Mag-log inShare
EP.9
Petsa ng paglalathala:
2025-06-19 01:41:19เพียงฟ้า...
" ถึงสักที " เสียงคนตัวใหญ่ที่ทิ้งตัวลงบนโซฟาเอ่ยขึ้นพลางถอนหายใจไปด้วย ตอนนี้คุณวายุเริ่มรู้สึกตัวแล้วล่ะตอนแรกฉันคิดว่าเขาเมาจนไม่น่าจะตื่นขึ้นมาในคืนนี้ได้ซะอีก
" งั้นฉันขอตัวไปอาบน้ำก่อนนะคะดึกมากแล้ว " ฉันหันไปบอกคนตัวใหญ่ที่ยังนั่งคอตกบนโซฟาก่อนจะเดินเข้าห้องตัวเองไป เขาเป็นอะไรของเขากันนะฉันไม่ชินกับคุณวายุเวอร์ชั่นนี่เลยอะรู้สึกไม่โอเคเลย
ก๊อก ก๊อก ก๊อก
เสียงเคาะประตูห้องนอนฉันดังขึ้นเมื่อมีใครบางคนเคาะจากด้านนอก ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าใครว่าแต่คุณวายุมีอะไรนะดึกๆแบบนี้หรือว่าจะหิว คิดได้แบบนั้นฉันก็พันผ้าเช็ดตัวรอบๆตัวให้แน่นขึ้นก่อนจะรีบคว้าผ้าอีกผืนมาคลุมไหล่เอาไว้ก่อนจะรีบเปิดประตูให้คนข้างนอก
.
.
.
วายุ...
หลังจากที่เลขาของผมเธอบอกผมว่าจะไปอาบน้ำผมก็นั่งตั้งสติอยู่ในห้องนั่งเล่นสักพักก่อนจะไปอาบน้ำบ้าง พอสติผมเริ่มกลับมาก็คิดได้ว่าพรุ่งนี้ต้องไปจัดการเรื่องเอกสารการเดินทางให้ยัยนั่นด้วยเพราะเธอต้องไปอยู่ที่อาหรับกับผมเป็นเดือนเลย วันนี้ว่าจะกลับมาคุยเรื่องนี้หลังจากประชุมเสร็จผมก็ลืมไปซะสนิทเลย
" คุณวายุมีอะไรหรือเปล่าคะ " คนที่เปิดประตูเอ่ยถามผม หอมจังวะ!!ว่าแต่แต่งตัวแบบนี้เพิ่งอาบน้ำเสร็จหรอ
" อะเอ่อฉันจะมาบอกเธอว่าพรุ่งนี้ต้องไปจัดการเรื่องพาสปอร์ตน่ะเธอยังไม่เคยไปต่างประเทศนิเดี๋ยวตอนเช้าเราไปด้วยกัน " ผมบอกคนตรงหน้าพลางเกาหัวไปด้วยอยู่ๆผมก็รู้สึกประหม่าขึ้นมาซะงั้น
" อ่อโอเคค่ะ " คนตรงหน้าตอบผมก่อนจะรีบปิดประตูห้องลง นึกๆไปแล้วผมก็รู้สึกเหมือนโดนเธอด่าในใจเลยแฮะก็เล่นนุ่งผ้าเช้ดตัวผืนเดียวเดินออกมาหาเธอแบบนี้น่ะนะ นี่ไม่ใช่ครั้งแรกด้วยนะที่ผมทำแบบนี้แต่ถ้าเธอด่าผมในใจยแล้วยังไงล่ะก็นี่มันห้องผมนี่หว่า
.
.
.
เพียงฟ้า...
