต๊ะหน้าโซฟานั้นเต็มไปด้วยขวดเหล้าที่วางเกลื่อนไปหมด กินแทนน้ำเปล่าหรือไงทำไมมันเยอะขนาดนี้

" งั้นฉันขอตัวไปอาบน้ำก่อนนะคะถ้าคุณวายุต้องการอะไรเรียกฉันได้ตลอดนะคะ " ฉันบอกคนที่เอาแต่กระดกแก้วเหล้าไม่พูดไม่จาก่อนจะเดินกลับเข้าห้องไป ตั้งแต่ทำงานด้วยกันมาในฐานะเลขาที่อยู่ด้วยกันทุกวันฉันไม่เคยเห็นคุณวายุเป็นแบบนี้มาก่อนเลย ท่าจะหนักเอาเรื่องอยู่เหมือนกัน