วันนี้หลังจากที่ทำเอกสารเดินทางไปต่างประเทศเสร็จแล้วฉันกับคุณวายุก็เข้ามาที่ออฟฟิศอีกครั้งเพื่อเตรียมเอกสารเกี่ยวกับงานที่ต้องไปดูที่ต่างประเทศก่อนจะเช็คงานที่เหลืออีกรอบก่อนออกเดินทาง
“ คุณวายุจะกลับเลยมั้ยคะ ” ฉันถามคนที่กำลังนั่งจิบกาแฟอยู่ตรงโต๊ะทำงานหลังจากที่ทุกอย่างเรียบร้อยหมดแล้ว
“ กลับเลยก็ได้ ”
“ งั้นฉันขอไปเข้าห้องน้ำก่อนนะคะ ”
“ อืม ”
.
.
.
" มาที่นี่ทำไม " พลันฝีเท้าของฉันต้องชะงักเมื่อเดินมาถึงประตูห้องทำงานคุณวายุ
“ คุณวายุคุยกับใครกันนะ ” ฉันพรึมพรำเบาๆก่อนจะยืนอยู่หน้าประตูไม่ได้เดินเข้าไปหรือว่ายัยนั่นจะมาหาคุณวายุอีกนะ
" นีน่าคิดถึงวายุค่ะเรากลับมาคบกันนะคะวายุนีน่ารักวายุนะคะ"
นั่นไง
" แต่ผมไม่คิดถึงคุณแล้วเราก็จะไม่กลับไปคบกันอีกนีน่า" เสียงทุ้มของคุณวายุเอ่ยบอกยัยนั่นฟังดูมั่นใจ ผู้หญิงนี่ก็อะไรเขาไม่กลับไปคบแล้วยังจะตื้ออยู่นั่นแหละ
" แต่นีน่ามีอะไรกับคุณแล้วนะวายุถ้าคนอื่นรู้เข้านีน่าจะทำยังไง"
โอ้ววอะไรกันนี่
" แล้วถ้าคนอื่นรู้ว่าคุณไม่ได้มีอะไรกับผมแค่คนเดียวคุณจะทำยังไงนีน่า!!! " เสียงคนขี้โมโหตะโกนลั่นห้องบ่งบอกว่าโกรธจัด
" แต่คุณเป็นคนแรกของนีน่านะวายุ "
หูยมีแบบนี้ด้วยแฮะ
" แต่ผมไม่ใช่คนสุดท้าย!! ไม่ใช่คนสุดท้าย!! คุณเข้าใจมั้ยนีน่า!! "
" ฮึกก ฮือๆ นีนีน่าขอโทษ ฮึกๆ "
" ออกไปจากห้องผม!! แล้วเอามือสกปรกๆของคุณออกไปจากตัวผม!! "
ฉันเดาว่ายัยนีน่าอะไรนั่นต้องกอดคุณวายุอยู่แน่ๆ โธ่เอ้ยแล้วทำไมฉันต้องมายืนฟังอะไรแบบนี้ด้วยเนี่ยอุบาทว์หูชะมัด
" นีน่าไม่ไป ฮึกๆฮือๆ นีน่ารู้ว่าคุณยังรักนีน่าอยู่ตอนนี้คุณแค่โกรธนีน่าใช่มั้ยวายุใช่มั้ย ฮือๆ "
ทำไมยัยนี่เซ้าซี้ไม่เลิกนะได้ข่าวว่าเลิกกันไปห้าปีแล้วไม่ใช่หรือไงถ้ารักคุณวายุจริงแล้วทำไมไม่ตามตื้อตั้งแต่แรกล่ะ
" ผ่านมาห้าปีแล้วนีน่ามันจบแล้ว!! " เสียงทุ้มตะโกนกลับ ฉันก็ว่างั้นแหละนานขนาดนั้นแล้วใครจะกลับไปล่ะ
" ถ้าคุณไม่ได้รักนีน่าแล้วแล้วทำไมคุณถึงไม่มีใครล่ะวายุ บอกนีน่าสิวายุ!! คุณยังลืมนีน่าไม่ได้ใช่มั้ย!! " คราวนี้เหมือนยัยนีน่าอะไรนั่นจะตะโกนใส่คุณวายุบ้าง
“ อย่ามายุ่งกับผม!! ”
" ว้ายย!! วายุกลับมา!! คุณทำแบบนี้กับนีน่าไม่ได้นะกลับมา กรี๊ดดด "
ปัง!!
เสียงประตูถูกเปิดจากคนที่อยู่ด้านในกระทบกันดังสนั่นหลังจากที่คุณวายุเดินออกมา สีหน้าแดงก่ำและสายตาที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวดกำลังยืนจ้องหน้าฉันอยู่นี่เขาจะด่าที่ฉันมาแอบฟังมั้ยเนี่ย
" กลับ " คนที่เพิ่งจะเดินออกมาพูดกับฉันแค่นั้นก่อนจะเดินนำหน้าฉันไป โอเคฉํนจะอยู่แบบเงียบๆก็แล้วกันนะถือว่าไม่ได้ยินไม่รู้อะไรทั้งนั้น
ระหว่างทางที่เราสองคนกลับคอนโดมันช่างเงียบจนน่าอึดอัดแม้แต่เสียงเพลงบนรถก็ไม่มี สีหน้าของคนข้างๆที่นั่งอยู่ฝั่งข้างคนขับทำให้ฉํนที่ทำหน้าที่ขับรถอยู่แทบจะจำทางกลับคอนโดไม่ได้
" คุณวายุดื่มเยอะเกินไปแล้วนะคะฉันว่าพอก่อนดีมั้ยคะคุณวายุจะได้พักผ่อน" ฉันบอกกับคนที่เอาแต่ดื่มเหล้าหลังจากที่กลับมาถึงห้องจนตอนนี้โต๊ะหน้าโซฟานั้นเต็มไปด้วยขวดเหล้าที่วางเกลื่อนไปหมด กินแทนน้ำเปล่าหรือไงทำไมมันเยอะขนาดนี้
" งั้นฉันขอตัวไปอาบน้ำก่อนนะคะถ้าคุณวายุต้องการอะไรเรียกฉันได้ตลอดนะคะ " ฉันบอกคนที่เอาแต่กระดกแก้วเหล้าไม่พูดไม่จาก่อนจะเดินกลับเข้าห้องไป ตั้งแต่ทำงานด้วยกันมาในฐานะเลขาที่อยู่ด้วยกันทุกวันฉันไม่เคยเห็นคุณวายุเป็นแบบนี้มาก่อนเลย ท่าจะหนักเอาเรื่องอยู่เหมือนกัน
Pinakabagong kabanata
My Boss เจ้านายคนนี้เป็นสามีของฉัน ตอนพิเศษ
วายุ..." พี่วายุไปดูนับเดือนให้ฟ้าหน่อยฟ้าให้นมนับดาวอยู่"" ครับๆ "ผมรีบลุกออกจากกองเสื้อผ้าเด็กที่เมื้อกี้ผมกำลังพับอยู่ อาทิตย์นี้สาวใช้ในบ้านไปเที่ยวประจำปีพร้อมกันส่วนพี่เลี้ยงก็ลากลับบ้าน ทำให้ผมกับเพียงฟ้าต้องช่วยกันเลี้ยงลูกสองคน" ฟ้าคะนับเดือนฉี่อีกแล้วอะ "" พี่วายุเปลี่ยนผ้าอ้อมให้ลูกเลยค่ะนับดาวยังกินนมอยู่ฟ้าเปลี่ยนไม่ได้"" เปลี่ยนยังไงอะฟ้า "ผมพูดพลางเกาหัวไปด้วย ส่วนลูกสาวนับเดือนก็นอนทำตาแป๋วอยู่ในเปลหลังจากที่ฉี่เสร็จแล้ว ไม่ร้องสักแอะ" พี่วายุแกะผ้าอ้อมเก่าออกก่อนค่ะแล้วเอาทิชชู่เปียกเช็ดคราบฉี่ให้ลูกก่อน ทาแป้งบางๆหลังจากนั้นค่อยสวมผ้าอ้อมแผ
My Boss เจ้านายคนนี้เป็นสามีของฉัน EP.39
เพียงฟ้า...สองเดือนผ่านไปฉันรับรู้ได้ถึงความผิดปกติของร่างกายตัวเองเพราะรู้สึกคลื่นไส้อาเจียนและวินเวียนศรีษะอยู่บ่อยๆ ปกติฉันก็เป็นแบบนี้แหละช่วงประจำเดือนใกล้จะมา" หมอครับภรรยาผมเป็นยังไงบ้างครับหมอ"เสียงพี่วายุที่นั่งเฝ้าฉันอยู่ข้างๆถามคุณหมอขึ้นหลังจากที่ตรวจอาการฉันเรียบร้อยแล้ว" หมอขอแสดงความดีใจด้วยนะครับตอนนี้ภรรยาของคุณตั้งครรภ์ได้เดือนกว่าแล้วครับ"ทันทีที่หมอพูดจบน้ำตาของฉันกับคนข้างๆก็ไหลลงอาบแก้มพร้อมกันอย่างไม่ได้นัดหมาย นี่ฉันจะเป็นแม่คนแล้วสินะความรู้สึกดีใจพรั่งพรูออกมาไม่หยุดหย่อนในที่สุดวันนี้ก็มาถึงสักทีวันที่ฉันกัลพี่วายุภาวนาให้มาถึงเร็วๆวันที่เรารอคอยที่จะมีครอบครัวที่สมบูรณ์แบบเหมือนคนอื่นหลายวันต่อมา...
My Boss เจ้านายคนนี้เป็นสามีของฉัน EP.38
หนึ่งปีผ่านไป...วายุ...หลังจากที่ฉันกับคุณวายุแต่งงานกันฉันกับคุณวายุก็ยังอยู่ที่อาหรับและคิดว่าคงอยู่ถาวรเลยนานๆทีอาจจะได้กลับไปเที่ยวที่ไทยบ้าง ส่วนมีนาที่ถูกส่งให้ไปดูแลคุณริคแทนฉันทั้งสองก็กำลังจะหมั้นกันทำให้ฉันถึงกับอึ้งไปเลยแต่ก็นั่นแหละช่างเถอะฟอด ฟอดฉันฝังจมูกลงแก้มทั้งสองข้างของคนที่นอนหลับไม่รู้เรื่องรู้ราวอยู่ตอนนี้ก่อนจะลุกไปอาบน้ำ แล้วปล่อยให้คนบนเตียงได้พักผ่อนต่อให้เต็มที่เพราะวันนี้เป็นวันหยุดและที่สำคัญช่วงนี้พี่วายุแทบจะไม่ได้พักเลยเพราะงานยุ่งมากอามีน..." อามีน นายหญิงอยู่ไหน "ไม่ใช่เสียงใครที่ไหนหรอกแต่เสียงของนายใหญ่เองแหละ ในทุกๆวันทุกๆชั่วโมงหรือแทบจะตลอดเวลาที่นายใหญ่เข้
My Boss เจ้านายคนนี้เป็นสามีของฉัน EP.37
เพียงฟ้า...แสงแดดยามสายที่เล็ดลอดผ่านผ้าม่านส่องเข้ามากระทบเปลือกตาทำให้ฉันต้องค่อยๆลืมตาขึ้นมาด้วยความอ่อนเพลียก่อนจะค่อยๆยันร่างลุกขึ้นนั่งบนเตียงตอนนี้รู้สึกครั่นเนื้อครั่นตัวไปหมดและทุกครั้งที่ขยับตัวจะรู้สึกเจ็บตรงส่วนกลางของร่างกาย พอคิดถึงเรื่องเมื่อคืนก็ทำให้ใบหน้าฉันร้อนผ่าวขึ้นมา ฉันมองสำรวจร่างกายตัวเองก่อนจะพบว่าสวมเสื้อคลุมไว้อยู่และไม่ต้องบอกก็รู้ว่าใครสวมให้ดีนะที่อย่างน้อยคุณวายุเอ้ยพะพี่วายุก็ไม่ได้ปล่อยให้ฉันนอนแก้ผ้าทั้งคืน ยิ่งคิดก็ยิ่งทำให้ฉันหน้าร้อนผ่าวขึ้นมาอีกครั้งจนต้องอมยิ้มออกมา" ยิ้มแบบนี้คิดถึงพี่อยู่หรอคะหื้มม "อยู่ๆคนที่ฉันกำลังนึกถึงก็เดินเข้ามาพลางนั่งลงข้างๆพร้อมทำตาปริบๆใส่จนฉันต้องเบือนหน้าหนีไปทางอื่นเพราะความอาย คนบ้า!!&nb
My Boss เจ้านายคนนี้เป็นสามีของฉัน EP.36
เอิร์ธ..." มึงจำเอาไว้ว่าต่อไปนี้มึงไม่มีสิทธิ์ไปเป็นผัวใครเพราะกูจะทำให้มึงเป็นเมียกู!!"ผมได้ยินดังนั้นจึงรีบลุกออกจากเตียงเพราะคิดว่าตอนนี้มันคงบ้าไปแล้วแน่ๆ อีกอย่างท่องไว้ตอนนี้มันไม่มีสติผมไม่ควรคิดอะไรเข้าข้างตัวเอง มันหึงอามีนมันไม่อยากให้ผมจีบอามีนมันเลยทำอะไรแบบนี้พรึ่บ!!“ ปล่อยกู!! ”ผมบอกคนที่จับแขนผมเอาไว้ก่อนจะพยายามสะบัดออกแต่ก็สู้แรงมันไม่ไหว" มึงคิดว่ามึงจะหนีกูรอดหรอ!! มานี่!!"พรึ่บ!! ตุบ!!ร่างของผมถูกเหวี่ยงขึ้นไปกองบนเตียงก่อนที่ร่างใหญ่กว่าจะขึ้นมาคร่อมเอาไว้แล้วจัดการรวบแขนทั้งสองข้างของผมเอาไว้เหนือหัว มืออีกข้างของมันกำลังจับบางอย่างสอดแทรกเข้ามาในตัวของผมจนรู้สึกเจ็บ
My Boss เจ้านายคนนี้เป็นสามีของฉัน EP.35
เอิร์ธ...ก๊อก ก๊อก ก๊อกผมเคาะประตูห้องไอ้วายุรัวๆแต่ไม่มีเสียงตอบรับหรือว่ามันอยู่ห้องฟ้าวะผมจึงหันมาเคาะประตูห้องเพียงฟ้าที่อยู่ข้างๆแทนอย่างเอาเป็นเอาตาย จำได้ว่าอามีนบอกว่าสองคนนี้พักห้องข้างกันก๊อก ก๊อก ก๊อก" ไอ้เชี้ยยวายุ!!! เปิดประตูให้กูที!!!"ผมตะโกนให้คนข้างในเปิดประตูให้ผมอย่างร้อนรนผมไม่ได้กลัวว่าไอ้เอลฟ์มันจะตามมาหรอกนะแต่ผมอยากเข้าไปนั่งสงบสติอารมณ์ข้างในเท่านั้นเอง และผมก็ไม่คิดเข้าข้างตัวเองด้วยว่าไอ้เอลฟ์จะรู้สึกแบบเดียวกันกับผมเพราะที่มันทำเมื่อกี้นี้คงเป็นเพราะมันโกรธผมมากกว่าที่ไปยุ่งกับอามีน" กูไม่ว่าง!! พรุ่งนี้ค่อยคุย!! "เสียงไอ้วายุตะโกนออกมาด้วยน้ำเสียงหงุดหงิดหรือมันยังเคืองผมเรื่องเพียงฟ้าอยู่วะแต่ตอนเย็นก็คุยกันรู้เรื่องแล้วนี่หว่า
My Boss เจ้านายคนนี้เป็นสามีของฉัน EP.8
วายุ..." แรงอีกๆค่ะ แฮ่กๆ เร็วๆ อ๊าา ไม่ไหวแล้ว เสียวๆ อ๊ายย...."" ฟิตมากเลยนีน่าอีกรอบดีมั้ย "" ทั้งคืนยังได้เลยค่ะให้นีน่าอยู่ข้างบนนะคะอาริค... "" อื้มมม อ๊าา ลึกจังเสียวจังเลยค่ะ อาริค "พั่บ พั่บ พั่บ" ขย่มเก่งแบบนี้มิน่าล่ะไอ้วายุมันถึงได้รักได้หลงคุณ"" รัก หลง อย่างเดียวไม่พอหรอกค่ะอาร
My Boss เจ้านายคนนี้เป็นสามีของฉัน EP.7
วายุ...ผมนอนมองยัยเลขาตัวเล็กถอดเสื้อผ้าออกทีละชิ้นทีละชิ้นขณะที่ตัวเองนอนอยู่ใต้ผ้าห่ม ใครจะคิดว่าเธอเข้ามาเวลานี้ล่ะครับไอ้เราก็คิดว่าป่วยน่าจะตื่นสายส่วนผมก็นอนเพลินจนลืมไปเลยว่านี่ไม่ใช่ห้องของตัวเอง ให้ตายสินี่ผมไม่ได้ตั้งใจจะแอบดูเธอนะเธอเข้ามาถอดเสื้อผ้าในนี้เองผมกลัวเธอตกใจและไม่รู้ว่าจะแ
My Boss เจ้านายคนนี้เป็นสามีของฉัน EP.6
เพียงฟ้าฉันรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังลอยอยู่กลางอากาศและตกลงมาในพื้นนุ่มๆเมื่อลืมตาขึ้นมาก็ต้องตกใจเพราะมีใครบางคนกำลังคร่อมร่างฉันอยู่" ขะคุณวายุเข้ามาได้ยังไงคะ " ฉันเอ่ยถามคนที่ค่อมร่างฉันอยู่และจ้องฉันอย่างไม่วางตาแล้วทำไมคุณวายุถึงเข้ามาในห้องฉันได้" ห้องนอนฉัน " คนที่คร่อมร่างฉันอยู่ตอบ หรือว
My Boss เจ้านายคนนี้เป็นสามีของฉัน EP.5
วายุ...ตอนนี้ผมมาถึงอู่รถขนาดใหญ่แห่งหนึ่งอู่นี้เปิดตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมงและนับว่าเป็นอู่ที่ใหญ่หรูหราที่สุดในย่านนี้ก็ว่าได้" มึงกลับมาไทยทั้งทีไม่คิดจะแวะมาหาเพื่อนฝูงบ้างเลยนะไอ้ห่า " เสียงของราหูเจ้าของอู่ซึ่งเป็นเพื่อนของผมพูดขึ้นพร้อมกับทำหน้างอนๆตอนนี้พวกเพื่อนๆของผมมารวมตัวกันที่อู่ไอ้ราหู
Maaari mong magustuhan
เด็ก (ขายตัว) ของมาเฟีย
Naya Solene12.0K viewsพิษรักมาเฟียร้าย
มงกุฎดอกหญ้า31.9K viewsพรากรักมาเฟียเถื่อน
Philipnana28.7K viewsพิษรักมาเฟีย
โซลสตาร์ seoulstar33.5K viewsหย่ารักสามีมาเฟีย | หึง หวง โหด
พาริตาParita145 viewsเด็กเลี้ยงซาตาน
Lovemotu2200 viewsนางบำเรอรักของมาเฟียร้าย
อิแย้ม1.0K viewsรัก(ลับ)ของมาเฟีย
มุกมายา102 views
